Marcos 8
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tớq callúng máh ingái ngki, bôn clứng ticuoi tớq sa nga Yê-su. Co nha-án ớq crơng tanna cha, iki Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông nha-án idô:
1 Naqueles dias, outra grande multidão se reuniu e, mais uma vez, o povo ficou sem comida. Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “Cư sáng sruiq táq lư máh ticuoi ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, ma crơng tanna nha-án khoiq nhéq.
2 “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer.
3 Khán cư yua nha-án chô nga dúng nha-án, ma pallúng nha-án pinhaih, cumáiq nha-án dứm tớq carna, co a-ưi náq te nha-án tớq te vel yông.”
3 Se eu os mandar embora com fome, desmaiarão no caminho. Alguns vieram de longe”.
4 Top rian te án plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn crơng tanna chiam nhéq máh ticuoi ndô cha dyôn asái, co ntúq ndô yông te vel ticuoi át?”
4 Os discípulos disseram: “Como conseguiremos comida suficiente neste lugar deserto para alimentá-los?”.
5 Yê-su plốh lieh nha-án: “Máh-mmo inha bôn beng?”
5 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete”, responderam eles.
6 Dyơ Yê-su yua nhéq máh ticuoi ngki ticu tớq cuteq. Án ial tupul lám beng, alứng án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng avôi dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki cha. Iki top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki.
6 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão. Tomou os sete pães, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
7 Nha-án bôn bar pe lám buaiq két hơ. Yê-su si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô, dyơ án yua top rian te án mpô buaiq hơ.
7 Eles encontraram, ainda, alguns peixinhos; Jesus também os abençoou e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Tớq nhéq máh ticuoi ngki cha sái, top rian te Yê-su pachúng lieh crơng tanna clưi te nha-án cha, bôn pớnh tupul achoiq.
8 Todos comeram à vontade. Depois, os discípulos recolheram sete cestos grandes com as sobras.
9 Bôn sám puan ngin náq ticuoi át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su yua ticuoi ngki chô lieh nga dúng nha-án.
9 Naquele dia, havia cerca de quatro mil homens na multidão. Após comerem, Jesus os mandou para casa.
10 Vít ngki án sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Dyơ nha-án pôq nga cruong Dal-manu-tha.
10 Em seguida, entrou com seus discípulos num barco e atravessou para a região de Dalmanuta.
11 Bôn máh ticuoi Pha-rasi tớq nga Yê-su; nha-án tarmien alứng án. Nha-án seq mui tíc sileh te án, ính chim án, co nha-án lớiq tin chức án tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 Alguns fariseus vieram ao encontro de Jesus e começaram a discutir com ele. Para pô-lo à prova, exigiram que lhes mostrasse um sinal do céu.
12 Yê-su tangứh clŏ́ng, dyơ án ôi nha-án idô: “Imo ticuoi tớq pang ndô sisuo níc tíc sileh te cư? Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq dyôn ticuoi tớq pang ndô bôn hôm tíc amớh.”
12 Ao ouvir isso, Jesus suspirou profundamente e disse: “Por que este povo insiste em pedir um sinal? Eu lhes digo a verdade: não darei sinal algum aos homens desta geração”.
13 Cua án tông iki, dyơ án ngốh te nha-án, alứng án sớr lieh tớq tuoc dyang pa dyáng atóh.
13 Então ele os deixou, entrou de volta no barco e atravessou para o outro lado do mar.
14 Top rian te Yê-su clớiq dông beng. Nha-án bôn nưm mui lám beng sớng tớq tuoc.
14 Os discípulos, porém, se esqueceram de levar comida. Tinham no barco apenas um pão.
15 Dyơ Yê-su patáp nha-án idô: “Cóq inha át ahôi. Cóq inha át yông te bôt pôih top Pha-rasi alứng puo Hê-rôt An-tipa.”
15 Enquanto atravessavam o mar, Jesus os advertiu: “Fiquem atentos! Tenham cuidado com o fermento dos fariseus e de Herodes”.
16 Iki nha-án munáq táq-ntêr alứng munáq idô: “Án tông iki, co he ớq beng.”
16 Os discípulos começaram a discutir entre si porque não tinham trazido pão.
17 Yê-su sáng nha-án táq-ntêr iki, dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha át táq-ntêr te he ớq beng? Imo inha iyốh sáng alứng iyốh chom sa? Mít inha nnáng cớng lớiq?
17 Ao saber do que estavam falando, Jesus disse: “Por que discutem sobre a falta de pão? Ainda não sabem ou não entenderam? Seu coração está tão endurecido que não compreendem?
18 Imo inha bôn mát, ma lớiq bôn hôm? Inha bôn cutor, ma lớiq bôn sáng? Inha ayư ma lớiq,
18 Vocês têm olhos, mas não veem? Têm ouvidos, mas não ouvem? Não se lembram de nada?
19 ndóng cư péq sông lám beng dyôn sông ngin náq cha, bôn sếq carie pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
19 Quando reparti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de sobras vocês recolheram?”. “Doze”, responderam eles.
