Marcos 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 Bôn ticuoi te top Pha-rasi alứng thới sái rit tớq te vel Yaru-salem át rum paniar Yê-su.
1 Os fariseus e alguns dos mestres da lei, vindos de Jerusalém, reuniram-se a Jesus e
2 Nha-án hôm top rian te Yê-su chicha ma lớiq arau ati veng rit.
2 viram alguns dos seus discípulos comerem com as mãos "impuras", isto é, por lavar.
3 Co top Pha-rasi alứng nhéq máh ticuoi Isa-ra-el cannŏ́h, khán nha-án lớiq arau ati veng rit achúc achiac, ngki nha-án lớiq têq cha.
3 ( Os fariseus e todos os judeus não comem sem lavar as mãos cerimonialmente, apegando-se, assim, à tradição dos líderes religiosos.
4 Tớq nha-án chô te ntúq táiq plới, khán nha-án lớiq arau ati, ngki nha-án lớiq têq cha. Alứng bôn a-ưi rit cannŏ́h loi nha-án veng, arớq rit arau adéh tingan.
4 Quando chegam da rua, não comem sem antes se lavarem. E observam muitas outras tradições, tais como o lavar de copos, jarros e vasilhas de metal. )
5 Iki máh ticuoi Pha-rasi alứng thới sái rit plốh Yê-su idô: “Imo top rian te thới lớiq táq veng rit achúc achiac he? Imo nha-án cha ma lớiq arau ati veng rit?”
5 Então os fariseus e os mestres da lei perguntaram a Jesus: "Por que os seus discípulos não vivem de acordo com a tradição dos líderes religiosos, em vez de comerem o alimento com as mãos ‘impuras’? "
6 Yê-su ôi nha-án idô: “Te inớh, Ê-sai khoiq taran piaiq lư te inha, la ticuoi táq náh-nnan sớng. Yang Arbang-pilŏ́ng yua án tông idô:
6 Ele respondeu: "Bem profetizou Isaías acerca de vocês, hipócritas; como está escrito: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Nha-án sang tám cư, ma nha-án sang tám lớiq cơt callong.
7 Em vão me adoram; seus ensinamentos não passam de regras ensinadas por homens’.
8 Alứng Yê-su tông loi idô: “Inha táh máh callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, ma inha capol khớm lư rit rong ticuoi.”
8 Vocês negligenciam os mandamentos de Deus e se apegam às tradições dos homens".
9 Dyơ Yê-su achuon nha-án idô: “Crái ớiq! Cư hôm ŏ lư inha táh máh callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, dŏq inha cadyiq rit rong ticuoi khớm lư.
9 E disse-lhes: "Vocês estão sempre encontrando uma boa maneira para pôr de lado os mandamentos de Deus, a fim de obedecer às suas tradições!
10 Môi-se khoiq tông dyơ idô: ‘Inha cóq dyám náp a-i a-ám inha. Ticuoi mmo ma chau anôi a-i a-ám, ticuoi ngki cóq chiuq cuchet.’
10 Pois Moisés disse: ‘Honra teu pai e tua mãe’, e ‘quem amaldiçoar seu pai ou sua mãe terá que ser executado’.
11 “Ma inha cato ngai têq tông ada a-i a-ám idô: ‘Máh nốh cư têq choi inha, cư khoiq dŏq ‘côr-ban’ dyơ.’ (Parnai ‘côr-ban’ titoiq lieh la ‘khoiq ưq mŏp sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.’)
11 Mas vocês afirmam que se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: ‘Qualquer ajuda que vocês poderiam receber de mim é Corbã’, isto é, uma oferta dedicada a Deus,
12 Khán inha tông iki la arớq inha catáng lớiq dyôn ngai choi a-i a-ám ngai.
12 vocês o desobrigam de qualquer dever para com seu pai ou sua mãe.
13 Iki inha khoiq táh dyơ parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ma inha pitŏ́ng níc rit inha bôm. Alứng inha táq a-ưi arnáq muchứng iki tưi.”
13 Assim vocês anulam a palavra de Deus, por meio da tradição que vocês mesmos transmitiram. E fazem muitas coisas como essa".
14 Cua ngki Yê-su arô lieh ticuoi clứng dyôn tớq nga án, alứng án tông nha-án idô: “Nhéq máh inha cóq cammáng cư. Cóq inha chom dyôn arlớih.
14 Jesus chamou novamente a multidão para junto de si e disse: "Ouçam-me todos e entendam isto:
15 Cứp nốh culái tieh ndon mot tớq cháq ticuoi lớiq bôn táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Ma ngê ndon ngốh te mít ticuoi táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
15 não há nada fora do homem que, nele entrando, possa torná-lo ‘impuro’. Pelo contrário, o que sai do homem é que o torna ‘impuro’.
16 Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça! "
17 Tư Yê-su ngốh te ticuoi clứng, alứng án mot tớq dúng, dyơ top rian te án plốh án te parnai acám ngki.
17 Depois de deixar a multidão e entrar em casa, os discípulos lhe pediram explicação da parábola.
18 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Imo inha iyốh apúh sa? Inha chom ma lớiq, crơng tanna te culái tieh mot tớq pallúng, lớiq nai táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
18 "Será que vocês também não conseguem entender? ", perguntou-lhes Jesus. "Não percebem que nada que entre no homem pode torná-lo ‘impuro’?
19 Co crơng ngki lớiq bôn mot tớq mít, ma mot tớq pallúng sớng, dyơ ngốh na pannôq.” Yê-su tông iki dŏq dyôn ticuoi chom cứp nốh tanna la práh veng rit.
