1 Reis 18

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nau en langi zeit shpaydah, im dridda yoah, is es vatt fumm Hah zumm Elia kumma, un hott ksawt, “Gay un veis dich zumm Ahab, un ich shikk reyyah uf's land.”
1 E sucedeu que, depois de muitos dias, a palavra do Senhor veio a Elias no terceiro ano, dizendo: Vai e mostra-te a Acabe, porque darei chuva sobre a terra.
2 So is da Elia ganga fa sich veisa zumm Ahab. Nau di hungahs-noht voah oahrich grohs in Samaria.
2 E foi Elias mostrar-se a Acabe; e a fome era extrema em Samaria.
3 No hott da Ahab da Obadia bei groofa es ivvah's kaynich-haus voah. (Da Obadia hott shtandhaftich an da Hah geglawbt.
3 E Acabe chamou a Obadias, o mordomo. (Obadias temia muito ao Senhor ,
4 Diveil es di Jesebel am em Hah sei brofayda doht macha voah, hott da Obadia en hunnaht brofayda fashtekkeld in zvay felsa-lechah, fuftzich in yaydah loch, un hott eena als ess-sach un vassah gebrocht.)
4 porque sucedeu que, destruindo Jezabel os profetas do Senhor , Obadias tomou cem profetas, e de cinquenta em cinquenta os escondeu, numa cova, e os sustentou com pão e água.)
5 Da Ahab hott ksawt zumm Obadia, “Gay deich's gans land zu awl di vassah-shpringa un valleys. Fleicht kenna miah graws finna fa di geil un aysla levendich halda, un so es miah unsah diahra nett faliahra.”
5 E disse Acabe a Obadias: Vai pela terra a todas as fontes de água e a todos os rios; pode ser que achemos erva, para que em vida conservemos os cavalos e mulas e não estejamos privados dos animais.
6 So henn si's land fadayld unnich nannah. Da Ahab is selvaht ay vayk ganga, un da Obadia selvaht da annah vayk.
6 E repartiram entre si a terra, para passarem por ela; Acabe foi à parte por um caminho, e Obadias também foi à parte por outro caminho.
7 Nau vi da Obadia am gay voah hott eah da Elia ohgedroffa; eah hott een gekend, hott sei ksicht nunnah gebikt un ksawt, “Is es dich, mei hah Elia?”
7 Estando, pois, Obadias já em caminho, eis que Elias o encontrou; e, conhecendo-o ele, prostrou-se sobre o seu rosto e disse: És tu o meu senhor Elias?
8 “Yau,” hott eah ksawt. “Gay un sawk deim meishtah, ‘Da Elia is do.’”
8 E disse-lhe ele: Eu sou; vai e dize a teu senhor: Eis que aqui está Elias.
9 No hott da Obadia ksawt, “Vass habb ich letz gedu es du dei gnecht ivvah-draysht in di hand fumm Ahab, fa mich doht macha lossa?
9 Porém ele disse: Em que pequei, para que entregues teu servo na mão de Acabe, para que me mate?
10 Yusht so voah es da Hah dei Gott laybt, es hott kenn land adda kaynich-reich es mei meishtah nett ebbah anna kshikt hott fa dich sucha. Vann si ksawt henn, ‘Eah is nett do,’ hott eah sell land adda kaynich-reich gmacht shveahra es si dich nett kfunna henn.
10 Vive o Senhor , teu Deus, que não houve nação nem reino aonde o meu senhor não mandasse em busca de ti; e dizendo eles: Aqui não está, então, ajuramentava os reinos e as nações, se eles te não tinham achado.
11 Avvah nau sawksht du, ‘Gay un sawkt deim meishtah, “Da Elia is do.”’
11 E, agora, dizes tu: Vai, dize a teu senhor: Eis que aqui está Elias.
12 Vann ich funn diah vekk gay, dann vays ich nett vo em Hah sei Geisht dich anna drawwa mecht. No vann ich gay un dess sawk zumm Ahab un eah kann dich nett finna, no macht eah mich doht. Du vaysht es ich, dei gnecht, da Hah gedeend habb funn yungem uf.
12 E poderia ser que, apartando-me eu de ti, o Espírito do Senhor te tomasse, não sei para onde, e, vindo eu a dar as novas a Acabe, e não te achando ele, me mataria; porém eu, teu servo, temo ao Senhor desde a minha mocidade.
