Mateus 25
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH
1 “Ndóng ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq mui chít náq cumor carring. Nha-án ial den tớu, dyơ pôq côn án ndon ial campái.
1 Jesus disse:
2 Sông náq cumor la achơ, ma sông náq loi la tubáiq.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Nha-án ndon achơ ngki dông den tớu, ma nha-án lớiq bôn dông calưi tớu.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Ma nha-án ndon tubáiq dông den tớu alứng dông calưi tớu tớq be hơ.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Iki án ndon ial campái dyut lư tớq. Dyơ máh cumor ngki, án ndon bíq tưt, án ndon bíq ngiar tháng.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 “Tớq tardi dáu ngai arô yứng lư idô: ‘Ngki! Án ndon ial campái khoiq tớq dyơ! Inha ngốh ráp án!’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Nhéq máh cumor ngki ayư, alứng nha-án thuan den tớu nha-án.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Nha-án ndon achơ tông ada nha-án ndon tubáiq idô: ‘Seq inha cáh tớu inha dyôn he hơ, co den tớu he khoiq nhéq tớu dyơ.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Ma nha-án ndon tubáiq ôi idô: ‘He lớiq têq cáh mmớh. Dáh tớu he lớiq khám dyôn inha alứng he. Piaiq lư la inha pôq plới te ticuoi táiq tớu.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Ma ndóng nha-án pôq plới, án ndon ial campái tớq. Dyơ sông náq cumor ndon yôl bôn tớu, bôn mot hớu cha arsuoi munơi alứng án ndon ial campái. Dyơ ngai catáng callống.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 “Vít ngki, máh cumor ndon pôq plới tớu chô. Nha-án arô idô: ‘Ai tamme ơi! Ai tamme ơi! Pốh callống dyôn he mot tưi!’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Ma ai tamme ôi idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq chom inha.’”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Iki, cóq inha át cayôn níc, co inha lớiq chom ingái mmo, alứng ndóng mmo Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq conh pôq tumoi cruong yông. Ndóng án tumán ính pôq, án arô ticuoi táq arnáq án, alứng mŏp dyôn nha-án kiaq me práq mun án.
14 Jesus continuou:
15 Án dyôn cứp náq veng án parngíh ticuoi ngki têq táq. Munáq án dyôn sông nen. Munáq án dyôn bar nen. Ma munáq loi, án dyôn nưm mui nen sớng. Dyơ án pôq tumoi.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Án ndon ráp sông nen pôq táiq plới táp. Dyơ án bôn lơi sông nen.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Án ndon ráp bar nen táq muchứng ngki tưi, alứng án bôn lơi bar nen.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Ma án ndon ráp nưm mui nen sớng, án píq prúng, dyơ án tứp práq ngki.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Dưnh cumo lo kisái ưlla ngki píh chô. Án plốh lieh te máh práq án khoiq dyôn nga nha-án.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Ticuoi ndon khoiq ráp sông nen, án dông atớq sông nen loi nga ưlla án. Alứng án tông idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla khoiq dyôn cư sông nen, ma hoi-ngki cư bôn lơi sông nen loi.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Ưlla ngki ôi án: ‘Máh arnáq mái táq la piaiq lư. Mái la ticuoi hôi alứng tinớng tupứng. Mái khoiq táq tinớng tupứng ada nốh két ndô. Iki cư dyôn mái bôn cơt ưlla a-ưi nốh pưt loi. Alứng cư dyôn mái bôn callong bui ơn át munơi alứng cư.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Ticuoi ndon khoiq ráp bar nen, án dông atớq bar nen cannŏ́h loi nga ưlla án. Alứng án tông idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla khoiq dyôn cư bar nen, ma hoi-ngki cư bôn lơi bar nen loi.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Ưlla ngki ôi án idô: ‘Máh arnáq mái táq la piaiq lư. Mái la ticuoi táq arnáq ŏ alứng piaiq lư. Mái khoiq táq ŏ lư ada nốh két ndô. Iki cư dyôn mái bôn cơt ưlla a-ưi nốh pưt loi. Alứng cư dyôn mái bôn callong bui ơn át munơi alứng cư tưi.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Tatun ngki, ticuoi ndon khoiq ráp mui nen, án tớq tưi alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư chom ưlla la ticuoi cát lư. Ưlla lớiq chớt, ma ưlla ính sot. Ưlla lớiq táq, ma ưlla ính ial.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Cư adáh, iki cư dông tứp práq ưlla tớq cuteq. Hoi-ngki cư culieh lieh práq ngki dyôn ưlla.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Ưlla ngki ôi án idô: ‘Mái la ticuoi lới alứng aláh lư. Mái chom dyơ, cư lớiq chớt, ma cư ính sot. Cư lớiq táq, ma cư ính ial.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Khán iki, ŏ hơn la mái dyôn ticuoi cannŏ́h váq práq cư. Dyơ tớq ingái cư píh chô, cư bôn práq ngki alứng bôn práq lơi hơ.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Iki, cóq ial viang práq te ticuoi ndô, dyơ dyôn nga án ndon khoiq bôn mui chít nen.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Co án ndon bôn, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi, tingôi clưi tớc clưi cha. Ma án ndon lớiq bôn, ngki cư dyôn án ớq lớng.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Ma ticuoi ndon ớq lơi, cóq ardyóng adúh án te ndô nga ntúq ngiau. Ntúq ngki ngai nhiem cucloiq alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.’”
