Lucas 8
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC
1 Vít ngki, Yê-su mot tớq a-ưi vel két vel pưt alứng cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Top mui chít la bar náq rian te án pôq munơi alứng án.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Alứng bôn máh cán hơ pôq alứng Yê-su. Te máh cán ngki bôn cán ndon yang saq piyúh, ma Yê-su khoiq chuih angốh, alứng bôn cán ndon Yê-su táq bánh te a-ưi nốh a-ái. Nốh máh cán ngki la idô: Mui la Mari te vel Mac-dala, án ndon bôn tupul lám yang saq khoiq ngốh te cháq án.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Bar la Yô-ana, campái Chusa. Chusa táq arnáq dyôn puo Hê-rôt An-tipa. Pe la Su-sana. Alứng bôn a-ưi cán cannŏ́h hơ. Nhéq nha-án ial práq nha-án bôm dŏq choi Yê-su alứng top rian te Yê-su dyôn bôn crơng tanna cha.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Clứng lư ticuoi te a-ưi vel tớq nga Yê-su. Dyơ Yê-su cato nha-án tớq parnai acám idô:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Bôn munáq ticuoi pôq trứh callong. Ndóng án trứh, bôn callong atôh tớq carna. Ticuoi dếq callong ngki, alứng bôn achếq tớq tŏ́h cha.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq a-ưi búl. Tư callong ngki hŏn, án cơt ráng nhéq, co ớq dơq.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Bôn callong cannŏ́h atôh tớq cuteq bôn riaih sác tangháng. Tư sác tangháng dáh, án cluom nhéq bát mbơiq dáh.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Alứng bôn callong cannŏ́h loi atôh tớq cuteq ŏ. Callong ngki dáh alứng pưt asớr, dyơ cơt culái. Mui tôm bôn mui culám callong.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Top rian te Yê-su plốh án te parnai ndô la acám te amớh.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Yê-su ôi nha-án idô: “Máh parnai catốq te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha chom. Ma ticuoi cannŏ́h cammáng nưm parnai acám sớng. Iki nha-án me, ma lớiq bôn hôm; nha-án cammáng, ma lớiq apúh.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 “Ngê te parnai acám ngki la idô: Callong ndon ticuoi trứh la acám te ticuoi pôq cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Ma callong atôh tớq carna la acám te ticuoi ndon cammáng parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ma yang Satán tớq ial viang parnai ngki te mít cannính nha-án, táq dyôn nha-án lớiq têq tin. Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq choi tamống nha-án.
12 e os que
13 Callong atôh tớq cuteq bôn búl, la acám te ticuoi ndon cammáng alứng tin parnai Yang Arbang-pilŏ́ng na êm ŏ lư. Ma parnai ngki lớiq bôn mot tớq mít cannính nha-án. Nha-án tin muhoi sớng; tớq nha-án tumúh dieiq arức, nha-án buq co tian nha-án tin, dyơ nha-án lớiq ính tin nnáng.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Callong ndon atôh tớq cuteq bôn a-ưi sác tangháng la acám te ticuoi ndon cammáng parnai ŏ ngki, ma nha-án lo khít tớq pang ndô, ham súc alứng ham thưong. Máh nốh ngki cluom nhéq parnai ŏ ngki, dyơ táq dyôn nha-án lớiq cơt culái.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Ma callong atôh tớq cuteq ŏ, la acám te ticuoi ndon cammáng parnai ŏ ngki, alứng nha-án bôn mít cannính ŏ, ính dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án cadyom dŏq níc parnai ngki, dyơ tớq ngư bôn culái, nha-án cơt culái a-ưi lư.”
