Marcos 4

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yê-su tabớq cato sa tumán tor dơq clóng. Clứng lư ticuoi tớq nga án. Iki án sớr ticu tớq tuoc át tớq dơq. Ma máh ticuoi clứng ngki át tớq tor dơq.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Dyơ án cato nha-án te a-ưi nốh tớq parnai acám idô:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Inha cammáng! Bôn munáq ticuoi pôq trứh callong mma.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Ndóng án trứh, bôn callong atôh tớq carna. Dyơ achếq srúp tóh cha viang callong ngki.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq kida, tadưp nhéq cantar. Dyơ chái lư callong ngki hŏn, co cuteq lớiq bôn sru.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Ma tớq mát pandang ngốh puoq téng-péng lư, bát ngki cơt ngngot, co riaih lớiq sru. Dyơ án ráng.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq bôn a-ưi sác tangháng. Tư sác tangháng hŏn, án cluom nhéq bát te callong ticuoi trứh. Iki bát ngki lớiq cơt culái.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Alứng bôn callong cannŏ́h loi atôh tớq cuteq ŏ. Callong ngki hŏn ŏ alứng cơt culái ŏ. Mui tôm cơt pe chít callong. Mui tôm loi cơt tupát chít callong. Mui tôm loi cơt mui culám callong.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Dyơ Yê-su tông loi idô: “Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Tớq ticuoi clứng chô nhéq dyơ, Yê-su át alứng mui chít la bar náq top rian te án, dyơ nha-án plốh án te parnai acám ngki.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Yê-su tông nha-án idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn inha chom dyơ parnai clôp te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút; ma máh ticuoi cannŏ́h sáng máh parnai ngki nưm tớq parnai acám sớng.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, dŏq dyôn: ‘Ngai me níc, ma lớiq hôm. Ngai sáng níc, ma lớiq apúh. Khán ngai hôm alứng apúh, dáh lơ ngai ính tin alứng veng tapun Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih dyôn ngai tưi.’”
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Yê-su plốh nha-án idô: “Khán inha lớiq chom parnai acám ndô, imo têq inha chom máh parnai acám cannŏ́h?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ticuoi ndon trứh callong, la án trứh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Bôn ticuoi ráp ial parnai Yang Arbang-pilŏ́ng arớq callong atôh tớq carna. Tư ngai cato parnai ngki, nha-án cammáng parnai ngki, ma yang Satán tớq táp alứng ial nhéq parnai ngki te mít nha-án.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Bôn ticuoi cannŏ́h ráp ial parnai ngki arớq callong atôh tớq cuteq kida, tadưp nhéq cantar. Tư ngai cato parnai ngki, nha-án cammáng alứng chái lư nha-án sŏ́ng tin parnai ngki bui ŏ.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Ma nha-án lớiq bôn riaih sru. Nha-án tumống muhoi sớng. Khán nha-án tumúh dieiq arức co tian nha-án tin parnai ngki, ngki nha-án lớiq tin nnáng.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Bôn ticuoi cannŏ́h loi ráp ial parnai ngki arớq callong atôh tớq cuteq bôn sác tangháng. Tư ngai cato parnai ngki, nha-án cammáng parnai ngki.
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 Ma mít nha-án át lo khít tớq pang ndô; nha-án ham súc bôn alứng ham máh arnáq cannŏ́h hơ. Dyơ máh arnáq ngki cluom viang nhéq parnai ngki, táq dyôn lớiq cơt culái.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Ma bôn ticuoi cannŏ́h loi ráp ial parnai Yang Arbang-pilŏ́ng arớq callong atôh tớq cuteq ŏ. Tư ngai cato parnai ngki, nha-án cammáng alứng ial lư máh parnai ngki. Nha-án cơt culái. Mui tôm cơt pe chít. Mui tôm cơt tupát chít. Mui tôm loi cơt mui culám.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Yê-su tông loi idô: “Lớiq bôn ngai bet den tớu, dyơ catứp tớq yáng, lớiq la dŏq tadưp kichơng. Ma lư ngai dŏq tớq aruong den.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Muchứng ngki tưi, nốh amớh ngai catốq hoi-ndô, urớh nhéq tưh ticuoi bôn hôm arlớih máh nốh ngki. Nốh amớh ngai táq clôp hoi-ndô, urớh nhéq tưh ticuoi bôn chom arlớih nốh ngki.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Yê-su cato loi nha-án idô: “Cóq inha cammáng dyôn arlớih te parnai ndon inha sáng cư tông. Máh-mmo inha dyôn ticuoi cannŏ́h, lư máh ngki tưi Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn lieh inha, alứng án dyôn clưi te ngki loi.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Ticuoi mmo khoiq bôn dyơ, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma ticuoi mmo lớiq bôn, máh callong án khoiq bôn dyơ, lư pít lieh nhéq.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Yê-su tông loi idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq munáq ticuoi chớt sro tớq pidái. Dyơ án chớt, án chô nga dúng.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Idáu án bíq, ingái án pôq táq arnáq. Ma sro ndon án chớt ngki chóng ính hŏn bôm. Cua sro hŏn, tôm sro cơt pưt asớr. Ma ticuoi ưlla sro lớiq chom imo callong mma ngki hŏn.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Cuteq apu ama sro ngki dyôn hŏn. Nsuoi lư bôn ula, alứng tatun bôn panung. Ma tatun loi bôn culái.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Tớq sro dom, ưlla pidái ial liem pôq ráiq sro, co khoiq tớq ngư dyơ ráiq sro.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Yê-su plốh loi: “He ính tông te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút la arớq amớh? Alứng he ính ial parnai acám amớh acám te sút ngki?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Sút ngki la arớq mui callong me. Ndóng ngai trứh callong ngki tớq cuteq, callong ngki két clưi nhéq te callong cannŏ́h.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ma tớq án hŏn, án pưt clưi nhéq te tôm sác cannŏ́h. Án bôn abeng pưt, têq dyôn achếq táq sáp tớq ngki.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yê-su cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tớq a-ưi parnai acám dyôn nha-án têq chom máh-mmo nha-án têq apúh.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Án lớiq bôn cato nha-án amớh ma lớiq cato tớq parnai acám. Ma tớq án át alứng top rian te án, án angốh ngê dyôn nha-án chom arlớih lư te máh nốh te parnai acám.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Ingái ngki tớq sưm-turưm, Yê-su tông top rian te án idô: “Pôq he! He pôq dyáng atóh loi.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Dyơ top nha-án ngốh te ticuoi clứng, alứng dông Yê-su na tuoc. Bôn tuoc cannŏ́h pôq tưi.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Ma tatun ngki bôn cuyiel arpuq alứng dơq lampóh hớp lư. Dơq kichíh tớq tuoc alứng lampóh saiq amot tớq tuoc tumán ính trim.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Yê-su bíq tacual tarcual nga soi tuoc. Top rian te án pasớt án alứng tông idô: “Thới ơi! Imo thới lớiq rớu? He tumán ính cuchet dyơ!”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Yê-su yôr tayứng; án dyŏq cuyiel alứng yua dơq clóng idô: “Át a-ŏ. Mái êq lampóh nnáng.” Dyơ cuyiel tangít, alứng bôn ien ŏ lieh.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha adáh? Imo inha iyốh tin sa?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Ma nha-án sáng chếq. Dyơ munáq plốh munáq idô: “Ticuoi ndô la nnáu? Imo cuyiel alứng dơq cammáng án!”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.