Lucas 1
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Ơ avốq Theu-phulơ ơi! Bôn clứng ticuoi khoiq catóng taran te máh arnáq Yê-su khoiq táq. Máh parnai ngki khoiq tớq nga he dyơ.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Máh ticuoi ngki chom te arnáq Yê-su, co nha-án bôn sáng te ticuoi ndon bôn hôm Yê-su te tôm lư. Dyơ nha-án cato máh parnai ŏ ngki dyôn he chom tưi.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Tôm lư, cư khoiq catóng rian dyôn chom arlớih lư te máh parnai nha-án cato. Co iki cư ính taran cơt lơp te máh parnai ngki dyôn mái.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Cư táq iki ính mái chom simớt lư te máh parnai nha-án khoiq tông mái.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Ndóng pang Hê-rôt cơt puo vúng Yudê, bôn munáq te top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng, nốh Sa-chari. Án la te tŏ́ng toiq Abie, ticuoi teng rit sang te inớh. Campái Sa-chari nốh Ê-li-sabet, te tŏ́ng toiq Arôn tưi.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Nha-án bar náq la ticuoi tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án peh máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng patáp, alứng nha-án ớq callong luaih dyôn ngai têq tíq.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Nha-án ớq acái, co Ê-li-sabet la ticuoi cut, alứng nha-án khoiq ieuq hơ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 — ausente —
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ndóng án mot bet crơng thum, bôn clứng ticuoi át rum cớu culái tieh.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Dyơ bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga án. Tarneng ngki tayứng pa atớm parông ngai báq bet crơng thum.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tư Sa-chari hôm tarneng ngki, án sáng dut alứng adáh lư.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ma tarneng ngki tông idô: “Sa-chari ơi! Mái êq adáh. Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ráp dyơ parnai mái cớu. Ê-li-sabet campái mái, urớh án carnian mui lám acái conh. Cóq inha anốh ngai-acái ngki nốh Yon.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Urớh mái sáng bui ơn lư co mái bôn acái conh. Alứng clứng ticuoi sáng bui tưi tớq ingái acái conh ngki carnian,
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 co án cơt pưt lư chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng. Án lớiq têq ngoiq sieu, díh cứp nốh ndon táq dyôn bol. Alứng bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án, náp te ingái a-i án carnian án.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Urớh án táq dyôn clứng ticuoi Isa-ra-el píh tin lieh Yang Arbang-pilŏ́ng, Ưlla nha-án.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Urớh án pôq nsuoi Ưlla alứng án bôn mít cannính nha chức arớq Ê-li la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki án táq dyôn a-ám alứng acái cơt lieh mui mít. Alứng án ính táq dyôn nha-án ndon cớng ngan píh cơt ticuoi tinớng ŏ lieh. Án táq máh nốh ngki ính choi máh ticuoi dyôn pien lieh mít cannính, dŏq Ưlla têq cơt Ưlla nha-án.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Sa-chari plốh tarneng ngki idô: “Imo têq cư chom arnáq ngki lư cơt? Cư alứng campái cư khoiq ieuq dyơ.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ma tarneng ngki ôi án idô: “Nốh cư la Capriel. Cư la tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon báq tayứng chứng mát án. Án yua cư tớq tông mái dyôn chom te nốh ŏ ndô.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Hoi-ndô ngcang mái cơt lúng tingôi ingái máh nốh ndô tớq, co mái lớiq náp parnai cư. Tư máh arnáq ndô tớq, ngki cơt tarvớiq simớt cư khoiq tông.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Ndóng ngki bôn clứng ticuoi át pớn Sa-chari culái tieh. Nha-án sáng laq lư Sa-chari át dưnh tớq dúng sang.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Tư Sa-chari ngốh, án lớiq têq táq-ntêr mui callong amớh nnáng. Iki nha-án chom án khoiq hôm Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn án hôm. Amớh Sa-chari ính táq-ntêr la án táq-ntêr tớq ati sớng, co ngcang án khoiq cơt lúng.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Tớq cua máh ingái Sa-chari táq arnáq tớq dúng sang, dyơ án chô nga dúng án.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Vít máh ingái ngki, Ê-li-sabet campái án, át cháq-iki. Dyơ Ê-li-sabet át níc tớq dúng alứng lớiq ngốh pôq tumo sám bôn sông kisái.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Alứng án tông idô: “Hoi-ndô cư sáng bui ơn lư, co Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư át cháq-iki; iki cư lớiq sáng achiet táq ticuoi cannŏ́h nnáng co cư ớq acái.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Ê-li-sabet át cháq-iki khoiq tupát kisái dyơ. Tớq kisái ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng yua tarneng án, Capriel, pôq nga vel Na-saret, vúng Ca-lilê.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Capriel dông parnai Yang Arbang-pilŏ́ng nga munáq cumor plŏt, nốh Mari. A-i a-ám án khoiq par-ưq dyôn án tar-ial alứng munáq conh, nốh Yô-sep. Yô-sep la te tŏ́ng toiq Davit, puo ticuoi Isa-ra-el te inớh.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Tarneng ngki tớq nga Mari, alứng pasôl idô: “Bánh tưi Mari. Yang Arbang-pilŏ́ng lư át alứng mái, alứng án dyôn mái bôn callong bún pưt lư!”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Tư Mari sáng parnai tarneng tông iki, án sáng dut alứng crŏ́q lư. Án lớiq chom co imo tarneng tông ada án parnai ngki.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Tarneng ngki tông án idô: “Mari ơi! Mái êq adáh, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh mái dyôn bôn callong bún.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Lớiq dưnh nnáng mái lư át cháq-iki; dyơ mái carnian mui lám acái conh. Cóq mái anốh nốh án la Yê-su.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Urớh án cơt sút, alứng ngai dŏq án la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h. Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla he ính chóh án dyôn cơt puo muchứng achúc achiac án Davit te inớh tưi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Án lư cơt níc puo máh tŏ́ng toiq Yacốp tingôi sút nhéq pang!”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mari ôi tarneng ngki idô: “Imo têq cơt nốh ndô nga cư? Cư lớiq nai bíq munơi alứng ticuoi conh.”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Ma tarneng ôi án idô: “Tatun, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng lư át alứng mái. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h kiaq me mái. Iki mái bôn acái práh ŏ lư. Ngai dŏq acái mái la Acái Yang Arbang-pilŏ́ng.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Mái ayư te ơi mái Ê-li-sabet. Án la ticuoi khoiq ieuq, alứng ngai tông án la ticuoi cut. Ma hoi-ngki án át cháq-iki mui lám acái conh. Án át cháq-iki khoiq tupát kisái dyơ.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Yang Arbang-pilŏ́ng têq táq nhéq cứp arnáq.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Dyơ Mari ôi idô: “Cư la ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư seq máh nốh mái tông, dyôn tớq nga cư.”