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “Lớiq bôn ngai bet den tớu, dyơ catứp tớq yáng, lớiq la dŏq tadưp kichơng bíq. Ma lư ngai dŏq den tớu tớq mong, dyôn ang claq chôp callúng. Iki ticuoi mot tớq callúng ngki têq hôm arlớih.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Muchứng ngki tưi, nốh amớh cư catốq hoi-ndô, chô-mát cư dyôn nhéq tưh ticuoi chom arlớih lư máh nốh ngki. Alứng nốh amớh cư catáng hoi-ndô, chô-mát cư lớiq catáng nnáng.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Parnai amớh inha sáng cư cato, cóq inha ayáu parnai ngki. Ticuoi mmo khoiq bôn dyơ, cư dyôn án bôn a-ưi lư loi. Ma ticuoi mmo ớq, cư lư ial lieh nhéq máh callong án parngíh án bôn.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 A-i alứng a-em conh Yê-su tớq ính tumúh Yê-su, ma nha-án lớiq têq mot nga án, co tot máh ticuoi tớq dúng.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Bôn ticuoi tớq tông Yê-su idô: “A-i alứng a-em conh thới át culái tieh ính tumúh thới.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ma Yê-su tông nha-án idô: “A-i alứng em ai cư la máh ticuoi ndon cammáng alứng peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Bôn mui ingái, Yê-su sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Dyơ án tông nha-án idô: “He dyang pa dyáng atóh dơq clóng ndô.”
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Tớq pandi dơq, Yê-su bíq. Ma ndóng ngki bôn cuyiel arpuq hớp lư, táq dyôn dơq carsaiq amot tớq tuoc tingôi ính pớnh. Dyơ top rian te Yê-su sáng crŏ́q lư, co tuoc tumán ính trim.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Iki nha-án tớq pasớt Yê-su alứng tông idô: “Thới ơi, thới ơi! He tumán ính cuchet.”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Yê-su plốh top rian te án idô: “Tumo callong tin inha?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Nha-án dyang pa dyáng atóh dơq clóng tớq nga cruong Yê-rasê. Cruong ndô át chứng vúng Ca-lilê.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Ndóng Yê-su siar te tuoc, bôn munáq conh te cruong ngki bôn yang saq piyúh, án tớq nga Yê-su. Án át khakhốl-khốl khoiq dưnh dyơ. Án lớiq bôn át tớq dúng, ma án át níc tớq carlom cumuiq.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Tư án hôm Yê-su, án hiar yứng lư, án chóh tarcol alứng tông yứng lư idô: “Amớh inha ính táq ada he, Yê-su? Inha la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. He seq inha êq táq he toiq bap.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Yang saq tông iki, co Yê-su khoiq yua yang saq ngốh te cháq ticuoi ngki. A-ưi chư yang saq táq án. Alứng khán ticuoi cannŏ́h cŏp alứng tacáp án tớq sic, lớiq la clieng tớq panuar, án táq ti-ŏ́h nhéq. Alứng yang saq báq dông án pôq nga ntúq aih.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yê-su plốh ticuoi ngki idô: “Amớh nốh mái?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Máh yang saq ngki seq Yê-su êq yua nha-án pôq nga ntúq bôn uih chéh níc-níc.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Tớq cóh ngki bôn mui cantóh alic chón suo cha. Iki, máh yang saq ngki seq te Yê-su dyôn nha-án mot tớq cantóh alic. Yê-su dyôn nha-án mot.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Iki nha-án ngốh te cháq ticuoi, dyơ mot tớq cantóh alic loi. Cantóh alic ngki lúh chái lư na acáng alứng páh-apŏ́ng nga clóng dơq, dyơ tumic cuchet nhéq.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Tớq ticuoi bán máh alic hôm cơt arnáq iki, nha-án talúh chô tông máh ticuoi tớq vel alứng tớq panu pidái chom.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Clứng ticuoi tớq ính me arnáq ndon mbơiq cơt. Nha-án tớq nga Yê-su, alứng nha-án hôm ticuoi ndon bôn yang saq piyúh te nsuoi ticu tumán dyưng Yê-su. Án tớc tampớc alứng lớiq bôn yúh nnáng. Iki nha-án sáng adáh lư.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Máh ticuoi ndon hôm arnáq Yê-su táq dyôn ticuoi bôn yang saq piyúh, nha-án táq-ntêr dyôn ticuoi ndon lớiq hôm bôn chom tưi te arnáq Yê-su khoiq táq dyôn ticuoi ngki cơt bánh.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Nhéq máh ticuoi tớq cruong Yê-rasê seq Yê-su pôq viang te cruong nha-án, co nha-án sáng adáh lư. Dyơ Yê-su sớr tớq tuoc alứng ngốh te ntúq ngki.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Ticuoi ndon yang saq khoiq ngốh te cháq, án seq pôq alứng Yê-su tưi. Ma Yê-su yua án chô, alứng patáp án idô:
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Mái chô nga dúng mái. Dyơ mái táq-ntêr te cứp arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi mái.”
