Lucas 8
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 Vít ngki, Yê-su mot tớq a-ưi vel két vel pưt alứng cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Top mui chít la bar náq rian te án pôq munơi alứng án.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Alứng bôn máh cán hơ pôq alứng Yê-su. Te máh cán ngki bôn cán ndon yang saq piyúh, ma Yê-su khoiq chuih angốh, alứng bôn cán ndon Yê-su táq bánh te a-ưi nốh a-ái. Nốh máh cán ngki la idô: Mui la Mari te vel Mac-dala, án ndon bôn tupul lám yang saq khoiq ngốh te cháq án.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Bar la Yô-ana, campái Chusa. Chusa táq arnáq dyôn puo Hê-rôt An-tipa. Pe la Su-sana. Alứng bôn a-ưi cán cannŏ́h hơ. Nhéq nha-án ial práq nha-án bôm dŏq choi Yê-su alứng top rian te Yê-su dyôn bôn crơng tanna cha.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Clứng lư ticuoi te a-ưi vel tớq nga Yê-su. Dyơ Yê-su cato nha-án tớq parnai acám idô:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Bôn munáq ticuoi pôq trứh callong. Ndóng án trứh, bôn callong atôh tớq carna. Ticuoi dếq callong ngki, alứng bôn achếq tớq tŏ́h cha.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq a-ưi búl. Tư callong ngki hŏn, án cơt ráng nhéq, co ớq dơq.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq bôn riaih sác tangháng. Tư sác tangháng dáh, án cluom nhéq bát mbơiq dáh.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Alứng bôn callong cannŏ́h loi atôh tớq cuteq ŏ. Callong ngki dáh alứng pưt asớr, dyơ cơt culái. Mui tôm bôn mui culám callong.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Top rian te Yê-su plốh án te parnai ndô la acám te amớh.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Yê-su ôi nha-án idô: “Máh parnai catốq te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha chom. Ma ticuoi cannŏ́h cammáng nưm parnai acám sớng. Iki nha-án me, ma lớiq bôn hôm; nha-án cammáng, ma lớiq apúh.”
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Ngê te parnai acám ngki la idô: Callong ndon ticuoi trứh la acám te ticuoi pôq cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ma callong atôh tớq carna la acám te ticuoi ndon cammáng parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ma yang Satán tớq ial viang parnai ngki te mít cannính nha-án, táq dyôn nha-án lớiq têq tin. Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq choi tamống nha-án.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Callong atôh tớq cuteq bôn búl, la acám te ticuoi ndon cammáng alứng tin parnai Yang Arbang-pilŏ́ng na êm ŏ lư. Ma parnai ngki lớiq bôn mot tớq mít cannính nha-án. Nha-án tin muhoi sớng; tớq nha-án tumúh dieiq arức, nha-án buq co tian nha-án tin, dyơ nha-án lớiq ính tin nnáng.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Callong ndon atôh tớq cuteq bôn a-ưi sác tangháng la acám te ticuoi ndon cammáng parnai ŏ ngki, ma nha-án lo khít tớq pang ndô, ham súc alứng ham thưong. Máh nốh ngki cluom nhéq parnai ŏ ngki, dyơ táq dyôn nha-án lớiq cơt culái.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Ma callong atôh tớq cuteq ŏ, la acám te ticuoi ndon cammáng parnai ŏ ngki, alứng nha-án bôn mít cannính ŏ, ính dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án cadyom dŏq níc parnai ngki, dyơ tớq ngư bôn culái, nha-án cơt culái a-ưi lư.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Lớiq bôn ngai bet den tớu, dyơ catứp tớq yáng, lớiq la dŏq tadưp kichơng bíq. Ma lư ngai dŏq den tớu tớq mong, dyôn ang claq chôp callúng. Iki ticuoi mot tớq callúng ngki têq hôm arlớih.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Muchứng ngki tưi, nốh amớh cư catốq hoi-ndô, chô-mát cư dyôn nhéq tưh ticuoi chom arlớih lư máh nốh ngki. Alứng nốh amớh cư catáng hoi-ndô, chô-mát cư lớiq catáng nnáng.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 “Parnai amớh inha sáng cư cato, cóq inha ayáu parnai ngki. Ticuoi mmo khoiq bôn dyơ, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma ticuoi mmo ớq, cư lư ial lieh nhéq máh callong án parngíh án bôn.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 A-i alứng a-em conh Yê-su tớq ính tumúh Yê-su, ma nha-án lớiq têq mot nga án, co tot máh ticuoi tớq dúng.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Bôn ticuoi tớq tông Yê-su idô: “A-i alứng a-em conh thới át culái tieh ính tumúh thới.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ma Yê-su tông nha-án idô: “A-i alứng em ai cư la máh ticuoi ndon cammáng alứng peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Bôn mui ingái, Yê-su sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Dyơ án tông nha-án idô: “He dyang pa dyáng atóh dơq clóng ndô.”
