Lucas 1

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ơ avốq Theu-phulơ ơi! Bôn clứng ticuoi khoiq catóng taran te máh arnáq Yê-su khoiq táq. Máh parnai ngki khoiq tớq nga he dyơ.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Máh ticuoi ngki chom te arnáq Yê-su, co nha-án bôn sáng te ticuoi ndon bôn hôm Yê-su te tôm lư. Dyơ nha-án cato máh parnai ŏ ngki dyôn he chom tưi.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Tôm lư, cư khoiq catóng rian dyôn chom arlớih lư te máh parnai nha-án cato. Co iki cư ính taran cơt lơp te máh parnai ngki dyôn mái.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Cư táq iki ính mái chom simớt lư te máh parnai nha-án khoiq tông mái.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Ndóng pang Hê-rôt cơt puo vúng Yudê, bôn munáq te top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, nốh Sa-chari. Án la te tŏ́ng toiq Abie, ticuoi teng rit sang te inớh. Campái Sa-chari nốh Ê-li-sabet, te tŏ́ng toiq Arôn tưi.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Nha-án bar náq la ticuoi tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án peh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp, alứng nha-án ớq callong luaih dyôn ngai têq tíq.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Nha-án ớq acái, co Ê-li-sabet la ticuoi cut, alứng nha-án khoiq ieuq hơ.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 — ausente —
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ndóng án mot bet crơng thum, bôn clứng ticuoi át rum cớu culái tieh.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Dyơ bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga án. Tarneng ngki tayứng pa atớm parông ngai báq bet crơng thum.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tư Sa-chari hôm tarneng ngki, án sáng dut alứng adáh lư.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ma tarneng ngki tông idô: “Sa-chari ơi! Mái êq adáh. Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ráp dyơ parnai mái cớu. Ê-li-sabet campái mái, urớh án carnian mui lám acái conh. Cóq inha anốh ngai-acái ngki nốh Yon.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Urớh mái sáng bui ơn lư co mái bôn acái conh. Alứng clứng ticuoi sáng bui tưi tớq ingái acái conh ngki carnian,
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 co án cơt pưt lư chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Án lớiq têq ngoiq sieu, díh cứp nốh ndon táq dyôn bol. Alứng bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án, náp te ingái a-i án carnian án.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Urớh án táq dyôn clứng ticuoi Isa-ra-el píh tin lieh Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla nha-án.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Urớh án pôq nsuoi Ưlla alứng án bôn mít cannính nha chức arớq Ê-li la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki án táq dyôn a-ám alứng acái cơt lieh mui mít. Alứng án ính táq dyôn nha-án ndon cớng ngan píh cơt ticuoi tinớng ŏ lieh. Án táq máh nốh ngki ính choi máh ticuoi dyôn pien lieh mít cannính, dŏq Ưlla têq cơt Ưlla nha-án.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Sa-chari plốh tarneng ngki idô: “Imo têq cư chom arnáq ngki lư cơt? Cư alứng campái cư khoiq ieuq dyơ.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ma tarneng ngki ôi án idô: “Nốh cư la Capriel. Cư la tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon báq tayứng chứng mát án. Án yua cư tớq tông mái dyôn chom te nốh ŏ ndô.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Hoi-ndô ngcang mái cơt lúng tingôi ingái máh nốh ndô tớq, co mái lớiq náp parnai cư. Tư máh arnáq ndô tớq, ngki cơt tarvớiq simớt cư khoiq tông.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Ndóng ngki bôn clứng ticuoi át pớn Sa-chari culái tieh. Nha-án sáng laq lư Sa-chari át dưnh tớq dúng sang.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Tư Sa-chari ngốh, án lớiq têq táq-ntêr mui callong amớh nnáng. Iki nha-án chom án khoiq hôm Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn án hôm. Amớh Sa-chari ính táq-ntêr la án táq-ntêr tớq ati sớng, co ngcang án khoiq cơt lúng.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Tớq cua máh ingái Sa-chari táq arnáq tớq dúng sang, dyơ án chô nga dúng án.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Vít máh ingái ngki, Ê-li-sabet campái án, át cháq-iki. Dyơ Ê-li-sabet át níc tớq dúng alứng lớiq ngốh pôq tumo sám bôn sông kisái.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Alứng án tông idô: “Hoi-ndô cư sáng bui ơn lư, co Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư át cháq-iki; iki cư lớiq sáng achiet táq ticuoi cannŏ́h nnáng co cư ớq acái.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Ê-li-sabet át cháq-iki khoiq tupát kisái dyơ. Tớq kisái ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng yua tarneng án, Capriel, pôq nga vel Na-saret, vúng Ca-lilê.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Capriel dông parnai Yang Arbang-pilŏ́ng nga munáq cumor plŏt, nốh Mari. A-i a-ám án khoiq par-ưq dyôn án tar-ial alứng munáq conh, nốh Yô-sep. Yô-sep la te tŏ́ng toiq Davit, puo ticuoi Isa-ra-el te inớh.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Tarneng ngki tớq nga Mari, alứng pasôl idô: “Bánh tưi Mari. Yang Arbang-pilŏ́ng lư át alứng mái, alứng án dyôn mái bôn callong bún pưt lư!”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Tư Mari sáng parnai tarneng tông iki, án sáng dut alứng crŏ́q lư. Án lớiq chom co imo tarneng tông ada án parnai ngki.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Tarneng ngki tông án idô: “Mari ơi! Mái êq adáh, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh mái dyôn bôn callong bún.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Lớiq dưnh nnáng mái lư át cháq-iki; dyơ mái carnian mui lám acái conh. Cóq mái anốh nốh án la Yê-su.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Urớh án cơt sút, alứng ngai dŏq án la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla he ính chóh án dyôn cơt puo muchứng achúc achiac án Davit te inớh tưi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Án lư cơt níc puo máh tŏ́ng toiq Yacốp tingôi sút nhéq pang!”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mari ôi tarneng ngki idô: “Imo têq cơt nốh ndô nga cư? Cư lớiq nai bíq munơi alứng ticuoi conh.”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ma tarneng ôi án idô: “Tatun, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng lư át alứng mái. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h kiaq me mái. Iki mái bôn acái práh ŏ lư. Ngai dŏq acái mái la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Mái ayư te ơi mái Ê-li-sabet. Án la ticuoi khoiq ieuq, alứng ngai tông án la ticuoi cut. Ma hoi-ngki án át cháq-iki mui lám acái conh. Án át cháq-iki khoiq tupát kisái dyơ.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq nhéq cứp arnáq.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Dyơ Mari ôi idô: “Cư la ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư seq máh nốh mái tông, dyôn tớq nga cư.”
