Mateus 25
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 “Ndóng ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq mui chít náq cumor carring. Nha-án ial den tớu, dyơ pôq côn án ndon ial campái.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Sông náq cumor la achơ, ma sông náq loi la tubáiq.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Nha-án ndon achơ ngki dông den tớu, ma nha-án lớiq bôn dông calưi tớu.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Ma nha-án ndon tubáiq dông den tớu alứng dông calưi tớu tớq be hơ.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Iki án ndon ial campái dyut lư tớq. Dyơ máh cumor ngki, án ndon bíq tưt, án ndon bíq ngiar tháng.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 “Tớq tardi dáu ngai arô yứng lư idô: ‘Ngki! Án ndon ial campái khoiq tớq dyơ! Inha ngốh ráp án!’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Nhéq máh cumor ngki ayư, alứng nha-án thuan den tớu nha-án.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Nha-án ndon achơ tông ada nha-án ndon tubáiq idô: ‘Seq inha cáh tớu inha dyôn he hơ, co den tớu he khoiq nhéq tớu dyơ.’
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Ma nha-án ndon tubáiq ôi idô: ‘He lớiq têq cáh mmớh. Dáh tớu he lớiq khám dyôn inha alứng he. Piaiq lư la inha pôq plới te ticuoi táiq tớu.’
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Ma ndóng nha-án pôq plới, án ndon ial campái tớq. Dyơ sông náq cumor ndon yôl bôn tớu, bôn mot hớu cha arsuoi munơi alứng án ndon ial campái. Dyơ ngai catáng callống.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 “Vít ngki, máh cumor ndon pôq plới tớu chô. Nha-án arô idô: ‘Ai tamme ơi! Ai tamme ơi! Pốh callống dyôn he mot tưi!’
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Ma ai tamme ôi idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq chom inha.’”
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Iki, cóq inha át cayôn níc, co inha lớiq chom ingái mmo, alứng ndóng mmo Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô.
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq conh pôq tumoi cruong yông. Ndóng án tumán ính pôq, án arô ticuoi táq arnáq án, alứng mŏp dyôn nha-án kiaq me práq mun án.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Án dyôn cứp náq veng án parngíh ticuoi ngki têq táq. Munáq án dyôn sông nen. Munáq án dyôn bar nen. Ma munáq loi, án dyôn nưm mui nen sớng. Dyơ án pôq tumoi.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Án ndon ráp sông nen pôq táiq plới táp. Dyơ án bôn lơi sông nen.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Án ndon ráp bar nen táq muchứng ngki tưi, alứng án bôn lơi bar nen.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Ma án ndon ráp nưm mui nen sớng, án píq prúng, dyơ án tứp práq ngki.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Dưnh cumo lo kisái ưlla ngki píh chô. Án plốh lieh te máh práq án khoiq dyôn nga nha-án.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Ticuoi ndon khoiq ráp sông nen, án dông atớq sông nen loi nga ưlla án. Alứng án tông idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla khoiq dyôn cư sông nen, ma hoi-ngki cư bôn lơi sông nen loi.’
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Ưlla ngki ôi án: ‘Máh arnáq mái táq la piaiq lư. Mái la ticuoi hôi alứng tinớng tupứng. Mái khoiq táq tinớng tupứng ada nốh két ndô. Iki cư dyôn mái bôn cơt ưlla a-ưi nốh pưt loi. Alứng cư dyôn mái bôn callong bui ơn át munơi alứng cư.’
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ticuoi ndon khoiq ráp bar nen, án dông atớq bar nen cannŏ́h loi nga ưlla án. Alứng án tông idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla khoiq dyôn cư bar nen, ma hoi-ngki cư bôn lơi bar nen loi.’
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Ưlla ngki ôi án idô: ‘Máh arnáq mái táq la piaiq lư. Mái la ticuoi táq arnáq ŏ alứng piaiq lư. Mái khoiq táq ŏ lư ada nốh két ndô. Iki cư dyôn mái bôn cơt ưlla a-ưi nốh pưt loi. Alứng cư dyôn mái bôn callong bui ơn át munơi alứng cư tưi.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Tatun ngki, ticuoi ndon khoiq ráp mui nen, án tớq tưi alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư chom ưlla la ticuoi cát lư. Ưlla lớiq chớt, ma ưlla ính sot. Ưlla lớiq táq, ma ưlla ính ial.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Cư adáh, iki cư dông tứp práq ưlla tớq cuteq. Hoi-ngki cư culieh lieh práq ngki dyôn ưlla.’