13 Hosht du nett keaht vass ich gedu habb, mei hah, diveil es di Jesebel am di brofayda doht macha voah? Ich habb en hunnaht fumm Hah sei brofayda fashtekkeld in zvay felsa-lechah, fuftzich in yaydah loch, un habb eena ess-sach un vassah gebrocht.
13 Porventura, não disseram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do Senhor , como escondi a cem homens dos profetas do Senhor , de cinquenta em cinquenta, numas covas, e os sustentei com pão e água?
14 Nau sawksht du miah fa gay un meim meishtah sawwa, ‘Da Elia is do.’ Vann ich du, macht da kaynich mich doht.”
14 E, agora, dizes tu: Vai e dize a teu senhor: Eis que aqui está Elias; ele me mataria.
15 Da Elia hott eem ksawt, “Yusht so voah es da Awlmechtich Hah laybt, deah es ich deen, heit zayl ich mich veisa zumm Ahab.”
15 E disse Elias: Vive o Senhor dos Exércitos, perante cuja face estou, que deveras hoje me mostrarei a ele.
16 So is da Obadia ganga da Ahab ohdreffa un hott eem's ksawt. No is da Ahab ganga fa da Elia ohdreffa.
16 Então, foi Obadias encontrar-se com Acabe e lho anunciou; e foi Acabe encontrar-se com Elias.
17 Vo eah da Elia ksenna hott, hott eah ksawt zu eem, “Is sell dich, du druvvel-machah fa Israel?”
17 E sucedeu que, vendo Acabe a Elias, disse-lhe Acabe: És tu o perturbador de Israel?
18 “Ich habb nett druvvel gmacht fa Israel,” hott da Elia ksawt. “Avvah du un dei faddah sei family hend. Diah hend em Hah sei gebodda falossa un sind di Baals nohch ganga.
18 Então, disse ele: Eu não tenho perturbado a Israel, mas tu e a casa de teu pai, porque deixastes os mandamentos do Senhor e seguistes os baalins.
19 Nau shikk un geddah awl di leit funn Israel zu miah am Berg Karmel. Un bring di fiah hunnaht un fuftzich brofayda funn Baal, un di fiah hunnaht brofayda funn di Ashera, awl selli es an di Jesebel iahra dish essa.”
19 Agora, pois, envia, ajunta a mim todo o Israel no monte Carmelo, como também os quatrocentos e cinquenta profetas de Baal e os quatrocentos profetas de Aserá, que comem da mesa de Jezabel.
20 So hott da Ahab vatt naus kshikt zu gans Israel, un hott di brofayda zammah ksammeld uf em Berg Karmel.
20 Então, enviou Acabe os mensageiros a todos os filhos de Israel e ajuntou os profetas no monte Carmelo.
21 No is da Elia fannich di leit ganga un hott ksawt, “Vee lang vaklet diah uf zvay seida? Vann da Hah Gott is, dann gaynd eem nohch, avvah vann da Baal Gott is, dann gaynd eem nohch.” Avvah di leit henn nix ksawt.
21 Então, Elias se chegou a todo o povo e disse: Até quando coxeareis entre dois pensamentos? Se o Senhor é Deus, segui-o; e, se Baal, segui-o. Porém o povo lhe não respondeu nada.
22 No hott da Elia ksawt, “Ich laynich binn ivvahrich fumm Hah sei brofayda, avvah da Baal hott fiah hunnaht un fuftzich brofayda.
22 Então, disse Elias ao povo: Só eu fiquei por profeta do Senhor , e os profetas de Baal são quatrocentos e cinquenta homens.
23 Greeyet zvay oxa fa uns. Losset si aynah nemma fa sich selvaht. No losset si een in shtikkah shneida un en uf's hols du. Avvah si sella's nett ohshtekka mitt feiya. No risht ich da annah ox, un du en uf's hols unni's ohshtekka.
23 Deem-se-nos, pois, dois bezerros, e eles escolham para si um dos bezerros, e o dividam em pedaços, e o ponham sobre a lenha, porém não lhe metam fogo, e eu prepararei o outro bezerro, e o porei sobre a lenha, e não lhe meterei fogo.
24 No roofet diah da nohma funn eiyah gott oh, un ich roof em Hah sei nohma oh. Da Gott es andvat gebt mitt feiyah, eah is Gott.” Un di leit henn awl ksawt, “Sell is goot.”
