Mateus 26

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tư Yê-su tông cua nhéq máh parnai ngki, án tông top rian te án idô:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Inha khoiq chom dyơ, yôl bar ingái loi top Isa-ra-el ính cha bui ayư Ingái Ngốh. Ingái ngki la ingái ngai mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi, dyôn ngai téh cư tớq along calláng.”
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Ndóng ngki máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút tớq sớu parchúng tanghúng tớq dúng Cai-pha la ariaih top teng rit sang.
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 Nha-án tanghúng dŏq suo ngê ính cŏp alứng cachet Yê-su, ma nha-án lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Nha-án tông idô: “He lớiq têq táq iki tớq ingái cha bui, co adáh ticuoi clứng tarchơiq tớq vel he.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Ndóng Yê-su át tớq vel Bê-thani, án át tớq dúng Si-môn la ticuoi a-ái bŏ́q te nsuoi.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Dyơ bôn munáq cán tớq nga Yê-su. Án dông mui lám be ngai táq tớq búl ‘a-labat’. Tớq be ngki bôn dơq thum dát lư. Ndóng Yê-su át chicha, án tốq dơq thum tớq plô Yê-su.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Tư top rian te Yê-su hôm án táq iki, nha-án sáng nháih, alứng nha-án táq-ntêr idô: “Imo cán ndô táq iki; án pirê mat dơq thum ngki?
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Khán táiq dơq thum ndô, lư bôn a-ưi práq, alứng têq ial práq ngki choi máh ticuoi kidit!”
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Yê-su chom nha-án táq-ntêr iki, dyơ án tông nha-án idô: “Imo inha táq dyôn cán ndô sáng anguaq? Cán ndô táq arnáq ŏ lư a cư.
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 Máh ticuoi kidit át níc alứng inha. Ma cháq cư lớiq bôn át níc alứng inha.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Cán ndô khoiq tốq dơq thum tớq cháq cư, la thuan dŏq dyôn ngai tứp cư tớq ping.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Cư tông inha arlớih lư, cứp ntúq tớq cúc cuteq ndô, tớq ngai cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng, lư ngai cato díh arnáq cán ndô táq hơ, dŏq dyôn máh ticuoi ayư te án.”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Vít ngki Yuda I-cari-ôt la munáq te top mui chít la bar náq ndon rian te Yê-su, án tớq nga ticuoi sút top teng rit sang,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 alứng tông nha-án idô: “Khán cư mŏp Yê-su nga inha, ngki amớh inha ính dyôn cư?”
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Cua ngki, Yuda suo ngê ính culieu Yê-su.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Tớq máh ingái top Isa-ra-el cha bui ayư Ingái Ngốh, nhéq tupul ingái nha-án cha beng lớiq pôih. Tớq ingái mui, top rian te Yê-su tớq nga án alứng plốh idô: “Ntúq mmo thới ính he pôq thuan dyôn thới cha pêl bui?”
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha mot tớq vel, inha lư tumúh munáq ticuoi ưlla dúng. Inha tông án idô: ‘Thới tông: Ingái Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát dyôn cư tumán ính tớq dyơ. Cư alứng top rian te cư ính cha pêl bui ayư Ingái Ngốh tớq dúng mái.’”
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Iki top rian te Yê-su pôq táq arớq Yê-su patáp nha-án. Alứng nha-án thuan dŏq cha pêl bui tớq dúng ngki.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Tớq aryum-yum Yê-su ticu cha munơi alứng top mui chít la bar náq rian te án.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Ndóng nha-án chicha, Yê-su tông nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn munáq te top inha ính culieu cư.”
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Nhéq top rian te án sáng anguaq lư, alứng muchư munáq plốh án idô: “Cư lớiq Ưlla?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Yê-su ôi nha-án idô: “Án ndon túq beng mui tingan alứng cư, lư án ngki táp culieu cư.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Acái Yang Cơt Ticuoi cóq cuchet dŏq táq veng tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te án. Ma bap lư ada ticuoi ndon culieu Acái Yang Cơt Ticuoi! Khaq a-i án êq carnian án!”
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Yuda ndon ính culieu Yê-su, án plốh idô: “Cư lớiq thới?”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Ndóng nha-án chicha, Yê-su ial beng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ án péq beng alứng avôi dyôn top rian te án. Án tông idô: “Inha ráp cha, ndô la cháq cư.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Vít ngki án ial choc loi. Án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ án avôi dyôn top rian te án, alứng án tông idô: “Nhéq náq inha ngoiq,
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 ndô la aham cư ndon ngốh táq tíc Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq carhŏt parnai tamme ada nhéq tưh ticuoi. Nhơ te aham cư, Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih dyôn ticuoi.
