Mateus 25
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 “Ndóng ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq mui chít náq cumor carring. Nha-án ial den tớu, dyơ pôq côn án ndon ial campái.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Sông náq cumor la achơ, ma sông náq loi la tubáiq.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Nha-án ndon achơ ngki dông den tớu, ma nha-án lớiq bôn dông calưi tớu.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Ma nha-án ndon tubáiq dông den tớu alứng dông calưi tớu tớq be hơ.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Iki án ndon ial campái dyut lư tớq. Dyơ máh cumor ngki, án ndon bíq tưt, án ndon bíq ngiar tháng.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Tớq tardi dáu ngai arô yứng lư idô: ‘Ngki! Án ndon ial campái khoiq tớq dyơ! Inha ngốh ráp án!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Nhéq máh cumor ngki ayư, alứng nha-án thuan den tớu nha-án.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Nha-án ndon achơ tông ada nha-án ndon tubáiq idô: ‘Seq inha cáh tớu inha dyôn he hơ, co den tớu he khoiq nhéq tớu dyơ.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Ma nha-án ndon tubáiq ôi idô: ‘He lớiq têq cáh mmớh. Dáh tớu he lớiq khám dyôn inha alứng he. Piaiq lư la inha pôq plới te ticuoi táiq tớu.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Ma ndóng nha-án pôq plới, án ndon ial campái tớq. Dyơ sông náq cumor ndon yôl bôn tớu, bôn mot hớu cha arsuoi munơi alứng án ndon ial campái. Dyơ ngai catáng callống.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Vít ngki, máh cumor ndon pôq plới tớu chô. Nha-án arô idô: ‘Ai tamme ơi! Ai tamme ơi! Pốh callống dyôn he mot tưi!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Ma ai tamme ôi idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq chom inha.’”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Iki, cóq inha át cayôn níc, co inha lớiq chom ingái mmo, alứng ndóng mmo Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh nga cúc cuteq ndô.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq conh pôq tumoi cruong yông. Ndóng án tumán ính pôq, án arô ticuoi táq arnáq án, alứng mŏp dyôn nha-án kiaq me práq mun án.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Án dyôn cứp náq veng án parngíh ticuoi ngki têq táq. Munáq án dyôn sông nen. Munáq án dyôn bar nen. Ma munáq loi, án dyôn nưm mui nen sớng. Dyơ án pôq tumoi.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Án ndon ráp sông nen pôq táiq plới táp. Dyơ án bôn lơi sông nen.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Án ndon ráp bar nen táq muchứng ngki tưi, alứng án bôn lơi bar nen.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ma án ndon ráp nưm mui nen sớng, án píq prúng, dyơ án tứp práq ngki.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Dưnh cumo lo kisái ưlla ngki píh chô. Án plốh lieh te máh práq án khoiq dyôn nga nha-án.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Ticuoi ndon khoiq ráp sông nen, án dông atớq sông nen loi nga ưlla án. Alứng án tông idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla khoiq dyôn cư sông nen, ma hoi-ngki cư bôn lơi sông nen loi.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Ưlla ngki ôi án: ‘Máh arnáq mái táq la piaiq lư. Mái la ticuoi hôi alứng tinớng tupứng. Mái khoiq táq tinớng tupứng ada nốh két ndô. Iki cư dyôn mái bôn cơt ưlla a-ưi nốh pưt loi. Alứng cư dyôn mái bôn callong bui ơn át munơi alứng cư.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Ticuoi ndon khoiq ráp bar nen, án dông atớq bar nen cannŏ́h loi nga ưlla án. Alứng án tông idô: ‘Ưlla ơi! Ưlla khoiq dyôn cư bar nen, ma hoi-ngki cư bôn lơi bar nen loi.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Ưlla ngki ôi án idô: ‘Máh arnáq mái táq la piaiq lư. Mái la ticuoi táq arnáq ŏ alứng piaiq lư. Mái khoiq táq ŏ lư ada nốh két ndô. Iki cư dyôn mái bôn cơt ưlla a-ưi nốh pưt loi. Alứng cư dyôn mái bôn callong bui ơn át munơi alứng cư tưi.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Tatun ngki, ticuoi ndon khoiq ráp mui nen, án tớq tưi alứng tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư chom ưlla la ticuoi cát lư. Ưlla lớiq chớt, ma ưlla ính sot. Ưlla lớiq táq, ma ưlla ính ial.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Cư adáh, iki cư dông tứp práq ưlla tớq cuteq. Hoi-ngki cư culieh lieh práq ngki dyôn ưlla.