Marcos 14
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ACF
1 Yôl bar ingái loi ticuoi tớq cruong Isa-ra-el ính cha ayư Ingái Ngốh. Dyơ nha-án Táq Cha Beng Mi ớq bôt pôih. Iki ticuoi sút top teng rit sang alứng thới sái rit suo ngê ính cŏp Yê-su, alứng ính cachet án, ma nha-án lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Nha-án tanghúng idô: “He lớiq têq táq iki tớq ingái cha bui. Adáh ticuoi clứng ngki tarchơiq.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Ndóng Yê-su át tớq vel Bê-thani, án át tớq dúng Si-môn, la ticuoi hoi-ntre bôn a-ái bŏ́q. Ndóng Yê-su chicha, bôn munáq cán tớq nga Yê-su; án dông mui be dơq thum. Be ngki ngai táq tớq búl nốh ‘a-labat’. Dơq thum tớq be ngki dát lư; nốh ‘nar’. Ndóng án peng be alứng tốq dơq thum tớq plô Yê-su,
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 bôn ticuoi át ngki sáng lớiq êm án táq iki, dyơ nha-án tông idô: “Imo án pirê dơq thum ndô?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Khán táiq dơq thum ndô, bôn práq clưi te cống ngai thuthe pe culám ingái. Crái lư la án táiq dơq thum ndô, dyơ ial práq choi máh ticuoi kidit.” Iki nha-án pi-ốh cán ngki.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Tam án. Imo inha táq dyôn án sáng anguaq? Án khoiq táq arnáq ŏ dyôn cư.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ticuoi kidit át níc alứng inha. Hoi mmo inha ính choi la têq inha choi. Ma cháq cư lớiq át níc alứng inha.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Arnáq amớh cán ndô táq hoi-ndô la dyôn án táq. Án khoiq tốq dơq thum tớq cháq cư, dŏq thuan nsuoi te ngai dông tứp cư.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Cư tông inha arlớih lư, cứp ntúq tớq cúc cuteq ndô, tớq ngai cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng, lư ngai tông díh te arnáq cán ndô khoiq táq hơ, dŏq ticuoi cannŏ́h ayư án tưi.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ma Yuda I-cari-ôt la munáq te top mui chít la bar náq, án tớq nga máh ticuoi sút top teng rit sang, co án ính culieu Yê-su.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Tư nha-án sáng iki, nha-án sáng êm lư, dyơ nha-án ưq chang práq a Yuda. Iki Yuda sisuo ngê ính culieu Yê-su.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Tớq ingái ticuoi Isa-ra-el Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih alứng kiac pannán cưu dŏq cha ayư Ingái Ngốh, ingái ngki top rian te Yê-su plốh án idô: “Ntúq mmo thới ính he pôq thuan dyôn thới cha pêl bui ndô?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Yê-su yua bar náq top rian te án idô: “Inha mot tớq vel ngki. Dyơ inha lư tumúh munáq conh tikel yáng dơq. Inha veng tapun lamloi án.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Khán án mot dúng mmo, inha mot dúng ngki tưi, alứng tông ưlla dúng ngki idô: ‘Thới plốh idô: “Tumo mong ráp tumoi, co cư alứng top rian te cư ính cha pêl bui dŏq ayư Ingái Ngốh?’”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Án ính turô mong tớq trơn tanieng dyôn inha. Tớq mong ngki bôn cứp nốh tarnứng. Dyơ inha thuan tanna dyôn he cha tớq ntúq ngki.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Nha-án bar náq ngốh te ngki, dyơ mot tớq vel. Nha-án tumúh arớq Yê-su khoiq tông te nsuoi. Dyơ nha-án thuan tanna dŏq cha pêl bui.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Tớq sưm-turưm ibư, Yê-su alứng top mui chít la bar náq tớq nga tuki.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ndóng nha-án ticu cha, Yê-su tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn munáq te top inha ndon cha munơi alứng cư hoi-ndô, urớh án culieu cư.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Top mui chít la bar náq sáng anguaq lư, dyơ muchư munáq plốh Yê-su idô: “Cư láng lớiq, thới?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yê-su ôi nha-án idô: “Ticuoi ndô la munáq te top mui chít la bar náq; án túq beng mui tingan alứng cư.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Cư Acái Yang Cơt Ticuoi cóq cuchet arớq tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông dyơ. Ma án ndon culieu Acái Yang Cơt Ticuoi, bap lư tớq nga án. Piaiq lư la a-i án êq carnian án.