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Tớq callúng máh ingái ngki, Mari thuan pôq nga mui vel ndon át tớq king cóh vúng Yudê. Án pôq chái lư, co ính tớq adứh nga vel ngki.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Tư án tớq, án mot tớq dúng Sa-chari, alứng án cabánh Ê-li-sabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ndóng Ê-li-sabet sáng Mari cabánh án, iki acái tớq pallúng án táq-arto. Alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Dyơ án tông yứng lư idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn mái bôn callong bún hơn nhéq te máh ticuoi cán! Alứng acái tớq pallúng mái, án bôn callong bún tưi!
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Co imo a-i Ưlla cư tớq alang cư? Arnáq ndô la pưt lư dyôn cư!
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ndóng cư sáng parnai mái cabánh cư, acái tớq pallúng cư táq-arto, co án sáng bui tưi.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Bún lư mái, co mái tin, iki lư cơt arớq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông ada mái!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Dyơ Mari tông idô:
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Alứng mít cannính cư sáng bui hơr lư,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Cư la ticuoi ngáq sớng ndon táq arnáq án,
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 co Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Án sruiq táq máh ticuoi ndon dyám náp án
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Án khoiq táq arnáq pưt lư na ati án táp.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Án khoiq táq ada nha-án ndon sút pưt cơt lớiq sút pưt nnáng.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Án khoiq dyôn máh ticuoi ớq cơt bôn cứp nốh ŏ.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Án lớiq bôn clớiq máh callong án khoiq carhŏt ada achúc achiac he.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Án sruiq táq A-praham alứng máh tŏ́ng toiq A-praham níc-níc!”
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Cua Mari tông máh parnai ngki, dyơ án át alứng Ê-li-sabet bôn pe kisái. Vít ngki án chô lieh nga dúng án.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Dyơ tớq ngư Ê-li-sabet carnian acái, án carnian mui lám acái conh.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Máh ticuoi tớq vel ngki, alứng máh em ai án khoiq sáng te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng sruiq táq Ê-li-sabet. Iki nha-án sáng bui tưi alứng Ê-li-sabet.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Tớq ngai-acái ngki bôn ticol ingái, nha-án pôq táq rit kít dyôn án. Nha-án ính anốh nốh án la Sa-chari, soi nốh a-ám án.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ma a-i án tông idô: “Lớiq! He dŏq nốh án la Yon.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Ma máh ticuoi ngki tông idô: “Tớq sớu mái lớiq bôn ngai bôn nốh arớq iki!”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Dyơ nha-án plốh a-ám acái ngki na ati. Co nha-án ính chom, amớh án ính dŏq nốh acái án.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Sa-chari seq mui mêng pan két; dyơ án taran tớq pan idô: “Nốh án la Yon.”
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ndóng ngki táp Sa-chari têq lieh táq-ntêr, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Máh ticuoi tớq vel ngki sáng laq lư. Alứng arnáq ndô cơt rŏ́h mưt-mư cứp ntúq tớq king cóh vúng Yudê.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Máh ticuoi ndon sáng te arnáq ndô, nha-án cadyom dŏq tớq mít, alứng munáq plốh munáq idô: “Ngai-acái ndô urớh án cơt imo?” Co Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng án.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Dyơ Sa-chari a-ám ngai-acái bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Iki án cato parnai te Yang Arbang-pilŏ́ng idô:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Cóq he ayô Ưlla he,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Án dyôn munáq ndon bôn chức lư
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Nhéq nốh ndô Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Án khoiq ưq ính choi he dyôn vít te ticuoi picon,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Án khoiq amoih achúc achiac he.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Án khoiq carhŏt ada A-praham
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Án ính choi he
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 án táq iki la dŏq he têq át tinớng nha práh ŏ chứng mát án
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 “Acái cư ơi! Urớh ngai dŏq mái
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Alứng mái tông dyôn máh ticuoi án bôn chom,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Co Yang Arbang-pilŏ́ng he sáng sruiq táq,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Ticuoi ngki tớq te pilŏ́ng,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Dyơ ngai-acái ngki pưt asớr, alứng án bôn mít cannính ính lư veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Án át tớq ntúq aih tingôi ingái án tabớq táq arnáq dŏq apáh dyôn máh ticuoi Isa-ra-el hôm.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.