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Tớq pandi dơq, Yê-su bíq. Ma ndóng ngki bôn cuyiel arpuq hớp lư, táq dyôn dơq carsaiq amot tớq tuoc tingôi ính pớnh. Dyơ top rian te Yê-su sáng crŏ́q lư, co tuoc tumán ính trim.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Iki nha-án tớq pasớt Yê-su alứng tông idô: “Thới ơi, thới ơi! He tumán ính cuchet.”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Yê-su plốh top rian te án idô: “Tumo callong tin inha?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Nha-án dyang pa dyáng atóh dơq clóng tớq nga cruong Yê-rasê. Cruong ndô át chứng vúng Ca-lilê.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Ndóng Yê-su siar te tuoc, bôn munáq conh te cruong ngki bôn yang saq piyúh, án tớq nga Yê-su. Án át khakhốl-khốl khoiq dưnh dyơ. Án lớiq bôn át tớq dúng, ma án át níc tớq carlom cumuiq.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Tư án hôm Yê-su, án hiar yứng lư, án chóh tarcol alứng tông yứng lư idô: “Amớh inha ính táq ada he, Yê-su? Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. He seq inha êq táq he toiq bap.”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Yang saq tông iki, co Yê-su khoiq yua yang saq ngốh te cháq ticuoi ngki. A-ưi chư yang saq táq án. Alứng khán ticuoi cannŏ́h cŏp alứng tacáp án tớq sic, lớiq la clieng tớq panuar, án táq ti-ŏ́h nhéq. Alứng yang saq báq dông án pôq nga ntúq aih.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Yê-su plốh ticuoi ngki idô: “Amớh nốh mái?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Máh yang saq ngki seq Yê-su êq yua nha-án pôq nga ntúq bôn uih chéh níc-níc.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Tớq cóh ngki bôn mui cantóh alic chón suo cha. Iki, máh yang saq ngki seq te Yê-su dyôn nha-án mot tớq cantóh alic. Yê-su dyôn nha-án mot.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Iki nha-án ngốh te cháq ticuoi, dyơ mot tớq cantóh alic loi. Cantóh alic ngki lúh chái lư na acáng alứng páh-apŏ́ng nga clóng dơq, dyơ tumic cuchet nhéq.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Tớq ticuoi bán máh alic hôm cơt arnáq iki, nha-án talúh chô tông máh ticuoi tớq vel alứng tớq panu pidái chom.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Clứng ticuoi tớq ính me arnáq ndon mbơiq cơt. Nha-án tớq nga Yê-su, alứng nha-án hôm ticuoi ndon bôn yang saq piyúh te nsuoi ticu tumán dyưng Yê-su. Án tớc tampớc alứng lớiq bôn yúh nnáng. Iki nha-án sáng adáh lư.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Máh ticuoi ndon hôm arnáq Yê-su táq dyôn ticuoi bôn yang saq piyúh, nha-án táq-ntêr dyôn ticuoi ndon lớiq hôm bôn chom tưi te arnáq Yê-su khoiq táq dyôn ticuoi ngki cơt bánh.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Nhéq máh ticuoi tớq cruong Yê-rasê seq Yê-su pôq viang te cruong nha-án, co nha-án sáng adáh lư. Dyơ Yê-su sớr tớq tuoc alứng ngốh te ntúq ngki.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ticuoi ndon yang saq khoiq ngốh te cháq, án seq pôq alứng Yê-su tưi. Ma Yê-su yua án chô, alứng patáp án idô:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Mái chô nga dúng mái. Dyơ mái táq-ntêr te cứp arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mái.”