24 Então, invocai o nome do vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor ; e há de ser que o deus que responder por fogo esse será Deus. E todo o povo respondeu e disse: É boa esta palavra.
25 Da Elia hott no ksawt zu di brofayda fumm Baal, “Siddah es es so feel funn eich sinn, dann nemmet ayns funn di oxa un rishtet een seahsht. No roofet da nohma funn eiyah gott oh, avvah doond kenn feiyah drunnah.”
25 E disse Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós um dos bezerros, e preparai-o primeiro, porque sois muitos, e invocai o nome do vosso deus, e não lhe metais fogo.
26 So henn si da ox gnumma es eena gevva voah un henn en grisht. No henn si da nohma fumm Baal ohgroofa funn meiyets biss middawks. Si henn ksawt, “Oh Baal, gebb uns andvat!” Avvah's voah kenn shtimm un nimmand hott andvat gevva. Un si henn ohkalda um da awldah rumm dansa es si gmacht katt henn.
26 E tomaram o bezerro que lhes dera e o prepararam; e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até ao meio-dia, dizendo: Ah! Baal, responde-nos! Porém nem havia voz, nem quem respondesse; e saltavam sobre o altar que se tinha feito.
27 Am middawk hott da Elia ohkfanga si fashpodda. Eah hott ksawt, “Greishet laudah; eah is en gott! Fleicht is eah am denka veyyich ebbes shunsht, adda am shaffa, adda am eiyets anna gay. Fleicht is eah am shlohfa un muss uf gvekt sei.”
27 E sucedeu que, ao meio-dia, Elias zombava deles e dizia: Clamai em altas vozes, porque ele é um deus; pode ser que esteja falando, ou que tenha alguma coisa que fazer, ou que intente alguma viagem; porventura, dorme e despertará.
28 So henn si laudah gegrisha, henn sich kshnidda mitt messahra un shpiahra vi si gvaynlich als gedu henn, un's bloot is ivvah si nunnah gloffa.
28 E eles clamavam a grandes vozes e se retalhavam com facas e com lancetas, conforme o seu costume, até derramarem sangue sobre si.
29 Middawk is fabei ganga un si henn ohkalda greisha un broffetzeiya biss es zeit voah fa's ohvet opfahra macha. Avvah's voah kenn shtimm, un's voah kenn andvat; nimmand hott kshvetzt.
29 E sucedeu que, passado o meio-dia, profetizaram eles, até que a oferta de manjares se oferecesse; porém não houve voz, nem resposta, nem atenção alguma.
30 No hott da Elia ksawt zu awl di leit, “Kummet do heah zu miah.” Si sinn nayksht kumma, un eah hott da awldah fumm Hah viddah ufgebaut es nunnah grissa gvest voah.
30 Então, Elias disse a todo o povo: Chegai-vos a mim. E todo o povo se chegou a ele; e reparou o altar do Senhor , que estava quebrado.
31 Da Elia hott zvelf shtay gnumma, aynah fa alli shtamm fumm Jakob sei nohch-kummashaft, zu demm es es vatt fumm Hah kumma is un ksawt hott, “Dei nohma soll Israel sei.”
31 E Elias tomou doze pedras, conforme o número das tribos dos filhos de Jacó, ao qual veio a palavra do Senhor , dizendo: Israel será o teu nome.
32 Mitt di shtay hott eah en awldah gebaut im Hah sei nohma un hott en grawva drumm rumm gegrawva es grohs genunk voah fa zvay keahb-foll sohma hayva.
32 E com aquelas pedras edificou o altar em nome do Senhor ; depois, fez um rego em redor do altar, segundo a largura de duas medidas de semente.
33 Eah hott's hols grisht, hott da ox in shtikkah kshnidda un hott'n uf's hols glaykt. No hott eah ksawt zu eena, “Fillet fiah tsheahs mitt vassah un leahret's uf's opfah un's hols.”
33 Então, armou a lenha, e dividiu o bezerro em pedaços, e o pôs sobre a lenha,
34 No hott eah ksawt, “Doond's viddah,” un si henn's viddah gedu. Eah hott ksawt, “Doond's nochamohl,” un si henn's es dritt moll gedu.
34 e disse: Enchei de água quatro cântaros e derramai-a sobre o holocausto e sobre a lenha. E disse: Fazei-o segunda vez; e o fizeram segunda vez. Disse ainda: Fazei-o terceira vez; e o fizeram terceira vez,
35 Es vassah is ivvah da awldah nunnah gloffa un hott da grawva ufkfild.
35 de maneira que a água corria ao redor do altar, e ainda até o rego encheu de água.
