Marcos 9
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 Yê-su cato nha-án loi idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn ticuoi át tayứng tớq ntúq ndô hoi-ngki, nha-án lư lớiq cuchet tingôi nha-án bôn hôm Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút alứng bôn chức lư.”
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Vít tupát ingái, Yê-su dông Phi-er, Yacơ, alứng Yon, sớr alứng án tớq cóh ayống. Nưm nha-án puan náq táp át tớq ngki. Dyơ Yê-su palít cơt armaiq ndái loi chứng mát mu pe náq ngki.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 Tampớc Yê-su clŏq tarbal mát. Lớiq bôn ticuoi mmo têq táq prới clŏq arớq ngki.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Alứng nha-án hôm Ê-li nha Môi-se át tớq ngki tưi. Bar náq ngki táq-ntêr alứng Yê-su.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Phi-er tông Yê-su idô: “Thới ơi! He át ndô la ŏ lư. He ính táq pe lám panu, mui lám dyôn thới, mui lám dyôn Môi-se, alứng mui lám loi dyôn Ê-li.”
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Ma Phi-er tông lớiq cơt nốh, co nha-án pe náq sáng adáh lư.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Dyơ tulúc siar cadứp taryư plô nha-án, alứng bôn sieng tubau tông te tulúc idô: “Ndô la Acái Cư, án ndon cư amoih lư. Amớh án tông, cóq inha cammáng alứng peh án.”
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 Ndóng ngki táp mu pe náq caplang me nga tudô nga tuki, ma nha-án lớiq hôm nnáu nnáng, hôm nưm munáq Yê-su táp át alứng nha-án.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Ndóng nha-án siar te cóh, Yê-su patáp mu pe náq idô: “Nhéq nốh inha khoiq hôm tớq ntúq ndô, inha êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tingôi tớq ingái cư Acái Yang Cơt Ticuoi cuchet alứng tumống lieh.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Iki nha-án peh parnai Yê-su patáp. Ma nha-án munáq plốh munáq idô: “Callong amớh táp án tông te án cuchet alứng tumống lieh?”
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Dyơ nha-án plốh lieh Yê-su idô: “Imo thới sái rit tông Ê-li cóq tớq nsuoi Crit?”
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Yê-su ôi nha-án: “Ê-li cóq tớq nsuoi, dŏq atức cứp nốh dyôn cơt tamme lieh. Khán iki, imo parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức, alứng lớiq bôn ngai dyám náp án?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 Ma cư tông inha, Ê-li khoiq tớq dyơ. Ma máh arnáq lớiq ŏ ngai ính táq ada án, ngai khoiq táq dyơ; dŏq dyôn cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te nsuoi.”
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Tư Yê-su alứng pe náq ngki chô lieh nga top rian te án cannŏ́h, ma nha-án hôm clứng ticuoi tớq parchúng paniar top ngki, ma bôn thới sái rit át tarmien alứng top ngki.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Tư ticuoi clứng ngki hôm Yê-su, nha-án ticớr alứng palŏ́ng táp nga án, dyơ nha-án carbánh carsuanh án.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Yê-su plốh nha-án idô: “Inha tarmien amớh alứng top rian te cư?”
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Bôn munáq te ticuoi clứng ngki ôi idô: “Thới ơi! Cư dông acái conh cư tớq nga thới, co yang saq táq án dyôn cơt lúng.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 Tớq yang saq piyúh án, yang ngki atáih án tớq cuteq. Dyơ apôh ngốh te ngcang án. Án caltưat kineng tabang, alứng cháq án cơt cớng nhéq. Cư khoiq seq top rian te thới chuih viang yang saq, ma nha-án chuih lớiq rap.”
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Yê-su tông ada nha-án idô: “Inha ndon át tớq pang ndô ơi, inha lớiq bôn tin tháng. Nnáng dưnh máh-mmo cư át alứng inha? Nnáng dưnh máh-mmo cư cóq chiuq inha lớiq tin? Áu! Inha dông ngai-acái conh ngki nga cư.”
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Dyơ nha-án dông ngai-acái ngki nga Yê-su. Tư yang saq hôm Yê-su, án carpíl táp ngai-acái ngki. Dyơ ngai-acái ngki dứm tớq cuteq pampíl-pampaiq, pilốh piliang, alứng ngốh apôh te ngcang hơ.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Yê-su plốh a-ám ngai-acái ngki idô: “Máh-mmo dưnh dyơ án a-ái iki?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 Alứng a-ưi chư dyơ yang saq bóh án tớq uih alứng kitúh án tớq dơq, ính án cuchet. Khán thới têq choi, cư seq thới sruiq táq he hơ.”
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Yê-su plốh lieh án idô: “Imo mái tông, ‘Khán thới têq choi?’ Khán ticuoi mmo lư tin, nốh amớh la têq án táq nhéq.”
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Ndóng ngki táp a-ám ngki tông yứng lư idô: “Lư cư tin! Seq thới choi cư dyôn táh viang mít lớiq tin!”
