Marcos 11
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Tư Yê-su alứng top rian te án tumán ính tớq vel pưt Yaru-salem, nha-án mbơiq tớq vel Bê-phayê alứng vel Bê-thani nga pứh king O-li-vê. Tư nha-án tớq parngốh vel, Yê-su yua bar náq top rian te án idô:
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 “Inha mot tớq vel chứng mát he. Ndóng inha tớq parngốh vel, inha bôn tumúh mui lám aséh a-êp tasư, iyốh ngai diq; ngai chóq dŏq tớq lác. Inha lếh aséh alứng lúq dông nga cư.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Khán bôn ngai plốh inha: ‘Imo inha táq iki?’ Dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh. Cua ngki án dông culieh lieh.’”
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Iki nha-án bar náq pôq alứng tumúh acái aséh a-êp ngai chóq dŏq tumán parngốh dúng, tớq tor carna. Dyơ nha-án lếh aséh ngki.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Máh ticuoi át tayứng tumán ngki plốh nha-án idô: “Inha lếh táq amớh aséh ndô?”
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Nha-án ôi arớq Yê-su khoiq patáp; dyơ máh ticuoi ngki dyôn nha-án dông achô.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Vít nha-án dông achô aséh nga Yê-su, nha-án lêp tampớc tớq crŏ́ng aséh. Dyơ Yê-su sớr diq tớq crŏ́ng aséh ngki.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 A-ưi náq ticuoi lêp tampớc tớq carna. Bôn ticuoi ndon mot tớq arưih tupáiq pŏ ính lêp tớq carna.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Bôn nha-án ndon pôq nsuoi, nha-án ndon pôq tatun; nha-án crau yứng lư idô: “Ô-sana! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga án ndon tớq nhơ nốh Ưlla!
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Seq callong bún tớq nga puo ndon tớq te puo Davit achúc achiac he! Ô-sana! Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng!”
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Yê-su mot tớq vel pưt Yaru-salem, dyơ án mot tớq Dúng Sang Pưt. Án me chôp nhéq paniar ngki; ma co pilŏ́ng tumán idáu, iki án ngốh te ngki, dyơ pôq alứng top mui chít la bar náq rian te án nga vel Bê-thani.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Ang iláih parnô, ndóng nha-án ngốh te vel Bê-thani, Yê-su sáng pinhaih.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Nnáng te yông án hôm mui tôm tarúng bôn ula pu lư. Án pôq tumán alứng me, ma lớiq hôm bôn culái amớh, bôn nưm ula, co iyốh tớq ngư tarúng cơt culái.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Yê-su tông ada tôm tarúng ngki idô: “Te hoi-ndô tingôi chô-mát, lớiq bôn nnáu cha nnáng culái mái.”
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Vít ngki nha-án tớq nga vel Yaru-salem. Yê-su mot sa tớq Dúng Sang Pưt. Dyơ án mbơiq chuih angốh máh ticuoi ndon át tantáiq parlới tớq Dúng Sang Pưt. Án arơq kitúh kichơng ngai pien práq, alứng kichơng ngai ticu táiq achếq cacu.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Alứng án lớiq dyôn ngai dông crơng lulieh pôq táq carna tớq Dúng Sang Pưt.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Dyơ án tông ada nha-án idô: “Inha lớiq chom te Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran idô lớiq: ‘Ngai dŏq dúng cư la dúng dyôn nhéq tưh ticuoi tớq cớu seq.’
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit sáng te arnáq Yê-su táq iki, dyơ nha-án sisuo ngê ính cachet Yê-su. Ma nha-án adáh, co bôn clứng ticuoi sáng dut alứng sáng piaiq lư te máh parnai Yê-su tông.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Tớq ibư, Yê-su alứng top rian te án ngốh te vel ngki.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Ang iláih parnô, tư nha-án pôq pha tôm tarúng, nha-án hôm tôm ngki khoiq ráng te riaih díh tuo.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Phi-er ayư lieh te máh parnai Yê-su khoiq tông ada tôm ngki; dyơ án tông Yê-su idô: “Thới ơi! Me tuki! Tôm tarúng ndon thới pupap ingái inô khoiq ráng dyơ.”
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Yê-su patáp sa nha-án idô: “Cóq inha tin Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo tông cóh ndô, idô: ‘Mái arơq bôm alứng apŏ́ng bôm tớq dơq ving-cavang,’ alứng khán ticuoi ndô lớiq bôn mít mamu, ma án tin khớm lư parnai án tông, iki arnáq ngki lư cơt dyôn án.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Iki cư tông inha, amớh inha cớu seq, cóq inha tin inha khoiq bôn dyơ callong ngki. Iki tớq urớh lư inha bôn.”
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 “Tớq inha tayứng cớu seq, khán bôn ticuoi mmo khoiq táq luaih ada inha, cóq inha táh luaih dyôn ticuoi ngki. Iki A-ám inha tớq pilŏ́ng táh luaih inha tưi.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Khán inha lớiq bôn táh luaih yớu, iki A-ám inha át tớq pilŏ́ng lớiq táh luaih inha tưi.”
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Vít ngki nha-án tớq lieh nga vel Yaru-salem. Tư Yê-su ticaq tớq callúng Dúng Sang Pưt, máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút tớq sớu, tớq nga Yê-su.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Alứng nha-án plốh án idô: “Te mmo thới bôn chức táq arnáq ndô? Nnáu dyôn thới bôn chức ngki?”
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Yê-su ôi nha-án: “Cư ính plốh inha mui callong tưi. Khán inha ôi cư, cư lư tông inha nnáu dyôn cư bôn chức táq arnáq ndô.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Arnáq tíc na dơq Yon táq, te mmo arnáq ngki tớq, tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi? Seq inha ôi cư.”
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Nha-án munáq tanghúng munáq idô: “Khán he ôi án: ‘Arnáq tíc na dơq ndô tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng,’ ngki án ính plốh lieh he: ‘Khán iki, imo inha lớiq tin án?’
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Ma khán he ôi án: ‘Rit tíc na dơq ndô chóng tớq te ticuoi,’ ngki he adáh ticuoi clứng, co nha-án tin Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.