Lucas 2

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Máh ingái ngki Acu-tơ puo Rô-ma, cơt sút nhéq máh cruong paniar ngki. Án yua nhéq máh ticuoi pôq taran nốh tớq pứng abŏ́h, co án ính chom máh-mmo clứng ticuoi prái án.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 Ndô la chư tôm lư ngai náp ticuoi, ndóng Curê-nie cơt sút tadưp Acu-tơ, tớq cruong Si-ri.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Nhéq máh ticuoi mmar chô nga vel nha-án, dŏq taran nốh tớq pứng abŏ́h tớq vel nha-án bôm.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Iki Yô-sep ngốh te vel Na-saret, vúng Ca-lilê. Án pôq nga vúng Yudê, vel Bet-lahem la vel Davit. Án mot vel ndô, co án la te tŏ́ng toiq Davit.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Án ính taran nốh tớq pứng abŏ́h nga tuki. Alứng án dông díh Mari la cán ngai ưq dyôn án ial táq campái. Ma Mari khoiq át cháq-iki dyơ.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Ndóng nha-án át tớq ngki, tớq ngư Mari carnian acái.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Dyơ án carnian acái conh pông. Án a-ul án tớq prới, alứng dŏq tớq tinaq sác, co máh dúng tớq vel ngki khoiq kitát nhéq ticuoi, lớiq bôn ntúq dyôn nha-án bíq.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Tớq cruong ngki bôn ticuoi át bán pannán cưu, alứng tớq idáu nha-án át kiaq cưu tớq rong.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Tớq idáu ngki, bôn mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga nha-án, alứng ang te Yang Arbang-pilŏ́ng claq paniar nha-án; iki nha-án sáng adáh lư.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Tarneng ngki tông nha-án idô: “Êq adáh! Cư tớq tông inha mui nốh ŏ alứng bui ơn lư dyôn nhéq tưh ticuoi.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Ingái ndô tớq vel Davit, bôn munáq khoiq carnian dŏq choi tamống inha. Munáq ndô la Crit; án la Ưlla he.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ndô la tíc dyôn inha: Inha lư tumúh acái cusáu hưr ngai acuom tớq prới. Án bíq tớq tinaq sác.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ndóng ngki táp bôn clứng lư tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng át munơi alứng tarneng ngki. Nhéq tưh nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, idô:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Lư ayô Yang Arbang-pilŏ́ng ndon át tớq pilŏ́ng. Án dyôn callong ien ŏ tớq nga cúc cuteq ndô, la dyôn nga ticuoi ndon án sáng bui cannính.”
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Tư nhéq máh tarneng ngki ngốh te ticuoi bán cưu, alứng sớr lieh nga pilŏ́ng, dyơ ticuoi bán cưu munáq tardông munáq idô: “He! He pôq nga vel Bet-lahem. He pôq me arnáq ndon khoiq tớq arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông he.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Dyơ nha-án pôq chái lư; nha-án tumúh Mari, Yô-sep, alứng ngai-acái ndon mbơiq carnian. Án bíq tớq tinaq sác.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Tớq nha-án hôm iki, dyơ nha-án pôq táq-ntêr dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi te máh parnai nha-án khoiq sáng te tarneng khoiq tông te ngai-acái ngki.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 Cứp náq ticuoi ndon cammáng parnai top bán cưu táq-ntêr sáng dut lư.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Ma Mari cadyom dŏq tớq mít án nhéq arnáq ndô.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Iki ticuoi bán cưu, ntơnh nha-án chô ntơnh nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng, co máh arnáq nha-án khoiq sáng alứng hôm, la lư cơt in ngai khoiq tông nha-án.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 Náp te ingái carnian ngai-acái ngki bôn ticol ingái, dyơ a-i a-ám án táq rit kít dyôn án veng phep rit ticuoi Isa-ra-el. Ingái ngki nha-án anốh acái nha-án la Yê-su. Nha-án ial nốh arớq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông nha-án ndóng Mari iyốh át cháq-iki.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Vít ngki Yô-sep alứng Mari dông acái nha-án nga vel pưt Yaru-salem dŏq táq rit sarau veng phep rit Môi-se khoiq tông, alứng ính mŏp sang acái nha-án dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el te inớh idô:
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Alứng nha-án ính mŏp sang crơng dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng hơ, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el idô:
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Bôn munáq conh tớq vel Yaru-salem, nốh Si-mê-ôn. Án la ticuoi tinớng ŏ alứng peh simớt simơi parnai Yang Arbang-pilŏ́ng. Án ngcong níc ingái Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn munáq ticuoi tớq choi tamống ticuoi Isa-ra-el. Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át níc alứng án.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn án chom, án lớiq cuchet nsuoi te án bôn hôm Crit ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dŏq choi tamống ticuoi.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ingái ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dông Si-mê-ôn mot tớq Dúng Sang Pưt. Ndóng ngki a-i a-ám Yê-su dông Yê-su nga Dúng Sang Pưt, co ính táq veng phep rit Isa-ra-el.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Si-mê-ôn ial cabêm ngai-acái ngki alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng idô:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Khoiq tớq dyơ arnáq inha ưq ada cư. Hoi-ngki khán inha dyôn cư ndon táq arnáq inha cuchet, la cư sáng bui lư,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 co mát cư khoiq hôm dyơ án ndon inha rêh dyôn choi tamống ticuoi.