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Tư Yê-su dyang lieh pa dyáng atóh dơq clóng ngki, bôn clứng ticuoi pasôl án bui ŏ, co nha-án át pớn án tớq ntúq ngki.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ma bôn munáq conh, nốh Yaru, tớq nga ngki tưi. Án la ticuoi sút mui dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki. Án chóh tarcol alứng mpop tumán dyưng Yê-su. Án seq Yê-su tớq nga dúng án, co acái cán án a-ái ớp lư.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Án bôn nưm mui lám ngki táp acái. Acái án mbơiq mui chít la bar cumo, ma a-ái tumán ính cuchet.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Alứng bôn munáq cán át ntúq ngki bôn a-ái dyứp nnai khoiq mui chít la bar cumo dyơ, aham án ngốh lớiq nai dyớt. Tien práq án arlóh nhéq co dyôn ngai palai, ma lớiq bôn bánh.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Án plian amot pa crŏ́ng Yê-su, dyơ án capơiq mbaiq au thor Yê-su. Ndóng ngki táp aham án dyớt.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Yê-su plốh idô: “Nnáu capơiq cư?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ma Yê-su tông lieh idô: “Bôn ticuoi capơiq cư, co cư sáng chức cư ngốh te cháq cư.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Tư cán ndon capơiq au Yê-su chom lớiq têq catốq nnáng, iki cháq án dyandyír alứng án mpop tumán dyưng Yê-su. Án ngin ada Yê-su chứng mát máh ticuoi clứng. Án tông dyôn Yê-su chom co imo án tớq capơiq au Yê-su, alứng án cơt bánh tháng.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Yê-su ôi án idô: “Mun ơi! Co mái tin, cháq mái cơt bánh. Mái chô ien ŏ.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ndóng Yê-su yôl táq-ntêr alứng cán ngki, bôn munáq ticuoi te dúng Yaru ndon sút dúng rum tớq nga Yaru, alứng tông án idô: “Acái cán mái khoiq cuchet dyơ. Mái êq pidieiq nnáng thới.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Yê-su sáng ticuoi ngki tông iki, dyơ án tông Yaru idô: “Êq adáh! Mái tin sớng. Cumáiq acái mái lư cơt bánh lieh.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Tư Yê-su tớq nga dúng Yaru, án dyôn Phi-er, Yacơ, Yon, alứng a-i a-ám mun ngki sớng mot tớq dúng alứng án. Ma ticuoi cannŏ́h, án lớiq dyôn mot.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Nhéq máh ticuoi nhiem atíh mun ndon khoiq cuchet. Ma Yê-su tông idô: “Êq nhiem! Án lớiq bôn cuchet, án bíq sớng.”
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Nha-án ndon sáng Yê-su tông iki, nha-án ayê tar-ac Yê-su, co nha-án chom arlớih mun ngki khoiq cuchet dyơ.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Ma Yê-su tec ati mun ndon khoiq cuchet, alứng án arô idô: “Mun ơi! Mái yôr tayứng!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Iki arvai mun ngki chô lieh nga án, alứng án yôr táp. Dyơ Yê-su yua nha-án dyôn mun ngki cha tanna.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 A-i a-ám mun ngki sáng dut lư, ma Yê-su patáp nha-án êq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom te arnáq ndô.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.