Mateus 25

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 “Ndóng ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq mui chít náq cumor carring. Nha-án ial den tớu, dyơ pôq côn án ndon ial campái.
1 Então o reino do céu será semelhante a dez virgens que, tomando os seus lampiões, saíram ao encontro do noivo.
2 Sông náq cumor la achơ, ma sông náq loi la tubáiq.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco eram insensatas.
3 Nha-án ndon achơ ngki dông den tớu, ma nha-án lớiq bôn dông calưi tớu.
3 As que eram insensatas, tomando os seus lampiões, não levaram azeite consigo.
4 Ma nha-án ndon tubáiq dông den tớu alứng dông calưi tớu tớq be hơ.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com os seus lampiões.
5 Iki án ndon ial campái dyut lư tớq. Dyơ máh cumor ngki, án ndon bíq tưt, án ndon bíq ngiar tháng.
5 E, tardando o noivo, todas elas cochilaram, e dormiram.
6 “Tớq tardi dáu ngai arô yứng lư idô: ‘Ngki! Án ndon ial campái khoiq tớq dyơ! Inha ngốh ráp án!’
6 E à meia-noite houve um grito: Eis que o noivo vem; saí-lhe ao encontro.
7 Nhéq máh cumor ngki ayư, alứng nha-án thuan den tớu nha-án.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam os seus lampiões.
8 Nha-án ndon achơ tông ada nha-án ndon tubáiq idô: ‘Seq inha cáh tớu inha dyôn he hơ, co den tớu he khoiq nhéq tớu dyơ.’
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque os nossos lampiões estão se apagando.
9 Ma nha-án ndon tubáiq ôi idô: ‘He lớiq têq cáh mmớh. Dáh tớu he lớiq khám dyôn inha alứng he. Piaiq lư la inha pôq plới te ticuoi táiq tớu.’
9 Mas as prudentes responderam, dizendo: Não, para que não falte a nós e a vós; mas ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Ma ndóng nha-án pôq plới, án ndon ial campái tớq. Dyơ sông náq cumor ndon yôl bôn tớu, bôn mot hớu cha arsuoi munơi alứng án ndon ial campái. Dyơ ngai catáng callống.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e a porta foi fechada.
11 “Vít ngki, máh cumor ndon pôq plới tớu chô. Nha-án arô idô: ‘Ai tamme ơi! Ai tamme ơi! Pốh callống dyôn he mot tưi!’
11 Depois chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, Senhor, abre para nós.
12 Ma ai tamme ôi idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq chom inha.’”
12 Mas ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo, eu não vos conheço.
13 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Iki, cóq inha át cayôn níc, co inha lớiq chom ingái mmo, alứng ndóng mmo Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem há de vir.
14 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq conh pôq tumoi cruong yông. Ndóng án tumán ính pôq, án arô ticuoi táq arnáq án, alứng mŏp dyôn nha-án kiaq me práq mun án.
14 Porque o reino do céu é como um homem que, ao viajar para uma terra distante, chamou os seus próprios servos, e entregou-lhes os seus bens.
15 Án dyôn cứp náq veng án parngíh ticuoi ngki têq táq. Munáq án dyôn sông nen. Munáq án dyôn bar nen. Ma munáq loi, án dyôn nưm mui nen sớng. Dyơ án pôq tumoi.
15 E a um deu cinco talentos, e a outro dois, e a outro um; a cada homem segundo as suas habilidades; em seguida, foi viajar.
16 Án ndon ráp sông nen pôq táiq plới táp. Dyơ án bôn lơi sông nen.
16 Então o que recebera cinco talentos foi e negociou com eles, e fez outros cinco talentos.
17 Án ndon ráp bar nen táq muchứng ngki tưi, alứng án bôn lơi bar nen.
17 E da mesma forma, o que recebera dois, ele também ganhou outros dois.
18 Ma án ndon ráp nưm mui nen sớng, án píq prúng, dyơ án tứp práq ngki.
18 Mas o que recebera um, foi e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Dưnh cumo lo kisái ưlla ngki píh chô. Án plốh lieh te máh práq án khoiq dyôn nga nha-án.
19 Depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Ticuoi ndon khoiq ráp sông nen, án dông atớq sông nen loi nga ưlla án. Alứng án tông idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla khoiq dyôn cư sông nen, ma hoi-ngki cư bôn lơi sông nen loi.’
