Marcos 14

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yôl bar ingái loi ticuoi tớq cruong Isa-ra-el ính cha ayư Ingái Ngốh. Dyơ nha-án Táq Cha Beng Mi ớq bôt pôih. Iki ticuoi sút top teng rit sang alứng thới sái rit suo ngê ính cŏp Yê-su, alứng ính cachet án, ma nha-án lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Nha-án tanghúng idô: “He lớiq têq táq iki tớq ingái cha bui. Adáh ticuoi clứng ngki tarchơiq.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Ndóng Yê-su át tớq vel Bê-thani, án át tớq dúng Si-môn, la ticuoi hoi-ntre bôn a-ái bŏ́q. Ndóng Yê-su chicha, bôn munáq cán tớq nga Yê-su; án dông mui be dơq thum. Be ngki ngai táq tớq búl nốh ‘a-labat’. Dơq thum tớq be ngki dát lư; nốh ‘nar’. Ndóng án peng be alứng tốq dơq thum tớq plô Yê-su,
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 bôn ticuoi át ngki sáng lớiq êm án táq iki, dyơ nha-án tông idô: “Imo án pirê dơq thum ndô?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Khán táiq dơq thum ndô, bôn práq clưi te cống ngai thuthe pe culám ingái. Crái lư la án táiq dơq thum ndô, dyơ ial práq choi máh ticuoi kidit.” Iki nha-án pi-ốh cán ngki.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Tam án. Imo inha táq dyôn án sáng anguaq? Án khoiq táq arnáq ŏ dyôn cư.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Ticuoi kidit át níc alứng inha. Hoi mmo inha ính choi la têq inha choi. Ma cháq cư lớiq át níc alứng inha.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Arnáq amớh cán ndô táq hoi-ndô la dyôn án táq. Án khoiq tốq dơq thum tớq cháq cư, dŏq thuan nsuoi te ngai dông tứp cư.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Cư tông inha arlớih lư, cứp ntúq tớq cúc cuteq ndô, tớq ngai cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng, lư ngai tông díh te arnáq cán ndô khoiq táq hơ, dŏq ticuoi cannŏ́h ayư án tưi.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Ma Yuda I-cari-ôt la munáq te top mui chít la bar náq, án tớq nga máh ticuoi sút top teng rit sang, co án ính culieu Yê-su.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Tư nha-án sáng iki, nha-án sáng êm lư, dyơ nha-án ưq chang práq a Yuda. Iki Yuda sisuo ngê ính culieu Yê-su.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Tớq ingái ticuoi Isa-ra-el Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih alứng kiac pannán cưu dŏq cha ayư Ingái Ngốh, ingái ngki top rian te Yê-su plốh án idô: “Ntúq mmo thới ính he pôq thuan dyôn thới cha pêl bui ndô?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Yê-su yua bar náq top rian te án idô: “Inha mot tớq vel ngki. Dyơ inha lư tumúh munáq conh tikel yáng dơq. Inha veng tapun lamloi án.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Khán án mot dúng mmo, inha mot dúng ngki tưi, alứng tông ưlla dúng ngki idô: ‘Thới plốh idô: “Tumo mong ráp tumoi, co cư alứng top rian te cư ính cha pêl bui dŏq ayư Ingái Ngốh?’”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Án ính turô mong tớq trơn tanieng dyôn inha. Tớq mong ngki bôn cứp nốh tarnứng. Dyơ inha thuan tanna dyôn he cha tớq ntúq ngki.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Nha-án bar náq ngốh te ngki, dyơ mot tớq vel. Nha-án tumúh arớq Yê-su khoiq tông te nsuoi. Dyơ nha-án thuan tanna dŏq cha pêl bui.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Tớq sưm-turưm ibư, Yê-su alứng top mui chít la bar náq tớq nga tuki.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Ndóng nha-án ticu cha, Yê-su tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn munáq te top inha ndon cha munơi alứng cư hoi-ndô, urớh án culieu cư.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Top mui chít la bar náq sáng anguaq lư, dyơ muchư munáq plốh Yê-su idô: “Cư láng lớiq, thới?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi ndô la munáq te top mui chít la bar náq; án túq beng mui tingan alứng cư.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi cóq cuchet arớq tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông dyơ. Ma án ndon culieu Acái Yang Cơt Ticuoi, bap lư tớq nga án. Piaiq lư la a-i án êq carnian án.