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Tư Yê-su dyang lieh pa dyáng atóh dơq clóng ngki, bôn clứng ticuoi pasôl án bui ŏ, co nha-án át pớn án tớq ntúq ngki.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Ma bôn munáq conh, nốh Yaru, tớq nga ngki tưi. Án la ticuoi sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki. Án chóh tarcol alứng mpop tumán dyưng Yê-su. Án seq Yê-su tớq nga dúng án, co acái cán án a-ái ớp lư.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Án bôn nưm mui lám ngki táp acái. Acái án mbơiq mui chít la bar cumo, ma a-ái tumán ính cuchet.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Alứng bôn munáq cán át ntúq ngki bôn a-ái dyứp nnai khoiq mui chít la bar cumo dyơ, aham án ngốh lớiq nai dyớt. Tien práq án arlóh nhéq co dyôn ngai palai, ma lớiq bôn bánh.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Án plian amot pa crŏ́ng Yê-su, dyơ án capơiq mbaiq au thor Yê-su. Ndóng ngki táp aham án dyớt.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Yê-su plốh idô: “Nnáu capơiq cư?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ma Yê-su tông lieh idô: “Bôn ticuoi capơiq cư, co cư sáng chức cư ngốh te cháq cư.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Tư cán ndon capơiq au Yê-su chom lớiq têq catốq nnáng, iki cháq án dyandyír alứng án mpop tumán dyưng Yê-su. Án ngin ada Yê-su chứng mát máh ticuoi clứng. Án tông dyôn Yê-su chom co imo án tớq capơiq au Yê-su, alứng án cơt bánh tháng.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Yê-su ôi án idô: “Mun ơi! Co mái tin, cháq mái cơt bánh. Mái chô ien ŏ.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Ndóng Yê-su yôl táq-ntêr alứng cán ngki, bôn munáq ticuoi te dúng Yaru ndon sút dúng rum tớq nga Yaru, alứng tông án idô: “Acái cán mái khoiq cuchet dyơ. Mái êq pidieiq nnáng thới.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Yê-su sáng ticuoi ngki tông iki, dyơ án tông Yaru idô: “Êq adáh! Mái tin sớng. Cumáiq acái mái lư cơt bánh lieh.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Tư Yê-su tớq nga dúng Yaru, án dyôn Phi-er, Yacơ, Yon, alứng a-i a-ám mun ngki sớng mot tớq dúng alứng án. Ma ticuoi cannŏ́h, án lớiq dyôn mot.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Nhéq máh ticuoi nhiem atíh mun ndon khoiq cuchet. Ma Yê-su tông idô: “Êq nhiem! Án lớiq bôn cuchet, án bíq sớng.”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Nha-án ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án ayê tar-ac Yê-su, co nha-án chom arlớih mun ngki khoiq cuchet dyơ.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Ma Yê-su tec ati mun ndon khoiq cuchet, alứng án arô idô: “Mun ơi! Mái yôr tayứng!”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Iki arvai mun ngki chô lieh nga án, alứng án yôr táp. Dyơ Yê-su yua nha-án dyôn mun ngki cha tanna.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 A-i a-ám mun ngki sáng dut lư, ma Yê-su patáp nha-án êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.