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Cư tông inha idô: Cư lớiq ngoiq nnáng dơq nho ndô, tingôi tớq ingái cư ngoiq dơq nho tamme munơi alứng inha tớq ntúq A-ám cư sút.”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Cua nha-án cứh mui alhoiq ayô, dyơ nha-án ngốh te ngki, sớr nga king O-li-vê loi.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ndóng ngki Yê-su tông nha-án idô: “Idáu ndô táp nhéq náq inha táh cư. Tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Ma tư cư tumống lieh, cư pôq nsuoi inha nga vúng Ca-lilê.”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Phi-er tông Yê-su idô: “Khán nhéq máh ticuoi táh thới, cư lư lớiq táh thới mmớh!”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Yê-su ôi án idô: “Cư tông mái arlớih lư, idáu ndô táp, ntruoi iyốh ticár, mái calôih cư khoiq pe chư.”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Ma Phi-er ôi idô: “Khán ngai cachet cư munơi alứng thới la thôi. Cư lư lớiq calôih thới mmớh!”
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Dyơ Yê-su alứng top rian te án pôq nga nưong Kêt-se-manê. Yê-su tông top rian te án idô: “Inha át ticu ndô nư. Cư ính pôq cớu nga tuki.”
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Ma Yê-su dông nưm Phi-er alứng bar náq em ai acái conh Sê-badê pôq alứng án. Ndóng ngki táp án sáng anguaq alứng rớu lư.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Án tông nha-án pe náq idô: “Mít cư sáng anguaq lư, cư lớiq rap tumống nnáng. Inha át pớn ndô. Inha cayôn alứng cư.”
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Tư Yê-su pôq biq te nha-án; án mpop tớq cuteq mui tatứp alứng cớu idô: “Ơ A-ám cư ơi! Khán têq, cư seq mái atức viang choc dieiq arức ndô dyôn vít te cư. Ma cư lớiq ính veng cannính cư bôm, ma cư veng cannính mái sớng.”
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Dyơ Yê-su chô lieh nga pe náq ndon rian te án. Án tumúh nha-án bíq. Dyơ án plốh Phi-er idô: “Imo muhúiq sớng la inha lớiq rap cayôn alứng cư?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Cóq inha ayư alứng cớu seq êq dyôn ngai tardông inha táq luaih. Mít inha ngki bánh rêng, ma sac sáiq inha ngki ieuq.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Yê-su pôq chư bar ính cớu nga ntúq tuki sa. Án cớu idô: “A-ám cư ơi! Khán mái lớiq ính atức choc dieiq arức ndô dyôn vít te cư, ma mái ính cư cóq ngoiq, ngki cư veng cannính mái sớng.”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Dyơ Yê-su chô lieh nga pe náq, ma án tumúh nha-án bíq sa. Nha-án lớiq rap caplang mát; co ngcơr mát nha-án acứp níc.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Yê-su pôq sa te nha-án, alứng án pôq cớu chư pe. Án cớu muchứng parnai te nsuoi sa.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Dyơ án chô lieh nga top rian te án alứng án tông nha-án idô: “Imo inha yôl bíq alứng angô sa? Ngư cư khoiq tumán tớq dyơ. Ngai khoiq culieu Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi luaih.
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Yôr tayứng! He pôq! Inha me án ndon culieu cư khoiq tớq dyơ!”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Ndóng Yê-su yôl táq-ntêr alứng nha-án, Yuda la munáq te top mui chít la bar náq ndon rian te Yê-su, tớq munơi alứng ticuoi clứng. Máh ticuoi ngki tớq te ticuoi sút top teng rit sang alứng ticuoi sút tớq sớu. Nha-án dông dau alứng tarcál.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Án ndon culieu Yê-su khoiq tông tíc dyôn máh ticuoi ngki chom idô: “Khán inha hôm cư honh ticuoi mmo, án ngki ớiq inha ính bôn. Dyơ inha cŏp án!”
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Iki Yuda tớq táp nga Yê-su, alứng án tông idô: “Bánh tưi thới.”
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Yê-su tông án: “Yớu ơi! Arnáq amớh mái ính táq, mái táq adứh!”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Bôn munáq te top veng tapun Yê-su, thot dau te sor, dyơ án tráh munáq sol ariaih top teng rit sang, crái mui pa cutor alứng ti-ŏ́h.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Yê-su tông án idô: “Mái cacháq lieh dau mái tớq sor. Ticuoi mmo kéu dau, án lư cuchet lieh na dau.
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 Mái chom lớiq, khán cư ính, cư têq seq te A-ám cư dyôn choi cư, dyơ án lư yua mui chít la bar pớl tarneng dyôn tớq choi cư.
