Marcos 8
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Tớq callúng máh ingái ngki, bôn clứng ticuoi tớq sa nga Yê-su. Co nha-án ớq crơng tanna cha, iki Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông nha-án idô:
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 “Cư sáng sruiq táq lư máh ticuoi ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, ma crơng tanna nha-án khoiq nhéq.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Khán cư yua nha-án chô nga dúng nha-án, ma pallúng nha-án pinhaih, cumáiq nha-án dứm tớq carna, co a-ưi náq te nha-án tớq te vel yông.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Top rian te án plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn crơng tanna chiam nhéq máh ticuoi ndô cha dyôn asái, co ntúq ndô yông te vel ticuoi át?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Yê-su plốh lieh nha-án: “Máh-mmo inha bôn beng?”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Dyơ Yê-su yua nhéq máh ticuoi ngki ticu tớq cuteq. Án ial tupul lám beng, alứng án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng avôi dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki cha. Iki top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Nha-án bôn bar pe lám buaiq két hơ. Yê-su si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô, dyơ án yua top rian te án mpô buaiq hơ.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Tớq nhéq máh ticuoi ngki cha sái, top rian te Yê-su pachúng lieh crơng tanna clưi te nha-án cha, bôn pớnh tupul achoiq.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Bôn sám puan ngin náq ticuoi át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su yua ticuoi ngki chô lieh nga dúng nha-án.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Vít ngki án sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Dyơ nha-án pôq nga cruong Dal-manu-tha.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Bôn máh ticuoi Pha-rasi tớq nga Yê-su; nha-án tarmien alứng án. Nha-án seq mui tíc sileh te án, ính chim án, co nha-án lớiq tin chức án tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Yê-su tangứh clŏ́ng, dyơ án ôi nha-án idô: “Imo ticuoi tớq pang ndô sisuo níc tíc sileh te cư? Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq dyôn ticuoi tớq pang ndô bôn hôm tíc amớh.”
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Cua án tông iki, dyơ án ngốh te nha-án, alứng án sớr lieh tớq tuoc dyang pa dyáng atóh.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Top rian te Yê-su clớiq dông beng. Nha-án bôn nưm mui lám beng sớng tớq tuoc.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Dyơ Yê-su patáp nha-án idô: “Cóq inha át ahôi. Cóq inha át yông te bôt pôih top Pha-rasi alứng puo Hê-rôt An-tipa.”
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Iki nha-án munáq táq-ntêr alứng munáq idô: “Án tông iki, co he ớq beng.”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Yê-su sáng nha-án táq-ntêr iki, dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha át táq-ntêr te he ớq beng? Imo inha iyốh sáng alứng iyốh chom sa? Mít inha nnáng cớng lớiq?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Imo inha bôn mát, ma lớiq bôn hôm? Inha bôn cutor, ma lớiq bôn sáng? Inha ayư ma lớiq,
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 ndóng cư péq sông lám beng dyôn sông ngin náq cha, bôn sếq carie pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Yê-su plốh sa: “Alứng ndóng cư péq tupul lám beng dyôn puan ngin náq cha, bôn sếq achoiq pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Inha apúh ma iyốh?”
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Vít ngki nha-án tớq nga vel Bet-sada. Ngai dông nga Yê-su munáq ticuoi sot mát, alứng seq Yê-su capơiq án.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Yê-su tec ati ticuoi ngki, alứng dông angốh nga culái tieh vel. Dyơ ngki Yê-su proih dơq avie tớq mát án alứng capơiq tớq cháq án, dyơ Yê-su plốh án idô: “Mái hôm amớh?”
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ticuoi ngki tangngơq asớr alứng ôi idô: “Cư hôm ticuoi pupôq, ma cư hôm lớiq arlớih; cơt arớq tôm along pupôq pitứng pitốq sớng.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Yê-su capơiq sa mát ticuoi sot ngki. Iki ticuoi ngki me clớn; dyơ mát án bôn hôm, alứng án hôm cứp nốh arlớih lư.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Yê-su yua án chô lớng nga dúng, alứng patáp án idô: “Êq mot tớq vel.”
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án pôq sa. Nha-án mot tớq máh vel ndon át paniar vel Sê-sarê Phi-lip. Ndóng nha-án pôq tớq carna, Yê-su plốh top rian te án idô: “Ticuoi cannŏ́h báq tông cư la nnáu?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Yê-su plốh nha-án loi idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Yê-su patáp nha-án êq dyôn ticuoi cannŏ́h chom te nốh ndô.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Cua ngki Yê-su tabớq cato top rian te án idô: “Urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh thới sái rit, nha-án lớiq ính cư, alứng cachet cư. Ma vít pe ingái, cư lư tumống lieh.”
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Yê-su tông parnai ndô arlớih lư dyôn nha-án cammáng. Iki Phi-er seq Yê-su ngốh te top nha-án, alứng án dyŏq Yê-su êq táq-ntêr nnáng arớq iki.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ma Yê-su tilêq me nga top rian te án, alứng án dyŏq Phi-er idô: “Yang Satán, mái êq catáng cư! Mái át pa crŏ́ng cư! Mái lớiq bôn parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma mái parngíh nưm te ngê ticuoi sớng.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng alứng top rian te án tớq nga án. Dyơ án cato nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ma ính veng tapun cư, cóq án táh nhéq ngê án bôm. Cóq án dual bôm along calláng án alứng veng tapun cư.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án, co tian te ngê cư alứng parnai ŏ te cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Khán ticuoi mmo bôn túc palec tec pacan crơng crớu tớq pang ndô, ma án pít tarngứh, ngki án bôn tarnáp amớh?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Alứng nốh amớh ticuoi têq pien lieh tarngứh án?
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Ticuoi tớq pang ndô lớiq ính sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án bôn luaih a-ưi. Khán ticuoi mmo ma achiet te cư, alứng achiet te parnai cư chứng mát ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi, lư achiet lieh ticuoi ngki, tư cư siar lieh te pilŏ́ng munơi alứng tarneng ndon práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng. Ingái ngki, cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.