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Ưlla ngki ôi án idô: ‘Mái la ticuoi lới alứng aláh lư. Mái chom dyơ, cư lớiq chớt, ma cư ính sot. Cư lớiq táq, ma cư ính ial.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Khán iki, ŏ hơn la mái dyôn ticuoi cannŏ́h váq práq cư. Dyơ tớq ingái cư píh chô, cư bôn práq ngki alứng bôn práq lơi hơ.
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Iki, cóq ial viang práq te ticuoi ndô, dyơ dyôn nga án ndon khoiq bôn mui chít nen.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Co án ndon bôn, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi, tingôi clưi tớc clưi cha. Ma án ndon lớiq bôn, ngki cư dyôn án ớq lớng.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Ma ticuoi ndon ớq lơi, cóq ardyóng adúh án te ndô nga ntúq ngiau. Ntúq ngki ngai nhiem cucloiq alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.’”
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Tư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh na bôn chức ang-ưr munơi alứng máh tarneng án, ndóng ngki án ticu tớq kichơng puo ndon ang-ưr.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Ndóng ngki, nhéq tưh ticuoi ính rum chứng mát án, alứng án ính cayáh nha-án cơt bar top, arớq ticuoi kiaq me cưu cayáh cưu te mbeq.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Dyơ án dyôn máh cưu át pa atớm án, ma máh mbeq ngki án dyôn át pa aviar án.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Dyơ Puo ngki tông nha-án ndon át pa atớm idô: ‘A-ám cư dyôn inha bôn callong bún a-ưi. Inha mot cơt sút tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq thuan dŏq mun dyôn inha. Mun ndô án khoiq thuan dŏq dyôn inha te ingái án teng túc culám khám nốh tớq pilŏ́ng alứng tớq cúc cuteq.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Ndóng cư sáng pinhaih, inha khoiq chiam cư dyôn bôn cha. Ndóng cư hál dơq, inha khoiq dyôn cư ngoiq. Ndóng cư la tumoi laq, inha khoiq pasôl cư, alứng dyôn cư mot tớq dúng inha.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Ndóng cư ớq tampớc, inha khoiq dyôn cư bôn tampớc. Ndóng cư a-ái, inha khoiq tớq partê cư. Ndóng cư át tớq coq tôt, inha khoiq tớq alang cư.’
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 Dyơ nha-án ndon tinớng ŏ plốh idô: ‘Ưlla ơi! Ndóng mmo he hôm Ưlla pinhaih alứng he chứm chiam Ưlla? Lớiq la Ưlla hál dơq alứng he dyôn Ưlla ngoiq?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Ndóng mmo he hôm Ưlla la tumoi laq alứng he pasôl ŏ Ưlla, alứng dyôn Ưlla mot tớq dúng he? Lớiq la Ưlla ớq tampớc alứng he dyôn Ưlla bôn tampớc?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Alứng ndóng mmo he hôm Ưlla a-ái, lớiq la át tớq coq tôt, ma he pôq alang Ưlla?’
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 Puo ngki ôi lieh nha-án idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, ndóng inha táq máh arnáq ngki ada munáq em ai cư ndon lớiq bôn tarnáp amớh, la arớq inha táq dyôn cư tưi!’
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 “Cua ngki, puo ngki tông nha-án ndon át pa aviar án idô: ‘Inha tôi yông te cư, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq pupap inha. Án dyôn inha át tớq ntúq uih chéh níc-níc, la ntúq án khoiq thuan dŏq dyôn yang Satán alứng máh tarneng yang ngki.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Ndóng cư sáng pinhaih, inha lớiq bôn dyôn cư tanna cha. Ndóng cư hál dơq, inha lớiq bôn dyôn cư ngoiq.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Ndóng cư la tumoi laq, inha lớiq bôn pasôl ŏ ada cư, alứng lớiq dyôn cư mot tớq dúng inha. Ndóng cư ớq tampớc, inha lớiq bôn dyôn cư bôn tampớc. Ndóng cư a-ái alứng át tớq coq tôt, inha lớiq bôn pôq alang cư.’
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 Dyơ nha-án plốh puo idô: ‘Ưlla ơi! Ndóng mmo he hôm Ưlla pinhaih, lớiq la hál dơq, lớiq la tumoi laq, lớiq la ớq tampớc tớc, lớiq la a-ái alứng át tớq coq tôt, ma he lớiq bôn choi Ưlla?’
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 Puo ôi lieh nha-án idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, ndóng inha lớiq choi munáq em ai cư ndon lớiq bôn tarnáp amớh, la arớq inha lớiq choi cư tưi.’
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Iki máh nha-án ndon lớiq tarchoi cóq mot át níc tớq ntúq dieiq arức lư. Ma máh ticuoi tinớng ŏ bôn mot tớq ntúq bôn tumống níc-níc.”
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.