Lucas 1

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ơ avốq Theu-phulơ ơi! Bôn clứng ticuoi khoiq catóng taran te máh arnáq Yê-su khoiq táq. Máh parnai ngki khoiq tớq nga he dyơ.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Máh ticuoi ngki chom te arnáq Yê-su, co nha-án bôn sáng te ticuoi ndon bôn hôm Yê-su te tôm lư. Dyơ nha-án cato máh parnai ŏ ngki dyôn he chom tưi.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Tôm lư, cư khoiq catóng rian dyôn chom arlớih lư te máh parnai nha-án cato. Co iki cư ính taran cơt lơp te máh parnai ngki dyôn mái.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Cư táq iki ính mái chom simớt lư te máh parnai nha-án khoiq tông mái.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Ndóng pang Hê-rôt cơt puo vúng Yudê, bôn munáq te top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, nốh Sa-chari. Án la te tŏ́ng toiq Abie, ticuoi teng rit sang te inớh. Campái Sa-chari nốh Ê-li-sabet, te tŏ́ng toiq Arôn tưi.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Nha-án bar náq la ticuoi tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án peh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp, alứng nha-án ớq callong luaih dyôn ngai têq tíq.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Nha-án ớq acái, co Ê-li-sabet la ticuoi cut, alứng nha-án khoiq ieuq hơ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Ndóng án mot bet crơng thum, bôn clứng ticuoi át rum cớu culái tieh.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Dyơ bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga án. Tarneng ngki tayứng pa atớm parông ngai báq bet crơng thum.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tư Sa-chari hôm tarneng ngki, án sáng dut alứng adáh lư.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ma tarneng ngki tông idô: “Sa-chari ơi! Mái êq adáh. Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ráp dyơ parnai mái cớu. Ê-li-sabet campái mái, urớh án carnian mui lám acái conh. Cóq inha anốh ngai-acái ngki nốh Yon.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Urớh mái sáng bui ơn lư co mái bôn acái conh. Alứng clứng ticuoi sáng bui tưi tớq ingái acái conh ngki carnian,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 co án cơt pưt lư chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Án lớiq têq ngoiq sieu, díh cứp nốh ndon táq dyôn bol. Alứng bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án, náp te ingái a-i án carnian án.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Urớh án táq dyôn clứng ticuoi Isa-ra-el píh tin lieh Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla nha-án.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Urớh án pôq nsuoi Ưlla alứng án bôn mít cannính nha chức arớq Ê-li la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki án táq dyôn a-ám alứng acái cơt lieh mui mít. Alứng án ính táq dyôn nha-án ndon cớng ngan píh cơt ticuoi tinớng ŏ lieh. Án táq máh nốh ngki ính choi máh ticuoi dyôn pien lieh mít cannính, dŏq Ưlla têq cơt Ưlla nha-án.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Sa-chari plốh tarneng ngki idô: “Imo têq cư chom arnáq ngki lư cơt? Cư alứng campái cư khoiq ieuq dyơ.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Ma tarneng ngki ôi án idô: “Nốh cư la Capriel. Cư la tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon báq tayứng chứng mát án. Án yua cư tớq tông mái dyôn chom te nốh ŏ ndô.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Hoi-ndô ngcang mái cơt lúng tingôi ingái máh nốh ndô tớq, co mái lớiq náp parnai cư. Tư máh arnáq ndô tớq, ngki cơt tarvớiq simớt cư khoiq tông.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Ndóng ngki bôn clứng ticuoi át pớn Sa-chari culái tieh. Nha-án sáng laq lư Sa-chari át dưnh tớq dúng sang.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Tư Sa-chari ngốh, án lớiq têq táq-ntêr mui callong amớh nnáng. Iki nha-án chom án khoiq hôm Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn án hôm. Amớh Sa-chari ính táq-ntêr la án táq-ntêr tớq ati sớng, co ngcang án khoiq cơt lúng.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Tớq cua máh ingái Sa-chari táq arnáq tớq dúng sang, dyơ án chô nga dúng án.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Vít máh ingái ngki, Ê-li-sabet campái án, át cháq-iki. Dyơ Ê-li-sabet át níc tớq dúng alứng lớiq ngốh pôq tumo sám bôn sông kisái.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Alứng án tông idô: “Hoi-ndô cư sáng bui ơn lư, co Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư át cháq-iki; iki cư lớiq sáng achiet táq ticuoi cannŏ́h nnáng co cư ớq acái.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Ê-li-sabet át cháq-iki khoiq tupát kisái dyơ. Tớq kisái ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng yua tarneng án, Capriel, pôq nga vel Na-saret, vúng Ca-lilê.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Capriel dông parnai Yang Arbang-pilŏ́ng nga munáq cumor plŏt, nốh Mari. A-i a-ám án khoiq par-ưq dyôn án tar-ial alứng munáq conh, nốh Yô-sep. Yô-sep la te tŏ́ng toiq Davit, puo ticuoi Isa-ra-el te inớh.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Tarneng ngki tớq nga Mari, alứng pasôl idô: “Bánh tưi Mari. Yang Arbang-pilŏ́ng lư át alứng mái, alứng án dyôn mái bôn callong bún pưt lư!”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Tư Mari sáng parnai tarneng tông iki, án sáng dut alứng crŏ́q lư. Án lớiq chom co imo tarneng tông ada án parnai ngki.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Tarneng ngki tông án idô: “Mari ơi! Mái êq adáh, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh mái dyôn bôn callong bún.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Lớiq dưnh nnáng mái lư át cháq-iki; dyơ mái carnian mui lám acái conh. Cóq mái anốh nốh án la Yê-su.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Urớh án cơt sút, alứng ngai dŏq án la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla he ính chóh án dyôn cơt puo muchứng achúc achiac án Davit te inớh tưi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Án lư cơt níc puo máh tŏ́ng toiq Yacốp tingôi sút nhéq pang!”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Mari ôi tarneng ngki idô: “Imo têq cơt nốh ndô nga cư? Cư lớiq nai bíq munơi alứng ticuoi conh.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Ma tarneng ôi án idô: “Tatun, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng lư át alứng mái. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h kiaq me mái. Iki mái bôn acái práh ŏ lư. Ngai dŏq acái mái la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Mái ayư te ơi mái Ê-li-sabet. Án la ticuoi khoiq ieuq, alứng ngai tông án la ticuoi cut. Ma hoi-ngki án át cháq-iki mui lám acái conh. Án át cháq-iki khoiq tupát kisái dyơ.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq nhéq cứp arnáq.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Dyơ Mari ôi idô: “Cư la ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư seq máh nốh mái tông, dyôn tớq nga cư.”