36 Vo's zeit voah fa's ohvet-opfah macha is da brofayt Elia nayksht kumma un hott gebayda, “Oh Hah, da Gott fumm Abraham, Isaac un Israel, loss es vissa gmacht heit es du Gott in Israel bisht, es ich dei gnecht binn un habb awl dee sacha gedu bei dei gebodda.
36 Sucedeu, pois, que, oferecendo-se a oferta de manjares, o profeta Elias se chegou e disse: Ó Senhor , Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, manifeste-se hoje que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que conforme a tua palavra fiz todas estas coisas.
37 Gebb miah andvat, oh Hah, gebb miah andvat so es dee leit vissa es du Gott bisht, oh Hah, un es du am iahra hatz zrikk drayya bisht.”
37 Responde-me, Senhor , responde-me, para que este povo conheça que tu, Senhor , és Deus e que tu fizeste tornar o seu coração para trás.
38 No is es feiyah fumm Hah runnah kfalla un hott's opfah, hols, shtay un grund ufgebrend, un hott aw's vassah ufkshlekt im grawva.
38 Então, caiu fogo do Senhor , e consumiu o holocausto, e a lenha, e as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava no rego.
39 Vo di leit dess ksenna henn, sinn si uf da bodda kfalla, un henn ksawt, “Da Hah, eah is Gott; da Hah, eah is Gott!”
39 O que vendo todo o povo, caiu sobre os seus rostos e disse: Só o Senhor é Deus! Só o Senhor é Deus!
40 No hott da Elia ksawt zu eena, “Nemmet di brofayda fumm Baal fesht. Losset kenni vekk kumma!” Di leit henn si no awl fesht gnumma, no hott da Elia si nunnah kfiaht an di Grikk Kison, un hott si doht gmacht datt.
40 E Elias lhes disse: Lançai mão dos profetas de Baal, que nenhum deles escape. E lançaram mão deles; e Elias os fez descer ao ribeiro de Quisom e ali os matou.
41 Da Elia hott no ksawt zumm Ahab, “Gay, ess un drink; ich heah di yacht funn en grohsah reyyah.”
41 Então, disse Elias a Acabe: Sobe, come e bebe, porque ruído há de uma abundante chuva.
42 So is da Ahab ganga essa un drinka, avvah da Elia is veidah ivvah da Berg Karmel nuff ganga. Eah hott sich nunnah uf da bodda gebikt, un hott sei ksicht zvishich sei gnee gedu.
42 E Acabe subiu a comer e a beber; mas Elias subiu ao cume do Carmelo, e se inclinou por terra, e meteu o seu rosto entre os seus joelhos.
43 No hott eah ksawt zu seim gnecht, “Gay un gukk geyyich em say.” Eah is ganga un hott gegukt, un hott ksawt, “Es is nix datt.” Da Elia hott viddah ksawt, “Gay zrikk.” Eah hott dess sivva moll gedu.
43 E disse ao seu moço: Sobe agora e olha para a banda do mar. E subiu, e olhou, e disse: Não há nada. Então, disse ele: Torna lá sete vezes.
44 Un's sivvet moll, hott da gnecht ksawt, “En glenni volk so grohs es en mann sei hand is am uf kumma fumm say.” No hott da Elia ksawt, “Gay un sawk em Ahab, ‘Shpann ei un gay nunnah eb da reyya dich shtobt.’”
44 E sucedeu que, à sétima vez, disse: Eis aqui uma pequena nuvem, como a mão de um homem, subindo do mar. Então, disse ele: Sobe e dize a Acabe: Aparelha o teu carro e desce, para que a chuva te não apanhe.
45 Glei is da himmel dunkel vadda mitt volka un vind, un en grohsah reyya is kumma. Un da Ahab is noch Jesreel kfoahra.
45 E sucedeu que, entretanto, os céus se enegreceram com nuvens e vento, e veio uma grande chuva; e Acabe subiu ao carro e foi para Jezreel.
46 Di hand fumm Hah is uf da Elia kumma, un eah hott sei glaydah um sich rumm gezowwa. No is eah fannich em Ahab heah kshprunga biss gans an Jesreel.
46 E a mão do Senhor estava sobre Elias, o qual cingiu os lombos, e veio correndo perante Acabe, até à entrada de Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.