Lucas 1

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ơ avốq Theu-phulơ ơi! Bôn clứng ticuoi khoiq catóng taran te máh arnáq Yê-su khoiq táq. Máh parnai ngki khoiq tớq nga he dyơ.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Máh ticuoi ngki chom te arnáq Yê-su, co nha-án bôn sáng te ticuoi ndon bôn hôm Yê-su te tôm lư. Dyơ nha-án cato máh parnai ŏ ngki dyôn he chom tưi.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Tôm lư, cư khoiq catóng rian dyôn chom arlớih lư te máh parnai nha-án cato. Co iki cư ính taran cơt lơp te máh parnai ngki dyôn mái.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Cư táq iki ính mái chom simớt lư te máh parnai nha-án khoiq tông mái.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Ndóng pang Hê-rôt cơt puo vúng Yudê, bôn munáq te top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, nốh Sa-chari. Án la te tŏ́ng toiq Abie, ticuoi teng rit sang te inớh. Campái Sa-chari nốh Ê-li-sabet, te tŏ́ng toiq Arôn tưi.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Nha-án bar náq la ticuoi tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án peh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp, alứng nha-án ớq callong luaih dyôn ngai têq tíq.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Nha-án ớq acái, co Ê-li-sabet la ticuoi cut, alứng nha-án khoiq ieuq hơ.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 — ausente —
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 — ausente —
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Ndóng án mot bet crơng thum, bôn clứng ticuoi át rum cớu culái tieh.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Dyơ bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga án. Tarneng ngki tayứng pa atớm parông ngai báq bet crơng thum.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Tư Sa-chari hôm tarneng ngki, án sáng dut alứng adáh lư.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Ma tarneng ngki tông idô: “Sa-chari ơi! Mái êq adáh. Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ráp dyơ parnai mái cớu. Ê-li-sabet campái mái, urớh án carnian mui lám acái conh. Cóq inha anốh ngai-acái ngki nốh Yon.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Urớh mái sáng bui ơn lư co mái bôn acái conh. Alứng clứng ticuoi sáng bui tưi tớq ingái acái conh ngki carnian,
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 co án cơt pưt lư chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Án lớiq têq ngoiq sieu, díh cứp nốh ndon táq dyôn bol. Alứng bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án, náp te ingái a-i án carnian án.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Urớh án táq dyôn clứng ticuoi Isa-ra-el píh tin lieh Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla nha-án.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Urớh án pôq nsuoi Ưlla alứng án bôn mít cannính nha chức arớq Ê-li la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki án táq dyôn a-ám alứng acái cơt lieh mui mít. Alứng án ính táq dyôn nha-án ndon cớng ngan píh cơt ticuoi tinớng ŏ lieh. Án táq máh nốh ngki ính choi máh ticuoi dyôn pien lieh mít cannính, dŏq Ưlla têq cơt Ưlla nha-án.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Sa-chari plốh tarneng ngki idô: “Imo têq cư chom arnáq ngki lư cơt? Cư alứng campái cư khoiq ieuq dyơ.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Ma tarneng ngki ôi án idô: “Nốh cư la Capriel. Cư la tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon báq tayứng chứng mát án. Án yua cư tớq tông mái dyôn chom te nốh ŏ ndô.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Hoi-ndô ngcang mái cơt lúng tingôi ingái máh nốh ndô tớq, co mái lớiq náp parnai cư. Tư máh arnáq ndô tớq, ngki cơt tarvớiq simớt cư khoiq tông.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Ndóng ngki bôn clứng ticuoi át pớn Sa-chari culái tieh. Nha-án sáng laq lư Sa-chari át dưnh tớq dúng sang.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Tư Sa-chari ngốh, án lớiq têq táq-ntêr mui callong amớh nnáng. Iki nha-án chom án khoiq hôm Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn án hôm. Amớh Sa-chari ính táq-ntêr la án táq-ntêr tớq ati sớng, co ngcang án khoiq cơt lúng.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Tớq cua máh ingái Sa-chari táq arnáq tớq dúng sang, dyơ án chô nga dúng án.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Vít máh ingái ngki, Ê-li-sabet campái án, át cháq-iki. Dyơ Ê-li-sabet át níc tớq dúng alứng lớiq ngốh pôq tumo sám bôn sông kisái.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Alứng án tông idô: “Hoi-ndô cư sáng bui ơn lư, co Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư át cháq-iki; iki cư lớiq sáng achiet táq ticuoi cannŏ́h nnáng co cư ớq acái.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Ê-li-sabet át cháq-iki khoiq tupát kisái dyơ. Tớq kisái ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng yua tarneng án, Capriel, pôq nga vel Na-saret, vúng Ca-lilê.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Capriel dông parnai Yang Arbang-pilŏ́ng nga munáq cumor plŏt, nốh Mari. A-i a-ám án khoiq par-ưq dyôn án tar-ial alứng munáq conh, nốh Yô-sep. Yô-sep la te tŏ́ng toiq Davit, puo ticuoi Isa-ra-el te inớh.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Tarneng ngki tớq nga Mari, alứng pasôl idô: “Bánh tưi Mari. Yang Arbang-pilŏ́ng lư át alứng mái, alứng án dyôn mái bôn callong bún pưt lư!”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Tư Mari sáng parnai tarneng tông iki, án sáng dut alứng crŏ́q lư. Án lớiq chom co imo tarneng tông ada án parnai ngki.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Tarneng ngki tông án idô: “Mari ơi! Mái êq adáh, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh mái dyôn bôn callong bún.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Lớiq dưnh nnáng mái lư át cháq-iki; dyơ mái carnian mui lám acái conh. Cóq mái anốh nốh án la Yê-su.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Urớh án cơt sút, alứng ngai dŏq án la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla he ính chóh án dyôn cơt puo muchứng achúc achiac án Davit te inớh tưi.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Án lư cơt níc puo máh tŏ́ng toiq Yacốp tingôi sút nhéq pang!”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Mari ôi tarneng ngki idô: “Imo têq cơt nốh ndô nga cư? Cư lớiq nai bíq munơi alứng ticuoi conh.”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Ma tarneng ôi án idô: “Tatun, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng lư át alứng mái. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h kiaq me mái. Iki mái bôn acái práh ŏ lư. Ngai dŏq acái mái la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Mái ayư te ơi mái Ê-li-sabet. Án la ticuoi khoiq ieuq, alứng ngai tông án la ticuoi cut. Ma hoi-ngki án át cháq-iki mui lám acái conh. Án át cháq-iki khoiq tupát kisái dyơ.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq nhéq cứp arnáq.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Dyơ Mari ôi idô: “Cư la ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư seq máh nốh mái tông, dyôn tớq nga cư.”