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Tớq callúng máh ingái ngki, Mari thuan pôq nga mui vel ndon át tớq king cóh vúng Yudê. Án pôq chái lư, co ính tớq adứh nga vel ngki.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Tư án tớq, án mot tớq dúng Sa-chari, alứng án cabánh Ê-li-sabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Ndóng Ê-li-sabet sáng Mari cabánh án, iki acái tớq pallúng án táq-arto. Alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Dyơ án tông yứng lư idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn mái bôn callong bún hơn nhéq te máh ticuoi cán! Alứng acái tớq pallúng mái, án bôn callong bún tưi!
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Co imo a-i Ưlla cư tớq alang cư? Arnáq ndô la pưt lư dyôn cư!
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ndóng cư sáng parnai mái cabánh cư, acái tớq pallúng cư táq-arto, co án sáng bui tưi.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Bún lư mái, co mái tin, iki lư cơt arớq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông ada mái!”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Dyơ Mari tông idô:
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Alứng mít cannính cư sáng bui hơr lư,
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Cư la ticuoi ngáq sớng ndon táq arnáq án,
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 co Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Án sruiq táq máh ticuoi ndon dyám náp án
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Án khoiq táq arnáq pưt lư na ati án táp.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Án khoiq táq ada nha-án ndon sút pưt cơt lớiq sút pưt nnáng.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Án khoiq dyôn máh ticuoi ớq cơt bôn cứp nốh ŏ.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Án lớiq bôn clớiq máh callong án khoiq carhŏt ada achúc achiac he.
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 Án sruiq táq A-praham alứng máh tŏ́ng toiq A-praham níc-níc!”
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Cua Mari tông máh parnai ngki, dyơ án át alứng Ê-li-sabet bôn pe kisái. Vít ngki án chô lieh nga dúng án.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Dyơ tớq ngư Ê-li-sabet carnian acái, án carnian mui lám acái conh.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Máh ticuoi tớq vel ngki, alứng máh em ai án khoiq sáng te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng sruiq táq Ê-li-sabet. Iki nha-án sáng bui tưi alứng Ê-li-sabet.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Tớq ngai-acái ngki bôn ticol ingái, nha-án pôq táq rit kít dyôn án. Nha-án ính anốh nốh án la Sa-chari, soi nốh a-ám án.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Ma a-i án tông idô: “Lớiq! He dŏq nốh án la Yon.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Ma máh ticuoi ngki tông idô: “Tớq sớu mái lớiq bôn ngai bôn nốh arớq iki!”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Dyơ nha-án plốh a-ám acái ngki na ati. Co nha-án ính chom, amớh án ính dŏq nốh acái án.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Sa-chari seq mui mêng pan két; dyơ án taran tớq pan idô: “Nốh án la Yon.”
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ndóng ngki táp Sa-chari têq lieh táq-ntêr, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Máh ticuoi tớq vel ngki sáng laq lư. Alứng arnáq ndô cơt rŏ́h mưt-mư cứp ntúq tớq king cóh vúng Yudê.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Máh ticuoi ndon sáng te arnáq ndô, nha-án cadyom dŏq tớq mít, alứng munáq plốh munáq idô: “Ngai-acái ndô urớh án cơt imo?” Co Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng án.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Dyơ Sa-chari a-ám ngai-acái bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Iki án cato parnai te Yang Arbang-pilŏ́ng idô:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Cóq he ayô Ưlla he,
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Án dyôn munáq ndon bôn chức lư
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Nhéq nốh ndô Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Án khoiq ưq ính choi he dyôn vít te ticuoi picon,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Án khoiq amoih achúc achiac he.
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Án khoiq carhŏt ada A-praham
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 Án ính choi he
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 án táq iki la dŏq he têq át tinớng nha práh ŏ chứng mát án
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 “Acái cư ơi! Urớh ngai dŏq mái
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Alứng mái tông dyôn máh ticuoi án bôn chom,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Co Yang Arbang-pilŏ́ng he sáng sruiq táq,
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 Ticuoi ngki tớq te pilŏ́ng,
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Dyơ ngai-acái ngki pưt asớr, alứng án bôn mít cannính ính lư veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Án át tớq ntúq aih tingôi ingái án tabớq táq arnáq dŏq apáh dyôn máh ticuoi Isa-ra-el hôm.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.