Marcos 7

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bôn ticuoi te top Pha-rasi alứng thới sái rit tớq te vel Yaru-salem át rum paniar Yê-su.
1 Então, ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas, vindos de Jerusalém.
2 Nha-án hôm top rian te Yê-su chicha ma lớiq arau ati veng rit.
2 E eles, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar, eles encontraram uma falta.
3 Co top Pha-rasi alứng nhéq máh ticuoi Isa-ra-el cannŏ́h, khán nha-án lớiq arau ati veng rit achúc achiac, ngki nha-án lớiq têq cha.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, não comem sem lavar suas mãos, conservando a tradição dos anciãos.
4 Tớq nha-án chô te ntúq táiq plới, khán nha-án lớiq arau ati, ngki nha-án lớiq têq cha. Alứng bôn a-ưi rit cannŏ́h loi nha-án veng, arớq rit arau adéh tingan.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, eles não comem. E muitas outras coisas há que receberam para guardar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de bronze e as mesas.
5 Iki máh ticuoi Pha-rasi alứng thới sái rit plốh Yê-su idô: “Imo top rian te thới lớiq táq veng rit achúc achiac he? Imo nha-án cha ma lớiq arau ati veng rit?”
5 Então, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão sem lavar as mãos?
6 Yê-su ôi nha-án idô: “Te inớh, Ê-sai khoiq taran piaiq lư te inha, la ticuoi táq náh-nnan sớng. Yang Arbang-pilŏ́ng yua án tông idô:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Nha-án sang tám cư, ma nha-án sang tám lớiq cơt callong.
7 mas, em vão eles me adoram, ensinando por doutrinas os mandamentos dos homens.
8 Alứng Yê-su tông loi idô: “Inha táh máh callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, ma inha capol khớm lư rit rong ticuoi.”
8 Porque vós colocastes de lado o mandamento de Deus, e guardastes a tradição dos homens, como o lavar dos jarros e dos copos; e muitas outras coisas semelhantes a estas fazeis.
9 Dyơ Yê-su achuon nha-án idô: “Crái ớiq! Cư hôm ŏ lư inha táh máh callong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp, dŏq inha cadyiq rit rong ticuoi khớm lư.
9 E ele dizia-lhes: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para que possais guardar a vossa própria tradição.
10 Môi-se khoiq tông dyơ idô: ‘Inha cóq dyám náp a-i a-ám inha. Ticuoi mmo ma chau anôi a-i a-ám, ticuoi ngki cóq chiuq cuchet.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem amaldiçoar o pai ou a mãe deixe-o morrer com morte.
11 “Ma inha cato ngai têq tông ada a-i a-ám idô: ‘Máh nốh cư têq choi inha, cư khoiq dŏq ‘côr-ban’ dyơ.’ (Parnai ‘côr-ban’ titoiq lieh la ‘khoiq ưq mŏp sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.’)
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser ao seu pai ou à sua mãe: Isto é Corbã, isso quer dizer, uma oferta, o que poderias lucrar de mim, esse será livre.
12 Khán inha tông iki la arớq inha catáng lớiq dyôn ngai choi a-i a-ám ngai.
12 E nada mais lhe permitis fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Iki inha khoiq táh dyơ parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ma inha pitŏ́ng níc rit inha bôm. Alứng inha táq a-ưi arnáq muchứng iki tưi.”
13 fazendo a palavra de Deus ficar sem nenhum efeito pela vossa tradição, que vós transmitistes; e muitas coisas semelhantes a estas fazeis.
14 Cua ngki Yê-su arô lieh ticuoi clứng dyôn tớq nga án, alứng án tông nha-án idô: “Nhéq máh inha cóq cammáng cư. Cóq inha chom dyôn arlớih.
14 E, chamando todo o povo até ele, disse-lhes: Ouvi-me cada um de vocês, e compreendei;
15 Cứp nốh culái tieh ndon mot tớq cháq ticuoi lớiq bôn táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit. Ma ngê ndon ngốh te mít ticuoi táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
15 não há nada de fora do homem que, entrando nele possa corrompê-lo; mas as coisas que saem dele, são elas que corrompem o homem.
16 Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
16 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Tư Yê-su ngốh te ticuoi clứng, alứng án mot tớq dúng, dyơ top rian te án plốh án te parnai acám ngki.
17 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram a respeito da parábola.
18 Yê-su plốh lieh nha-án idô: “Imo inha iyốh apúh sa? Inha chom ma lớiq, crơng tanna te culái tieh mot tớq pallúng, lớiq nai táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
18 E ele disse-lhes: Vós também estão sem compreender? Não percebeis que qualquer coisa de fora que entrar no homem, isto não pode corrompê-lo,
19 Co crơng ngki lớiq bôn mot tớq mít, ma mot tớq pallúng sớng, dyơ ngốh na pannôq.” Yê-su tông iki dŏq dyôn ticuoi chom cứp nốh tanna la práh veng rit.
19 porque não entra no seu coração, mas dentro do ventre, e sai na latrina, purificando todos os alimentos?
20 Dyơ Yê-su cato loi idô: “Ngê amớh ngốh te mít ticuoi, ngê ngki táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.
