Romanos 4

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hoi-ndô cư ính tông inha te A-praham achúc achiac top Isa-ra-el te tôm lư.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Khán A-praham át tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng co te arnáq án táq, ngki têq án ayô cháq án bôm. Ma án lớiq têq ayô iki chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq ngai tông te A-praham idô:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Cư acám idô: Khán bôn ticuoi thuthe, án cóq bôn práq cống. Práq ngki he lớiq têq tông ưlla án dyôn mat sớng. Ma práq ngki la cống án táq arnáq.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng choi ticuoi luaih dyôn cơt tinớng ŏ chứng mát án la co ticuoi ngki tin, tới co ticuoi ngki táq mui arnáq amớh.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Te inớh puo Davit khoiq tông muchứng ngki tưi. Án tông bún lư máh ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq náp tinớng ŏ co nhơ te nha-án tin, tới co te arnáq nha-án táq.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Davit tông idô:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Bún lư ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq náp nnáng luaih nha-án.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Callong bún ndô tớq nga nưm ticuoi táq rit kít lớiq? Tới iki! Callong bún ndô tớq díh nga ticuoi ndon lớiq bôn táq rit kít hơ. He khoiq chom te pang A-praham, Yang Arbang-pilŏ́ng náp án tinớng ŏ, co án tin.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ndóng mmo Yang Arbang-pilŏ́ng náp A-praham tinớng ŏ? Nsuoi lớiq la tatun A-praham táq rit kít? Lư Yang Arbang-pilŏ́ng náp án tinớng ŏ ndóng án iyốh táq rit kít, tới tatun án táq tíc kít.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Vít Yang Arbang-pilŏ́ng náp A-praham tinớng ŏ, dyơ A-praham táq rit kít dŏq apáh mít cannính án tinớng ŏ. Ma án bôn mít tinớng ŏ co nhơ án tin, te án iyốh táq rit kít. Iki án cơt arớq achúc achiac díh ticuoi lớiq bôn táq rit kít hơ. Khán nha-án tin Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng têq náp nha-án la ticuoi tinớng ŏ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Alứng A-praham cơt achúc achiac ticuoi ndon táq rit kít hơ. Ma án lớiq bôn cơt achúc achiac nha-án co te táq rit kít. Ma án cơt achúc achiac nha-án co nha-án tin muchứng án tin te án iyốh táq rit kít.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq alứng A-praham nha nhéq tŏ́ng toiq A-praham, la Yang Arbang-pilŏ́ng ính dyôn nha-án cơt ưlla cúc cuteq ndô. Yang Arbang-pilŏ́ng ưq iki co A-praham tin, tới co án peh phep rit. Co án tin, iki Yang Arbang-pilŏ́ng náp án la ticuoi tinớng ŏ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Khán Yang Arbang-pilŏ́ng ưq choi nưm máh ticuoi ndon veng phep rit Môi-se, ngki lớiq bôn tarnáp amớh he tin, alứng lớiq bôn tarnáp amớh te callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq alứng A-praham nha tŏ́ng toiq A-praham te inớh.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Khán ticuoi mmo táh phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng, Yang Arbang-pilŏ́ng lư táq ticuoi ngki. Ma khán Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn phep rit amớh, ngki he lớiq têq tông ngai bôn luaih.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Máh callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq alứng A-praham, lư tớq nga A-praham, la co nhơ A-praham tin. Yang Arbang-pilŏ́ng táq iki, co án ính choi mat máh tŏ́ng toiq A-praham. Án ính choi nha-án ndon veng phep rit Môi-se alứng nha-án ndon tin arớq A-praham tin. Co iki A-praham cơt arớq achúc achiac cứp náq ticuoi ndon tin.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ndô la muchứng ngai khoiq taran te A-praham tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh, idô:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 A-praham khoiq vít ngư ama acái, ma án yôl ngcong Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn acái conh, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq. Co án tin án lư cơt achúc achiac a-ưi cruong arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq ada án idô: “Tŏ́ng toiq mái cơt a-ưi cruong.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 A-praham khoiq ieuq lư dyơ. Anhúq án tumán mui culám cumo. Alứng Sara campái án la khoiq vít ngư ama acái. Ma án yôl tin níc bôn acái.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Án lớiq bôn parngíh pơng hơuq amớh te callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq alứng án. Ma án tin khớm lư, alứng án ayô níc Yang Arbang-pilŏ́ng.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 A-praham chom arlớih arlêng, Yang Arbang-pilŏ́ng lư táq máh nốh án khoiq par-ưq.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng náp A-praham la ticuoi tinớng ŏ chứng mát án.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran idô:
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 ma án tông díh te he hơ, co Yang Arbang-pilŏ́ng náp he la ticuoi tinớng ŏ tưi khán he tin Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn Yê-su Ưlla he tumống lieh te cuchet.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yang Arbang-pilŏ́ng mŏp Yê-su dyôn cuchet, la co tian luaih he. Alứng án dyôn Yê-su yôr tumống lieh, dŏq he têq át tinớng ŏ chứng mát án.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.