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Ndóng nha-án cha, Yê-su ial beng. Án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ án péq beng alứng avôi nga top rian te án, alứng án tông idô: “Inha ráp. Ndô la cháq cư.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Vít ngki án ial choc dơq nho. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng alứng avôi nga top rian te án. Dyơ nhéq náq nha-án ngoiq.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Alứng Yê-su tông nha-án idô: “Ndô la aham cư. Aham ndô ngốh táq tíc Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ada nhéq tưh ticuoi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq ngoiq nnáng dơq nho tingôi ingái cư ngoiq lieh dơq nho tamme tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Cua nha-án cứh ayô, nha-án ngốh te ngki, alứng sớr tớq king O-li-vê.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yê-su tông nha-án idô: “Cumáiq nhéq náq inha lúh táh nhéq cư. Co tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Ma tớq cư tumống lieh, cư pôq nsuoi inha nga vúng Ca-lilê.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Phi-er ôi Yê-su idô: “Khán nhéq máh ticuoi táh thới, cư lư lớiq táh thới.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Yê-su ôi lieh Phi-er idô: “Cư tông mái arlớih lư, idáu ndô táp, ntruoi iyốh ticár chư bar, mái lư calôih cư pe chư.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Ma Phi-er ôi cáng lư idô: “Khán ngai cachet cư munơi alứng thới, la dyơ. Cư lư lớiq calôih thới mmớh!”
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Tư nha-án tớq nga ntúq nưong, nốh Kêt-se-manê, Yê-su tông top rian te án idô: “Inha át ndô nư. Cư ính pôq cớu nga tuki.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Án dông Phi-er, Yacơ, Yon pôq alứng án. Dyơ án mbơiq sáng dieiq arức alứng anguaq lư tớq mít parngíh án.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Án tông idô: “Cư sáng anguaq lư, lớiq rap tumống nnáng. Inha át pớn tớq ndô. Inha cayôn alứng cư.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Dyơ Yê-su pôq yông biq loi. Án mpop tớq cuteq, alứng cớu seq, khán têq, êq dyôn arnáq ndô tớq nga án.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Án cớu idô: “A-ám cư ơi! Amớh mái ính táq, têq nhéq mái táq. Cư seq mái atức viang choc dieiq arức ndô dyôn vít te cư. Ma cư lớiq ính veng cannính cư bôm, ma cư ính veng nưm cannính mái sớng.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Cua ngki Yê-su píh lieh nga pe náq ngki, án tumúh nha-án bíq. Dyơ án plốh Phi-er idô: “Si-môn ơi! Mái bíq áh? Imo mái lớiq rap máih muhoi sớng alứng cư?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Cóq inha cayôn alứng cớu, dŏq inha têq viar vít te táq luaih. Mít inha lư rêng, ma cháq inha ngki ieuq.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Iki Yê-su pôq cớu sa. Án cớu seq muchứng te nsuoi.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Dyơ án píh lieh nga ntúq nha-án át, án tumúh nha-án bíq sa, co mát nha-án ntáng lư, lớiq rap caplang. Iki nha-án lớiq chom imo ính ôi án.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Tư Yê-su píh lieh nga ntúq nha-án át chư pe, dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha yôl bíq alứng angô níc? Inha êq bíq nnáng. Khoiq tớq dyơ án ndon culieu cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi luaih.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Yôr tayứng! He pôq! Inha me! Án ndon culieu cư khoiq tớq dyơ.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ndóng Yê-su yôl tông iki, Yuda tớq táp. Án la te top mui chít la bar náq rian te Yê-su. Bôn clứng ticuoi tớq alứng án, nha-án dông dau alứng tarcál. Nha-án tớq co máh ticuoi sút top teng rit sang, thới sái rit, alứng ticuoi sút tớq sớu, yua.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Yuda ndon culieu Yê-su khoiq tông tíc dyôn máh ticuoi ngki chom idô: “Án mmo inha hôm cư honh, án ngki ớiq inha ính bôn. Dyơ inha cŏp án, alứng inha caring án dông te ntúq ngki.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Dyơ Yuda tớq táp nga Yê-su alứng tông idô: “Thới ơi!”
