Mateus 9
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Yê-su sớr lieh tớq tuoc. Dyơ án dyang lieh pa dyáng atóh dơq clóng, alứng mot tớq vel án bôm.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Bôn máh ticuoi conh dông munáq a-ái cớng nga án. Ticuoi ngki bíq tớq carrang. Án hôm mít nha-án tin lư. Iki án tông ada conh a-ái cớng idô: “Yớu ơi! Êq adáh amớh, luaih mái cư táh dyôn!”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Ma ndóng ngki bôn thới sái rit át ngki tưi. Nha-án parngíh tớq mít idô: “Ticuoi ndô acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng.”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Ma Yê-su khoiq chom nha-án parngíh iki. Dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh callong saq arớq iki tớq mít inha?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông? Ien cư tông ticuoi a-ái cớng idô: ‘Luaih mái cư táh dyôn,’ lớiq la ‘Mái yôr tayứng, dyơ pôq.’
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dŏq inha chom arlớih lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq cúc cuteq ndô. Cư têq táh luaih ticuoi.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Dyơ ticuoi a-ái ngki yôr tayứng alứng chô nga dúng án.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Ndóng ticuoi clứng hôm arnáq ngki nha-án sáng laq lư, dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng co án dyôn ticuoi bôn chức iki.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Dyơ Yê-su ngốh te ntúq ngki. Ndóng án pôq, án hôm munáq conh, nốh Mathie, ticu táq arnáq tớq dúng ngai ial práq thêq. Án yua Mathie idô: “Mái veng tapun cư!”
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Cua ngki Yê-su ticu cha tớq dúng Mathie. Át ngki bôn clứng ticuoi tớq cha munơi alứng Yê-su nha top rian te án. Nha-án la ticuoi ial práq thêq alứng máh ticuoi luaih cannŏ́h hơ.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Bôn ticuoi te top Pha-rasi hôm arnáq ngki, dyơ nha-án plốh top rian te Yê-su idô: “Imo thới inha cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Tư Yê-su sáng nha-án tông iki, án ôi nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ, lớiq bôn seq ngai palai. Ma nưm ticuoi a-ái sớng seq ngai palai.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Cua ngki top rian te Yon tớq nga Yê-su, alứng nha-án plốh idô: “Imo top he alứng top Pha-rasi báq ót tanna dŏq parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, ma top rian te thới lớiq bôn táq muchứng he?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu án pôq arsuoi alứng án, nha-án sáng bui. Ma tư ngai ial dông án, iki yớu án ót tanna dŏq ayư lieh án.
15 Jesus respondeu:
16 “Lớiq bôn ngai cupêl prới tamme tớq tampớc khoiq anhoh. Khán ngai táq iki, campêl ngki cucrónh alứng tiyot prới anhoh. Dyơ tarhaq cơt pơh lư loi.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Alứng lớiq bôn ngai cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár khoiq tieq. Khán ngai táq iki, sieu lư táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih alứng pidŏ́h. Dyơ aluoi ngcár alứng sieu cơt pít nhéq. Ma sieu tamme, cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme. Iki aluoi ngcár alứng sieu lớiq cơt pít.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Ndóng Yê-su tông nha-án iki, bôn munáq conh ndon sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq nga Yê-su. Án chóh tarcol chứng mát Yê-su, alứng tông idô: “Acái cán cư khoiq cuchet dyơ. Cư seq thới tớq capơiq tớq cháq án, dyơ án lư têq bôn tumống lieh.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Iki Yê-su yôr tayứng pôq munơi alứng conh ngki, bôn díh top rian te án hơ pôq.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Ndóng ngki bôn munáq cán át tớq pa crŏ́ng Yê-su. Cán ngki a-ái dyứp nnai khoiq mui chít la bar cumo, aham án lớiq nai dyớt. Iki án capơiq tôiq mbaiq au thor Yê-su.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Án parngíh idô: “Khán cư bôn capơiq biq tampớc Yê-su, cư lư cơt bánh táp.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Yê-su píh tilêq me nga crŏ́ng. Tư án hôm cán ngki, án tông idô: “Mun ơi, mái êq adáh. Co mái tin, cháq mái cơt bánh.” Ndóng ngki táp cán ngki cơt bánh.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Cua ngki Yê-su mot tớq dúng ticuoi sút dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án hôm máh ticuoi rurưp alứng máh ticuoi nhiem cucloiq yứng lư.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Án tông nha-án idô: “Nhéq náq inha ngốh táp te dúng ndô! Cán ndô lớiq bôn cuchet; án bíq sớng!”
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Tớq máh ticuoi ngki ngốh nhéq te dúng, Yê-su mot tớq callúng mun ndon khoiq cuchet. Dyơ án tec ayôr mun ngki. Iki mun ngki yôr tayứng.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Dyơ arnáq ndô cơt parhanh mưt-mư cứp ntúq tớq vúng ngki.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Tư Yê-su ngốh te ntúq ngki, bôn bar náq ticuoi sot mát veng lamloi án. Nha-án tubau yứng lư idô: “Ưlla ơi! Ưlla ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Ưlla sruiq táq he hơ!”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Ndóng Yê-su mot tớq dúng, bar náq ticuoi sot ngki tớq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Inha lư tin cư têq táq arnáq ndô lớiq?”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Dyơ Yê-su capơiq tớq mát nha-án, alứng án tông idô: “Dyôn cơt arớq inha tin!”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Iki mát nha-án cơt plang. Ma Yê-su patáp nha-án cáng lư idô: “Inha êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô!”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Ma vít nha-án ngốh te dúng ngki, nha-án táq-ntêr cứp ntúq tớq vúng ngki te arnáq Yê-su khoiq táq.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Ndóng bar náq ticuoi sot ngốh te ntúq ngki, bôn ticuoi cannŏ́h dông nga Yê-su munáq ticuoi lúng. Án cơt lúng co bôn yang saq táq án.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Cua Yê-su chuih angốh yang saq te ticuoi lúng, dyơ ticuoi lúng ngki têq tacang. Nhéq máh ticuoi sáng dut lư alứng nha-án tông idô: “He lớiq nai hôm arnáq sileh arớq ndô tớq nga cruong Isa-ra-el!”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ma top Pha-rasi tông idô: “Yang ndon sút nhéq tưh yang saq táp dyôn ticuoi ndô bôn chức têq chuih angốh yang saq.”
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Yê-su pôq alang máh vel pưt vel két, alứng án cato tớq máh dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, alứng án táq bánh cứp nốh a-ái.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Tớq án hôm ticuoi clứng, mít án sáng sruiq táq ada máh ticuoi ngki, co nha-án sáng dieiq arức alứng át parsáng parsaiq arớq pannán cưu ớq ticuoi kiaq me.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Iki Yê-su tông top rian te án idô: “Sro tớq pidái pơh khoiq dom dyơ, ma bôn biq náq ticuoi pôq sot sro ngki.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Cóq inha cớu seq te Ưlla pidái, dyôn án yua a-ưi náq ticuoi pôq sot sro ngki.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.