Tiago 3
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Em ai ơi! Lớiq ŏ khán a-ưi náq te top inha ma cơt thới. Co he ndon pasoi ticuoi cannŏ́h, khán he táp lớiq táq veng parnai he pasoi, he lư ráp tôt ntáng hơn te ticuoi cannŏ́h.
1 Meus irmãos, muitos não sejam mestres, sabendo que receberemos maior condenação.
2 Nhéq máh he táq a-ưi arnáq luaih. Ma khán bôn ticuoi mmo lớiq nai táq luaih na parnai táq-ntêr, ticuoi ngki tinớng ŏ cứp nốh tớq mít án. Co ticuoi mmo ma rap bán ntaq án, ticuoi ngki rap tưi bán nhéq cháq án.
2 Porque todos tropeçamos muitas vezes. Se algum homem não tropeça em palavra, este é um homem perfeito, e capaz também de refrear todo o corpo.
3 Cư acám idô: He báq cacháq nhem tớq ngcang aséh, dyôn aséh ngki peh he. Dyơ ntúq mmo he ính pôq, he têq dông aséh ngki pôq veng he ính.
3 Ora, nós colocamos freio nas bocas dos cavalos, para que possam nos obedecer; e dirigimos todo o seu corpo.
4 Cư acám te tuoc loi idô: Bôn tuoc pưt lư, alứng cuyiel phớt clúh tuoc rêng lư, ma nnáng têq ticuoi dông tuoc ngki chô ntúq mmo án ính pôq, co tuoc ngki bôn crơng vih két-két têq avih tuoc.
4 Vede também os navios que, embora sendo tão grandes, e levados por impetuosos ventos, são dirigidos com um leme bem pequeno por aquele que os governa.
5 Ntaq ticuoi la muchứng ngki tưi. Án két-két lư tớq cháq he, ma têq án táq-ntêr parnai asớr cháq, dyôn ticuoi cannŏ́h ayô he.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia!
6 Ntaq ticuoi la muchứng uih chéh tưi. Ntaq he táq arnáq saq hơn te nhéq nốh cannŏ́h tớq cháq he. Khán ntaq he lái callong saq, nhéq cháq he cơt saq tưi. Callong ngki la arớq uih chéh ngốh te ntúq uih chéh níc-níc.
6 E a língua é um fogo; um mundo de iniquidade, assim a língua está entre os nossos membros, que contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo fogo do inferno.
7 Têq ticuoi bán cứp nốh pannán, díh achếq, cusánh, alứng cứp nốh át tớq dơq ving-cavang. Co ticuoi khoiq bán dyơ cứp nốh pannán ngki.
7 Porque todos os tipos de animais, e de aves, e de serpentes, e de coisas do mar, é domado e domado pela humanidade;
8 Ma lớiq bôn ticuoi mmo rap bán ntaq án bôm. Ntaq báq táq-ntêr níc parnai saq. Iki ntaq he la arớq pih cusánh têq cachet máh ticuoi.
8 mas a língua nenhum homem pode domar. É um mal indisciplinado, cheio de veneno mortal.
9 Ntaq he báq ayô Yang Arbang-pilŏ́ng A-ám he, alứng ntaq he báq acraiq ticuoi hơ. Ma callong ngki la muchứng he acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq teng ticuoi dyôn cơt muchứng án tưi.
9 Com ela bendizemos a Deus, e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, que foram feitos à semelhança de Deus.
10 Callong ayô alứng callong acraiq la ngốh te mui hŏ́ng ngcang. Em ai ơi! Lớiq crái táq iki!
10 De uma mesma boca procedem bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que estas coisas sejam assim.
11 Bôn lớiq, mui parlôiq abóc dơq, ma bôn dơq iam alứng dơq lớiq iam?
11 Porventura de alguma fonte, de um mesmo local, jorram água doce e água amarga?
12 Em ai ơi! Tôm tarúng lớiq nai cơt culái o-li-vê, alứng ntớng nho lớiq nai cơt culái tarúng. Alứng mui parlôiq abóc dơq lớiq nai bôn dơq iam alứng lớiq iam.
12 Pode a figueira, meus irmãos, carregar bagas de azeitonas, ou uma videira figos? Assim como nenhuma fonte pode produzir água salgada e doce.
13 Bôn lớiq ticuoi te top inha ndon lư tubáiq alứng bôn callong apúh? Khán bôn, cóq ticuoi ngki át khun alứng táq arnáq ŏ níc, ma cóq án êq táq ính ngai ayô án. Dyơ ticuoi cannŏ́h chom arlớih án lư tubáiq.
13 Quem é o homem sábio e dotado de conhecimento entre vós? Que mostre pelo seu bom comportamento as suas obras com a mansidão da sabedoria.
14 Khán inha munáq i-ôiq te munáq, lớiq la munáq ính pưt hơn te munáq, êq parngíh inha la tubáiq. Khán inha parngíh iki la inha cơt picon ada callong lư.
14 Mas, se tendes uma amarga inveja, e contenda em vossos corações, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Callong tubáiq iki lớiq bôn tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, ma tớq te pang ndô alứng te yang saq.
15 Esta sabedoria não desce do alto, mas é terrena, sensual e diabólica.
16 Ntúq mmo bôn munáq i-ôiq te munáq, lớiq la munáq ính hơn te munáq, ntúq ngki lư bôn a-ưi tarluaih alứng a-ưi arnáq saq cannŏ́h hơ.
16 Porque onde há inveja e contenda, aí há confusão e toda a obra do mal.
17 Ma khán Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he bôn callong tubáiq te án, nsuoi lư mít cannính he lớiq ính táq arnáq saq. Tatun loi, he lớiq tarluaih alứng yớu; he bôn mít khun; he ial mít cannính yớu; he sáng amoih táq ticuoi cannŏ́h; he táq níc arnáq ŏ; he lớiq bôn bar mít; alứng he lớiq ính táq-ntêr a-uai.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente pura, depois pacífica, gentil, e fácil de ser invocada, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Khán he táq dyôn munáq át ŏ ada munáq, ngki nhéq máh he át ien ŏ munơi. Dyơ he têq táq níc arnáq tinớng ŏ.
18 E o fruto da justiça é semeado na paz daqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.