Lucas 2

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Máh ingái ngki Acu-tơ puo Rô-ma, cơt sút nhéq máh cruong paniar ngki. Án yua nhéq máh ticuoi pôq taran nốh tớq pứng abŏ́h, co án ính chom máh-mmo clứng ticuoi prái án.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Ndô la chư tôm lư ngai náp ticuoi, ndóng Curê-nie cơt sút tadưp Acu-tơ, tớq cruong Si-ri.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Nhéq máh ticuoi mmar chô nga vel nha-án, dŏq taran nốh tớq pứng abŏ́h tớq vel nha-án bôm.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Iki Yô-sep ngốh te vel Na-saret, vúng Ca-lilê. Án pôq nga vúng Yudê, vel Bet-lahem la vel Davit. Án mot vel ndô, co án la te tŏ́ng toiq Davit.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Án ính taran nốh tớq pứng abŏ́h nga tuki. Alứng án dông díh Mari la cán ngai ưq dyôn án ial táq campái. Ma Mari khoiq át cháq-iki dyơ.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Ndóng nha-án át tớq ngki, tớq ngư Mari carnian acái.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Dyơ án carnian acái conh pông. Án a-ul án tớq prới, alứng dŏq tớq tinaq sác, co máh dúng tớq vel ngki khoiq kitát nhéq ticuoi, lớiq bôn ntúq dyôn nha-án bíq.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tớq cruong ngki bôn ticuoi át bán pannán cưu, alứng tớq idáu nha-án át kiaq cưu tớq rong.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Tớq idáu ngki, bôn mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga nha-án, alứng ang te Yang Arbang-pilŏ́ng claq paniar nha-án; iki nha-án sáng adáh lư.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Tarneng ngki tông nha-án idô: “Êq adáh! Cư tớq tông inha mui nốh ŏ alứng bui ơn lư dyôn nhéq tưh ticuoi.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Ingái ndô tớq vel Davit, bôn munáq khoiq carnian dŏq choi tamống inha. Munáq ndô la Crit; án la Ưlla he.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Ndô la tíc dyôn inha: Inha lư tumúh acái cusáu hưr ngai acuom tớq prới. Án bíq tớq tinaq sác.”
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Ndóng ngki táp bôn clứng lư tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng át munơi alứng tarneng ngki. Nhéq tưh nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, idô:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng ndon át tớq pilŏ́ng. Án dyôn callong ien ŏ tớq nga cúc cuteq ndô, la dyôn nga ticuoi ndon án sáng bui cannính.”
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Tư nhéq máh tarneng ngki ngốh te ticuoi bán cưu, alứng sớr lieh nga pilŏ́ng, dyơ ticuoi bán cưu munáq tardông munáq idô: “He! He pôq nga vel Bet-lahem. He pôq me arnáq ndon khoiq tớq arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông he.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Dyơ nha-án pôq chái lư; nha-án tumúh Mari, Yô-sep, alứng ngai-acái ndon mbơiq carnian. Án bíq tớq tinaq sác.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Tớq nha-án hôm iki, dyơ nha-án pôq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi te máh parnai nha-án khoiq sáng te tarneng khoiq tông te ngai-acái ngki.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Cứp náq ticuoi ndon cammáng parnai top bán cưu táq-ntêr sáng dut lư.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Ma Mari cadyom dŏq tớq mít án nhéq arnáq ndô.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Iki ticuoi bán cưu, ntơnh nha-án chô ntơnh nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, co máh arnáq nha-án khoiq sáng alứng hôm, la lư cơt in ngai khoiq tông nha-án.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Náp te ingái carnian ngai-acái ngki bôn ticol ingái, dyơ a-i a-ám án táq rit kít dyôn án veng phep rit ticuoi Isa-ra-el. Ingái ngki nha-án anốh acái nha-án la Yê-su. Nha-án ial nốh arớq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông nha-án ndóng Mari iyốh át cháq-iki.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Vít ngki Yô-sep alứng Mari dông acái nha-án nga vel pưt Yaru-salem dŏq táq rit sarau veng phep rit Môi-se khoiq tông, alứng ính mŏp sang acái nha-án dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el te inớh idô:
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Alứng nha-án ính mŏp sang crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng hơ, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el idô:
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Bôn munáq conh tớq vel Yaru-salem, nốh Si-mê-ôn. Án la ticuoi tinớng ŏ alứng peh simớt simơi parnai Yang Arbang-pilŏ́ng. Án ngcong níc ingái Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn munáq ticuoi tớq choi tamống ticuoi Isa-ra-el. Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át níc alứng án.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn án chom, án lớiq cuchet nsuoi te án bôn hôm Crit ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dŏq choi tamống ticuoi.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Ingái ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dông Si-mê-ôn mot tớq Dúng Sang Pưt. Ndóng ngki a-i a-ám Yê-su dông Yê-su nga Dúng Sang Pưt, co ính táq veng phep rit Isa-ra-el.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Si-mê-ôn ial cabêm ngai-acái ngki alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng idô:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Khoiq tớq dyơ arnáq inha ưq ada cư. Hoi-ngki khán inha dyôn cư ndon táq arnáq inha cuchet, la cư sáng bui lư,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 co mát cư khoiq hôm dyơ án ndon inha rêh dyôn choi tamống ticuoi.
