Mateus 9
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Yê-su sớr lieh tớq tuoc. Dyơ án dyang lieh pa dyáng atóh dơq clóng, alứng mot tớq vel án bôm.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Bôn máh ticuoi conh dông munáq a-ái cớng nga án. Ticuoi ngki bíq tớq carrang. Án hôm mít nha-án tin lư. Iki án tông ada conh a-ái cớng idô: “Yớu ơi! Êq adáh amớh, luaih mái cư táh dyôn!”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Ma ndóng ngki bôn thới sái rit át ngki tưi. Nha-án parngíh tớq mít idô: “Ticuoi ndô acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Ma Yê-su khoiq chom nha-án parngíh iki. Dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh callong saq arớq iki tớq mít inha?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông? Ien cư tông ticuoi a-ái cớng idô: ‘Luaih mái cư táh dyôn,’ lớiq la ‘Mái yôr tayứng, dyơ pôq.’
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dŏq inha chom arlớih lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq cúc cuteq ndô. Cư têq táh luaih ticuoi.”
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Dyơ ticuoi a-ái ngki yôr tayứng alứng chô nga dúng án.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Ndóng ticuoi clứng hôm arnáq ngki nha-án sáng laq lư, dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng co án dyôn ticuoi bôn chức iki.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Dyơ Yê-su ngốh te ntúq ngki. Ndóng án pôq, án hôm munáq conh, nốh Mathie, ticu táq arnáq tớq dúng ngai ial práq thêq. Án yua Mathie idô: “Mái veng tapun cư!”
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Cua ngki Yê-su ticu cha tớq dúng Mathie. Át ngki bôn clứng ticuoi tớq cha munơi alứng Yê-su nha top rian te án. Nha-án la ticuoi ial práq thêq alứng máh ticuoi luaih cannŏ́h hơ.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Bôn ticuoi te top Pha-rasi hôm arnáq ngki, dyơ nha-án plốh top rian te Yê-su idô: “Imo thới inha cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h?”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Tư Yê-su sáng nha-án tông iki, án ôi nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ, lớiq bôn seq ngai palai. Ma nưm ticuoi a-ái sớng seq ngai palai.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Cua ngki top rian te Yon tớq nga Yê-su, alứng nha-án plốh idô: “Imo top he alứng top Pha-rasi báq ót tanna dŏq parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, ma top rian te thới lớiq bôn táq muchứng he?”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu án pôq arsuoi alứng án, nha-án sáng bui. Ma tư ngai ial dông án, iki yớu án ót tanna dŏq ayư lieh án.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 “Lớiq bôn ngai cupêl prới tamme tớq tampớc khoiq anhoh. Khán ngai táq iki, campêl ngki cucrónh alứng tiyot prới anhoh. Dyơ tarhaq cơt pơh lư loi.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Alứng lớiq bôn ngai cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár khoiq tieq. Khán ngai táq iki, sieu lư táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih alứng pidŏ́h. Dyơ aluoi ngcár alứng sieu cơt pít nhéq. Ma sieu tamme, cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme. Iki aluoi ngcár alứng sieu lớiq cơt pít.”
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Ndóng Yê-su tông nha-án iki, bôn munáq conh ndon sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq nga Yê-su. Án chóh tarcol chứng mát Yê-su, alứng tông idô: “Acái cán cư khoiq cuchet dyơ. Cư seq thới tớq capơiq tớq cháq án, dyơ án lư têq bôn tumống lieh.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Iki Yê-su yôr tayứng pôq munơi alứng conh ngki, bôn díh top rian te án hơ pôq.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Ndóng ngki bôn munáq cán át tớq pa crŏ́ng Yê-su. Cán ngki a-ái dyứp nnai khoiq mui chít la bar cumo, aham án lớiq nai dyớt. Iki án capơiq tôiq mbaiq au thor Yê-su.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Án parngíh idô: “Khán cư bôn capơiq biq tampớc Yê-su, cư lư cơt bánh táp.”
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Yê-su píh tilêq me nga crŏ́ng. Tư án hôm cán ngki, án tông idô: “Mun ơi, mái êq adáh. Co mái tin, cháq mái cơt bánh.” Ndóng ngki táp cán ngki cơt bánh.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Cua ngki Yê-su mot tớq dúng ticuoi sút dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án hôm máh ticuoi rurưp alứng máh ticuoi nhiem cucloiq yứng lư.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Án tông nha-án idô: “Nhéq náq inha ngốh táp te dúng ndô! Cán ndô lớiq bôn cuchet; án bíq sớng!”
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Tớq máh ticuoi ngki ngốh nhéq te dúng, Yê-su mot tớq callúng mun ndon khoiq cuchet. Dyơ án tec ayôr mun ngki. Iki mun ngki yôr tayứng.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Dyơ arnáq ndô cơt parhanh mưt-mư cứp ntúq tớq vúng ngki.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Tư Yê-su ngốh te ntúq ngki, bôn bar náq ticuoi sot mát veng lamloi án. Nha-án tubau yứng lư idô: “Ưlla ơi! Ưlla ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Ưlla sruiq táq he hơ!”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Ndóng Yê-su mot tớq dúng, bar náq ticuoi sot ngki tớq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Inha lư tin cư têq táq arnáq ndô lớiq?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Dyơ Yê-su capơiq tớq mát nha-án, alứng án tông idô: “Dyôn cơt arớq inha tin!”
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Iki mát nha-án cơt plang. Ma Yê-su patáp nha-án cáng lư idô: “Inha êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô!”
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Ma vít nha-án ngốh te dúng ngki, nha-án táq-ntêr cứp ntúq tớq vúng ngki te arnáq Yê-su khoiq táq.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Ndóng bar náq ticuoi sot ngốh te ntúq ngki, bôn ticuoi cannŏ́h dông nga Yê-su munáq ticuoi lúng. Án cơt lúng co bôn yang saq táq án.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Cua Yê-su chuih angốh yang saq te ticuoi lúng, dyơ ticuoi lúng ngki têq tacang. Nhéq máh ticuoi sáng dut lư alứng nha-án tông idô: “He lớiq nai hôm arnáq sileh arớq ndô tớq nga cruong Isa-ra-el!”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Ma top Pha-rasi tông idô: “Yang ndon sút nhéq tưh yang saq táp dyôn ticuoi ndô bôn chức têq chuih angốh yang saq.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Yê-su pôq alang máh vel pưt vel két, alứng án cato tớq máh dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, alứng án táq bánh cứp nốh a-ái.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Tớq án hôm ticuoi clứng, mít án sáng sruiq táq ada máh ticuoi ngki, co nha-án sáng dieiq arức alứng át parsáng parsaiq arớq pannán cưu ớq ticuoi kiaq me.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Iki Yê-su tông top rian te án idô: “Sro tớq pidái pơh khoiq dom dyơ, ma bôn biq náq ticuoi pôq sot sro ngki.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Cóq inha cớu seq te Ưlla pidái, dyôn án yua a-ưi náq ticuoi pôq sot sro ngki.”
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.