20 E ele dizia: O que sai do homem, isso contamina o homem.
21 Co ngê ndon ngốh te mít ticuoi la idô: Parngíh ính táq arnáq lớiq ŏ, tới campái cayieq ma bíq munơi, titôiq, cachet ticuoi,
21 Porque do interior do coração dos homens, procedem maus pensamentos, adultérios, fornicações, assassinatos,
22 láh parlưi, ham crơng, táq pla-mpla, lứp, táq tanghang, i-ôiq camíq, acraiq asáh, ính ngai ayô, alứng táq yúh yúh.
22 roubos, cobiça, maldade, engano, lascívia, inveja, blasfêmia, soberba, insensatez;
23 Nhéq máh arnáq saq ndô ngốh te mít ticuoi, alứng táq dyôn ticuoi cơt lớiq práh veng rit.”
23 todas estas coisas más procedem de dentro e corrompem o homem.
24 Cua Yê-su tông iki, án ngốh te ngki, alứng pôq nga cruong paniar vel Tirơ nha vel Sadôn. Án mot tớq mui dúng. Án lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom án át tuki, ma lớiq têq catốq cháq án.
24 E ele levantando-se dali, foi para as fronteiras de Tiro e Sidom, e entrando em uma casa, não queria que nenhum homem soubesse isto; mas ele não pôde se esconder.
25 Bôn munáq cán tớq alứng mpop tumán dyưng Yê-su. Cán ndô khoiq sáng hanh te Yê-su, alứng án bôn mui náq acái cán bôn yang saq piyúh.
25 Pois uma certa mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo sobre ele, veio e lançou-se aos seus pés;
26 Án la ticuoi Créc; án tới ticuoi Isa-ra-el. A-i án carnian án tớq cruong Sarô-phê-nasi. Án seq Yê-su chuih angốh yang saq te cháq acái án.
26 a mulher era grega, de nacionalidade siro-fenícia, e ela pedia-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ma Yê-su ôi án idô: “Crái lư la dyôn ngai-acái cha dyơ avai. Lớiq crái ial crơng tanna ngai-acái adúh dyôn acho cha.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Án ôi Yê-su: “Lư crái Ưlla tông. Ma acho têq cha ntie mbáh ngai-acái táq sráh tadưp kichơng.”
28 E ela respondeu, dizendo: Sim, Senhor; mas os cães comem das migalhas das crianças debaixo da mesa.
29 Dyơ Yê-su tông án idô: “Co mái khoiq tông iki, hoi-ndô têq mái chô. Yang saq khoiq ngốh dyơ te cháq acái mái.”
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai pelo teu caminho; o demônio já saiu de tua filha.
30 Iki án chô nga dúng. Án hôm acái án bíq tớq kichơng; alứng yang saq khoiq ngốh dyơ te cháq acái án.
30 E, quando ela chegou em sua casa, viu que o demônio havia saído, e sua filha deitada sobre a cama.
31 Cua ngki Yê-su ngốh te vel Tirơ, dyơ pôq tilớt vel Sadôn, alứng án pôq pha cruong Dê-ca-palớt, tớq nga dơq clóng Ca-lilê.
31 E novamente, partindo das regiões de Tiro e Sidom, ele foi até o mar da Galileia, passando pelo litoral de Decápolis.
32 Ngai dông nga Yê-su munáq ticuoi lúng alứng túng cutor. Ngai cucúh cucuoi seq Yê-su capơiq tớq ticuoi ngki dyôn án cơt bánh.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava com dificuldade; e lhe pediram que impusesse a sua mão sobre ele.
33 Yê-su dông angốh ticuoi ngki te ticuoi clứng. Dyơ án chuaiq bar pa hŏ́ng cutor ticuoi ngki. Cua ngki án cuchóh tớq ndem ati alứng tir dơq avie tớq ntaq ticuoi ngki.
33 E, tirando-o de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos, e cuspiu, e tocou-lhe a língua;
34 Dyơ án tingưi nga pilŏ́ng. Án tangứh clŏ́ng, dyơ án tông ticuoi ngki idô: “Ep-phata.” Titoiq lieh la: “Pốh!”
34 e, erguendo os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, seja aberto.
35 Ndóng ngki táp cutor ticuoi ngki têq sáng, alứng ngcang án têq tacang. Alứng án táq-ntêr arlớih.
35 E imediatamente os seus ouvidos foram abertos, e a amarra de sua língua se soltou, e ele falava claramente.
36 Yê-su dyŏq máh ticuoi át ngki êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom. Ma máh-mmo Yê-su dyŏq nha-án, máh ngki tưi nha-án táq-ntêr.
36 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem, mas quanto mais lhes ordenava, mais eles o divulgavam.
37 Nha-án sáng dut lư tớq mít, alứng nha-án tông idô: “Máh arnáq án táq la ŏ nhéq. Án dyôn ticuoi túng têq sáng, alứng ticuoi lúng têq tacang.”
37 E eles admirando-se além do limite, diziam: Ele tem feito todas as coisas bem, ele faz ambos, o surdo para ouvir e o mudo para falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.