Marcos 9
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Yê-su cato nha-án loi idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn ticuoi át tayứng tớq ntúq ndô hoi-ngki, nha-án lư lớiq cuchet tingôi nha-án bôn hôm Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút alứng bôn chức lư.”
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Vít tupát ingái, Yê-su dông Phi-er, Yacơ, alứng Yon, sớr alứng án tớq cóh ayống. Nưm nha-án puan náq táp át tớq ngki. Dyơ Yê-su palít cơt armaiq ndái loi chứng mát mu pe náq ngki.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Tampớc Yê-su clŏq tarbal mát. Lớiq bôn ticuoi mmo têq táq prới clŏq arớq ngki.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Alứng nha-án hôm Ê-li nha Môi-se át tớq ngki tưi. Bar náq ngki táq-ntêr alứng Yê-su.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Phi-er tông Yê-su idô: “Thới ơi! He át ndô la ŏ lư. He ính táq pe lám panu, mui lám dyôn thới, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Ma Phi-er tông lớiq cơt nốh, co nha-án pe náq sáng adáh lư.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Dyơ tulúc siar cadứp taryư plô nha-án, alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Ndô la Acái Cư, án ndon cư amoih lư. Amớh án tông, cóq inha cammáng alứng peh án.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ndóng ngki táp mu pe náq caplang me nga tudô nga tuki, ma nha-án lớiq hôm nnáu nnáng, hôm nưm munáq Yê-su táp át alứng nha-án.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Ndóng nha-án siar te cóh, Yê-su patáp mu pe náq idô: “Nhéq nốh inha khoiq hôm tớq ntúq ndô, inha êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tingôi tớq ingái cư Acái Yang Cơt Ticuoi cuchet alứng tumống lieh.”
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Iki nha-án peh parnai Yê-su patáp. Ma nha-án munáq plốh munáq idô: “Callong amớh táp án tông te án cuchet alứng tumống lieh?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Dyơ nha-án plốh lieh Yê-su idô: “Imo thới sái rit tông Ê-li cóq tớq nsuoi Crit?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Yê-su ôi nha-án: “Ê-li cóq tớq nsuoi, dŏq atức cứp nốh dyôn cơt tamme lieh. Khán iki, imo parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức, alứng lớiq bôn ngai dyám náp án?
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 Ma cư tông inha, Ê-li khoiq tớq dyơ. Ma máh arnáq lớiq ŏ ngai ính táq ada án, ngai khoiq táq dyơ; dŏq dyôn cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te nsuoi.”
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Tư Yê-su alứng pe náq ngki chô lieh nga top rian te án cannŏ́h, ma nha-án hôm clứng ticuoi tớq parchúng paniar top ngki, ma bôn thới sái rit át tarmien alứng top ngki.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Tư ticuoi clứng ngki hôm Yê-su, nha-án ticớr alứng palŏ́ng táp nga án, dyơ nha-án carbánh carsuanh án.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Yê-su plốh nha-án idô: “Inha tarmien amớh alứng top rian te cư?”
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Bôn munáq te ticuoi clứng ngki ôi idô: “Thới ơi! Cư dông acái conh cư tớq nga thới, co yang saq táq án dyôn cơt lúng.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Tớq yang saq piyúh án, yang ngki atáih án tớq cuteq. Dyơ apôh ngốh te ngcang án. Án caltưat kineng tabang, alứng cháq án cơt cớng nhéq. Cư khoiq seq top rian te thới chuih viang yang saq, ma nha-án chuih lớiq rap.”
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Yê-su tông ada nha-án idô: “Inha ndon át tớq pang ndô ơi, inha lớiq bôn tin tháng. Nnáng dưnh máh-mmo cư át alứng inha? Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq chiuq inha lớiq tin? Áu! Inha dông ngai-acái conh ngki nga cư.”
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Dyơ nha-án dông ngai-acái ngki nga Yê-su. Tư yang saq hôm Yê-su, án carpíl táp ngai-acái ngki. Dyơ ngai-acái ngki dứm tớq cuteq pampíl-pampaiq, pilốh piliang, alứng ngốh apôh te ngcang hơ.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yê-su plốh a-ám ngai-acái ngki idô: “Máh-mmo dưnh dyơ án a-ái iki?”
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Alứng a-ưi chư dyơ yang saq bóh án tớq uih alứng kitúh án tớq dơq, ính án cuchet. Khán thới têq choi, cư seq thới sruiq táq he hơ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Yê-su plốh lieh án idô: “Imo mái tông, ‘Khán thới têq choi?’ Khán ticuoi mmo lư tin, nốh amớh la têq án táq nhéq.”