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 Arnáq ndô inha thuan chứng mát nhéq tưh ticuoi.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Án la arớq tabong tabal carna dyôn máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el. Nhơ án, nhéq tưh ticuoi bôn ayô ticuoi Isa-ra-el.”
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 A-i a-ám Yê-su sáng dut lư te parnai Si-mê-ôn tông te acái nha-án.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Dyơ Si-mê-ôn cớu seq callong bún dyôn nha-án, alứng án tông Mari a-i Yê-su idô: “Acái mái ndô, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh án dyôn a-ưi náq ticuoi Isa-ra-el têq át tumán lieh Yang Arbang-pilŏ́ng nhơ te án, alứng dyôn a-ưi náq ticuoi Isa-ra-el át yông te Yang Arbang-pilŏ́ng la co te án. Án ính apáh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi chom. Ma lư bôn clứng ticuoi ính tông chíl án.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Cứp callong máh ticuoi catốq dŏq tớq mít cannính, urớh máh callong ngki cơt mpáh nhéq. Alứng bôn callong anguaq lư tớq nga mái cơt arớq pla coih achít tớq mít cannính mái.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Bôn munáq ayáq ieuq loi tớq nga ngki tưi, nốh án la Ana, acái Pha-nual, top Asêr. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Te nsuoi, án bôn cayieq; án át alứng cayieq án bôn tupul cumo.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Cua ngki án át cammai tingôi anhúq án bôn ticol chít la puan cumo. Án lớiq bôn ngốh te Dúng Sang Pưt. Ingái alứng idáu án át sang tám níc Yang Arbang-pilŏ́ng. Án báq cớu alứng ót tanna.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ma ndóng ngki táp án tớq nga a-i a-ám Yê-su. Dyơ án si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông te ngai-acái ndô dyôn máh ticuoi ndon át ngcong munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn tớq taláh vel Yaru-salem.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Cua a-i a-ám Yê-su táq máh nốh veng phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq patáp ticuoi Isa-ra-el, dyơ nha-án chô lieh nga dúng nha-án tớq vel Na-saret, vúng Ca-lilê.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Yê-su pưt asớr alứng cơt bánh rêng. Án tubáiq lư. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn callong bún a-ưi.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Cứp cumo a-i a-ám Yê-su báq pôq nga vel pưt Yaru-salem dŏq cha bui ayư Ingái Ngốh.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Tớq Yê-su bôn mui chít la bar cumo, nha-án pôq sa nga vel Yaru-salem dŏq táq veng rit cha bui.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Cua ingái cha bui, nha-án ính chô lieh nga dúng. Ma Yê-su yôl át tớq vel Yaru-salem. A-i a-ám án lớiq chom án át lieh.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Nha-án parngíh án chô alứng yớu ndon pôq munơi. Iki nha-án pôq nhéq mui ingái. Tớq idáu, nha-án suo plốh máh em ai alứng yớu te vel nha-án.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Ma nha-án lớiq tumúh án. Iki nha-án píh lieh nga vel Yaru-salem, alứng suo án nga tuki.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 Vít pe ingái, nha-án bôn tumúh án tớq Dúng Sang Pưt. Án ticu munơi alứng top thới pasoi te phep rit ticuoi Isa-ra-el. Án cammáng alứng plốh nha-án.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Máh ticuoi ndon cammáng sáng dut te parnai án ôi tubáiq lư.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Tớq a-i a-ám án hôm án, ngki nha-án sáng dut lư. A-i án tông án idô: “Acái ơi! Imo acái táq arớq ndô ada he? A-ám mái alứng cư tál lư suo mái.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Yê-su ôi nha-án idô: “Co imo inha suo cư? Imo inha lớiq chom cư cóq át tớq dúng A-ám cư?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Ma nha-án lớiq apúh te parnai acái nha-án tông.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Dyơ Yê-su chô alứng a-i a-ám án nga vel Na-saret. Alứng án cammáng nhéq máh parnai a-i a-ám án tông. Ma a-i án cadyom dŏq tớq mít máh arnáq ndô.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Tư Yê-su pưt asớr, án cơt tubáiq lư loi. Alứng máh arnáq án táq la ŏ asớr lư loi chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng alứng chứng mát ticuoi hơ.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.