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Ưlla ngki ôi án idô: ‘Mái la ticuoi lới alứng aláh lư. Mái chom dyơ, cư lớiq chớt, ma cư ính sot. Cư lớiq táq, ma cư ính ial.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Khán iki, ŏ hơn la mái dyôn ticuoi cannŏ́h váq práq cư. Dyơ tớq ingái cư píh chô, cư bôn práq ngki alứng bôn práq lơi hơ.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Iki, cóq ial viang práq te ticuoi ndô, dyơ dyôn nga án ndon khoiq bôn mui chít nen.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Co án ndon bôn, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi, tingôi clưi tớc clưi cha. Ma án ndon lớiq bôn, ngki cư dyôn án ớq lớng.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ma ticuoi ndon ớq lơi, cóq ardyóng adúh án te ndô nga ntúq ngiau. Ntúq ngki ngai nhiem cucloiq alứng caltưat kineng tabang co sáng dieiq arức lư.’”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Tư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq lieh na bôn chức ang-ưr munơi alứng máh tarneng án, ndóng ngki án ticu tớq kichơng puo ndon ang-ưr.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Ndóng ngki, nhéq tưh ticuoi ính rum chứng mát án, alứng án ính cayáh nha-án cơt bar top, arớq ticuoi kiaq me cưu cayáh cưu te mbeq.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Dyơ án dyôn máh cưu át pa atớm án, ma máh mbeq ngki án dyôn át pa aviar án.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Dyơ Puo ngki tông nha-án ndon át pa atớm idô: ‘A-ám cư dyôn inha bôn callong bún a-ưi. Inha mot cơt sút tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq thuan dŏq mun dyôn inha. Mun ndô án khoiq thuan dŏq dyôn inha te ingái án teng túc culám khám nốh tớq pilŏ́ng alứng tớq cúc cuteq.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Ndóng cư sáng pinhaih, inha khoiq chiam cư dyôn bôn cha. Ndóng cư hál dơq, inha khoiq dyôn cư ngoiq. Ndóng cư la tumoi laq, inha khoiq pasôl cư, alứng dyôn cư mot tớq dúng inha.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Ndóng cư ớq tampớc, inha khoiq dyôn cư bôn tampớc. Ndóng cư a-ái, inha khoiq tớq partê cư. Ndóng cư át tớq coq tôt, inha khoiq tớq alang cư.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Dyơ nha-án ndon tinớng ŏ plốh idô: ‘Ưlla ơi! Ndóng mmo he hôm Ưlla pinhaih alứng he chứm chiam Ưlla? Lớiq la Ưlla hál dơq alứng he dyôn Ưlla ngoiq?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Ndóng mmo he hôm Ưlla la tumoi laq alứng he pasôl ŏ Ưlla, alứng dyôn Ưlla mot tớq dúng he? Lớiq la Ưlla ớq tampớc alứng he dyôn Ưlla bôn tampớc?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Alứng ndóng mmo he hôm Ưlla a-ái, lớiq la át tớq coq tôt, ma he pôq alang Ưlla?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Puo ngki ôi lieh nha-án idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, ndóng inha táq máh arnáq ngki ada munáq em ai cư ndon lớiq bôn tarnáp amớh, la arớq inha táq dyôn cư tưi!’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Cua ngki, puo ngki tông nha-án ndon át pa aviar án idô: ‘Inha tôi yông te cư, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq pupap inha. Án dyôn inha át tớq ntúq uih chéh níc-níc, la ntúq án khoiq thuan dŏq dyôn yang Satán alứng máh tarneng yang ngki.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ndóng cư sáng pinhaih, inha lớiq bôn dyôn cư tanna cha. Ndóng cư hál dơq, inha lớiq bôn dyôn cư ngoiq.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Ndóng cư la tumoi laq, inha lớiq bôn pasôl ŏ ada cư, alứng lớiq dyôn cư mot tớq dúng inha. Ndóng cư ớq tampớc, inha lớiq bôn dyôn cư bôn tampớc. Ndóng cư a-ái alứng át tớq coq tôt, inha lớiq bôn pôq alang cư.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Dyơ nha-án plốh puo idô: ‘Ưlla ơi! Ndóng mmo he hôm Ưlla pinhaih, lớiq la hál dơq, lớiq la tumoi laq, lớiq la ớq tampớc tớc, lớiq la a-ái alứng át tớq coq tôt, ma he lớiq bôn choi Ưlla?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Puo ôi lieh nha-án idô: ‘Cư tông inha arlớih lư, ndóng inha lớiq choi munáq em ai cư ndon lớiq bôn tarnáp amớh, la arớq inha lớiq choi cư tưi.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Iki máh nha-án ndon lớiq tarchoi cóq mot át níc tớq ntúq dieiq arức lư. Ma máh ticuoi tinớng ŏ bôn mot tớq ntúq bôn tumống níc-níc.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.