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Ndóng ngki táp a-ám ngki tông yứng lư idô: “Lư cư tin! Seq thới choi cư dyôn táh viang mít lớiq tin!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Tư Yê-su hôm clứng ticuoi palŏ́ng ính me, iki án dyŏq yang saq idô: “Yang ndon táq dyôn cơt lúng alứng túng idô: ‘Cư yua mái ngốh táp te cháq án, alứng êq píh mot lieh.’”
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Vít ngki yang saq hiar yứng lư, án carvít ngai-acái pitứng pitốq; dyơ án ngốh. Ngai-acái ngki cơt arớq cuchet, alứng bôn a-ưi náq tông idô: “Án khoiq cuchet dyơ.”
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Ma Yê-su kéu ati án alứng tec ayôr dyôn tayứng, dyơ án têq tayứng.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án mot tớq dúng, dyơ nha-án plốh án idô: “Co imo he chuih yang saq ngki lớiq rap?”
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán inha lớiq cớu seq nhéq te tarngứh tarhơ, lư inha chuih lớiq rap yang saq ndô.”
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Dyơ nha-án ngốh te ntúq ngki, pôq tilớt vúng Ca-lilê. Ma Yê-su lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom ntúq mmo án ính pôq,
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 co án ính cato nưm top rian te án sớng. Án tông nha-án idô: “Tumán dyơ ngai ính mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút. Ngai lư cachet cư. Ma vít pe ingái, cư tumống lieh.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Ma top rian te án lớiq apúh parnai ngki, ma nha-án lớiq dáh plốh.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Dyơ ngki nha-án tớq nga vel Cabê-na-um. Tư Yê-su át tớq dúng, án plốh nha-án idô: “Ndóng he pôq tớq carna, amớh inha tarlái?”
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Ma nha-án át parvưl sớng, lớiq chom amớh ính ôi, co ndóng nha-án pôq tớq carna, nha-án tarmien án mmo tớq top nha-án pưt clưi nhéq te cannŏ́h.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Yê-su ticu alứng arô mui chít la bar náq, dyơ án cato nha-án idô: “Ticuoi mmo ính cơt pưt te clưi yớu, cóq án cơt tadưp yớu, alứng táq arnáq choi nhéq máh ticuoi cannŏ́h.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Cua ngki Yê-su tec munáq ngai-acái alứng dyôn tayứng pandi top rian te án. Dyơ án cabêm ngai-acái alứng tông nha-án idô:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ticuoi mmo ráp munáq ngai-acái ndô, co ticuoi ngki tin cư, lư ticuoi ngki ráp díh cư tưi. Alứng ticuoi mmo ráp cư, tới ticuoi ngki ráp nưm munáq cư sớng, ma ticuoi ngki ráp díh án ndon yua cư tớq nga tudô hơ.”
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Dyơ Yon tông Yê-su idô: “Thới ơi! He khoiq hôm munáq ticuoi chuih angốh yang saq, án bôiq nốh thới. Ma he lớiq dyôn án táq nnáng arnáq iki, co án tới te top he.”
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Ma Yê-su tông idô: “Inha êq catáng án, co lớiq bôn ticuoi mmo têq táq arnáq sileh nhơ nốh cư, dyơ muhoi án tông pamat cư.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Ticuoi mmo lớiq chíl he, án la yớu he tưi.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo dyôn inha ngoiq mui choc dơq co inha bôn mui mít alứng Crit, ticuoi ngki lư bôn ráp cống te arnáq án khoiq táq.”
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 “Khán ticuoi mmo ma tardông munáq ngai-acái ndon khoiq tin cư, dyôn táq luaih, the ngai tacoi búl pưt tớq ticong án alứng apŏ́ng án tớq dơq sru, aláng dyôn án táq arnáq ngki.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Khán ati inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h viang ati inha. Khaq bôn ati acút ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn cứp bar pa ati ma mot tớq ntúq uih chéh níc-níc. Át ngki bôn uih lớiq nai pát.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Alứng bôn mpang róc sáiq nha-án, mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Khán dyưng inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h viang dyưng inha. Khaq bôn dyưng acút ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn cứp bar pa dyưng ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Bôn mpang róc cha sáiq ticuoi ndon át tớq ntúq ngki, ma mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Khán mát inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha culáiq viang mát inha. Khaq bôn mui callong mát sớng ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn bar callong mát ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Bôn mpang róc sáiq ticuoi ndon át tớq ntúq ngki, ma mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Urớh ticuoi cứp náq cóq tumúh dieiq arức arớq ngai cacháq boi tớq tanna, lớiq la arớq ngai bóh dyeng tớq uih, ki-náq cơt práh ŏ.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Boi la crơng ŏ, ma khán boi cơt atieh, iki imo têq táq dyôn boi ngki cơt báq lieh? Cóq inha táq arnáq ŏ arớq boi; cóq munáq át ŏ ada munáq.”
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.