Mateus 9
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC
1 Yê-su sớr lieh tớq tuoc. Dyơ án dyang lieh pa dyáng atóh dơq clóng, alứng mot tớq vel án bôm.
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 Bôn máh ticuoi conh dông munáq a-ái cớng nga án. Ticuoi ngki bíq tớq carrang. Án hôm mít nha-án tin lư. Iki án tông ada conh a-ái cớng idô: “Yớu ơi! Êq adáh amớh, luaih mái cư táh dyôn!”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 Ma ndóng ngki bôn thới sái rit át ngki tưi. Nha-án parngíh tớq mít idô: “Ticuoi ndô acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng.”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Ma Yê-su khoiq chom nha-án parngíh iki. Dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh callong saq arớq iki tớq mít inha?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông? Ien cư tông ticuoi a-ái cớng idô: ‘Luaih mái cư táh dyôn,’ lớiq la ‘Mái yôr tayứng, dyơ pôq.’
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dŏq inha chom arlớih lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq cúc cuteq ndô. Cư têq táh luaih ticuoi.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 Dyơ ticuoi a-ái ngki yôr tayứng alứng chô nga dúng án.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Ndóng ticuoi clứng hôm arnáq ngki nha-án sáng laq lư, dyơ nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng co án dyôn ticuoi bôn chức iki.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Dyơ Yê-su ngốh te ntúq ngki. Ndóng án pôq, án hôm munáq conh, nốh Mathie, ticu táq arnáq tớq dúng ngai ial práq thêq. Án yua Mathie idô: “Mái veng tapun cư!”
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Cua ngki Yê-su ticu cha tớq dúng Mathie. Át ngki bôn clứng ticuoi tớq cha munơi alứng Yê-su nha top rian te án. Nha-án la ticuoi ial práq thêq alứng máh ticuoi luaih cannŏ́h hơ.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Bôn ticuoi te top Pha-rasi hôm arnáq ngki, dyơ nha-án plốh top rian te Yê-su idô: “Imo thới inha cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h?”
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Tư Yê-su sáng nha-án tông iki, án ôi nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ, lớiq bôn seq ngai palai. Ma nưm ticuoi a-ái sớng seq ngai palai.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq tông idô:
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Cua ngki top rian te Yon tớq nga Yê-su, alứng nha-án plốh idô: “Imo top he alứng top Pha-rasi báq ót tanna dŏq parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, ma top rian te thới lớiq bôn táq muchứng he?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu án pôq arsuoi alứng án, nha-án sáng bui. Ma tư ngai ial dông án, iki yớu án ót tanna dŏq ayư lieh án.
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 “Lớiq bôn ngai cupêl prới tamme tớq tampớc khoiq anhoh. Khán ngai táq iki, campêl ngki cucrónh alứng tiyot prới anhoh. Dyơ tarhaq cơt pơh lư loi.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 Alứng lớiq bôn ngai cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár khoiq tieq. Khán ngai táq iki, sieu lư táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih alứng pidŏ́h. Dyơ aluoi ngcár alứng sieu cơt pít nhéq. Ma sieu tamme, cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme. Iki aluoi ngcár alứng sieu lớiq cơt pít.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Ndóng Yê-su tông nha-án iki, bôn munáq conh ndon sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq nga Yê-su. Án chóh tarcol chứng mát Yê-su, alứng tông idô: “Acái cán cư khoiq cuchet dyơ. Cư seq thới tớq capơiq tớq cháq án, dyơ án lư têq bôn tumống lieh.”
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Iki Yê-su yôr tayứng pôq munơi alứng conh ngki, bôn díh top rian te án hơ pôq.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 Ndóng ngki bôn munáq cán át tớq pa crŏ́ng Yê-su. Cán ngki a-ái dyứp nnai khoiq mui chít la bar cumo, aham án lớiq nai dyớt. Iki án capơiq tôiq mbaiq au thor Yê-su.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 Án parngíh idô: “Khán cư bôn capơiq biq tampớc Yê-su, cư lư cơt bánh táp.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Yê-su píh tilêq me nga crŏ́ng. Tư án hôm cán ngki, án tông idô: “Mun ơi, mái êq adáh. Co mái tin, cháq mái cơt bánh.” Ndóng ngki táp cán ngki cơt bánh.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Cua ngki Yê-su mot tớq dúng ticuoi sút dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án hôm máh ticuoi rurưp alứng máh ticuoi nhiem cucloiq yứng lư.
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 Án tông nha-án idô: “Nhéq náq inha ngốh táp te dúng ndô! Cán ndô lớiq bôn cuchet; án bíq sớng!”
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 Tớq máh ticuoi ngki ngốh nhéq te dúng, Yê-su mot tớq callúng mun ndon khoiq cuchet. Dyơ án tec ayôr mun ngki. Iki mun ngki yôr tayứng.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Dyơ arnáq ndô cơt parhanh mưt-mư cứp ntúq tớq vúng ngki.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Tư Yê-su ngốh te ntúq ngki, bôn bar náq ticuoi sot mát veng lamloi án. Nha-án tubau yứng lư idô: “Ưlla ơi! Ưlla ndon te tŏ́ng toiq puo Davit! Seq Ưlla sruiq táq he hơ!”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Ndóng Yê-su mot tớq dúng, bar náq ticuoi sot ngki tớq nga án. Dyơ án plốh nha-án idô: “Inha lư tin cư têq táq arnáq ndô lớiq?”
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Dyơ Yê-su capơiq tớq mát nha-án, alứng án tông idô: “Dyôn cơt arớq inha tin!”
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Iki mát nha-án cơt plang. Ma Yê-su patáp nha-án cáng lư idô: “Inha êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô!”
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 Ma vít nha-án ngốh te dúng ngki, nha-án táq-ntêr cứp ntúq tớq vúng ngki te arnáq Yê-su khoiq táq.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ndóng bar náq ticuoi sot ngốh te ntúq ngki, bôn ticuoi cannŏ́h dông nga Yê-su munáq ticuoi lúng. Án cơt lúng co bôn yang saq táq án.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Cua Yê-su chuih angốh yang saq te ticuoi lúng, dyơ ticuoi lúng ngki têq tacang. Nhéq máh ticuoi sáng dut lư alứng nha-án tông idô: “He lớiq nai hôm arnáq sileh arớq ndô tớq nga cruong Isa-ra-el!”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ma top Pha-rasi tông idô: “Yang ndon sút nhéq tưh yang saq táp dyôn ticuoi ndô bôn chức têq chuih angốh yang saq.”
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Yê-su pôq alang máh vel pưt vel két, alứng án cato tớq máh dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, alứng án táq bánh cứp nốh a-ái.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Tớq án hôm ticuoi clứng, mít án sáng sruiq táq ada máh ticuoi ngki, co nha-án sáng dieiq arức alứng át parsáng parsaiq arớq pannán cưu ớq ticuoi kiaq me.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 Iki Yê-su tông top rian te án idô: “Sro tớq pidái pơh khoiq dom dyơ, ma bôn biq náq ticuoi pôq sot sro ngki.
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 Cóq inha cớu seq te Ưlla pidái, dyôn án yua a-ưi náq ticuoi pôq sot sro ngki.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.