Romanos 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Em ai ơi! Inha khoiq chom dyơ te phep rit Môi-se. Iki inha chom, ndóng ticuoi yôl tumống, nha-án cóq peh phep rit. Khán nha-án khoiq cuchet, ngki lớiq têq peh nnáng.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Cư acám idô: Khán bôn munáq cán khoiq bôn cayieq, phep rit khoiq patáp cán ngki cóq át alứng cayieq án tingôi nhéq pang cayieq án. Ma khán cayieq án cuchet, án tarcláh te parnai án khoiq ưq cơt campái.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Iki, khán cayieq án yôl tumống, ma án át alứng conh cannŏ́h, ngki ngai dŏq án la ‘cán ính cachet cayieq’. Ma khán cayieq án cuchet, lư lớiq bôn luaih amớh khán án suo cayieq tamme. Alứng ngai lớiq dŏq án ‘cán ính cachet cayieq’.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Iki em ai ơi, inha la muchứng ngki tưi. Inha khoiq cuchet te phep rit Môi-se nhơ te cháq Crit khoiq cuchet tang inha. Hoi-ndô inha cơt mui mít alứng án ndon khoiq tumống lieh te cuchet. Iki he têq táq arnáq ŏ dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Ndóng he iyốh tin, he veng cannính he bôm. Iki phep rit Môi-se táq dyôn mít he parngíh ính táq arnáq luaih a-ưi lư. Tư he táq arnáq ngki, he bôn cống la he cuchet.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Ma hoi-ndô, he khoiq tarcláh te phep rit Môi-se, co he arớq khoiq cuchet. Iki he lớiq táq nnáng arnáq tieq veng phep rit ngai khoiq taran. Ma hoi-ngki he táq arnáq tamme loi, la co nhơ Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he bôn mít tamme.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Khán iki, imo he ính tông? Têq he tông phep rit Môi-se luaih lớiq? Lư tới iki! Phep rit ngki apáh he dyôn chom callong luaih la amớh. Cư la lớiq chom cư táq luaih na ham crơng, khán phep rit ngki lớiq tông idô: “Inha êq ham crơng yớu.”
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Ma tớq phep rit ngki apáh dyôn cư chom cư táq luaih na ham crơng, dyơ mít cư cơt ham lư loi. Ma khán cư lớiq chom te phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng, cư lư lớiq chom callong amớh luaih alứng callong amớh lớiq luaih.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Ndóng cư iyốh chom phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng, iki cư parngíh cư la ticuoi ŏ. Ma tớq ingái cư chom parnai patáp te Yang Arbang-pilŏ́ng, ingái ngki cư chom cư la ticuoi luaih.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Arnáq ngki la arớq cư cuchet. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn parnai patáp la co án ính ticuoi têq bôn tumống. Ma tư cư chom parnai patáp ngki, cư chom cư cóq cuchet, co cư lớiq peh parnai patáp ngki.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Callong luaih tớq mít cư pilốh níc cư dyôn lớiq peh parnai patáp te Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki callong luaih ndô tardông cư pôq nga ntúq cuchet.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Iki he chom phep rit te Yang Arbang-pilŏ́ng la práh ŏ. Alứng máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp la práh ŏ, tinớng ŏ, alứng piaiq lư.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Khán iki, callong ŏ ndô táq dyôn cư cuchet lớiq? Lư tới iki! Nưm callong luaih táp táq dyôn cư cuchet. Ma phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng apáh dyôn cư chom cư bôn luaih. Iki phep rit ngki la ŏ alứng apáh callong luaih la saq lư.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 He chom Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he peh phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma cư báq ial cannính cư bôm. Iki arớq cư táiq cháq cư dyôn táq sol ngê luaih.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Cư sáng dut lư, lớiq chom imo te máh arnáq cư táq. Máh arnáq ŏ cư ính táq, cơt cư lớiq táq. Ma máh arnáq saq cư lớiq ính táq, cơt cư táq.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Khán cư lớiq ính táq arnáq saq, ma yôl cư táq, ngki mít cư ngin phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng la piaiq lư.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Iki mít cư lớiq ính táq arnáq saq, ma callong luaih ndon át tớq mít cư tardông cư táq arnáq saq.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Cư chom lớiq bôn mui callong ŏ amớh át tớq mít cư, khán veng cannính cư bôm. Tam mít cư parngíh ính táq ŏ, ma cư lớiq rap táq iki.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Máh arnáq ŏ cư ính táq, cơt cư lớiq táq. Ma máh arnáq saq cư lớiq ính táq, cơt cư táq.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Khán cư táq máh arnáq cư lớiq ính táq, ngki tới cư táq, ma callong luaih ndon át tớq mít cư táq.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Iki arớq cư bôn bar mít. Tớq cư sáng ính táq arnáq ŏ, cơt cư táq arnáq saq.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Mít cư ính lư veng phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Ma arớq bar ngê ngki tarchíl tớq mít cannính cư. Tarnứm cư ính ngê ŏ, ma cháq cư cơt arớq sol dyôn ngê luaih.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Ơ bap lư cư! Nnáu rap choi cư dyôn têq tarcláh te ngê luaih ndon ính cachet cư?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Cư si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ Yê-su Crit Ưlla he khoiq choi cư!
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.