Lucas 2
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Máh ingái ngki Acu-tơ puo Rô-ma, cơt sút nhéq máh cruong paniar ngki. Án yua nhéq máh ticuoi pôq taran nốh tớq pứng abŏ́h, co án ính chom máh-mmo clứng ticuoi prái án.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Ndô la chư tôm lư ngai náp ticuoi, ndóng Curê-nie cơt sút tadưp Acu-tơ, tớq cruong Si-ri.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Nhéq máh ticuoi mmar chô nga vel nha-án, dŏq taran nốh tớq pứng abŏ́h tớq vel nha-án bôm.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Iki Yô-sep ngốh te vel Na-saret, vúng Ca-lilê. Án pôq nga vúng Yudê, vel Bet-lahem la vel Davit. Án mot vel ndô, co án la te tŏ́ng toiq Davit.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Án ính taran nốh tớq pứng abŏ́h nga tuki. Alứng án dông díh Mari la cán ngai ưq dyôn án ial táq campái. Ma Mari khoiq át cháq-iki dyơ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ndóng nha-án át tớq ngki, tớq ngư Mari carnian acái.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Dyơ án carnian acái conh pông. Án a-ul án tớq prới, alứng dŏq tớq tinaq sác, co máh dúng tớq vel ngki khoiq kitát nhéq ticuoi, lớiq bôn ntúq dyôn nha-án bíq.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tớq cruong ngki bôn ticuoi át bán pannán cưu, alứng tớq idáu nha-án át kiaq cưu tớq rong.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Tớq idáu ngki, bôn mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga nha-án, alứng ang te Yang Arbang-pilŏ́ng claq paniar nha-án; iki nha-án sáng adáh lư.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Tarneng ngki tông nha-án idô: “Êq adáh! Cư tớq tông inha mui nốh ŏ alứng bui ơn lư dyôn nhéq tưh ticuoi.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Ingái ndô tớq vel Davit, bôn munáq khoiq carnian dŏq choi tamống inha. Munáq ndô la Crit; án la Ưlla he.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ndô la tíc dyôn inha: Inha lư tumúh acái cusáu hưr ngai acuom tớq prới. Án bíq tớq tinaq sác.”
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Ndóng ngki táp bôn clứng lư tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng át munơi alứng tarneng ngki. Nhéq tưh nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, idô:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng ndon át tớq pilŏ́ng. Án dyôn callong ien ŏ tớq nga cúc cuteq ndô, la dyôn nga ticuoi ndon án sáng bui cannính.”
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Tư nhéq máh tarneng ngki ngốh te ticuoi bán cưu, alứng sớr lieh nga pilŏ́ng, dyơ ticuoi bán cưu munáq tardông munáq idô: “He! He pôq nga vel Bet-lahem. He pôq me arnáq ndon khoiq tớq arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông he.”
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Dyơ nha-án pôq chái lư; nha-án tumúh Mari, Yô-sep, alứng ngai-acái ndon mbơiq carnian. Án bíq tớq tinaq sác.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Tớq nha-án hôm iki, dyơ nha-án pôq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi te máh parnai nha-án khoiq sáng te tarneng khoiq tông te ngai-acái ngki.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Cứp náq ticuoi ndon cammáng parnai top bán cưu táq-ntêr sáng dut lư.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Ma Mari cadyom dŏq tớq mít án nhéq arnáq ndô.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Iki ticuoi bán cưu, ntơnh nha-án chô ntơnh nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, co máh arnáq nha-án khoiq sáng alứng hôm, la lư cơt in ngai khoiq tông nha-án.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Náp te ingái carnian ngai-acái ngki bôn ticol ingái, dyơ a-i a-ám án táq rit kít dyôn án veng phep rit ticuoi Isa-ra-el. Ingái ngki nha-án anốh acái nha-án la Yê-su. Nha-án ial nốh arớq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông nha-án ndóng Mari iyốh át cháq-iki.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Vít ngki Yô-sep alứng Mari dông acái nha-án nga vel pưt Yaru-salem dŏq táq rit sarau veng phep rit Môi-se khoiq tông, alứng ính mŏp sang acái nha-án dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el te inớh idô:
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Alứng nha-án ính mŏp sang crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng hơ, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el idô:
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Bôn munáq conh tớq vel Yaru-salem, nốh Si-mê-ôn. Án la ticuoi tinớng ŏ alứng peh simớt simơi parnai Yang Arbang-pilŏ́ng. Án ngcong níc ingái Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn munáq ticuoi tớq choi tamống ticuoi Isa-ra-el. Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át níc alứng án.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn án chom, án lớiq cuchet nsuoi te án bôn hôm Crit ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dŏq choi tamống ticuoi.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ingái ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dông Si-mê-ôn mot tớq Dúng Sang Pưt. Ndóng ngki a-i a-ám Yê-su dông Yê-su nga Dúng Sang Pưt, co ính táq veng phep rit Isa-ra-el.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Si-mê-ôn ial cabêm ngai-acái ngki alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng idô:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Khoiq tớq dyơ arnáq inha ưq ada cư. Hoi-ngki khán inha dyôn cư ndon táq arnáq inha cuchet, la cư sáng bui lư,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 co mát cư khoiq hôm dyơ án ndon inha rêh dyôn choi tamống ticuoi.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Arnáq ndô inha thuan chứng mát nhéq tưh ticuoi.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Án la arớq tabong tabal carna dyôn máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Nhơ án, nhéq tưh ticuoi bôn ayô ticuoi Isa-ra-el.”
