Marcos 9

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yê-su cato nha-án loi idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn ticuoi át tayứng tớq ntúq ndô hoi-ngki, nha-án lư lớiq cuchet tingôi nha-án bôn hôm Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút alứng bôn chức lư.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Vít tupát ingái, Yê-su dông Phi-er, Yacơ, alứng Yon, sớr alứng án tớq cóh ayống. Nưm nha-án puan náq táp át tớq ngki. Dyơ Yê-su palít cơt armaiq ndái loi chứng mát mu pe náq ngki.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Tampớc Yê-su clŏq tarbal mát. Lớiq bôn ticuoi mmo têq táq prới clŏq arớq ngki.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Alứng nha-án hôm Ê-li nha Môi-se át tớq ngki tưi. Bar náq ngki táq-ntêr alứng Yê-su.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Phi-er tông Yê-su idô: “Thới ơi! He át ndô la ŏ lư. He ính táq pe lám panu, mui lám dyôn thới, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ma Phi-er tông lớiq cơt nốh, co nha-án pe náq sáng adáh lư.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Dyơ tulúc siar cadứp taryư plô nha-án, alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Ndô la Acái Cư, án ndon cư amoih lư. Amớh án tông, cóq inha cammáng alứng peh án.”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Ndóng ngki táp mu pe náq caplang me nga tudô nga tuki, ma nha-án lớiq hôm nnáu nnáng, hôm nưm munáq Yê-su táp át alứng nha-án.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Ndóng nha-án siar te cóh, Yê-su patáp mu pe náq idô: “Nhéq nốh inha khoiq hôm tớq ntúq ndô, inha êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tingôi tớq ingái cư Acái Yang Cơt Ticuoi cuchet alứng tumống lieh.”
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Iki nha-án peh parnai Yê-su patáp. Ma nha-án munáq plốh munáq idô: “Callong amớh táp án tông te án cuchet alứng tumống lieh?”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Dyơ nha-án plốh lieh Yê-su idô: “Imo thới sái rit tông Ê-li cóq tớq nsuoi Crit?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Yê-su ôi nha-án: “Ê-li cóq tớq nsuoi, dŏq atức cứp nốh dyôn cơt tamme lieh. Khán iki, imo parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức, alứng lớiq bôn ngai dyám náp án?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Ma cư tông inha, Ê-li khoiq tớq dyơ. Ma máh arnáq lớiq ŏ ngai ính táq ada án, ngai khoiq táq dyơ; dŏq dyôn cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te nsuoi.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Tư Yê-su alứng pe náq ngki chô lieh nga top rian te án cannŏ́h, ma nha-án hôm clứng ticuoi tớq parchúng paniar top ngki, ma bôn thới sái rit át tarmien alứng top ngki.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Tư ticuoi clứng ngki hôm Yê-su, nha-án ticớr alứng palŏ́ng táp nga án, dyơ nha-án carbánh carsuanh án.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Yê-su plốh nha-án idô: “Inha tarmien amớh alứng top rian te cư?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Bôn munáq te ticuoi clứng ngki ôi idô: “Thới ơi! Cư dông acái conh cư tớq nga thới, co yang saq táq án dyôn cơt lúng.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Tớq yang saq piyúh án, yang ngki atáih án tớq cuteq. Dyơ apôh ngốh te ngcang án. Án caltưat kineng tabang, alứng cháq án cơt cớng nhéq. Cư khoiq seq top rian te thới chuih viang yang saq, ma nha-án chuih lớiq rap.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Yê-su tông ada nha-án idô: “Inha ndon át tớq pang ndô ơi, inha lớiq bôn tin tháng. Nnáng dưnh máh-mmo cư át alứng inha? Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq chiuq inha lớiq tin? Áu! Inha dông ngai-acái conh ngki nga cư.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Dyơ nha-án dông ngai-acái ngki nga Yê-su. Tư yang saq hôm Yê-su, án carpíl táp ngai-acái ngki. Dyơ ngai-acái ngki dứm tớq cuteq pampíl-pampaiq, pilốh piliang, alứng ngốh apôh te ngcang hơ.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Yê-su plốh a-ám ngai-acái ngki idô: “Máh-mmo dưnh dyơ án a-ái iki?”