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Iki nha-án kéu alứng cŏp Yê-su.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Munáq te nha-án ndon tayứng tumán ngki thot dau te sor, dyơ tráh munáq sol ariaih top teng rit sang, crái cutor alứng ti-ŏ́h mui pa cutor.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Ma Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha tớq nga tudô dông dau alứng tarcál ính cŏp cư? Inha parngíh cư la ticuoi siveng?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Cứp ingái cư cato tớq Dúng Sang Pưt, ma inha lớiq bôn cŏp cư. Ma arnáq ndô la dyôn cơt tarvớiq simớt máh tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Dyơ máh nha-án ndon át alứng Yê-su lúh táh nhéq án.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Bôn munáq ticuoi conh bánh ndon veng tapun Yê-su. Án apeng nưm prới sớng tớq cháq án. Ngai yúng prới án, co ính cŏp án.
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 Dyơ án luaiq táh prới, alứng án lúh mu-rarat.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Tư ngki, nha-án dông Yê-su nga ariaih top teng rit sang. Máh ticuoi sút top teng rit sang, ticuoi sút tớq sớu, alứng thới sái rit tớq parchúng tuki tưi.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Phi-er veng yông-yông tatun Yê-su, dyơ án mot tớq ngcưm dúng ariaih ngki. Án ticu heng uih munơi alứng máh ticuoi kiaq dúng ariaih.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng ticuoi bôn chức cannŏ́h suo callong luaih ính cachet Yê-su. Ma nha-án lớiq tumúh callong luaih amớh.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Bôn a-ưi ticuoi tớq ton apít Yê-su, ma parnai nha-án apít lớiq muchứng.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Bôn ticuoi yôr tayứng ton apít Yê-su idô:
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “He khoiq sáng án tông idô: ‘Cư ính lóh dúng sang ndon ati ticuoi táq. Ma tớq pe ingái sớng cư táq tamme lieh dúng ndô, ma tới ati ticuoi táq.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Ma parnai nha-án ton apít lớiq muchứng.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Dyơ ariaih top teng rit sang yôr tayứng pandi nha-án. Án plốh Yê-su idô: “Imo mái lớiq ôi? Mái sáng lớiq, máh parnai nha-án cauq mái?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Ma Yê-su át tưl-vưl sớng. Án lớiq tacang amớh.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Yê-su ôi: “Lư piaiq! Urớh inha bôn hôm Acái Yang Cơt Ticuoi ticu pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư, alứng án tớq pandi tulúc te pilŏ́ng.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Dyơ ticuoi ariaih ngki haq tampớc án bôm, alứng án tông idô: “Chớm plốh nnáng ticuoi cannŏ́h.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Inha khoiq sáng dyơ parnai án tông la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng. Amớh inha parngíh te arnáq ndô?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Bôn ticuoi cuchóh tớq Yê-su. Nha-án tian mát Yê-su, dyơ dớm án alứng plốh idô: “Nnáu dớm mái?”
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Ndóng ngki Phi-er yôl át tớq ngcưm. Bôn munáq cán prái tarráih ariaih top teng rit sang tớq nga ngki.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Tư án hôm Phi-er át heng uih, án me clŏ́h Phi-er alứng án tông ada Phi-er idô: “Mái la ticuoi át alứng Yê-su, te vel Na-saret.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ma Phi-er calôih idô: “Tới! Cư lớiq chom amớh mái tông! Cư lớiq apúh mái tông!”
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Mui chư loi, cán ngki hôm sa Phi-er, dyơ án tông ticuoi ndon át tayứng ntúq ngki idô: “Ticuoi ndô la te top ngki tưi.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Ma Phi-er calôih sa.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Phi-er cantŏ́h callih clŏq plô clŏq sóc ada nha-án. Án ôi suon níc idô: “Inha tông cư te top án ngki, ma cư lớiq acớl díh rớp án.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Ndóng ngki táp ntruoi ticár chư bar. Dyơ Phi-er ayư lieh te parnai Yê-su khoiq tông án idô: “Ntruoi iyốh ticár chư bar, mái khoiq calôih cư pe chư.”
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.