Marcos 9

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yê-su cato nha-án loi idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn ticuoi át tayứng tớq ntúq ndô hoi-ngki, nha-án lư lớiq cuchet tingôi nha-án bôn hôm Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút alứng bôn chức lư.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Vít tupát ingái, Yê-su dông Phi-er, Yacơ, alứng Yon, sớr alứng án tớq cóh ayống. Nưm nha-án puan náq táp át tớq ngki. Dyơ Yê-su palít cơt armaiq ndái loi chứng mát mu pe náq ngki.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Tampớc Yê-su clŏq tarbal mát. Lớiq bôn ticuoi mmo têq táq prới clŏq arớq ngki.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Alứng nha-án hôm Ê-li nha Môi-se át tớq ngki tưi. Bar náq ngki táq-ntêr alứng Yê-su.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Phi-er tông Yê-su idô: “Thới ơi! He át ndô la ŏ lư. He ính táq pe lám panu, mui lám dyôn thới, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ma Phi-er tông lớiq cơt nốh, co nha-án pe náq sáng adáh lư.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Dyơ tulúc siar cadứp taryư plô nha-án, alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Ndô la Acái Cư, án ndon cư amoih lư. Amớh án tông, cóq inha cammáng alứng peh án.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Ndóng ngki táp mu pe náq caplang me nga tudô nga tuki, ma nha-án lớiq hôm nnáu nnáng, hôm nưm munáq Yê-su táp át alứng nha-án.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Ndóng nha-án siar te cóh, Yê-su patáp mu pe náq idô: “Nhéq nốh inha khoiq hôm tớq ntúq ndô, inha êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tingôi tớq ingái cư Acái Yang Cơt Ticuoi cuchet alứng tumống lieh.”
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Iki nha-án peh parnai Yê-su patáp. Ma nha-án munáq plốh munáq idô: “Callong amớh táp án tông te án cuchet alứng tumống lieh?”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Dyơ nha-án plốh lieh Yê-su idô: “Imo thới sái rit tông Ê-li cóq tớq nsuoi Crit?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Yê-su ôi nha-án: “Ê-li cóq tớq nsuoi, dŏq atức cứp nốh dyôn cơt tamme lieh. Khán iki, imo parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức, alứng lớiq bôn ngai dyám náp án?
12 Ele respondeu:
13 Ma cư tông inha, Ê-li khoiq tớq dyơ. Ma máh arnáq lớiq ŏ ngai ính táq ada án, ngai khoiq táq dyơ; dŏq dyôn cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te nsuoi.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Tư Yê-su alứng pe náq ngki chô lieh nga top rian te án cannŏ́h, ma nha-án hôm clứng ticuoi tớq parchúng paniar top ngki, ma bôn thới sái rit át tarmien alứng top ngki.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Tư ticuoi clứng ngki hôm Yê-su, nha-án ticớr alứng palŏ́ng táp nga án, dyơ nha-án carbánh carsuanh án.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Yê-su plốh nha-án idô: “Inha tarmien amớh alứng top rian te cư?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Bôn munáq te ticuoi clứng ngki ôi idô: “Thới ơi! Cư dông acái conh cư tớq nga thới, co yang saq táq án dyôn cơt lúng.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Tớq yang saq piyúh án, yang ngki atáih án tớq cuteq. Dyơ apôh ngốh te ngcang án. Án caltưat kineng tabang, alứng cháq án cơt cớng nhéq. Cư khoiq seq top rian te thới chuih viang yang saq, ma nha-án chuih lớiq rap.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Yê-su tông ada nha-án idô: “Inha ndon át tớq pang ndô ơi, inha lớiq bôn tin tháng. Nnáng dưnh máh-mmo cư át alứng inha? Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq chiuq inha lớiq tin? Áu! Inha dông ngai-acái conh ngki nga cư.”
19 Jesus disse:
20 Dyơ nha-án dông ngai-acái ngki nga Yê-su. Tư yang saq hôm Yê-su, án carpíl táp ngai-acái ngki. Dyơ ngai-acái ngki dứm tớq cuteq pampíl-pampaiq, pilốh piliang, alứng ngốh apôh te ngcang hơ.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Yê-su plốh a-ám ngai-acái ngki idô: “Máh-mmo dưnh dyơ án a-ái iki?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Alứng a-ưi chư dyơ yang saq bóh án tớq uih alứng kitúh án tớq dơq, ính án cuchet. Khán thới têq choi, cư seq thới sruiq táq he hơ.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Yê-su plốh lieh án idô: “Imo mái tông, ‘Khán thới têq choi?’ Khán ticuoi mmo lư tin, nốh amớh la têq án táq nhéq.”