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Alứng a-ưi chư dyơ yang saq bóh án tớq uih alứng kitúh án tớq dơq, ính án cuchet. Khán thới têq choi, cư seq thới sruiq táq he hơ.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Yê-su plốh lieh án idô: “Imo mái tông, ‘Khán thới têq choi?’ Khán ticuoi mmo lư tin, nốh amớh la têq án táq nhéq.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Ndóng ngki táp a-ám ngki tông yứng lư idô: “Lư cư tin! Seq thới choi cư dyôn táh viang mít lớiq tin!”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Tư Yê-su hôm clứng ticuoi palŏ́ng ính me, iki án dyŏq yang saq idô: “Yang ndon táq dyôn cơt lúng alứng túng idô: ‘Cư yua mái ngốh táp te cháq án, alứng êq píh mot lieh.’”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Vít ngki yang saq hiar yứng lư, án carvít ngai-acái pitứng pitốq; dyơ án ngốh. Ngai-acái ngki cơt arớq cuchet, alứng bôn a-ưi náq tông idô: “Án khoiq cuchet dyơ.”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Ma Yê-su kéu ati án alứng tec ayôr dyôn tayứng, dyơ án têq tayứng.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án mot tớq dúng, dyơ nha-án plốh án idô: “Co imo he chuih yang saq ngki lớiq rap?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán inha lớiq cớu seq nhéq te tarngứh tarhơ, lư inha chuih lớiq rap yang saq ndô.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Dyơ nha-án ngốh te ntúq ngki, pôq tilớt vúng Ca-lilê. Ma Yê-su lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom ntúq mmo án ính pôq,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 co án ính cato nưm top rian te án sớng. Án tông nha-án idô: “Tumán dyơ ngai ính mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút. Ngai lư cachet cư. Ma vít pe ingái, cư tumống lieh.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Ma top rian te án lớiq apúh parnai ngki, ma nha-án lớiq dáh plốh.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Dyơ ngki nha-án tớq nga vel Cabê-na-um. Tư Yê-su át tớq dúng, án plốh nha-án idô: “Ndóng he pôq tớq carna, amớh inha tarlái?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Ma nha-án át parvưl sớng, lớiq chom amớh ính ôi, co ndóng nha-án pôq tớq carna, nha-án tarmien án mmo tớq top nha-án pưt clưi nhéq te cannŏ́h.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Yê-su ticu alứng arô mui chít la bar náq, dyơ án cato nha-án idô: “Ticuoi mmo ính cơt pưt te clưi yớu, cóq án cơt tadưp yớu, alứng táq arnáq choi nhéq máh ticuoi cannŏ́h.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Cua ngki Yê-su tec munáq ngai-acái alứng dyôn tayứng pandi top rian te án. Dyơ án cabêm ngai-acái alứng tông nha-án idô:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Ticuoi mmo ráp munáq ngai-acái ndô, co ticuoi ngki tin cư, lư ticuoi ngki ráp díh cư tưi. Alứng ticuoi mmo ráp cư, tới ticuoi ngki ráp nưm munáq cư sớng, ma ticuoi ngki ráp díh án ndon yua cư tớq nga tudô hơ.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Dyơ Yon tông Yê-su idô: “Thới ơi! He khoiq hôm munáq ticuoi chuih angốh yang saq, án bôiq nốh thới. Ma he lớiq dyôn án táq nnáng arnáq iki, co án tới te top he.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Ma Yê-su tông idô: “Inha êq catáng án, co lớiq bôn ticuoi mmo têq táq arnáq sileh nhơ nốh cư, dyơ muhoi án tông pamat cư.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Ticuoi mmo lớiq chíl he, án la yớu he tưi.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo dyôn inha ngoiq mui choc dơq co inha bôn mui mít alứng Crit, ticuoi ngki lư bôn ráp cống te arnáq án khoiq táq.”
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Khán ticuoi mmo ma tardông munáq ngai-acái ndon khoiq tin cư, dyôn táq luaih, the ngai tacoi búl pưt tớq ticong án alứng apŏ́ng án tớq dơq sru, aláng dyôn án táq arnáq ngki.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Khán ati inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h viang ati inha. Khaq bôn ati acút ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn cứp bar pa ati ma mot tớq ntúq uih chéh níc-níc. Át ngki bôn uih lớiq nai pát.
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 Alứng bôn mpang róc sáiq nha-án, mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Khán dyưng inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h viang dyưng inha. Khaq bôn dyưng acút ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn cứp bar pa dyưng ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 Bôn mpang róc cha sáiq ticuoi ndon át tớq ntúq ngki, ma mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Khán mát inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha culáiq viang mát inha. Khaq bôn mui callong mát sớng ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn bar callong mát ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Bôn mpang róc sáiq ticuoi ndon át tớq ntúq ngki, ma mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 “Urớh ticuoi cứp náq cóq tumúh dieiq arức arớq ngai cacháq boi tớq tanna, lớiq la arớq ngai bóh dyeng tớq uih, ki-náq cơt práh ŏ.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Boi la crơng ŏ, ma khán boi cơt atieh, iki imo têq táq dyôn boi ngki cơt báq lieh? Cóq inha táq arnáq ŏ arớq boi; cóq munáq át ŏ ada munáq.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.