Marcos 4

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yê-su tabớq cato sa tumán tor dơq clóng. Clứng lư ticuoi tớq nga án. Iki án sớr ticu tớq tuoc át tớq dơq. Ma máh ticuoi clứng ngki át tớq tor dơq.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Dyơ án cato nha-án te a-ưi nốh tớq parnai acám idô:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Inha cammáng! Bôn munáq ticuoi pôq trứh callong mma.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Ndóng án trứh, bôn callong atôh tớq carna. Dyơ achếq srúp tóh cha viang callong ngki.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq kida, tadưp nhéq cantar. Dyơ chái lư callong ngki hŏn, co cuteq lớiq bôn sru.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Ma tớq mát pandang ngốh puoq téng-péng lư, bát ngki cơt ngngot, co riaih lớiq sru. Dyơ án ráng.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq bôn a-ưi sác tangháng. Tư sác tangháng hŏn, án cluom nhéq bát te callong ticuoi trứh. Iki bát ngki lớiq cơt culái.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Alứng bôn callong cannŏ́h loi atôh tớq cuteq ŏ. Callong ngki hŏn ŏ alứng cơt culái ŏ. Mui tôm cơt pe chít callong. Mui tôm loi cơt tupát chít callong. Mui tôm loi cơt mui culám callong.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Tớq ticuoi clứng chô nhéq dyơ, Yê-su át alứng mui chít la bar náq top rian te án, dyơ nha-án plốh án te parnai acám ngki.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Yê-su tông nha-án idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn inha chom dyơ parnai clôp te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút; ma máh ticuoi cannŏ́h sáng máh parnai ngki nưm tớq parnai acám sớng.
11 Jesus disse a eles:
12 Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, dŏq dyôn: ‘Ngai me níc, ma lớiq hôm. Ngai sáng níc, ma lớiq apúh. Khán ngai hôm alứng apúh, dáh lơ ngai ính tin alứng veng tapun Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih dyôn ngai tưi.’”
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Yê-su plốh nha-án idô: “Khán inha lớiq chom parnai acám ndô, imo têq inha chom máh parnai acám cannŏ́h?
13 Então Jesus perguntou:
14 Ticuoi ndon trứh callong, la án trứh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
14 E continuou:
15 Bôn ticuoi ráp ial parnai Yang Arbang-pilŏ́ng arớq callong atôh tớq carna. Tư ngai cato parnai ngki, nha-án cammáng parnai ngki, ma yang Satán tớq táp alứng ial nhéq parnai ngki te mít nha-án.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Bôn ticuoi cannŏ́h ráp ial parnai ngki arớq callong atôh tớq cuteq kida, tadưp nhéq cantar. Tư ngai cato parnai ngki, nha-án cammáng alứng chái lư nha-án sŏ́ng tin parnai ngki bui ŏ.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Ma nha-án lớiq bôn riaih sru. Nha-án tumống muhoi sớng. Khán nha-án tumúh dieiq arức co tian nha-án tin parnai ngki, ngki nha-án lớiq tin nnáng.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Bôn ticuoi cannŏ́h loi ráp ial parnai ngki arớq callong atôh tớq cuteq bôn sác tangháng. Tư ngai cato parnai ngki, nha-án cammáng parnai ngki.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Ma mít nha-án át lo khít tớq pang ndô; nha-án ham súc bôn alứng ham máh arnáq cannŏ́h hơ. Dyơ máh arnáq ngki cluom viang nhéq parnai ngki, táq dyôn lớiq cơt culái.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ma bôn ticuoi cannŏ́h loi ráp ial parnai Yang Arbang-pilŏ́ng arớq callong atôh tớq cuteq ŏ. Tư ngai cato parnai ngki, nha-án cammáng alứng ial lư máh parnai ngki. Nha-án cơt culái. Mui tôm cơt pe chít. Mui tôm cơt tupát chít. Mui tôm loi cơt mui culám.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Yê-su tông loi idô: “Lớiq bôn ngai bet den tớu, dyơ catứp tớq yáng, lớiq la dŏq tadưp kichơng. Ma lư ngai dŏq tớq aruong den.
21 Jesus continuou:
22 Muchứng ngki tưi, nốh amớh ngai catốq hoi-ndô, urớh nhéq tưh ticuoi bôn hôm arlớih máh nốh ngki. Nốh amớh ngai táq clôp hoi-ndô, urớh nhéq tưh ticuoi bôn chom arlớih nốh ngki.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Yê-su cato loi nha-án idô: “Cóq inha cammáng dyôn arlớih te parnai ndon inha sáng cư tông. Máh-mmo inha dyôn ticuoi cannŏ́h, lư máh ngki tưi Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn lieh inha, alứng án dyôn clưi te ngki loi.
24 Disse também:
25 Ticuoi mmo khoiq bôn dyơ, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma ticuoi mmo lớiq bôn, máh callong án khoiq bôn dyơ, lư pít lieh nhéq.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Yê-su tông loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq ticuoi chớt sro tớq pidái. Dyơ án chớt, án chô nga dúng.
26 Jesus disse:
27 Idáu án bíq, ingái án pôq táq arnáq. Ma sro ndon án chớt ngki chóng ính hŏn bôm. Cua sro hŏn, tôm sro cơt pưt asớr. Ma ticuoi ưlla sro lớiq chom imo callong mma ngki hŏn.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Cuteq apu ama sro ngki dyôn hŏn. Nsuoi lư bôn ula, alứng tatun bôn panung. Ma tatun loi bôn culái.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Tớq sro dom, ưlla pidái ial liem pôq ráiq sro, co khoiq tớq ngư dyơ ráiq sro.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Yê-su plốh loi: “He ính tông te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq amớh? Alứng he ính ial parnai acám amớh acám te sút ngki?
30 Jesus continuou:
31 Sút ngki la arớq mui callong me. Ndóng ngai trứh callong ngki tớq cuteq, callong ngki két clưi nhéq te callong cannŏ́h.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Ma tớq án hŏn, án pưt clưi nhéq te tôm sác cannŏ́h. Án bôn abeng pưt, têq dyôn achếq táq sáp tớq ngki.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Yê-su cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tớq a-ưi parnai acám dyôn nha-án têq chom máh-mmo nha-án têq apúh.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Án lớiq bôn cato nha-án amớh ma lớiq cato tớq parnai acám. Ma tớq án át alứng top rian te án, án angốh ngê dyôn nha-án chom arlớih lư te máh nốh te parnai acám.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Ingái ngki tớq sưm-turưm, Yê-su tông top rian te án idô: “Pôq he! He pôq dyáng atóh loi.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Dyơ top nha-án ngốh te ticuoi clứng, alứng dông Yê-su na tuoc. Bôn tuoc cannŏ́h pôq tưi.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Ma tatun ngki bôn cuyiel arpuq alứng dơq lampóh hớp lư. Dơq kichíh tớq tuoc alứng lampóh saiq amot tớq tuoc tumán ính trim.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Yê-su bíq tacual tarcual nga soi tuoc. Top rian te án pasớt án alứng tông idô: “Thới ơi! Imo thới lớiq rớu? He tumán ính cuchet dyơ!”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Yê-su yôr tayứng; án dyŏq cuyiel alứng yua dơq clóng idô: “Át a-ŏ. Mái êq lampóh nnáng.” Dyơ cuyiel tangít, alứng bôn ien ŏ lieh.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha adáh? Imo inha iyốh tin sa?”
40 Aí ele perguntou:
41 Ma nha-án sáng chếq. Dyơ munáq plốh munáq idô: “Ticuoi ndô la nnáu? Imo cuyiel alứng dơq cammáng án!”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.