Lucas 15
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 Bôn máh ticuoi ial práq thêq alứng ticuoi luaih cannŏ́h hơ tớq ính cammáng Yê-su cato.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tíq Yê-su idô: “Ticuoi ndô át munơi alứng ticuoi luaih, nha chicha alứng nha-án hơ.”
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Dyơ Yê-su cato nha-án tớq parnai acám idô:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Khán bôn munáq te inha bôn mui culám cưu ma pít mui lám, lư án dŏq tikiaih chít tikiaih lám tớq rong sác. Dyơ án pôq suo táp mui lám cưu ngki tingôi án tumúh lieh, lư lớiq?
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Tớq án tumúh lieh cưu ngki, án sáng bui lư. Dyơ án arơq cưu ngki dual tớq tarlang,
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 alứng dông achô nga dúng. Vít ngki án arô yớu án alứng tông idô: ‘Seq inha tớq, alứng sŏ́ng bui munơi alứng cư! Co cư khoiq tumúh lieh dyơ cưu ndon pít.’
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Cư tông inha idô: Muchứng parnai acám ndô, Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư khán bôn munáq ticuoi luaih ma ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui te munáq ngki hơn te án sáng bui te tikiaih chít tikiaih náq ndon parngíh nha-án tinớng ŏ, alứng lớiq cóq pien cơt mít tamme loi.”
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 “Lớiq la khán bôn munáq cán bôn mui chít callong práq, ma pít mui callong, amớh án táq? Án lư bet den tớu, prêh dúng, alứng suo me nhéq tớq máh tol dúng tingôi án bôn tumúh lieh práq ngki.
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Tớq án tumúh, án lư arô máh yớu alứng tông idô: ‘Seq inha tớq, alứng sŏ́ng bui munơi alứng cư! Co cư khoiq tumúh lieh práq ndon pít.’
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Cư tông inha idô: Muchứng parnai acám ndô, máh tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư khán bôn munáq ticuoi luaih tớq ngin luaih pien cơt mít tamme loi.”
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 Yê-su tông loi idô: “Bôn munáq a-ám ndon bôn bar lám acái conh.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Acái tuloiq seq te a-ám án idô: ‘A-ám ơi! Cư seq mái mpô máh mun mái dyôn he. Cư ính bôn phê cư hoi-ndô táp.’ Iki a-ám nha-án mpô mun án dyôn bar náq acái án.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Ma lớiq dưnh, acái tuloiq ngki ial crơng crớu, dyơ án pôq. Án ngốh te cruong án, pôq cuang nga cruong yông. Át ngki án talóh nhéq tien práq.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Tư án tớc cha séch nhéq práq án, ma tớq cruong ngki piaiq pinhaih lư. Dyơ án tabớq ớq tưi.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 Án seq thuthe te munáq ticuoi tớq cruong ngki, dyơ ticuoi ngki yua án pôq nga rong sác alứng bán alic.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 Án sáng pinhaih lư. Án ính cha tanna alic, ma ngai lớiq dyôn án cha.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Iki án srúh parngíh alứng ayư lieh idô: ‘Ơ nga dúng a-ám cư bôn clứng ticuoi thuthe. Nha-án cha dôi ngốh clưi cliai. Ma cư tumán cuchet tarriat.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Cư ính píh chô lieh nga a-ám cư, alứng tông án idô: “A-ám ơi! Cư táq luaih ada Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ada mái hơ.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Cư la ticuoi lớiq ŏ. Seq a-ám êq dŏq nnáng cư la acái. Ma seq a-ám dyôn cư cơt arớq ticuoi thuthe tưi.”’
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 Ndóng ngki táp án yôr tayứng alứng píh chô nga a-ám án.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Án tông a-ám án idô: ‘A-ám ơi! Cư khoiq táq luaih ada Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ada mái hơ. Cư la ticuoi lớiq ŏ, alứng lớiq díh piaiq a-ám dŏq cư la acái.’
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Ma a-ám án yua ticuoi sol idô: ‘Áu, inha táq adứh! Dông au dêu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h asứp án. Ial tammiat tamiat tớq ati án, alứng patruq cơp tớq dyưng án.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 Alứng inha cŏp acái carrŏ́q plứm alứng kiac. He cha. He bui ơn,
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 co acái cư ndô arớq án khoiq cuchet, ma hoi-ndô arớq án bôn tumống lieh. Te nsuoi án khoiq pít, ma hoi-ndô cư tumúh lieh!’ Iki nha-án cha bui ơn lư.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 “Ndóng ngki ai pông yôl táq pidái. Tư án chô tumán ính tớq dúng, án sáng sieng nha-án cứh, nha-án pon liauq.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 Án arô munáq ticuoi thuthe, alứng plốh idô: ‘Amớh ngai táq?’
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Ticuoi ngki ôi: ‘A-em mái chô. A-ám mái khoiq kiac acái carrŏ́q plứm, co acái án chô bánh suanh.’
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Iki án sáng nháih lư. Án lớiq ính mot nnáng tớq dúng. Dyơ a-ám án ngốh khêr án.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Án tông ada a-ám án idô: ‘Lớiq chom sếq cumo ndô dyơ cư táq arnáq arớq ticuoi sol dyôn mái. Amớh mái yua cư táq, cư táq ngki. Ma mái lớiq nai dyôn cư mui lám acái mbeq dŏq cư cha bui alứng yớu.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Ma hoi-ndô acái tuloiq mái chô, alứng án khoiq talóh nhéq máh tien práq mái nga máh cán táiq cháq. Ma yôl mái kiac acái carrŏ́q plứm dyôn án.’
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 A-ám án ôi idô: ‘Acái ơi! Mái ngki át níc alứng cư. Nhéq máh crơng cư la cơt na mái.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Ma he cóq táq bui ŏ, co a-em mái arớq án khoiq cuchet, ma hoi-ndô arớq án tumống lieh. Arớq án khoiq pít, ma hoi-ndô he bôn tumúh lieh.’”
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.