Mateus 11
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Cua Yê-su patáp top mui chít la bar náq rian te án te máh callong ngki; dyơ án ngốh te ntúq ngki, alứng pôq cato tớq máh vel át paniar ngki loi.
1 Após ter dado instruções aos seus doze discípulos, Jesus partiu para ensinar e pregar nas cidades daquela região.
2 Ndóng ngki Yon yôl át tớq coq tôt. Án sáng ngai táq-ntêr te arnáq Crit táq. Iki án yua ticuoi te top rian te án tớq nga Yê-su.
2 Tendo João, em sua prisão, ouvido falar das obras de Cristo, mandou-lhe dizer pelos seus discípulos:
3 Án yua nha-án plốh Yê-su idô: “Thới ơi! Lư ma lớiq, thới la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống nhéq tưh ticuoi? Lớiq la cóq he ngcong ticuoi cannŏ́h loi?”
3 Sois vós aquele que deve vir, ou devemos esperar por outro?
4 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha chô tông Yon te máh arnáq inha khoiq sáng alứng khoiq hôm.
4 Respondeu-lhes Jesus: Ide e contai a João o que ouvistes e o que vistes:
5 Ticuoi sot cơt plang. Ticuoi dyuat têq pupôq. Ticuoi a-ái bŏ́q cơt bánh. Ticuoi túng têq sáng. Ticuoi khoiq cuchet bôn tumống lieh. Alứng máh ticuoi kidit bôn sáng tưi parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng.
5 os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, o Evangelho é anunciado aos pobres...
6 Bún lư ticuoi mmo lớiq sáng lô co án tin cư.”
6 Bem-aventurado aquele para quem eu não for ocasião de queda!
7 Tớq vít top rian te Yon chô lieh nga Yon, dyơ Yê-su táq-ntêr te Yon dyôn ticuoi clứng ngki chom. Alứng án plốh nha-án idô: “Ndóng inha pôq tumúh Yon tớq ntúq aih, amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính me cuyiel phớt sác pitứng pitốq lớiq?
7 Tendo eles partido, disse Jesus à multidão a respeito de João: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
8 Khán lớiq iki, amớh inha ính hôm? Inha ính hôm munáq sứp au dêu ŏ lớiq? Ticuoi sứp au dêu ŏ ngki át tớq dúng puo.
8 Que fostes ver, então? Um homem vestido com roupas luxuosas? Mas os que estão revestidos de tais roupas vivem nos palácios dos reis.
9 Ma amớh inha ính hôm tớq ntúq ngki? Inha ính hôm ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq? Cư tông inha arlớih lư, Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, ma án bôn chức pưt hơn te máh ticuoi cannŏ́h ndon tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 Então por que fostes para lá? Para ver um profeta? Sim, digo-vos eu, mais que um profeta.
10 Ticuoi tang ngcang Yang khoiq taran acớiq te Yon tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh, idô:
10 É dele que está escrito: Eis que eu envio meu mensageiro diante de ti para te preparar o caminho {Ml 3,1}.
11 Cư tông inha arlớih lư, nhéq tưh ticuoi ndon cán carnian tớq cúc cuteq ndô, lớiq bôn nnáu pưt hơn te Yon ndon báq táq tíc na dơq. Ma cư tông inha idô tưi: Ticuoi mmo bôn chức két hơn te cannŏ́h tớq top Yang Arbang-pilŏ́ng sút, ticuoi ngki lư bôn chức pưt hơn te chức Yon.
11 Em verdade vos digo: entre os filhos das mulheres, não surgiu outro maior que João Batista. No entanto, o menor no Reino dos céus é maior do que ele.
12 Te ingái Yon táq tíc na dơq tingôi hoi-ndô, bôn ticuoi cato te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Alứng bôn a-ưi ticuoi ndon tin khớm tél-sél ính mot choi top Yang Arbang-pilŏ́ng sút dyôn cơt rêng asớr.
12 Desde a época de João Batista até o presente, o Reino dos céus é arrebatado à força e são os violentos que o conquistam.
13 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông acớiq te án cơt sút na ticuoi tang ngcang án te inớh, alứng na phep rit Môi-se. Án tông na nha-án tingôi tớq pang Yon.
13 Porque os profetas e a lei tiveram a palavra até João.
14 Khán inha tin parnai nha-án tông te Ê-li te inớh, iki inha têq chom arlớih Yon la muchứng Ê-li tưi.
14 E, se quereis compreender, é ele o Elias que devia voltar.
15 Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.
15 Quem tem ouvidos, ouça.
16 “Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq amớh? Máh ticuoi tớq pang ndô la arớq ngai-acái parlơ tớq ngcưm. Mui top ngai-acái arô yớu nha-án
16 A quem hei de comparar esta geração? É semelhante a meninos sentados nas praças que gritam aos seus companheiros:
17 alứng tông idô: ‘He khoiq plŏ́ng tirel alứng parlơ táq aryoc. Ma inha lớiq bôn mot ayưn nha pon liauq alứng he! Alứng he parlơ tallêng ticuoi cuchet, ma inha lớiq sŏ́ng mot nhiem cucloiq alứng he!’
17 Tocamos a flauta e não dançais, cantamos uma lamentação e não chorais.
18 Yon tớq nga ndô, án lớiq bôn ngoiq cha arớq ticuoi cannŏ́h, ma án cha nưm aliem alứng ngoiq nưm dơq canyiel. Iki ngai tông án bôn yang saq piyúh.
