Tiago 3
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Em ai ơi! Lớiq ŏ khán a-ưi náq te top inha ma cơt thới. Co he ndon pasoi ticuoi cannŏ́h, khán he táp lớiq táq veng parnai he pasoi, he lư ráp tôt ntáng hơn te ticuoi cannŏ́h.
1 Meus irmãos, não sejam, muitos de vocês, mestres, sabendo que seremos julgados com mais rigor.
2 Nhéq máh he táq a-ưi arnáq luaih. Ma khán bôn ticuoi mmo lớiq nai táq luaih na parnai táq-ntêr, ticuoi ngki tinớng ŏ cứp nốh tớq mít án. Co ticuoi mmo ma rap bán ntaq án, ticuoi ngki rap tưi bán nhéq cháq án.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é um indivíduo perfeito, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Cư acám idô: He báq cacháq nhem tớq ngcang aséh, dyôn aséh ngki peh he. Dyơ ntúq mmo he ính pôq, he têq dông aséh ngki pôq veng he ính.
3 Ora, se colocamos um freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Cư acám te tuoc loi idô: Bôn tuoc pưt lư, alứng cuyiel phớt clúh tuoc rêng lư, ma nnáng têq ticuoi dông tuoc ngki chô ntúq mmo án ính pôq, co tuoc ngki bôn crơng vih két-két têq avih tuoc.
4 Observem, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e impelidos por fortes ventos, são dirigidos por um pequeníssimo leme, e levados para onde o piloto quer.
5 Ntaq ticuoi la muchứng ngki tưi. Án két-két lư tớq cháq he, ma têq án táq-ntêr parnai asớr cháq, dyôn ticuoi cannŏ́h ayô he.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vejam como uma fagulha incendeia uma grande floresta!
6 Ntaq ticuoi la muchứng uih chéh tưi. Ntaq he táq arnáq saq hơn te nhéq nốh cannŏ́h tớq cháq he. Khán ntaq he lái callong saq, nhéq cháq he cơt saq tưi. Callong ngki la arớq uih chéh ngốh te ntúq uih chéh níc-níc.
6 Ora, a língua é um fogo; é um mundo de maldade. A língua está situada entre os membros do nosso corpo e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também ela mesma é posta em chamas pelo inferno.
7 Têq ticuoi bán cứp nốh pannán, díh achếq, cusánh, alứng cứp nốh át tớq dơq ving-cavang. Co ticuoi khoiq bán dyơ cứp nốh pannán ngki.
7 Pois toda espécie de animais, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Ma lớiq bôn ticuoi mmo rap bán ntaq án bôm. Ntaq báq táq-ntêr níc parnai saq. Iki ntaq he la arớq pih cusánh têq cachet máh ticuoi.
8 mas a língua ninguém é capaz de domar; é mal incontido, cheio de veneno mortal.
9 Ntaq he báq ayô Yang Arbang-pilŏ́ng A-ám he, alứng ntaq he báq acraiq ticuoi hơ. Ma callong ngki la muchứng he acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq teng ticuoi dyôn cơt muchứng án tưi.
9 Com ela, bendizemos o Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos as pessoas, criadas à semelhança de Deus.
10 Callong ayô alứng callong acraiq la ngốh te mui hŏ́ng ngcang. Em ai ơi! Lớiq crái táq iki!
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, isso não deveria ser assim.
11 Bôn lớiq, mui parlôiq abóc dơq, ma bôn dơq iam alứng dơq lớiq iam?
11 Por acaso pode a fonte jorrar do mesmo lugar água doce e água amarga?
12 Em ai ơi! Tôm tarúng lớiq nai cơt culái o-li-vê, alứng ntớng nho lớiq nai cơt culái tarúng. Alứng mui parlôiq abóc dơq lớiq nai bôn dơq iam alứng lớiq iam.
12 Meus irmãos, será que a figueira pode produzir azeitonas ou a videira, figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Bôn lớiq ticuoi te top inha ndon lư tubáiq alứng bôn callong apúh? Khán bôn, cóq ticuoi ngki át khun alứng táq arnáq ŏ níc, ma cóq án êq táq ính ngai ayô án. Dyơ ticuoi cannŏ́h chom arlớih án lư tubáiq.
13 Quem entre vocês é sábio e inteligente? Mostre as suas obras em mansidão de sabedoria, mediante a sua boa conduta.
14 Khán inha munáq i-ôiq te munáq, lớiq la munáq ính pưt hơn te munáq, êq parngíh inha la tubáiq. Khán inha parngíh iki la inha cơt picon ada callong lư.
14 Se, pelo contrário, vocês têm em seu coração inveja amargurada e sentimento de rivalidade, não se gloriem disso, nem mintam contra a verdade.
15 Callong tubáiq iki lớiq bôn tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, ma tớq te pang ndô alứng te yang saq.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; pelo contrário, é terrena, animal e demoníaca.
16 Ntúq mmo bôn munáq i-ôiq te munáq, lớiq la munáq ính hơn te munáq, ntúq ngki lư bôn a-ưi tarluaih alứng a-ưi arnáq saq cannŏ́h hơ.
16 Pois, onde há inveja e rivalidade, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Ma khán Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he bôn callong tubáiq te án, nsuoi lư mít cannính he lớiq ính táq arnáq saq. Tatun loi, he lớiq tarluaih alứng yớu; he bôn mít khun; he ial mít cannính yớu; he sáng amoih táq ticuoi cannŏ́h; he táq níc arnáq ŏ; he lớiq bôn bar mít; alứng he lớiq ính táq-ntêr a-uai.
17 Mas a sabedoria lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, gentil, amigável, cheia de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Khán he táq dyôn munáq át ŏ ada munáq, ngki nhéq máh he át ien ŏ munơi. Dyơ he têq táq níc arnáq tinớng ŏ.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.