20 Yê-su plốh sa: “Alứng ndóng cư péq tupul lám beng dyôn puan ngin náq cha, bôn sếq achoiq pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
20 “E quando reparti os sete pães entre os quatro mil, quantos cestos grandes cheios de sobras vocês recolheram?” “Sete”, responderam.
21 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Inha apúh ma iyốh?”
21 “E vocês ainda não entendem?”, perguntou.
22 Vít ngki nha-án tớq nga vel Bet-sada. Ngai dông nga Yê-su munáq ticuoi sot mát, alứng seq Yê-su capơiq án.
22 Quando chegaram a Betsaida, algumas pessoas trouxeram um cego a Jesus e lhe pediram que o tocasse.
23 Yê-su tec ati ticuoi ngki, alứng dông angốh nga culái tieh vel. Dyơ ngki Yê-su proih dơq avie tớq mát án alứng capơiq tớq cháq án, dyơ Yê-su plốh án idô: “Mái hôm amớh?”
23 Ele tomou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Em seguida, cuspiu nos olhos do homem, pôs as mãos sobre ele e perguntou: “Vê alguma coisa?”.
24 Ticuoi ngki tangngơq asớr alứng ôi idô: “Cư hôm ticuoi pupôq, ma cư hôm lớiq arlớih; cơt arớq tôm along pupôq pitứng pitốq sớng.”
24 Recuperando aos poucos a vista, o homem respondeu: “Vejo pessoas, mas não as enxergo claramente. Parecem árvores andando”.
25 Yê-su capơiq sa mát ticuoi sot ngki. Iki ticuoi ngki me clớn; dyơ mát án bôn hôm, alứng án hôm cứp nốh arlớih lư.
25 Jesus pôs as mãos sobre os olhos do homem mais uma vez, e sua visão foi completamente restaurada; ele passou a ver tudo com nitidez.
26 Yê-su yua án chô lớng nga dúng, alứng patáp án idô: “Êq mot tớq vel.”
26 Então Jesus se despediu dele e disse: “Ao voltar para casa, não entre no povoado”.
27 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án pôq sa. Nha-án mot tớq máh vel ndon át paniar vel Sê-sarê Phi-lip. Ndóng nha-án pôq tớq carna, Yê-su plốh top rian te án idô: “Ticuoi cannŏ́h báq tông cư la nnáu?”
27 Jesus e seus discípulos deixaram a Galileia e foram para os povoados perto de Cesareia de Filipe. Enquanto caminhavam, Jesus lhes perguntou: “Quem as pessoas dizem que eu sou?”.
28 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
28 Eles responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias ou um dos profetas”.
29 Yê-su plốh nha-án loi idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
29 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo!”.
30 Yê-su patáp nha-án êq dyôn ticuoi cannŏ́h chom te nốh ndô.
30 Mas Jesus os advertiu de que não falassem a ninguém a seu respeito.
31 Cua ngki Yê-su tabớq cato top rian te án idô: “Urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh thới sái rit, nha-án lớiq ính cư, alứng cachet cư. Ma vít pe ingái, cư lư tumống lieh.”
31 Então Jesus começou a lhes ensinar que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas e fosse rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Seria morto, mas três dias depois ressuscitaria.
32 Yê-su tông parnai ndô arlớih lư dyôn nha-án cammáng. Iki Phi-er seq Yê-su ngốh te top nha-án, alứng án dyŏq Yê-su êq táq-ntêr nnáng arớq iki.
32 Enquanto falava abertamente sobre isso com os discípulos, Pedro o chamou de lado e o repreendeu por dizer tais coisas.
33 Ma Yê-su tilêq me nga top rian te án, alứng án dyŏq Phi-er idô: “Yang Satán, mái êq catáng cư! Mái át pa crŏ́ng cư! Mái lớiq bôn parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma mái parngíh nưm te ngê ticuoi sớng.”
33 Jesus se virou, olhou para seus discípulos e repreendeu Pedro. “Afaste-se de mim, Satanás!”, disse ele. “Você considera as coisas apenas do ponto de vista humano, e não da perspectiva de Deus.”
34 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng alứng top rian te án tớq nga án. Dyơ án cato nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ma ính veng tapun cư, cóq án táh nhéq ngê án bôm. Cóq án dual bôm along calláng án alứng veng tapun cư.
34 Depois, chamou a multidão e os discípulos e disse: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome sua cruz e siga-me.
35 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án, co tian te ngê cư alứng parnai ŏ te cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
35 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa e por causa das boas-novas, a salvará.
36 Khán ticuoi mmo bôn túc palec tec pacan crơng crớu tớq pang ndô, ma án pít tarngứh, ngki án bôn tarnáp amớh?
36 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida?
37 Alứng nốh amớh ticuoi têq pien lieh tarngứh án?
37 E o que daria o homem em troca de sua vida?
38 Ticuoi tớq pang ndô lớiq ính sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án bôn luaih a-ưi. Khán ticuoi mmo ma achiet te cư, alứng achiet te parnai cư chứng mát ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi, lư achiet lieh ticuoi ngki, tư cư siar lieh te pilŏ́ng munơi alứng tarneng ndon práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng. Ingái ngki, cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.”
38 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem nesta época de adultério e pecado, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.