Romanos 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Em ai ơi! Inha khoiq chom dyơ te phep rit Môi-se. Iki inha chom, ndóng ticuoi yôl tumống, nha-án cóq peh phep rit. Khán nha-án khoiq cuchet, ngki lớiq têq peh nnáng.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Cư acám idô: Khán bôn munáq cán khoiq bôn cayieq, phep rit khoiq patáp cán ngki cóq át alứng cayieq án tingôi nhéq pang cayieq án. Ma khán cayieq án cuchet, án tarcláh te parnai án khoiq ưq cơt campái.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Iki, khán cayieq án yôl tumống, ma án át alứng conh cannŏ́h, ngki ngai dŏq án la ‘cán ính cachet cayieq’. Ma khán cayieq án cuchet, lư lớiq bôn luaih amớh khán án suo cayieq tamme. Alứng ngai lớiq dŏq án ‘cán ính cachet cayieq’.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Iki em ai ơi, inha la muchứng ngki tưi. Inha khoiq cuchet te phep rit Môi-se nhơ te cháq Crit khoiq cuchet tang inha. Hoi-ndô inha cơt mui mít alứng án ndon khoiq tumống lieh te cuchet. Iki he têq táq arnáq ŏ dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Ndóng he iyốh tin, he veng cannính he bôm. Iki phep rit Môi-se táq dyôn mít he parngíh ính táq arnáq luaih a-ưi lư. Tư he táq arnáq ngki, he bôn cống la he cuchet.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Ma hoi-ndô, he khoiq tarcláh te phep rit Môi-se, co he arớq khoiq cuchet. Iki he lớiq táq nnáng arnáq tieq veng phep rit ngai khoiq taran. Ma hoi-ngki he táq arnáq tamme loi, la co nhơ Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he bôn mít tamme.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Khán iki, imo he ính tông? Têq he tông phep rit Môi-se luaih lớiq? Lư tới iki! Phep rit ngki apáh he dyôn chom callong luaih la amớh. Cư la lớiq chom cư táq luaih na ham crơng, khán phep rit ngki lớiq tông idô: “Inha êq ham crơng yớu.”
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Ma tớq phep rit ngki apáh dyôn cư chom cư táq luaih na ham crơng, dyơ mít cư cơt ham lư loi. Ma khán cư lớiq chom te phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng, cư lư lớiq chom callong amớh luaih alứng callong amớh lớiq luaih.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Ndóng cư iyốh chom phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng, iki cư parngíh cư la ticuoi ŏ. Ma tớq ingái cư chom parnai patáp te Yang Arbang-pilŏ́ng, ingái ngki cư chom cư la ticuoi luaih.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Arnáq ngki la arớq cư cuchet. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn parnai patáp la co án ính ticuoi têq bôn tumống. Ma tư cư chom parnai patáp ngki, cư chom cư cóq cuchet, co cư lớiq peh parnai patáp ngki.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Callong luaih tớq mít cư pilốh níc cư dyôn lớiq peh parnai patáp te Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki callong luaih ndô tardông cư pôq nga ntúq cuchet.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Iki he chom phep rit te Yang Arbang-pilŏ́ng la práh ŏ. Alứng máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp la práh ŏ, tinớng ŏ, alứng piaiq lư.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Khán iki, callong ŏ ndô táq dyôn cư cuchet lớiq? Lư tới iki! Nưm callong luaih táp táq dyôn cư cuchet. Ma phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng apáh dyôn cư chom cư bôn luaih. Iki phep rit ngki la ŏ alứng apáh callong luaih la saq lư.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 He chom Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he peh phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma cư báq ial cannính cư bôm. Iki arớq cư táiq cháq cư dyôn táq sol ngê luaih.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Cư sáng dut lư, lớiq chom imo te máh arnáq cư táq. Máh arnáq ŏ cư ính táq, cơt cư lớiq táq. Ma máh arnáq saq cư lớiq ính táq, cơt cư táq.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Khán cư lớiq ính táq arnáq saq, ma yôl cư táq, ngki mít cư ngin phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng la piaiq lư.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Iki mít cư lớiq ính táq arnáq saq, ma callong luaih ndon át tớq mít cư tardông cư táq arnáq saq.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Cư chom lớiq bôn mui callong ŏ amớh át tớq mít cư, khán veng cannính cư bôm. Tam mít cư parngíh ính táq ŏ, ma cư lớiq rap táq iki.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Máh arnáq ŏ cư ính táq, cơt cư lớiq táq. Ma máh arnáq saq cư lớiq ính táq, cơt cư táq.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Khán cư táq máh arnáq cư lớiq ính táq, ngki tới cư táq, ma callong luaih ndon át tớq mít cư táq.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Iki arớq cư bôn bar mít. Tớq cư sáng ính táq arnáq ŏ, cơt cư táq arnáq saq.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Mít cư ính lư veng phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Ma arớq bar ngê ngki tarchíl tớq mít cannính cư. Tarnứm cư ính ngê ŏ, ma cháq cư cơt arớq sol dyôn ngê luaih.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Ơ bap lư cư! Nnáu rap choi cư dyôn têq tarcláh te ngê luaih ndon ính cachet cư?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Cư si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, co nhơ Yê-su Crit Ưlla he khoiq choi cư!
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.