Tiago 3
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Em ai ơi! Lớiq ŏ khán a-ưi náq te top inha ma cơt thới. Co he ndon pasoi ticuoi cannŏ́h, khán he táp lớiq táq veng parnai he pasoi, he lư ráp tôt ntáng hơn te ticuoi cannŏ́h.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Nhéq máh he táq a-ưi arnáq luaih. Ma khán bôn ticuoi mmo lớiq nai táq luaih na parnai táq-ntêr, ticuoi ngki tinớng ŏ cứp nốh tớq mít án. Co ticuoi mmo ma rap bán ntaq án, ticuoi ngki rap tưi bán nhéq cháq án.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Cư acám idô: He báq cacháq nhem tớq ngcang aséh, dyôn aséh ngki peh he. Dyơ ntúq mmo he ính pôq, he têq dông aséh ngki pôq veng he ính.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Cư acám te tuoc loi idô: Bôn tuoc pưt lư, alứng cuyiel phớt clúh tuoc rêng lư, ma nnáng têq ticuoi dông tuoc ngki chô ntúq mmo án ính pôq, co tuoc ngki bôn crơng vih két-két têq avih tuoc.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Ntaq ticuoi la muchứng ngki tưi. Án két-két lư tớq cháq he, ma têq án táq-ntêr parnai asớr cháq, dyôn ticuoi cannŏ́h ayô he.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Ntaq ticuoi la muchứng uih chéh tưi. Ntaq he táq arnáq saq hơn te nhéq nốh cannŏ́h tớq cháq he. Khán ntaq he lái callong saq, nhéq cháq he cơt saq tưi. Callong ngki la arớq uih chéh ngốh te ntúq uih chéh níc-níc.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 Têq ticuoi bán cứp nốh pannán, díh achếq, cusánh, alứng cứp nốh át tớq dơq ving-cavang. Co ticuoi khoiq bán dyơ cứp nốh pannán ngki.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Ma lớiq bôn ticuoi mmo rap bán ntaq án bôm. Ntaq báq táq-ntêr níc parnai saq. Iki ntaq he la arớq pih cusánh têq cachet máh ticuoi.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Ntaq he báq ayô Yang Arbang-pilŏ́ng A-ám he, alứng ntaq he báq acraiq ticuoi hơ. Ma callong ngki la muchứng he acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq teng ticuoi dyôn cơt muchứng án tưi.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Callong ayô alứng callong acraiq la ngốh te mui hŏ́ng ngcang. Em ai ơi! Lớiq crái táq iki!
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 Bôn lớiq, mui parlôiq abóc dơq, ma bôn dơq iam alứng dơq lớiq iam?
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Em ai ơi! Tôm tarúng lớiq nai cơt culái o-li-vê, alứng ntớng nho lớiq nai cơt culái tarúng. Alứng mui parlôiq abóc dơq lớiq nai bôn dơq iam alứng lớiq iam.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Bôn lớiq ticuoi te top inha ndon lư tubáiq alứng bôn callong apúh? Khán bôn, cóq ticuoi ngki át khun alứng táq arnáq ŏ níc, ma cóq án êq táq ính ngai ayô án. Dyơ ticuoi cannŏ́h chom arlớih án lư tubáiq.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Khán inha munáq i-ôiq te munáq, lớiq la munáq ính pưt hơn te munáq, êq parngíh inha la tubáiq. Khán inha parngíh iki la inha cơt picon ada callong lư.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Callong tubáiq iki lớiq bôn tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, ma tớq te pang ndô alứng te yang saq.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Ntúq mmo bôn munáq i-ôiq te munáq, lớiq la munáq ính hơn te munáq, ntúq ngki lư bôn a-ưi tarluaih alứng a-ưi arnáq saq cannŏ́h hơ.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Ma khán Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he bôn callong tubáiq te án, nsuoi lư mít cannính he lớiq ính táq arnáq saq. Tatun loi, he lớiq tarluaih alứng yớu; he bôn mít khun; he ial mít cannính yớu; he sáng amoih táq ticuoi cannŏ́h; he táq níc arnáq ŏ; he lớiq bôn bar mít; alứng he lớiq ính táq-ntêr a-uai.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Khán he táq dyôn munáq át ŏ ada munáq, ngki nhéq máh he át ien ŏ munơi. Dyơ he têq táq níc arnáq tinớng ŏ.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.