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 “Tư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh na bôn chức ang-ưr munơi alứng máh tarneng án, ndóng ngki án ticu tớq kichơng puo ndon ang-ưr.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Ndóng ngki, nhéq tưh ticuoi ính rum chứng mát án, alứng án ính cayáh nha-án cơt bar top, arớq ticuoi kiaq me cưu cayáh cưu te mbeq.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Dyơ án dyôn máh cưu át pa atớm án, ma máh mbeq ngki án dyôn át pa aviar án.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Dyơ Puo ngki tông nha-án ndon át pa atớm idô: ‘A-ám cư dyôn inha bôn callong bún a-ưi. Inha mot cơt sút tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq thuan dŏq mun dyôn inha. Mun ndô án khoiq thuan dŏq dyôn inha te ingái án teng túc culám khám nốh tớq pilŏ́ng alứng tớq cúc cuteq.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Ndóng cư sáng pinhaih, inha khoiq chiam cư dyôn bôn cha. Ndóng cư hál dơq, inha khoiq dyôn cư ngoiq. Ndóng cư la tumoi laq, inha khoiq pasôl cư, alứng dyôn cư mot tớq dúng inha.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Ndóng cư ớq tampớc, inha khoiq dyôn cư bôn tampớc. Ndóng cư a-ái, inha khoiq tớq partê cư. Ndóng cư át tớq coq tôt, inha khoiq tớq alang cư.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Dyơ nha-án ndon tinớng ŏ plốh idô: ‘Ưlla ơi! Ndóng mmo he hôm Ưlla pinhaih alứng he chứm chiam Ưlla? Lớiq la Ưlla hál dơq alứng he dyôn Ưlla ngoiq?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Ndóng mmo he hôm Ưlla la tumoi laq alứng he pasôl ŏ Ưlla, alứng dyôn Ưlla mot tớq dúng he? Lớiq la Ưlla ớq tampớc alứng he dyôn Ưlla bôn tampớc?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Alứng ndóng mmo he hôm Ưlla a-ái, lớiq la át tớq coq tôt, ma he pôq alang Ưlla?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Puo ngki ôi lieh nha-án idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, ndóng inha táq máh arnáq ngki ada munáq em ai cư ndon lớiq bôn tarnáp amớh, la arớq inha táq dyôn cư tưi!’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Cua ngki, puo ngki tông nha-án ndon át pa aviar án idô: ‘Inha tôi yông te cư, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq pupap inha. Án dyôn inha át tớq ntúq uih chéh níc-níc, la ntúq án khoiq thuan dŏq dyôn yang Satán alứng máh tarneng yang ngki.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Ndóng cư sáng pinhaih, inha lớiq bôn dyôn cư tanna cha. Ndóng cư hál dơq, inha lớiq bôn dyôn cư ngoiq.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Ndóng cư la tumoi laq, inha lớiq bôn pasôl ŏ ada cư, alứng lớiq dyôn cư mot tớq dúng inha. Ndóng cư ớq tampớc, inha lớiq bôn dyôn cư bôn tampớc. Ndóng cư a-ái alứng át tớq coq tôt, inha lớiq bôn pôq alang cư.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Dyơ nha-án plốh puo idô: ‘Ưlla ơi! Ndóng mmo he hôm Ưlla pinhaih, lớiq la hál dơq, lớiq la tumoi laq, lớiq la ớq tampớc tớc, lớiq la a-ái alứng át tớq coq tôt, ma he lớiq bôn choi Ưlla?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Puo ôi lieh nha-án idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, ndóng inha lớiq choi munáq em ai cư ndon lớiq bôn tarnáp amớh, la arớq inha lớiq choi cư tưi.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Iki máh nha-án ndon lớiq tarchoi cóq mot át níc tớq ntúq dieiq arức lư. Ma máh ticuoi tinớng ŏ bôn mot tớq ntúq bôn tumống níc-níc.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.