Mateus 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 “Inha êq tíq ticuoi cannŏ́h, dŏq Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq tíq inha tưi.
1 Não julgueis, e não sereis julgados.
2 Co máh-mmo inha tíq ticuoi cannŏ́h, Yang Arbang-pilŏ́ng lư tíq lieh inha máh ngki tưi. Alứng máh-mmo inha ngiaih luaih yớu, Yang Arbang-pilŏ́ng lư ngiaih luaih inha máh ngki tưi.
2 Porque do mesmo modo que julgardes, sereis também vós julgados e, com a medida com que tiverdes medido, também vós sereis medidos.
3 Imo inha hôm sál tớq mát yớu, ma inha lớiq chom bôn mêng pan cadíl tớq mát inha?
3 Por que olhas a palha que está no olho do teu irmão e não vês a trave que está no teu?
4 Alứng imo inha dáh lư tông yớu idô: ‘Dyôn cư tuváih angốh sál te mát mái,’ ma inha lớiq chom bôn mêng pan cadíl tớq mát inha?
4 Como ousas dizer a teu irmão: Deixa-me tirar a palha do teu olho, quando tens uma trave no teu?
5 Inha la ticuoi táq náh-nnan sớng! Cóq inha ial viang mêng pan te mát inha avai, ki-náq têq inha hôm arlớih, alứng têq inha ial sál te mát yớu.
5 Hipócrita! Tira primeiro a trave de teu olho e assim verás para tirar a palha do olho do teu irmão.
6 “Inha êq ial crơng mmar na Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ dyôn acho. Alứng êq ial crơng ngáih, dyơ dyôn alic. Máh pannán ngki lớiq chom ayáu. Cua án dếq kisier crơng ngki, dyơ án píh cáp inha.”
6 Não lanceis aos cães as coisas santas, não atireis aos porcos as vossas pérolas, para que não as calquem com os seus pés, e, voltando-se contra vós, vos despedacem.
7 “Khán inha seq, ngki inha bôn. Khán inha suo, ngki inha tumúh. Khán inha acóh callống, ngki ngai pốh dyôn.
7 Pedi e se vos dará. Buscai e achareis. Batei e vos será aberto.
8 Co cứp náq ticuoi ndon seq, ngki án bôn. Ticuoi mmo suo, ngki án tumúh. Ticuoi mmo acóh callống, ngki ngai pốh dyôn.
8 Porque todo aquele que pede, recebe. Quem busca, acha. A quem bate, abrir-se-á.
9 Máh inha ndon khoiq bôn acái, khán acái inha seq beng, inha dyôn án búl lớiq?
9 Quem dentre vós dará uma pedra a seu filho, se este lhe pedir pão?
10 Alứng khán án seq buaiq, inha dyôn án cusánh lớiq?
10 E, se lhe pedir um peixe, dar-lhe-á uma serpente?
11 Inha la máng ticuoi lới, ma inha chom dyôn crơng ŏ nga acái inha. Lư clưi te ngki loi A-ám inha tớq pilŏ́ng, án dyôn inha bôn crơng ŏ khán inha seq te án.
11 Se vós, pois, que sois maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celeste dará boas coisas aos que lhe pedirem.
12 “Iki máh arnáq amớh inha ính ticuoi cannŏ́h táq dyôn inha, cóq inha táq muchứng ngki tưi dyôn nha-án. Táq iki, inha veng simớt simơi máh phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp na Môi-se, alứng parnai án tông na ticuoi tang ngcang án.”
12 Tudo o que quereis que os homens vos façam, fazei-o vós a eles. Esta é a lei e os profetas.
13 “Cóq inha mot ngáh callống hep, co callống pơh alứng carna pưt pôq nga ntúq uih chéh níc-níc. Alứng clứng ticuoi rêh pôq tớq carna ngki.
13 Entrai pela porta estreita, porque larga é a porta e espaçoso o caminho que conduzem à perdição e numerosos são os que por aí entram.
14 Ma ngáh callống hep alứng carna arức ngki pôq nga ntúq tumống. Ma biq náq ticuoi tumúh carna ngki.”
14 Estreita, porém, é a porta e apertado o caminho da vida e raros são os que o encontram.
15 “Cóq inha me dyôn a-ŏ, dáh lơ bôn ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga inha. Rớp nha-án la arớq pannán cưu, ma mít cannính nha-án la arớq acho cruong pla lư.
