Marcos 8
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC
1 Tớq callúng máh ingái ngki, bôn clứng ticuoi tớq sa nga Yê-su. Co nha-án ớq crơng tanna cha, iki Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông nha-án idô:
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 “Cư sáng sruiq táq lư máh ticuoi ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, ma crơng tanna nha-án khoiq nhéq.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Khán cư yua nha-án chô nga dúng nha-án, ma pallúng nha-án pinhaih, cumáiq nha-án dứm tớq carna, co a-ưi náq te nha-án tớq te vel yông.”
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Top rian te án plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn crơng tanna chiam nhéq máh ticuoi ndô cha dyôn asái, co ntúq ndô yông te vel ticuoi át?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Yê-su plốh lieh nha-án: “Máh-mmo inha bôn beng?”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Dyơ Yê-su yua nhéq máh ticuoi ngki ticu tớq cuteq. Án ial tupul lám beng, alứng án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng avôi dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki cha. Iki top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Nha-án bôn bar pe lám buaiq két hơ. Yê-su si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô, dyơ án yua top rian te án mpô buaiq hơ.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Tớq nhéq máh ticuoi ngki cha sái, top rian te Yê-su pachúng lieh crơng tanna clưi te nha-án cha, bôn pớnh tupul achoiq.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Bôn sám puan ngin náq ticuoi át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su yua ticuoi ngki chô lieh nga dúng nha-án.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Vít ngki án sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Dyơ nha-án pôq nga cruong Dal-manu-tha.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Bôn máh ticuoi Pha-rasi tớq nga Yê-su; nha-án tarmien alứng án. Nha-án seq mui tíc sileh te án, ính chim án, co nha-án lớiq tin chức án tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Yê-su tangứh clŏ́ng, dyơ án ôi nha-án idô: “Imo ticuoi tớq pang ndô sisuo níc tíc sileh te cư? Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq dyôn ticuoi tớq pang ndô bôn hôm tíc amớh.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Cua án tông iki, dyơ án ngốh te nha-án, alứng án sớr lieh tớq tuoc dyang pa dyáng atóh.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Top rian te Yê-su clớiq dông beng. Nha-án bôn nưm mui lám beng sớng tớq tuoc.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Dyơ Yê-su patáp nha-án idô: “Cóq inha át ahôi. Cóq inha át yông te bôt pôih top Pha-rasi alứng puo Hê-rôt An-tipa.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Iki nha-án munáq táq-ntêr alứng munáq idô: “Án tông iki, co he ớq beng.”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Yê-su sáng nha-án táq-ntêr iki, dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha át táq-ntêr te he ớq beng? Imo inha iyốh sáng alứng iyốh chom sa? Mít inha nnáng cớng lớiq?
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Imo inha bôn mát, ma lớiq bôn hôm? Inha bôn cutor, ma lớiq bôn sáng? Inha ayư ma lớiq,
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 ndóng cư péq sông lám beng dyôn sông ngin náq cha, bôn sếq carie pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Yê-su plốh sa: “Alứng ndóng cư péq tupul lám beng dyôn puan ngin náq cha, bôn sếq achoiq pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Inha apúh ma iyốh?”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Vít ngki nha-án tớq nga vel Bet-sada. Ngai dông nga Yê-su munáq ticuoi sot mát, alứng seq Yê-su capơiq án.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Yê-su tec ati ticuoi ngki, alứng dông angốh nga culái tieh vel. Dyơ ngki Yê-su proih dơq avie tớq mát án alứng capơiq tớq cháq án, dyơ Yê-su plốh án idô: “Mái hôm amớh?”
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Ticuoi ngki tangngơq asớr alứng ôi idô: “Cư hôm ticuoi pupôq, ma cư hôm lớiq arlớih; cơt arớq tôm along pupôq pitứng pitốq sớng.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Yê-su capơiq sa mát ticuoi sot ngki. Iki ticuoi ngki me clớn; dyơ mát án bôn hôm, alứng án hôm cứp nốh arlớih lư.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Yê-su yua án chô lớng nga dúng, alứng patáp án idô: “Êq mot tớq vel.”
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án pôq sa. Nha-án mot tớq máh vel ndon át paniar vel Sê-sarê Phi-lip. Ndóng nha-án pôq tớq carna, Yê-su plốh top rian te án idô: “Ticuoi cannŏ́h báq tông cư la nnáu?”
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Yê-su plốh nha-án loi idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Yê-su patáp nha-án êq dyôn ticuoi cannŏ́h chom te nốh ndô.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Cua ngki Yê-su tabớq cato top rian te án idô: “Urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh thới sái rit, nha-án lớiq ính cư, alứng cachet cư. Ma vít pe ingái, cư lư tumống lieh.”
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Yê-su tông parnai ndô arlớih lư dyôn nha-án cammáng. Iki Phi-er seq Yê-su ngốh te top nha-án, alứng án dyŏq Yê-su êq táq-ntêr nnáng arớq iki.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Ma Yê-su tilêq me nga top rian te án, alứng án dyŏq Phi-er idô: “Yang Satán, mái êq catáng cư! Mái át pa crŏ́ng cư! Mái lớiq bôn parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma mái parngíh nưm te ngê ticuoi sớng.”
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng alứng top rian te án tớq nga án. Dyơ án cato nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ma ính veng tapun cư, cóq án táh nhéq ngê án bôm. Cóq án dual bôm along calláng án alứng veng tapun cư.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án, co tian te ngê cư alứng parnai ŏ te cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Khán ticuoi mmo bôn túc palec tec pacan crơng crớu tớq pang ndô, ma án pít tarngứh, ngki án bôn tarnáp amớh?
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Alứng nốh amớh ticuoi têq pien lieh tarngứh án?
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Ticuoi tớq pang ndô lớiq ính sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án bôn luaih a-ưi. Khán ticuoi mmo ma achiet te cư, alứng achiet te parnai cư chứng mát ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi, lư achiet lieh ticuoi ngki, tư cư siar lieh te pilŏ́ng munơi alứng tarneng ndon práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng. Ingái ngki, cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.”
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.