18 João veio; ele não bebia e não comia, e disseram: Ele está possesso de um demônio.
19 Ma cư Acái Yang Cơt Ticuoi tớq, cư ngoiq cha muchứng ticuoi cannŏ́h tưi. Iki ngai tông te cư idô: ‘Ngki! Án ham lư ngoiq alứng án cha tham! Díh án cơt yớu alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h!’ Ma khán ticuoi mmo lư tubáiq, urớh ngai chom án la lư tubáiq, co ngai hôm máh arnáq án khoiq táq.”
19 O Filho do Homem vem, come e bebe, e dizem: É um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e dos devassos. Mas a sabedoria foi justificada por seus filhos.
20 Dyơ Yê-su tíq máh ticuoi tớq vel ndon án khoiq táq a-ưi arnáq sileh, co nha-án lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme loi.
20 Depois Jesus começou a censurar as cidades, onde tinha feito grande número de seus milagres, por terem recusado arrepender-se:
21 Án tông ada nha-án idô: “Bap lư tớq nga inha ndon át tớq vel Côr-sín alứng vel Bet-sada! Khán cư táq arnáq sileh tớq vel Tirơ alứng vel Sadôn muchứng cư khoiq táq tớq vel inha, lư khoiq dưnh dyơ máh ticuoi tớq vel ngki ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Alứng khoiq dưnh dyơ nha-án tớc tampớc tallêng alứng pức abŏ́h tớq cháq nha-án, táq tíc nha-án sáng anguaq co nha-án bôn luaih.
21 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque se tivessem sido feitos em Tiro e em Sidônia os milagres que foram feitos em vosso meio, há muito tempo elas se teriam arrependido sob o cilício e a cinza.
22 Ma cư tông inha, tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ingái ngki án sáng sruiq táq ada ticuoi tớq vel Tirơ alứng vel Sadôn hơn te án sáng sruiq táq ada inha.
22 Por isso vos digo: no dia do juízo, haverá menor rigor para Tiro e para Sidônia que para vós!
23 Inha ndon át tớq vel Cabê-na-um ơi! Inha parngíh inha têq sớr bôm nga pilŏ́ng lớiq? Urớh Yang Arbang-pilŏ́ng ính apŏ́ng inha tớq ntúq uih chéh níc-níc. Khán cư táq arnáq sileh tớq vel Sadôm muchứng cư khoiq táq tớq vel inha, vel Sadôm ngki lư yôl níc tingôi hoi-ndô.
23 E tu, Cafarnaum, serás elevada até o céu? Não! Serás atirada até o inferno! Porque, se Sodoma tivesse visto os milagres que foram feitos dentro dos teus muros, subsistiria até este dia.
24 Ma cư tông inha idô: Tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi, ingái ngki án sáng sruiq táq ada ticuoi tớq vel Sadôm hơn te án sáng sruiq táq ada inha.”
24 Por isso te digo: no dia do juízo, haverá menor rigor para Sodoma do que para ti!
25 Ndóng ngki Yê-su cớu idô: “A-ám ơi! A-ám la Ưlla pilŏ́ng alứng cuteq! Cư si-ơn mái, co mái khoiq apáh ngê mái dyôn ticuoi arớq ngai-acái ndon iyốh rian amớh bôn chom tưi. Ma mái catốq ngê ndô te máh ticuoi tubáiq ndon khoiq rian a-ưi.
25 Por aquele tempo, Jesus pronunciou estas palavras: Eu te bendigo, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste estas coisas aos sábios e entendidos e as revelaste aos pequenos.
26 Lư piaiq, A-ám ơi! Cư ayô mái, co mái sáng bui cannính táq iki.
26 Sim, Pai, eu te bendigo, porque assim foi do teu agrado.
27 Cứp nốh ndon A-ám cư khoiq mŏp dyôn cư. Lớiq bôn ngai chom Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nưm A-ám án táp chom án. Alứng lớiq bôn ngai chom A-ám tớq pilŏ́ng, ma nưm Acái táp chom A-ám. Ticuoi mmo Acái Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, án lư apáh dyôn ticuoi ngki chom te A-ám án tớq pilŏ́ng.”
27 Todas as coisas me foram dadas por meu Pai; ninguém conhece o Filho, senão o Pai, e ninguém conhece o Pai, senão o Filho e aquele a quem o Filho quiser revelá-lo.
28 Cua Yê-su cớu iki, dyơ án tông idô: “Nhéq máh inha ndon aleq aláh alứng dual crơng ntáng ơi! Inha rôp nga cư! Cư ính táq dyôn inha cơt pít aleq aláh.
28 Vinde a mim, vós todos que estais aflitos sob o fardo, e eu vos aliviarei.
29 Cư bôn mít khun alứng lớiq suo ính ngai ayô cư. Cóq inha ial dual lieq na cư alứng rian te cư. Iki arvai inha bôn át ien ŏ níc.
29 Tomai meu jugo sobre vós e recebei minha doutrina, porque eu sou manso e humilde de coração e achareis o repouso para as vossas almas.
30 Co lieq cư la ien, alứng pardual cư la ng-hiel.”
30 Porque meu jugo é suave e meu peso é leve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.