15 Guardai-vos dos falsos profetas. Eles vêm a vós disfarçados de ovelhas, mas por dentro são lobos arrebatadores.
16 Têq inha acớl, tớq inha hôm máh arnáq nha-án táq. Tôm tangháng carbớuq calang lớiq nai cơt culái nho. Alứng tôm tangháng tarrieih lớiq nai cơt culái tarúng.
16 Pelos seus frutos os conhecereis. Colhem-se, porventura, uvas dos espinhos e figos dos abrolhos?
17 Tôm along ŏ cơt culái ŏ, alứng along saq cơt culái saq.
17 Toda árvore boa dá bons frutos; toda árvore má dá maus frutos.
18 Tôm along ŏ lớiq nai cơt culái saq, alứng tôm along saq lớiq nai cơt culái ŏ.
18 Uma árvore boa não pode dar maus frutos; nem uma árvore má, bons frutos.
19 Tôm along mmo lớiq bôn culái ŏ, ngki ngai cớl, dyơ arpớt tớq uih.
19 Toda árvore que não der bons frutos será cortada e lançada ao fogo.
20 Muchứng ngki tưi, inha têq acớl ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, tớq inha hôm máh arnáq nha-án táq.”
20 Pelos seus frutos os conhecereis.
21 “Tới cứp náq dŏq cư Ưlla ma têq mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút tớq pilŏ́ng. Ma nưm nha-án ndon táq veng cannính A-ám cư tớq pilŏ́ng táp têq mot.
21 Nem todo aquele que me diz: Senhor, Senhor, entrará no Reino dos céus, mas sim aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus.
22 Tớq ingái ngki, bôn a-ưi ticuoi tông cư idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla ơi! Nhơ te nốh inha he cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng. Nhơ te nốh inha he chuih angốh yang saq alứng táq a-ưi arnáq sileh.’
22 Muitos me dirão naquele dia: Senhor, Senhor, não pregamos nós em vosso nome, e não foi em vosso nome que expulsamos os demônios e fizemos muitos milagres?
23 Ma cư ính ôi nha-án idô: ‘Cư lớiq chom inha. Inha tôi yông te cư. Inha la ticuoi táq arnáq saq.’”
23 E, no entanto, eu lhes direi: Nunca vos conheci. Retirai-vos de mim, operários maus!
24 “Iki, ticuoi mmo cammáng alứng peh parnai cư, ticuoi ngki la arớq ticuoi tubáiq pitứng dúng tớq mpien búl cantar.
24 Aquele, pois, que ouve estas minhas palavras e as põe em prática é semelhante a um homem prudente, que edificou sua casa sobre a rocha.
25 Tớq bo chớn, dơq carlúh bóh, alứng cuyiel arpuq hớp, dúng ngki lớiq dứm, co ticuoi pitứng dúng ngki tớq mpien búl.
25 Caiu a chuva, vieram as enchentes, sopraram os ventos e investiram contra aquela casa; ela, porém, não caiu, porque estava edificada na rocha.
26 Ticuoi mmo cammáng parnai cư, ma án lớiq peh, án la arớq ticuoi achơ pitứng dúng tớq chuah.
26 Mas aquele que ouve as minhas palavras e não as põe em prática é semelhante a um homem insensato, que construiu sua casa na areia.
27 Tớq bo chớn, dơq carlúh bóh, alứng cuyiel arpuq hớp, dúng ngki sruq alứng arlóh nhéq!”
27 Caiu a chuva, vieram as enchentes, sopraram os ventos e investiram contra aquela casa; ela caiu e grande foi a sua ruína.
28 Cua Yê-su tông máh parnai ngki, máh ticuoi clứng át paniar án, sáng dut lư te ngê án cato,
28 Quando Jesus terminou o discurso, a multidão ficou impressionada com a sua doutrina.
29 co án cato arớq ticuoi bôn chức lư, ma tới arớq thới sái rit báq cato.
29 Com efeito, ele a ensinava como quem tinha autoridade e não como os seus escribas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.