20 Então, chegando o que recebera cinco talentos, trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, tu me entregaste cinco talentos; eis aqui cinco talentos a mais que eu ganhei.
21 Ưlla ngki ôi án: ‘Máh arnáq mái táq la piaiq lư. Mái la ticuoi hôi alứng tinớng tupứng. Mái khoiq táq tinớng tupứng ada nốh két ndô. Iki cư dyôn mái bôn cơt ưlla a-ưi nốh pưt loi. Alứng cư dyôn mái bôn callong bui ơn át munơi alứng cư.’
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
22 Ticuoi ndon khoiq ráp bar nen, án dông atớq bar nen cannŏ́h loi nga ưlla án. Alứng án tông idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla khoiq dyôn cư bar nen, ma hoi-ngki cư bôn lơi bar nen loi.’
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que eu ganhei outros dois talentos além desses.
23 Ưlla ngki ôi án idô: ‘Máh arnáq mái táq la piaiq lư. Mái la ticuoi táq arnáq ŏ alứng piaiq lư. Mái khoiq táq ŏ lư ada nốh két ndô. Iki cư dyôn mái bôn cơt ưlla a-ưi nốh pưt loi. Alứng cư dyôn mái bôn callong bui ơn át munơi alứng cư tưi.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel sobre poucas coisas, eu te farei governante sobre muitas coisas; entra na alegria do teu senhor.
24 Tatun ngki, ticuoi ndon khoiq ráp mui nen, án tớq tưi alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư chom ưlla la ticuoi cát lư. Ưlla lớiq chớt, ma ưlla ính sot. Ưlla lớiq táq, ma ưlla ính ial.
24 Então, chegando o que recebera um talento, disse: Senhor, eu soube, que és um homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste.
25 Cư adáh, iki cư dông tứp práq ưlla tớq cuteq. Hoi-ngki cư culieh lieh práq ngki dyôn ưlla.’
25 E receoso, eu fui e escondi na terra o teu talento; eis que aqui está o que é teu.
26 Ưlla ngki ôi án idô: ‘Mái la ticuoi lới alứng aláh lư. Mái chom dyơ, cư lớiq chớt, ma cư ính sot. Cư lớiq táq, ma cư ính ial.
26 Respondendo o seu senhor, disse-lhe: Servo perverso e preguiçoso, tu sabias que eu colho onde não semeei, e ajunto onde eu não espalhei.
27 Khán iki, ŏ hơn la mái dyôn ticuoi cannŏ́h váq práq cư. Dyơ tớq ingái cư píh chô, cư bôn práq ngki alứng bôn práq lơi hơ.
27 Tu deverias portanto ter dado o meu dinheiro aos cambistas, e então, na minha vinda, teria recebido o meu com os juros.
28 Iki, cóq ial viang práq te ticuoi ndô, dyơ dyôn nga án ndon khoiq bôn mui chít nen.
28 Tomai, portanto o talento dele, e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Co án ndon bôn, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi, tingôi clưi tớc clưi cha. Ma án ndon lớiq bôn, ngki cư dyôn án ớq lớng.
29 Porque a cada um que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, será tomado até o que ele tem.
30 Ma ticuoi ndon ớq lơi, cóq ardyóng adúh án te ndô nga ntúq ngiau. Ntúq ngki ngai nhiem cucloiq alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.’”
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
31 “Tư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh na bôn chức ang-ưr munơi alứng máh tarneng án, ndóng ngki án ticu tớq kichơng puo ndon ang-ưr.
31 Quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará no trono da sua glória.
32 Ndóng ngki, nhéq tưh ticuoi ính rum chứng mát án, alứng án ính cayáh nha-án cơt bar top, arớq ticuoi kiaq me cưu cayáh cưu te mbeq.
32 E diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará umas das outras, como o pastor separa suas ovelhas dos bodes.
33 Dyơ án dyôn máh cưu át pa atớm án, ma máh mbeq ngki án dyôn át pa aviar án.
33 E ele colocará as ovelhas à sua mão direita, mas os bodes à esquerda.
34 Dyơ Puo ngki tông nha-án ndon át pa atớm idô: ‘A-ám cư dyôn inha bôn callong bún a-ưi. Inha mot cơt sút tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq thuan dŏq mun dyôn inha. Mun ndô án khoiq thuan dŏq dyôn inha te ingái án teng túc culám khám nốh tớq pilŏ́ng alứng tớq cúc cuteq.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua mão direita: Vinde, benditos de meu Pai, herdai o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Ndóng cư sáng pinhaih, inha khoiq chiam cư dyôn bôn cha. Ndóng cư hál dơq, inha khoiq dyôn cư ngoiq. Ndóng cư la tumoi laq, inha khoiq pasôl cư, alứng dyôn cư mot tớq dúng inha.