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ndóng nha-án cha, Yê-su ial beng. Án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ án péq beng alứng avôi nga top rian te án, alứng án tông idô: “Inha ráp. Ndô la cháq cư.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Vít ngki án ial choc dơq nho. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng alứng avôi nga top rian te án. Dyơ nhéq náq nha-án ngoiq.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Alứng Yê-su tông nha-án idô: “Ndô la aham cư. Aham ndô ngốh táq tíc Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ada nhéq tưh ticuoi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Cư tông inha arlớih lư, cư lớiq ngoiq nnáng dơq nho tingôi ingái cư ngoiq lieh dơq nho tamme tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Cua nha-án cứh ayô, nha-án ngốh te ngki, alứng sớr tớq king O-li-vê.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Yê-su tông nha-án idô: “Cumáiq nhéq náq inha lúh táh nhéq cư. Co tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ma tớq cư tumống lieh, cư pôq nsuoi inha nga vúng Ca-lilê.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Phi-er ôi Yê-su idô: “Khán nhéq máh ticuoi táh thới, cư lư lớiq táh thới.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yê-su ôi lieh Phi-er idô: “Cư tông mái arlớih lư, idáu ndô táp, ntruoi iyốh ticár chư bar, mái lư calôih cư pe chư.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ma Phi-er ôi cáng lư idô: “Khán ngai cachet cư munơi alứng thới, la dyơ. Cư lư lớiq calôih thới mmớh!”
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Tư nha-án tớq nga ntúq nưong, nốh Kêt-se-manê, Yê-su tông top rian te án idô: “Inha át ndô nư. Cư ính pôq cớu nga tuki.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Án dông Phi-er, Yacơ, Yon pôq alứng án. Dyơ án mbơiq sáng dieiq arức alứng anguaq lư tớq mít parngíh án.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Án tông idô: “Cư sáng anguaq lư, lớiq rap tumống nnáng. Inha át pớn tớq ndô. Inha cayôn alứng cư.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Dyơ Yê-su pôq yông biq loi. Án mpop tớq cuteq, alứng cớu seq, khán têq, êq dyôn arnáq ndô tớq nga án.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Án cớu idô: “A-ám cư ơi! Amớh mái ính táq, têq nhéq mái táq. Cư seq mái atức viang choc dieiq arức ndô dyôn vít te cư. Ma cư lớiq ính veng cannính cư bôm, ma cư ính veng nưm cannính mái sớng.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Cua ngki Yê-su píh lieh nga pe náq ngki, án tumúh nha-án bíq. Dyơ án plốh Phi-er idô: “Si-môn ơi! Mái bíq áh? Imo mái lớiq rap máih muhoi sớng alứng cư?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Cóq inha cayôn alứng cớu, dŏq inha têq viar vít te táq luaih. Mít inha lư rêng, ma cháq inha ngki ieuq.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Iki Yê-su pôq cớu sa. Án cớu seq muchứng te nsuoi.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Dyơ án píh lieh nga ntúq nha-án át, án tumúh nha-án bíq sa, co mát nha-án ntáng lư, lớiq rap caplang. Iki nha-án lớiq chom imo ính ôi án.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Tư Yê-su píh lieh nga ntúq nha-án át chư pe, dyơ án plốh nha-án idô: “Imo inha yôl bíq alứng angô níc? Inha êq bíq nnáng. Khoiq tớq dyơ án ndon culieu cư Acái Yang Cơt Ticuoi nga ati ticuoi luaih.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Yôr tayứng! He pôq! Inha me! Án ndon culieu cư khoiq tớq dyơ.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Ndóng Yê-su yôl tông iki, Yuda tớq táp. Án la te top mui chít la bar náq rian te Yê-su. Bôn clứng ticuoi tớq alứng án, nha-án dông dau alứng tarcál. Nha-án tớq co máh ticuoi sút top teng rit sang, thới sái rit, alứng ticuoi sút tớq sớu, yua.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Yuda ndon culieu Yê-su khoiq tông tíc dyôn máh ticuoi ngki chom idô: “Án mmo inha hôm cư honh, án ngki ớiq inha ính bôn. Dyơ inha cŏp án, alứng inha caring án dông te ntúq ngki.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Dyơ Yuda tớq táp nga Yê-su alứng tông idô: “Thới ơi!”
