Marcos 8
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Tớq callúng máh ingái ngki, bôn clứng ticuoi tớq sa nga Yê-su. Co nha-án ớq crơng tanna cha, iki Yê-su arô top rian te án tớq nga án, alứng án tông nha-án idô:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 “Cư sáng sruiq táq lư máh ticuoi ndô, co nha-án át alứng cư khoiq pe ingái dyơ, ma crơng tanna nha-án khoiq nhéq.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Khán cư yua nha-án chô nga dúng nha-án, ma pallúng nha-án pinhaih, cumáiq nha-án dứm tớq carna, co a-ưi náq te nha-án tớq te vel yông.”
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Top rian te án plốh án idô: “Imo he ính táq dyôn bôn crơng tanna chiam nhéq máh ticuoi ndô cha dyôn asái, co ntúq ndô yông te vel ticuoi át?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Yê-su plốh lieh nha-án: “Máh-mmo inha bôn beng?”
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Dyơ Yê-su yua nhéq máh ticuoi ngki ticu tớq cuteq. Án ial tupul lám beng, alứng án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô. Cua ngki án péq beng alứng avôi dyôn top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki cha. Iki top rian te án mpô dyôn máh ticuoi ngki.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Nha-án bôn bar pe lám buaiq két hơ. Yê-su si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn crơng tanna ndô, dyơ án yua top rian te án mpô buaiq hơ.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Tớq nhéq máh ticuoi ngki cha sái, top rian te Yê-su pachúng lieh crơng tanna clưi te nha-án cha, bôn pớnh tupul achoiq.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Bôn sám puan ngin náq ticuoi át tớq ntúq ngki. Dyơ Yê-su yua ticuoi ngki chô lieh nga dúng nha-án.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 Vít ngki án sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Dyơ nha-án pôq nga cruong Dal-manu-tha.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Bôn máh ticuoi Pha-rasi tớq nga Yê-su; nha-án tarmien alứng án. Nha-án seq mui tíc sileh te án, ính chim án, co nha-án lớiq tin chức án tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Yê-su tangứh clŏ́ng, dyơ án ôi nha-án idô: “Imo ticuoi tớq pang ndô sisuo níc tíc sileh te cư? Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq dyôn ticuoi tớq pang ndô bôn hôm tíc amớh.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Cua án tông iki, dyơ án ngốh te nha-án, alứng án sớr lieh tớq tuoc dyang pa dyáng atóh.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Top rian te Yê-su clớiq dông beng. Nha-án bôn nưm mui lám beng sớng tớq tuoc.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Dyơ Yê-su patáp nha-án idô: “Cóq inha át ahôi. Cóq inha át yông te bôt pôih top Pha-rasi alứng puo Hê-rôt An-tipa.”
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Iki nha-án munáq táq-ntêr alứng munáq idô: “Án tông iki, co he ớq beng.”
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Yê-su sáng nha-án táq-ntêr iki, dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha át táq-ntêr te he ớq beng? Imo inha iyốh sáng alứng iyốh chom sa? Mít inha nnáng cớng lớiq?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Imo inha bôn mát, ma lớiq bôn hôm? Inha bôn cutor, ma lớiq bôn sáng? Inha ayư ma lớiq,
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 ndóng cư péq sông lám beng dyôn sông ngin náq cha, bôn sếq carie pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 Yê-su plốh sa: “Alứng ndóng cư péq tupul lám beng dyôn puan ngin náq cha, bôn sếq achoiq pớnh inha pachúng lieh te máh ntie ngai cha?”
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Yê-su plốh sa nha-án idô: “Inha apúh ma iyốh?”
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Vít ngki nha-án tớq nga vel Bet-sada. Ngai dông nga Yê-su munáq ticuoi sot mát, alứng seq Yê-su capơiq án.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Yê-su tec ati ticuoi ngki, alứng dông angốh nga culái tieh vel. Dyơ ngki Yê-su proih dơq avie tớq mát án alứng capơiq tớq cháq án, dyơ Yê-su plốh án idô: “Mái hôm amớh?”
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Ticuoi ngki tangngơq asớr alứng ôi idô: “Cư hôm ticuoi pupôq, ma cư hôm lớiq arlớih; cơt arớq tôm along pupôq pitứng pitốq sớng.”
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Yê-su capơiq sa mát ticuoi sot ngki. Iki ticuoi ngki me clớn; dyơ mát án bôn hôm, alứng án hôm cứp nốh arlớih lư.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Yê-su yua án chô lớng nga dúng, alứng patáp án idô: “Êq mot tớq vel.”
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Vít ngki Yê-su alứng top rian te án pôq sa. Nha-án mot tớq máh vel ndon át paniar vel Sê-sarê Phi-lip. Ndóng nha-án pôq tớq carna, Yê-su plốh top rian te án idô: “Ticuoi cannŏ́h báq tông cư la nnáu?”
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nha-án ôi idô: “Bôn ticuoi tông thới la Yon ndon táq tíc na dơq. Bôn ticuoi tông thới la Ê-li. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h loi tông thới la munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 Yê-su plốh nha-án loi idô: “Ma inha tông cư la nnáu?”
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Yê-su patáp nha-án êq dyôn ticuoi cannŏ́h chom te nốh ndô.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Cua ngki Yê-su tabớq cato top rian te án idô: “Urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi cóq chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Máh ticuoi sút tớq sớu, máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng máh thới sái rit, nha-án lớiq ính cư, alứng cachet cư. Ma vít pe ingái, cư lư tumống lieh.”
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Yê-su tông parnai ndô arlớih lư dyôn nha-án cammáng. Iki Phi-er seq Yê-su ngốh te top nha-án, alứng án dyŏq Yê-su êq táq-ntêr nnáng arớq iki.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Ma Yê-su tilêq me nga top rian te án, alứng án dyŏq Phi-er idô: “Yang Satán, mái êq catáng cư! Mái át pa crŏ́ng cư! Mái lớiq bôn parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Ma mái parngíh nưm te ngê ticuoi sớng.”
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Cua ngki Yê-su arô ticuoi clứng alứng top rian te án tớq nga án. Dyơ án cato nha-án idô: “Khán bôn ticuoi mmo ma ính veng tapun cư, cóq án táh nhéq ngê án bôm. Cóq án dual bôm along calláng án alứng veng tapun cư.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án, tarngứh ticuoi ngki lư pít. Ma ticuoi mmo chiuq pít tarngứh án, co tian te ngê cư alứng parnai ŏ te cư, tarngứh ticuoi ngki lư lớiq nai pít.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Khán ticuoi mmo bôn túc palec tec pacan crơng crớu tớq pang ndô, ma án pít tarngứh, ngki án bôn tarnáp amớh?
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Alứng nốh amớh ticuoi têq pien lieh tarngứh án?
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Ticuoi tớq pang ndô lớiq ính sang Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng nha-án bôn luaih a-ưi. Khán ticuoi mmo ma achiet te cư, alứng achiet te parnai cư chứng mát ticuoi tớq pang ndô, urớh cư Acái Yang Cơt Ticuoi, lư achiet lieh ticuoi ngki, tư cư siar lieh te pilŏ́ng munơi alứng tarneng ndon práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng. Ingái ngki, cư bôn chức ang-ưr te A-ám cư.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.