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Ma khán cư táq iki, lớiq bôn tarvớiq nnáng arớq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông tớq tám uráq te inớh. Uráq ngki tông te máh arnáq ndô cóq tớq.”
54 Como,
55 Dyơ Yê-su plốh máh ticuoi clứng loi: “Imo inha tớq nga ndô dông dau alứng côn ính cŏp cư? Inha parngíh cư la ticuoi siveng lớiq? Cứp ingái cư át cato tớq Dúng Sang Pưt ma inha lớiq bôn cŏp cư.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Ma arnáq ndô táq dyôn cơt tarvớiq simớt parnai tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông na ticuoi tang ngcang án te inớh.”
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Iki nha-án cŏp Yê-su, alứng dông án nga dúng Cai-pha, la ariaih top teng rit sang. Máh ticuoi sút tớq sớu alứng thới sái rit tớq rum nga ntúq ngki tưi.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Phi-er veng yông-yông tatun crŏ́ng Yê-su. Án mot tớq ngcưm dúng ariaih top teng rit sang. Án ticu munơi alứng máh ticuoi kiaq Dúng Sang Pưt, án ính chom amớh nha-án ính táq ada Yê-su.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Iki máh ticuoi sút top teng rit sang alứng ticuoi bôn chức cannŏ́h sisuo ticuoi ndon têq ton apít Yê-su. Nha-án ính cachet Yê-su.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 Bôn a-ưi ticuoi tớq ton apít Yê-su, ma lớiq cơt callong. Ma ticuoi sút ngki lớiq tumúh mui callong lớiq ŏ amớh te Yê-su. Tatun tháng, bôn bar náq loi tớq ton apít Yê-su.
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 Nha-án tông idô: “Ticuoi ndô tông: ‘Cư talóh Dúng Sang Pưt, dyơ têq cư táq lieh tớq pe ingái la dyơ táp.’”
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Iki ariaih top teng rit sang yôr tayứng, alứng plốh Yê-su idô: “Máh parnai ticuoi ndô cauq mái, lư mái tông iki ma lớiq? Alứng amớh mái ính ôi lieh nha-án?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Ma Yê-su át tưl-vưl sớng, án lớiq tông mui callong amớh. Dyơ ariaih ngki tông loi idô: “Cư bôiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon tumống níc, nhơ nốh án, cư yua mái cantŏ́h callih ada he, mái la Crit Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lớiq?”
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Yê-su ôi án idô: “Lư piaiq arớq mái tông. Ma cư tông inha idô: Chô-mát inha hôm Acái Yang Cơt Ticuoi ticu pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư, alứng án tớq pandi tulúc te pilŏ́ng.”
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Iki ariaih top teng rit sang haq tampớc án bôm, táq tíc án sáng anguaq lư. Alứng án tông ada nhéq máh ticuoi ngki idô: “Án tông iki la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ. Chớm he ính plốh nnáng ticuoi cannŏ́h. Inha khoiq sáng dyơ parnai án táq-ntêr.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 Inha parngíh imo te callong ngki?”
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Dyơ nha-án cuchóh tớq mang Yê-su, alứng dớm án hơ. Ma bôn ticuoi cannŏ́h páh án,
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 alứng plốh idô: “Crit ơi! Khán mái lư ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, áu mái tông he, nnáu dớm mái?”
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Phi-er át ticu tớq ngcưm dúng. Dyơ bôn munáq cán prái tarráih ticuoi ariaih top teng rit sang tớq nga Phi-er, alứng án tông idô: “Mái át alứng Yê-su la ticuoi te vúng Ca-lilê.”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ma Phi-er calôih Yê-su chứng mát máh ticuoi ngki idô: “Cư lớiq apúh amớh mái tông.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Dyơ án pôq nga ngáh callống carrống. Bôn cán cannŏ́h loi hôm án, alứng tông ada máh ticuoi át tumán ngki idô: “Ticuoi ndô át alứng Yê-su te vel Na-saret.”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ma Phi-er calôih Yê-su sa, alứng án cantŏ́h callih idô: “Cư lớiq chom nnáu án ngki!”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Muhoi loi, bôn máh ticuoi át tumán ngki tớq nga Phi-er, alứng tông idô: “Lư simớt mái la te top ngki tưi, co tammieng mái in tháng án.”
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Ma Phi-er cantŏ́h callih clŏq plô clŏq sóc. Alứng án ôi tarmien níc idô: “Cư lớiq chom án!”
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Dyơ Phi-er ayư lieh te máh parnai Yê-su khoiq tông ada án idô: “Ntruoi iyốh ticár, mái calôih cư khoiq pe chư.”
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.