23 Jesus respondeu:
24 Ndóng ngki táp a-ám ngki tông yứng lư idô: “Lư cư tin! Seq thới choi cư dyôn táh viang mít lớiq tin!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Tư Yê-su hôm clứng ticuoi palŏ́ng ính me, iki án dyŏq yang saq idô: “Yang ndon táq dyôn cơt lúng alứng túng idô: ‘Cư yua mái ngốh táp te cháq án, alứng êq píh mot lieh.’”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Vít ngki yang saq hiar yứng lư, án carvít ngai-acái pitứng pitốq; dyơ án ngốh. Ngai-acái ngki cơt arớq cuchet, alứng bôn a-ưi náq tông idô: “Án khoiq cuchet dyơ.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Ma Yê-su kéu ati án alứng tec ayôr dyôn tayứng, dyơ án têq tayứng.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án mot tớq dúng, dyơ nha-án plốh án idô: “Co imo he chuih yang saq ngki lớiq rap?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán inha lớiq cớu seq nhéq te tarngứh tarhơ, lư inha chuih lớiq rap yang saq ndô.”
29 Jesus respondeu:
30 Dyơ nha-án ngốh te ntúq ngki, pôq tilớt vúng Ca-lilê. Ma Yê-su lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom ntúq mmo án ính pôq,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 co án ính cato nưm top rian te án sớng. Án tông nha-án idô: “Tumán dyơ ngai ính mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút. Ngai lư cachet cư. Ma vít pe ingái, cư tumống lieh.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Ma top rian te án lớiq apúh parnai ngki, ma nha-án lớiq dáh plốh.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Dyơ ngki nha-án tớq nga vel Cabê-na-um. Tư Yê-su át tớq dúng, án plốh nha-án idô: “Ndóng he pôq tớq carna, amớh inha tarlái?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ma nha-án át parvưl sớng, lớiq chom amớh ính ôi, co ndóng nha-án pôq tớq carna, nha-án tarmien án mmo tớq top nha-án pưt clưi nhéq te cannŏ́h.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Yê-su ticu alứng arô mui chít la bar náq, dyơ án cato nha-án idô: “Ticuoi mmo ính cơt pưt te clưi yớu, cóq án cơt tadưp yớu, alứng táq arnáq choi nhéq máh ticuoi cannŏ́h.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Cua ngki Yê-su tec munáq ngai-acái alứng dyôn tayứng pandi top rian te án. Dyơ án cabêm ngai-acái alứng tông nha-án idô:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Ticuoi mmo ráp munáq ngai-acái ndô, co ticuoi ngki tin cư, lư ticuoi ngki ráp díh cư tưi. Alứng ticuoi mmo ráp cư, tới ticuoi ngki ráp nưm munáq cư sớng, ma ticuoi ngki ráp díh án ndon yua cư tớq nga tudô hơ.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Dyơ Yon tông Yê-su idô: “Thới ơi! He khoiq hôm munáq ticuoi chuih angốh yang saq, án bôiq nốh thới. Ma he lớiq dyôn án táq nnáng arnáq iki, co án tới te top he.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Ma Yê-su tông idô: “Inha êq catáng án, co lớiq bôn ticuoi mmo têq táq arnáq sileh nhơ nốh cư, dyơ muhoi án tông pamat cư.
39 Jesus respondeu:
40 Ticuoi mmo lớiq chíl he, án la yớu he tưi.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo dyôn inha ngoiq mui choc dơq co inha bôn mui mít alứng Crit, ticuoi ngki lư bôn ráp cống te arnáq án khoiq táq.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Khán ticuoi mmo ma tardông munáq ngai-acái ndon khoiq tin cư, dyôn táq luaih, the ngai tacoi búl pưt tớq ticong án alứng apŏ́ng án tớq dơq sru, aláng dyôn án táq arnáq ngki.
42 Jesus continuou:
43 Khán ati inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h viang ati inha. Khaq bôn ati acút ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn cứp bar pa ati ma mot tớq ntúq uih chéh níc-níc. Át ngki bôn uih lớiq nai pát.
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Alứng bôn mpang róc sáiq nha-án, mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Khán dyưng inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h viang dyưng inha. Khaq bôn dyưng acút ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn cứp bar pa dyưng ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Bôn mpang róc cha sáiq ticuoi ndon át tớq ntúq ngki, ma mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Khán mát inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha culáiq viang mát inha. Khaq bôn mui callong mát sớng ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn bar callong mát ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Bôn mpang róc sáiq ticuoi ndon át tớq ntúq ngki, ma mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Urớh ticuoi cứp náq cóq tumúh dieiq arức arớq ngai cacháq boi tớq tanna, lớiq la arớq ngai bóh dyeng tớq uih, ki-náq cơt práh ŏ.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Boi la crơng ŏ, ma khán boi cơt atieh, iki imo têq táq dyôn boi ngki cơt báq lieh? Cóq inha táq arnáq ŏ arớq boi; cóq munáq át ŏ ada munáq.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.