Marcos 11
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Tư Yê-su alứng top rian te án tumán ính tớq vel pưt Yaru-salem, nha-án mbơiq tớq vel Bê-phayê alứng vel Bê-thani nga pứh king O-li-vê. Tư nha-án tớq parngốh vel, Yê-su yua bar náq top rian te án idô:
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 “Inha mot tớq vel chứng mát he. Ndóng inha tớq parngốh vel, inha bôn tumúh mui lám aséh a-êp tasư, iyốh ngai diq; ngai chóq dŏq tớq lác. Inha lếh aséh alứng lúq dông nga cư.
2 e disse-lhes:
3 Khán bôn ngai plốh inha: ‘Imo inha táq iki?’ Dyôn inha ôi idô: ‘Ưlla he ính manh. Cua ngki án dông culieh lieh.’”
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Iki nha-án bar náq pôq alứng tumúh acái aséh a-êp ngai chóq dŏq tumán parngốh dúng, tớq tor carna. Dyơ nha-án lếh aséh ngki.
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Máh ticuoi át tayứng tumán ngki plốh nha-án idô: “Inha lếh táq amớh aséh ndô?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 Nha-án ôi arớq Yê-su khoiq patáp; dyơ máh ticuoi ngki dyôn nha-án dông achô.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Vít nha-án dông achô aséh nga Yê-su, nha-án lêp tampớc tớq crŏ́ng aséh. Dyơ Yê-su sớr diq tớq crŏ́ng aséh ngki.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 A-ưi náq ticuoi lêp tampớc tớq carna. Bôn ticuoi ndon mot tớq arưih tupáiq pŏ ính lêp tớq carna.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Bôn nha-án ndon pôq nsuoi, nha-án ndon pôq tatun; nha-án crau yứng lư idô: “Ô-sana! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga án ndon tớq nhơ nốh Ưlla!
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Seq callong bún tớq nga puo ndon tớq te puo Davit achúc achiac he! Ô-sana! Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng!”
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 Yê-su mot tớq vel pưt Yaru-salem, dyơ án mot tớq Dúng Sang Pưt. Án me chôp nhéq paniar ngki; ma co pilŏ́ng tumán idáu, iki án ngốh te ngki, dyơ pôq alứng top mui chít la bar náq rian te án nga vel Bê-thani.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ang iláih parnô, ndóng nha-án ngốh te vel Bê-thani, Yê-su sáng pinhaih.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nnáng te yông án hôm mui tôm tarúng bôn ula pu lư. Án pôq tumán alứng me, ma lớiq hôm bôn culái amớh, bôn nưm ula, co iyốh tớq ngư tarúng cơt culái.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 Yê-su tông ada tôm tarúng ngki idô: “Te hoi-ndô tingôi chô-mát, lớiq bôn nnáu cha nnáng culái mái.”
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Vít ngki nha-án tớq nga vel Yaru-salem. Yê-su mot sa tớq Dúng Sang Pưt. Dyơ án mbơiq chuih angốh máh ticuoi ndon át tantáiq parlới tớq Dúng Sang Pưt. Án arơq kitúh kichơng ngai pien práq, alứng kichơng ngai ticu táiq achếq cacu.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Alứng án lớiq dyôn ngai dông crơng lulieh pôq táq carna tớq Dúng Sang Pưt.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 Dyơ án tông ada nha-án idô: “Inha lớiq chom te Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran idô lớiq: ‘Ngai dŏq dúng cư la dúng dyôn nhéq tưh ticuoi tớq cớu seq.’
17 Também os ensinava e dizia:
18 Máh ticuoi sút top teng rit sang alứng máh thới sái rit sáng te arnáq Yê-su táq iki, dyơ nha-án sisuo ngê ính cachet Yê-su. Ma nha-án adáh, co bôn clứng ticuoi sáng dut alứng sáng piaiq lư te máh parnai Yê-su tông.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Tớq ibư, Yê-su alứng top rian te án ngốh te vel ngki.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ang iláih parnô, tư nha-án pôq pha tôm tarúng, nha-án hôm tôm ngki khoiq ráng te riaih díh tuo.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Phi-er ayư lieh te máh parnai Yê-su khoiq tông ada tôm ngki; dyơ án tông Yê-su idô: “Thới ơi! Me tuki! Tôm tarúng ndon thới pupap ingái inô khoiq ráng dyơ.”
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yê-su patáp sa nha-án idô: “Cóq inha tin Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Cư tông inha arlớih lư, khán ticuoi mmo tông cóh ndô, idô: ‘Mái arơq bôm alứng apŏ́ng bôm tớq dơq ving-cavang,’ alứng khán ticuoi ndô lớiq bôn mít mamu, ma án tin khớm lư parnai án tông, iki arnáq ngki lư cơt dyôn án.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Iki cư tông inha, amớh inha cớu seq, cóq inha tin inha khoiq bôn dyơ callong ngki. Iki tớq urớh lư inha bôn.”
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 “Tớq inha tayứng cớu seq, khán bôn ticuoi mmo khoiq táq luaih ada inha, cóq inha táh luaih dyôn ticuoi ngki. Iki A-ám inha tớq pilŏ́ng táh luaih inha tưi.
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 Khán inha lớiq bôn táh luaih yớu, iki A-ám inha át tớq pilŏ́ng lớiq táh luaih inha tưi.”
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Vít ngki nha-án tớq lieh nga vel Yaru-salem. Tư Yê-su ticaq tớq callúng Dúng Sang Pưt, máh ticuoi sút top teng rit sang, máh thới sái rit, alứng máh ticuoi sút tớq sớu, tớq nga Yê-su.
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 Alứng nha-án plốh án idô: “Te mmo thới bôn chức táq arnáq ndô? Nnáu dyôn thới bôn chức ngki?”
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Yê-su ôi nha-án: “Cư ính plốh inha mui callong tưi. Khán inha ôi cư, cư lư tông inha nnáu dyôn cư bôn chức táq arnáq ndô.
29 Jesus respondeu:
30 Arnáq tíc na dơq Yon táq, te mmo arnáq ngki tớq, tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq la te ticuoi? Seq inha ôi cư.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 Nha-án munáq tanghúng munáq idô: “Khán he ôi án: ‘Arnáq tíc na dơq ndô tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng,’ ngki án ính plốh lieh he: ‘Khán iki, imo inha lớiq tin án?’
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 Ma khán he ôi án: ‘Rit tíc na dơq ndô chóng tớq te ticuoi,’ ngki he adáh ticuoi clứng, co nha-án tin Yon la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.”
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 Iki nha-án ôi Yê-su idô: “He lớiq chom.”
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.