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Tớq callúng máh ingái ngki, Mari thuan pôq nga mui vel ndon át tớq king cóh vúng Yudê. Án pôq chái lư, co ính tớq adứh nga vel ngki.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Tư án tớq, án mot tớq dúng Sa-chari, alứng án cabánh Ê-li-sabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ndóng Ê-li-sabet sáng Mari cabánh án, iki acái tớq pallúng án táq-arto. Alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Dyơ án tông yứng lư idô: “Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn mái bôn callong bún hơn nhéq te máh ticuoi cán! Alứng acái tớq pallúng mái, án bôn callong bún tưi!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Co imo a-i Ưlla cư tớq alang cư? Arnáq ndô la pưt lư dyôn cư!
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ndóng cư sáng parnai mái cabánh cư, acái tớq pallúng cư táq-arto, co án sáng bui tưi.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Bún lư mái, co mái tin, iki lư cơt arớq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông ada mái!”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Dyơ Mari tông idô:
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Alứng mít cannính cư sáng bui hơr lư,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Cư la ticuoi ngáq sớng ndon táq arnáq án,
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 co Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bôn chức pưt lư
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Án sruiq táq máh ticuoi ndon dyám náp án
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Án khoiq táq arnáq pưt lư na ati án táp.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Án khoiq táq ada nha-án ndon sút pưt cơt lớiq sút pưt nnáng.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Án khoiq dyôn máh ticuoi ớq cơt bôn cứp nốh ŏ.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Án lớiq bôn clớiq máh callong án khoiq carhŏt ada achúc achiac he.
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Án sruiq táq A-praham alứng máh tŏ́ng toiq A-praham níc-níc!”
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Cua Mari tông máh parnai ngki, dyơ án át alứng Ê-li-sabet bôn pe kisái. Vít ngki án chô lieh nga dúng án.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Dyơ tớq ngư Ê-li-sabet carnian acái, án carnian mui lám acái conh.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Máh ticuoi tớq vel ngki, alứng máh em ai án khoiq sáng te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng sruiq táq Ê-li-sabet. Iki nha-án sáng bui tưi alứng Ê-li-sabet.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Tớq ngai-acái ngki bôn ticol ingái, nha-án pôq táq rit kít dyôn án. Nha-án ính anốh nốh án la Sa-chari, soi nốh a-ám án.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ma a-i án tông idô: “Lớiq! He dŏq nốh án la Yon.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Ma máh ticuoi ngki tông idô: “Tớq sớu mái lớiq bôn ngai bôn nốh arớq iki!”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Dyơ nha-án plốh a-ám acái ngki na ati. Co nha-án ính chom, amớh án ính dŏq nốh acái án.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Sa-chari seq mui mêng pan két; dyơ án taran tớq pan idô: “Nốh án la Yon.”
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ndóng ngki táp Sa-chari têq lieh táq-ntêr, alứng án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Máh ticuoi tớq vel ngki sáng laq lư. Alứng arnáq ndô cơt rŏ́h mưt-mư cứp ntúq tớq king cóh vúng Yudê.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Máh ticuoi ndon sáng te arnáq ndô, nha-án cadyom dŏq tớq mít, alứng munáq plốh munáq idô: “Ngai-acái ndô urớh án cơt imo?” Co Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng án.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Dyơ Sa-chari a-ám ngai-acái bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Iki án cato parnai te Yang Arbang-pilŏ́ng idô:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Cóq he ayô Ưlla he,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Án dyôn munáq ndon bôn chức lư
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Nhéq nốh ndô Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Án khoiq ưq ính choi he dyôn vít te ticuoi picon,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Án khoiq amoih achúc achiac he.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Án khoiq carhŏt ada A-praham
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 Án ính choi he
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 án táq iki la dŏq he têq át tinớng nha práh ŏ chứng mát án
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 “Acái cư ơi! Urớh ngai dŏq mái
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Alứng mái tông dyôn máh ticuoi án bôn chom,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Co Yang Arbang-pilŏ́ng he sáng sruiq táq,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Ticuoi ngki tớq te pilŏ́ng,
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Dyơ ngai-acái ngki pưt asớr, alứng án bôn mít cannính ính lư veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Án át tớq ntúq aih tingôi ingái án tabớq táq arnáq dŏq apáh dyôn máh ticuoi Isa-ra-el hôm.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.