19 Porque não entra em seu coração, mas em seu estômago, sendo depois eliminado". Ao dizer isto, Jesus declarou "puros" todos os alimentos.
20 Dyơ Yê-su cato loi idô: “Ngê amớh ngốh te mít ticuoi, ngê ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
20 E continuou: "O que sai do homem é que o torna ‘impuro’.
21 Co ngê ndon ngốh te mít ticuoi la idô: Parngíh ính táq arnáq lớiq ŏ, tới campái cayieq ma bíq munơi, titôiq, cachet ticuoi,
21 Pois do interior do coração dos homens vêm os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os roubos, os homicídios, os adultérios,
22 láh parlưi, ham crơng, táq pla-mpla, lứp, táq tanghang, i-ôiq camíq, acraiq asáh, ính ngai ayô, alứng táq yúh yúh.
22 as cobiças, as maldades, o engano, a devassidão, a inveja, a calúnia, a arrogância e a insensatez.
23 Nhéq máh arnáq saq ndô ngốh te mít ticuoi, alứng táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.”
23 Todos esses males vêm de dentro e tornam o homem ‘impuro’ ".
24 Cua Yê-su tông iki, án ngốh te ngki, alứng pôq nga cruong paniar vel Tirơ nha vel Sadôn. Án mot tớq mui dúng. Án lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom án át tuki, ma lớiq têq catốq cháq án.
24 Jesus saiu daquele lugar e foi para os arredores de Tiro e de Sidom. Entrou numa casa e não queria que ninguém o soubesse; contudo, não conseguiu manter em segredo a sua presença.
25 Bôn munáq cán tớq alứng mpop tumán dyưng Yê-su. Cán ndô khoiq sáng hanh te Yê-su, alứng án bôn mui náq acái cán bôn yang saq piyúh.
25 De fato, logo que ouviu falar dele, certa mulher, cuja filha estava com um espírito imundo, veio e lançou-se aos seus pés.
26 Án la ticuoi Créc; án tới ticuoi Isa-ra-el. A-i án carnian án tớq cruong Sarô-phê-nasi. Án seq Yê-su chuih angốh yang saq te cháq acái án.
26 A mulher era grega, siro-fenícia de origem, e rogava a Jesus que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ma Yê-su ôi án idô: “Crái lư la dyôn ngai-acái cha dyơ avai. Lớiq crái ial crơng tanna ngai-acái adúh dyôn acho cha.”
27 Ele lhe disse: "Deixe que primeiro os filhos comam até se fartar; pois não é correto tirar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos".
28 Án ôi Yê-su: “Lư crái Ưlla tông. Ma acho têq cha ntie mbáh ngai-acái táq sráh tadưp kichơng.”
28 Ela respondeu: "Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças".
29 Dyơ Yê-su tông án idô: “Co mái khoiq tông iki, hoi-ndô têq mái chô. Yang saq khoiq ngốh dyơ te cháq acái mái.”
29 Então ele lhe disse: "Por causa desta resposta, você pode ir; o demônio já saiu da sua filha".
30 Iki án chô nga dúng. Án hôm acái án bíq tớq kichơng; alứng yang saq khoiq ngốh dyơ te cháq acái án.
30 Ela foi para casa e encontrou sua filha deitada na cama, e o demônio já a tinha deixado.
31 Cua ngki Yê-su ngốh te vel Tirơ, dyơ pôq tilớt vel Sadôn, alứng án pôq pha cruong Dê-ca-palớt, tớq nga dơq clóng Ca-lilê.
31 A seguir Jesus saiu dos arredores de Tiro e atravessou Sidom, até o mar da Galiléia e a região de Decápolis.
32 Ngai dông nga Yê-su munáq ticuoi lúng alứng túng cutor. Ngai cucúh cucuoi seq Yê-su capơiq tớq ticuoi ngki dyôn án cơt bánh.
32 Ali algumas pessoas lhe trouxeram um homem que era surdo e mal podia falar, suplicando que lhe impusesse as mãos.
33 Yê-su dông angốh ticuoi ngki te ticuoi clứng. Dyơ án chuaiq bar pa hŏ́ng cutor ticuoi ngki. Cua ngki án cuchóh tớq ndem ati alứng tir dơq avie tớq ntaq ticuoi ngki.
33 Depois de levá-lo à parte, longe da multidão, Jesus colocou os dedos nos ouvidos dele. Em seguida, cuspiu e tocou na língua do homem.
34 Dyơ án tingưi nga pilŏ́ng. Án tangứh clŏ́ng, dyơ án tông ticuoi ngki idô: “Ep-phata.” Titoiq lieh la: “Pốh!”
34 Então voltou os olhos para os céus e, com um profundo suspiro, disse-lhe: "Efatá! ", que significa: Abra-se.
35 Ndóng ngki táp cutor ticuoi ngki têq sáng, alứng ngcang án têq tacang. Alứng án táq-ntêr arlớih.
35 Com isso, os ouvidos do homem se abriram, sua língua ficou livre e ele começou a falar corretamente.
36 Yê-su dyŏq máh ticuoi át ngki êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Ma máh-mmo Yê-su dyŏq nha-án, máh ngki tưi nha-án táq-ntêr.
36 Jesus ordenou-lhes que não o contassem a ninguém. Contudo, quanto mais ele os proibia, mais eles falavam.
37 Nha-án sáng dut lư tớq mít, alứng nha-án tông idô: “Máh arnáq án táq la ŏ nhéq. Án dyôn ticuoi túng têq sáng, alứng ticuoi lúng têq tacang.”
37 O povo ficava simplesmente maravilhado e dizia: "Ele faz tudo muito bem. Faz até o surdo ouvir e o mudo falar".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.