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 A-i a-ám Yê-su sáng dut lư te parnai Si-mê-ôn tông te acái nha-án.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Dyơ Si-mê-ôn cớu seq callong bún dyôn nha-án, alứng án tông Mari a-i Yê-su idô: “Acái mái ndô, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh án dyôn a-ưi náq ticuoi Isa-ra-el têq át tumán lieh Yang Arbang-pilŏ́ng nhơ te án, alứng dyôn a-ưi náq ticuoi Isa-ra-el át yông te Yang Arbang-pilŏ́ng la co te án. Án ính apáh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi chom. Ma lư bôn clứng ticuoi ính tông chíl án.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Cứp callong máh ticuoi catốq dŏq tớq mít cannính, urớh máh callong ngki cơt mpáh nhéq. Alứng bôn callong anguaq lư tớq nga mái cơt arớq pla coih achít tớq mít cannính mái.”
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Bôn munáq ayáq ieuq loi tớq nga ngki tưi, nốh án la Ana, acái Pha-nual, top Asêr. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Te nsuoi, án bôn cayieq; án át alứng cayieq án bôn tupul cumo.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Cua ngki án át cammai tingôi anhúq án bôn ticol chít la puan cumo. Án lớiq bôn ngốh te Dúng Sang Pưt. Ingái alứng idáu án át sang tám níc Yang Arbang-pilŏ́ng. Án báq cớu alứng ót tanna.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Ma ndóng ngki táp án tớq nga a-i a-ám Yê-su. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông te ngai-acái ndô dyôn máh ticuoi ndon át ngcong munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn tớq taláh vel Yaru-salem.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Cua a-i a-ám Yê-su táq máh nốh veng phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el, dyơ nha-án chô lieh nga dúng nha-án tớq vel Na-saret, vúng Ca-lilê.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Yê-su pưt asớr alứng cơt bánh rêng. Án tubáiq lư. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn callong bún a-ưi.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Cứp cumo a-i a-ám Yê-su báq pôq nga vel pưt Yaru-salem dŏq cha bui ayư Ingái Ngốh.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Tớq Yê-su bôn mui chít la bar cumo, nha-án pôq sa nga vel Yaru-salem dŏq táq veng rit cha bui.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Cua ingái cha bui, nha-án ính chô lieh nga dúng. Ma Yê-su yôl át tớq vel Yaru-salem. A-i a-ám án lớiq chom án át lieh.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Nha-án parngíh án chô alứng yớu ndon pôq munơi. Iki nha-án pôq nhéq mui ingái. Tớq idáu, nha-án suo plốh máh em ai alứng yớu te vel nha-án.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Ma nha-án lớiq tumúh án. Iki nha-án píh lieh nga vel Yaru-salem, alứng suo án nga tuki.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Vít pe ingái, nha-án bôn tumúh án tớq Dúng Sang Pưt. Án ticu munơi alứng top thới pasoi te phep rit ticuoi Isa-ra-el. Án cammáng alứng plốh nha-án.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Máh ticuoi ndon cammáng sáng dut te parnai án ôi tubáiq lư.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Tớq a-i a-ám án hôm án, ngki nha-án sáng dut lư. A-i án tông án idô: “Acái ơi! Imo acái táq arớq ndô ada he? A-ám mái alứng cư tál lư suo mái.”
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Yê-su ôi nha-án idô: “Co imo inha suo cư? Imo inha lớiq chom cư cóq át tớq dúng A-ám cư?”
49 Ele respondeu:
50 Ma nha-án lớiq apúh te parnai acái nha-án tông.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Dyơ Yê-su chô alứng a-i a-ám án nga vel Na-saret. Alứng án cammáng nhéq máh parnai a-i a-ám án tông. Ma a-i án cadyom dŏq tớq mít máh arnáq ndô.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Tư Yê-su pưt asớr, án cơt tubáiq lư loi. Alứng máh arnáq án táq la ŏ asớr lư loi chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng alứng chứng mát ticuoi hơ.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.