Marcos 2
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Vít bar pe ingái loi, Yê-su chô lieh nga vel Cabê-na-um. Tư ngai sáng hanh án khoiq píh chô nga dúng án,
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 iki ngai pôq parchúng clứng lư nga tuki. Tớq ngáh callống lớiq bôn nnáng ntúq mot, nhéq tot máh ticuoi. Iki Yê-su cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn nha-án cammáng.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Ndóng ngki bôn puan náq crang munáq ticuoi a-ái cớng dông nga Yê-su.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Ma tư nha-án hôm clứng lư ticuoi át kiar Yê-su, nha-án lớiq chom na mmo ính mot nga Yê-su. Iki nha-án pốh mpuong dúng tardáng Yê-su át, dyơ atiar asiar carrang díh ticuoi a-ái ngki.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Tư Yê-su chom mít nha-án tin lư, iki án tông ticuoi a-ái cớng idô: “Acái ơi! Luaih mái, cư khoiq táh dyôn.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Bôn máh thới sái rit ticu tớq ngki tưi. Nha-án parngíh idô:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Imo ticuoi ndô tông iki? Án ính táq chức arớq Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Parnai án tông la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng dyơ. Lớiq bôn ticuoi mmo têq táh luaih. Nưm munáq Yang Arbang-pilŏ́ng táp têq táh luaih.”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Ndóng ngki táp Yê-su chom nha-án parngíh iki tớq mít cannính nha-án. Iki án plốh nha-án idô: “Imo inha parngíh iki?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Parnai mmo inha sáng ien hơn cư tông: ‘Luaih mái, cư khoiq táh dyơ,’ lớiq la: ‘Mái yôr tayứng. Mái ial dual carrang mái, dyơ mái chô!’
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Ma hoi-ndô cư ính táq dyôn ticuoi a-ái ndô cơt bánh, dyôn inha chom arlớih arlêng lư, cư Acái Yang Cơt Ticuoi bôn chức tớq cúc cuteq ndô. Cư têq táh luaih dyôn.” Dyơ ngki Yê-su tông ticuoi a-ái cớng idô:
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Cư yua mái yôr tayứng. Mái ial dual carrang mái, dyơ chô!”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Iki ticuoi ngki yôr tayứng. Án ial táp carrang án, dyơ án ngốh te ticuoi clứng. Tư nha-án hôm iki, nha-án sáng dut lư, alứng nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án tông idô: “He lớiq nai hôm arnáq arớq ndô.”
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Vít ngki Yê-su pôq sa nga tor dơq clóng. Clứng lư ticuoi parchúng lieh paniar án; dyơ án cato nha-án.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Ndóng án pôq, án hôm Lê-vi, acái Al-phê, át ticu tớq dúng ngai ial práq thêq. Iki, Yê-su yua Lê-vi idô: “Mái veng tapun cư.” Iki Lê-vi yôr tayứng alứng veng tapun án.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Cua ngki Yê-su pôq cha dôi nga dúng Lê-vi. Ma át ngki bôn clứng ticuoi ndon ial práq thêq, alứng ticuoi luaih cannŏ́h hơ át cha munơi alứng Yê-su nha top rian te án. Co bôn clứng ticuoi veng tapun án.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Bôn thới sái rit ndon cơt top Pha-rasi hôm Yê-su át cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h. Iki nha-án plốh top rian te Yê-su idô: “Imo án cha munơi alứng ticuoi ial práq thêq nha ticuoi luaih cannŏ́h?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Yê-su sáng nha-án táq-ntêr iki, dyơ án tông nha-án idô: “Ticuoi bánh ŏ lớiq bôn seq dyôn ngai palai, ma nưm ticuoi a-ái sớng seq dyôn ngai palai. Cư tớq nga ndô, cư lớiq bôn arô ticuoi ndon ngin nha-án tinớng ŏ, ma cư arô ticuoi ndon chom nha-án bôn luaih.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Máh ticuoi rian te Yon alứng máh ticuoi Pha-rasi báq rêh ingái dŏq ót tanna co ính parngíh te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án tớq plốh Yê-su idô: “Top rian te Yon alứng ticuoi ndon veng tapun top Pha-rasi, nha-án rêh ingái dŏq ót tanna. Ma imo top rian te thới lớiq táq arớq nha-án?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yê-su ôi lieh nha-án idô: “Khán bôn conh ial campái, ndóng yớu pôq carring, nha-án lớiq ót tanna co nha-án sáng bui.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Ma tư ngai ial dông án, iki yớu án ót tanna dŏq ayư lieh án.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 “Lớiq bôn ngai cupêl prới tamme tớq tampớc khoiq anhoh. Khán ngai táq iki, ntúq campêl ngki cucrónh alứng tiyot prới anhoh. Iki tarhaq ngki cơt pơh lư loi.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Alứng lớiq bôn ngai cleng sieu tamme tớq aluoi ngcár tieq. Khán ngai táq iki, sieu ngki cơt pi-óq alứng táq dyôn aluoi ngcár cơt pôih, dyơ pidŏ́h. Ma sieu tamme, cóq cleng tớq aluoi ngcár tamme.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su alứng top rian te án mot tớq pidái sro bali. Ntơnh nha-án pôq, ntơnh nha-án carớt sro bali.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Top Pha-rasi tông ada Yê-su idô: “Imo top rian te thới táq lớiq cơt rit rong tớq Ingái Angô.”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 Yê-su plốh nha-án idô: “Imo arớq inha lớiq nai dŏc tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng tông te puo Davit khoiq táq? Davit alứng top veng tapun án ớq crơng tanna alứng nha-án sáng pinhaih lư.
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Iki Davit mot tớq dúng sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Án cha alứng án dyôn yớu án cha tưi beng ngai dŏq chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Beng ndô nưm ticuoi teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng sớng têq cha. Ndóng ngki Abie-tha cơt ariaih top teng rit sang.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Yê-su tông nha-án sa idô: “Co ticuoi, iki Yang Arbang-pilŏ́ng teng Ingái Angô. Tới co Ingái Angô, ma án teng ticuoi.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi la Ưlla tưi Ingái Angô.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.