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Tớq callúng máh ingái ngki, Mari thuan pôq nga mui vel ndon át tớq king cóh vúng Yudê. Án pôq chái lư, co ính tớq adứh nga vel ngki.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Tư án tớq, án mot tớq dúng Sa-chari, alứng án cabánh Ê-li-sabet.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ndóng Ê-li-sabet sáng Mari cabánh án, iki acái tớq pallúng án táq-arto. Alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Dyơ án tông yứng lư idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn mái bôn callong bún hơn nhéq te máh ticuoi cán! Alứng acái tớq pallúng mái, án bôn callong bún tưi!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Co imo a-i Ưlla cư tớq alang cư? Arnáq ndô la pưt lư dyôn cư!
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Ndóng cư sáng parnai mái cabánh cư, acái tớq pallúng cư táq-arto, co án sáng bui tưi.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Bún lư mái, co mái tin, iki lư cơt arớq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông ada mái!”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Dyơ Mari tông idô:
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Alứng mít cannính cư sáng bui hơr lư,
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Cư la ticuoi ngáq sớng ndon táq arnáq án,
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 co Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Án sruiq táq máh ticuoi ndon dyám náp án
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Án khoiq táq arnáq pưt lư na ati án táp.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Án khoiq táq ada nha-án ndon sút pưt cơt lớiq sút pưt nnáng.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Án khoiq dyôn máh ticuoi ớq cơt bôn cứp nốh ŏ.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Án lớiq bôn clớiq máh callong án khoiq carhŏt ada achúc achiac he.
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Án sruiq táq A-praham alứng máh tŏ́ng toiq A-praham níc-níc!”
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Cua Mari tông máh parnai ngki, dyơ án át alứng Ê-li-sabet bôn pe kisái. Vít ngki án chô lieh nga dúng án.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Dyơ tớq ngư Ê-li-sabet carnian acái, án carnian mui lám acái conh.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Máh ticuoi tớq vel ngki, alứng máh em ai án khoiq sáng te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng sruiq táq Ê-li-sabet. Iki nha-án sáng bui tưi alứng Ê-li-sabet.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Tớq ngai-acái ngki bôn ticol ingái, nha-án pôq táq rit kít dyôn án. Nha-án ính anốh nốh án la Sa-chari, soi nốh a-ám án.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Ma a-i án tông idô: “Lớiq! He dŏq nốh án la Yon.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Ma máh ticuoi ngki tông idô: “Tớq sớu mái lớiq bôn ngai bôn nốh arớq iki!”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Dyơ nha-án plốh a-ám acái ngki na ati. Co nha-án ính chom, amớh án ính dŏq nốh acái án.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Sa-chari seq mui mêng pan két; dyơ án taran tớq pan idô: “Nốh án la Yon.”
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Ndóng ngki táp Sa-chari têq lieh táq-ntêr, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Máh ticuoi tớq vel ngki sáng laq lư. Alứng arnáq ndô cơt rŏ́h mưt-mư cứp ntúq tớq king cóh vúng Yudê.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Máh ticuoi ndon sáng te arnáq ndô, nha-án cadyom dŏq tớq mít, alứng munáq plốh munáq idô: “Ngai-acái ndô urớh án cơt imo?” Co Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng án.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Dyơ Sa-chari a-ám ngai-acái bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Iki án cato parnai te Yang Arbang-pilŏ́ng idô:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Cóq he ayô Ưlla he,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Án dyôn munáq ndon bôn chức lư
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Nhéq nốh ndô Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 Án khoiq ưq ính choi he dyôn vít te ticuoi picon,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Án khoiq amoih achúc achiac he.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Án khoiq carhŏt ada A-praham
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Án ính choi he
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 án táq iki la dŏq he têq át tinớng nha práh ŏ chứng mát án
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 “Acái cư ơi! Urớh ngai dŏq mái
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Alứng mái tông dyôn máh ticuoi án bôn chom,
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Co Yang Arbang-pilŏ́ng he sáng sruiq táq,
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Ticuoi ngki tớq te pilŏ́ng,
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Dyơ ngai-acái ngki pưt asớr, alứng án bôn mít cannính ính lư veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Án át tớq ntúq aih tingôi ingái án tabớq táq arnáq dŏq apáh dyôn máh ticuoi Isa-ra-el hôm.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.