30 Vi a tua salvação,
31 Arnáq ndô inha thuan chứng mát nhéq tưh ticuoi.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Án la arớq tabong tabal carna dyôn máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Nhơ án, nhéq tưh ticuoi bôn ayô ticuoi Isa-ra-el.”
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 A-i a-ám Yê-su sáng dut lư te parnai Si-mê-ôn tông te acái nha-án.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Dyơ Si-mê-ôn cớu seq callong bún dyôn nha-án, alứng án tông Mari a-i Yê-su idô: “Acái mái ndô, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh án dyôn a-ưi náq ticuoi Isa-ra-el têq át tumán lieh Yang Arbang-pilŏ́ng nhơ te án, alứng dyôn a-ưi náq ticuoi Isa-ra-el át yông te Yang Arbang-pilŏ́ng la co te án. Án ính apáh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi chom. Ma lư bôn clứng ticuoi ính tông chíl án.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Cứp callong máh ticuoi catốq dŏq tớq mít cannính, urớh máh callong ngki cơt mpáh nhéq. Alứng bôn callong anguaq lư tớq nga mái cơt arớq pla coih achít tớq mít cannính mái.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Bôn munáq ayáq ieuq loi tớq nga ngki tưi, nốh án la Ana, acái Pha-nual, top Asêr. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Te nsuoi, án bôn cayieq; án át alứng cayieq án bôn tupul cumo.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Cua ngki án át cammai tingôi anhúq án bôn ticol chít la puan cumo. Án lớiq bôn ngốh te Dúng Sang Pưt. Ingái alứng idáu án át sang tám níc Yang Arbang-pilŏ́ng. Án báq cớu alứng ót tanna.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Ma ndóng ngki táp án tớq nga a-i a-ám Yê-su. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông te ngai-acái ndô dyôn máh ticuoi ndon át ngcong munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn tớq taláh vel Yaru-salem.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Cua a-i a-ám Yê-su táq máh nốh veng phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el, dyơ nha-án chô lieh nga dúng nha-án tớq vel Na-saret, vúng Ca-lilê.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Yê-su pưt asớr alứng cơt bánh rêng. Án tubáiq lư. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn callong bún a-ưi.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Cứp cumo a-i a-ám Yê-su báq pôq nga vel pưt Yaru-salem dŏq cha bui ayư Ingái Ngốh.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Tớq Yê-su bôn mui chít la bar cumo, nha-án pôq sa nga vel Yaru-salem dŏq táq veng rit cha bui.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Cua ingái cha bui, nha-án ính chô lieh nga dúng. Ma Yê-su yôl át tớq vel Yaru-salem. A-i a-ám án lớiq chom án át lieh.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Nha-án parngíh án chô alứng yớu ndon pôq munơi. Iki nha-án pôq nhéq mui ingái. Tớq idáu, nha-án suo plốh máh em ai alứng yớu te vel nha-án.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Ma nha-án lớiq tumúh án. Iki nha-án píh lieh nga vel Yaru-salem, alứng suo án nga tuki.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Vít pe ingái, nha-án bôn tumúh án tớq Dúng Sang Pưt. Án ticu munơi alứng top thới pasoi te phep rit ticuoi Isa-ra-el. Án cammáng alứng plốh nha-án.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Máh ticuoi ndon cammáng sáng dut te parnai án ôi tubáiq lư.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Tớq a-i a-ám án hôm án, ngki nha-án sáng dut lư. A-i án tông án idô: “Acái ơi! Imo acái táq arớq ndô ada he? A-ám mái alứng cư tál lư suo mái.”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Yê-su ôi nha-án idô: “Co imo inha suo cư? Imo inha lớiq chom cư cóq át tớq dúng A-ám cư?”
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Ma nha-án lớiq apúh te parnai acái nha-án tông.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Dyơ Yê-su chô alứng a-i a-ám án nga vel Na-saret. Alứng án cammáng nhéq máh parnai a-i a-ám án tông. Ma a-i án cadyom dŏq tớq mít máh arnáq ndô.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Tư Yê-su pưt asớr, án cơt tubáiq lư loi. Alứng máh arnáq án táq la ŏ asớr lư loi chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng alứng chứng mát ticuoi hơ.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.