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Iki nha-án kéu alứng cŏp Yê-su.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Munáq te nha-án ndon tayứng tumán ngki thot dau te sor, dyơ tráh munáq sol ariaih top teng rit sang, crái cutor alứng ti-ŏ́h mui pa cutor.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ma Yê-su plốh nha-án idô: “Imo inha tớq nga tudô dông dau alứng tarcál ính cŏp cư? Inha parngíh cư la ticuoi siveng?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Cứp ingái cư cato tớq Dúng Sang Pưt, ma inha lớiq bôn cŏp cư. Ma arnáq ndô la dyôn cơt tarvớiq simớt máh tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Dyơ máh nha-án ndon át alứng Yê-su lúh táh nhéq án.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Bôn munáq ticuoi conh bánh ndon veng tapun Yê-su. Án apeng nưm prới sớng tớq cháq án. Ngai yúng prới án, co ính cŏp án.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Dyơ án luaiq táh prới, alứng án lúh mu-rarat.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Tư ngki, nha-án dông Yê-su nga ariaih top teng rit sang. Máh ticuoi sút top teng rit sang, ticuoi sút tớq sớu, alứng thới sái rit tớq parchúng tuki tưi.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Phi-er veng yông-yông tatun Yê-su, dyơ án mot tớq ngcưm dúng ariaih ngki. Án ticu heng uih munơi alứng máh ticuoi kiaq dúng ariaih.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Máh ticuoi sút top teng rit sang, alứng ticuoi bôn chức cannŏ́h suo callong luaih ính cachet Yê-su. Ma nha-án lớiq tumúh callong luaih amớh.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Bôn a-ưi ticuoi tớq ton apít Yê-su, ma parnai nha-án apít lớiq muchứng.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Bôn ticuoi yôr tayứng ton apít Yê-su idô:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “He khoiq sáng án tông idô: ‘Cư ính lóh dúng sang ndon ati ticuoi táq. Ma tớq pe ingái sớng cư táq tamme lieh dúng ndô, ma tới ati ticuoi táq.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ma parnai nha-án ton apít lớiq muchứng.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Dyơ ariaih top teng rit sang yôr tayứng pandi nha-án. Án plốh Yê-su idô: “Imo mái lớiq ôi? Mái sáng lớiq, máh parnai nha-án cauq mái?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Ma Yê-su át tưl-vưl sớng. Án lớiq tacang amớh.
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yê-su ôi: “Lư piaiq! Urớh inha bôn hôm Acái Yang Cơt Ticuoi ticu pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư, alứng án tớq pandi tulúc te pilŏ́ng.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Dyơ ticuoi ariaih ngki haq tampớc án bôm, alứng án tông idô: “Chớm plốh nnáng ticuoi cannŏ́h.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Inha khoiq sáng dyơ parnai án tông la arớq án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng. Amớh inha parngíh te arnáq ndô?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Bôn ticuoi cuchóh tớq Yê-su. Nha-án tian mát Yê-su, dyơ dớm án alứng plốh idô: “Nnáu dớm mái?”
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Ndóng ngki Phi-er yôl át tớq ngcưm. Bôn munáq cán prái tarráih ariaih top teng rit sang tớq nga ngki.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Tư án hôm Phi-er át heng uih, án me clŏ́h Phi-er alứng án tông ada Phi-er idô: “Mái la ticuoi át alứng Yê-su, te vel Na-saret.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ma Phi-er calôih idô: “Tới! Cư lớiq chom amớh mái tông! Cư lớiq apúh mái tông!”
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Mui chư loi, cán ngki hôm sa Phi-er, dyơ án tông ticuoi ndon át tayứng ntúq ngki idô: “Ticuoi ndô la te top ngki tưi.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ma Phi-er calôih sa.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Phi-er cantŏ́h callih clŏq plô clŏq sóc ada nha-án. Án ôi suon níc idô: “Inha tông cư te top án ngki, ma cư lớiq acớl díh rớp án.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ndóng ngki táp ntruoi ticár chư bar. Dyơ Phi-er ayư lieh te parnai Yê-su khoiq tông án idô: “Ntruoi iyốh ticár chư bar, mái khoiq calôih cư pe chư.”
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.