35 Porque eu tive fome, e deste-me de comer; eu tive sede, e deste-me de beber; eu era um estrangeiro, e me acolhestes;
36 Ndóng cư ớq tampớc, inha khoiq dyôn cư bôn tampớc. Ndóng cư a-ái, inha khoiq tớq partê cư. Ndóng cư át tớq coq tôt, inha khoiq tớq alang cư.’
36 despido, e me vestistes; eu estava enfermo e me visitastes; eu estive preso, e fostes até mim.
37 Dyơ nha-án ndon tinớng ŏ plốh idô: ‘Ưlla ơi! Ndóng mmo he hôm Ưlla pinhaih alứng he chứm chiam Ưlla? Lớiq la Ưlla hál dơq alứng he dyôn Ưlla ngoiq?
37 Então os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, e te alimentamos? Ou com sede, e te demos de beber?
38 Ndóng mmo he hôm Ưlla la tumoi laq alứng he pasôl ŏ Ưlla, alứng dyôn Ưlla mot tớq dúng he? Lớiq la Ưlla ớq tampớc alứng he dyôn Ưlla bôn tampớc?
38 E quando nós te vimos estrangeiro, e te acolhemos? Ou despido, e te vestimos?
39 Alứng ndóng mmo he hôm Ưlla a-ái, lớiq la át tớq coq tôt, ma he pôq alang Ưlla?’
39 E quando te vimos enfermo ou na prisão, e fomos visitar-te?
40 Puo ngki ôi lieh nha-án idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, ndóng inha táq máh arnáq ngki ada munáq em ai cư ndon lớiq bôn tarnáp amớh, la arớq inha táq dyôn cư tưi!’
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Na verdade eu vos digo que quando o fizestes ao menor destes meus irmãos, a mim o fizestes.
41 “Cua ngki, puo ngki tông nha-án ndon át pa aviar án idô: ‘Inha tôi yông te cư, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq pupap inha. Án dyôn inha át tớq ntúq uih chéh níc-níc, la ntúq án khoiq thuan dŏq dyôn yang Satán alứng máh tarneng yang ngki.
41 Então dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para dentro do fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ndóng cư sáng pinhaih, inha lớiq bôn dyôn cư tanna cha. Ndóng cư hál dơq, inha lớiq bôn dyôn cư ngoiq.
42 Porque eu tive fome, e não me destes de comer; eu tive sede, e não me destes de beber;
43 Ndóng cư la tumoi laq, inha lớiq bôn pasôl ŏ ada cư, alứng lớiq dyôn cư mot tớq dúng inha. Ndóng cư ớq tampớc, inha lớiq bôn dyôn cư bôn tampớc. Ndóng cư a-ái alứng át tớq coq tôt, inha lớiq bôn pôq alang cư.’
43 eu era um estrangeiro, e não me acolhestes; despido, e não me vestistes; enfermo e na prisão, e não me visitastes.
44 Dyơ nha-án plốh puo idô: ‘Ưlla ơi! Ndóng mmo he hôm Ưlla pinhaih, lớiq la hál dơq, lớiq la tumoi laq, lớiq la ớq tampớc tớc, lớiq la a-ái alứng át tớq coq tôt, ma he lớiq bôn choi Ưlla?’
44 Então eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou um estrangeiro, ou despido, ou enfermo ou na prisão, e não te servimos?
45 Puo ôi lieh nha-án idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, ndóng inha lớiq choi munáq em ai cư ndon lớiq bôn tarnáp amớh, la arớq inha lớiq choi cư tưi.’
45 Então ele lhes responderá, dizendo: Na verdade eu vos digo que quando não fizestes ao menor destes, não o fizeste a mim.
46 Iki máh nha-án ndon lớiq tarchoi cóq mot át níc tớq ntúq dieiq arức lư. Ma máh ticuoi tinớng ŏ bôn mot tớq ntúq bôn tumống níc-níc.”
46 E irão estes para o castigo eterno; mas os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.