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 Tư Yê-su hôm clứng ticuoi palŏ́ng ính me, iki án dyŏq yang saq idô: “Yang ndon táq dyôn cơt lúng alứng túng idô: ‘Cư yua mái ngốh táp te cháq án, alứng êq píh mot lieh.’”
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Vít ngki yang saq hiar yứng lư, án carvít ngai-acái pitứng pitốq; dyơ án ngốh. Ngai-acái ngki cơt arớq cuchet, alứng bôn a-ưi náq tông idô: “Án khoiq cuchet dyơ.”
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Ma Yê-su kéu ati án alứng tec ayôr dyôn tayứng, dyơ án têq tayứng.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án mot tớq dúng, dyơ nha-án plốh án idô: “Co imo he chuih yang saq ngki lớiq rap?”
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Yê-su ôi nha-án idô: “Khán inha lớiq cớu seq nhéq te tarngứh tarhơ, lư inha chuih lớiq rap yang saq ndô.”
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Dyơ nha-án ngốh te ntúq ngki, pôq tilớt vúng Ca-lilê. Ma Yê-su lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom ntúq mmo án ính pôq,
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 co án ính cato nưm top rian te án sớng. Án tông nha-án idô: “Tumán dyơ ngai ính mŏp cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi sút. Ngai lư cachet cư. Ma vít pe ingái, cư tumống lieh.”
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Ma top rian te án lớiq apúh parnai ngki, ma nha-án lớiq dáh plốh.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Dyơ ngki nha-án tớq nga vel Cabê-na-um. Tư Yê-su át tớq dúng, án plốh nha-án idô: “Ndóng he pôq tớq carna, amớh inha tarlái?”
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Ma nha-án át parvưl sớng, lớiq chom amớh ính ôi, co ndóng nha-án pôq tớq carna, nha-án tarmien án mmo tớq top nha-án pưt clưi nhéq te cannŏ́h.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Yê-su ticu alứng arô mui chít la bar náq, dyơ án cato nha-án idô: “Ticuoi mmo ính cơt pưt te clưi yớu, cóq án cơt tadưp yớu, alứng táq arnáq choi nhéq máh ticuoi cannŏ́h.”
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Cua ngki Yê-su tec munáq ngai-acái alứng dyôn tayứng pandi top rian te án. Dyơ án cabêm ngai-acái alứng tông nha-án idô:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Ticuoi mmo ráp munáq ngai-acái ndô, co ticuoi ngki tin cư, lư ticuoi ngki ráp díh cư tưi. Alứng ticuoi mmo ráp cư, tới ticuoi ngki ráp nưm munáq cư sớng, ma ticuoi ngki ráp díh án ndon yua cư tớq nga tudô hơ.”
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Dyơ Yon tông Yê-su idô: “Thới ơi! He khoiq hôm munáq ticuoi chuih angốh yang saq, án bôiq nốh thới. Ma he lớiq dyôn án táq nnáng arnáq iki, co án tới te top he.”
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Ma Yê-su tông idô: “Inha êq catáng án, co lớiq bôn ticuoi mmo têq táq arnáq sileh nhơ nốh cư, dyơ muhoi án tông pamat cư.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Ticuoi mmo lớiq chíl he, án la yớu he tưi.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo dyôn inha ngoiq mui choc dơq co inha bôn mui mít alứng Crit, ticuoi ngki lư bôn ráp cống te arnáq án khoiq táq.”
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 “Khán ticuoi mmo ma tardông munáq ngai-acái ndon khoiq tin cư, dyôn táq luaih, the ngai tacoi búl pưt tớq ticong án alứng apŏ́ng án tớq dơq sru, aláng dyôn án táq arnáq ngki.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Khán ati inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h viang ati inha. Khaq bôn ati acút ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn cứp bar pa ati ma mot tớq ntúq uih chéh níc-níc. Át ngki bôn uih lớiq nai pát.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 Alứng bôn mpang róc sáiq nha-án, mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Khán dyưng inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha cŏ́h viang dyưng inha. Khaq bôn dyưng acút ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn cứp bar pa dyưng ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 Bôn mpang róc cha sáiq ticuoi ndon át tớq ntúq ngki, ma mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Khán mát inha ma tardông inha táq luaih, cóq inha culáiq viang mát inha. Khaq bôn mui callong mát sớng ma bôn mot tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút, aláng bôn bar callong mát ma Yang Arbang-pilŏ́ng ardyóng adúh inha tớq ntúq uih chéh níc-níc.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Bôn mpang róc sáiq ticuoi ndon át tớq ntúq ngki, ma mpang ngki lớiq nai cuchet, alứng uih lớiq nai pát.
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 “Urớh ticuoi cứp náq cóq tumúh dieiq arức arớq ngai cacháq boi tớq tanna, lớiq la arớq ngai bóh dyeng tớq uih, ki-náq cơt práh ŏ.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Boi la crơng ŏ, ma khán boi cơt atieh, iki imo têq táq dyôn boi ngki cơt báq lieh? Cóq inha táq arnáq ŏ arớq boi; cóq munáq át ŏ ada munáq.”
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.