Lucas 15

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bôn máh ticuoi ial práq thêq alứng ticuoi luaih cannŏ́h hơ tớq ính cammáng Yê-su cato.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Máh ticuoi Pha-rasi alứng máh thới sái rit tíq Yê-su idô: “Ticuoi ndô át munơi alứng ticuoi luaih, nha chicha alứng nha-án hơ.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Dyơ Yê-su cato nha-án tớq parnai acám idô:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Khán bôn munáq te inha bôn mui culám cưu ma pít mui lám, lư án dŏq tikiaih chít tikiaih lám tớq rong sác. Dyơ án pôq suo táp mui lám cưu ngki tingôi án tumúh lieh, lư lớiq?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Tớq án tumúh lieh cưu ngki, án sáng bui lư. Dyơ án arơq cưu ngki dual tớq tarlang,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 alứng dông achô nga dúng. Vít ngki án arô yớu án alứng tông idô: ‘Seq inha tớq, alứng sŏ́ng bui munơi alứng cư! Co cư khoiq tumúh lieh dyơ cưu ndon pít.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Cư tông inha idô: Muchứng parnai acám ndô, Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư khán bôn munáq ticuoi luaih ma ngin luaih pien cơt mít tamme loi. Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui te munáq ngki hơn te án sáng bui te tikiaih chít tikiaih náq ndon parngíh nha-án tinớng ŏ, alứng lớiq cóq pien cơt mít tamme loi.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Lớiq la khán bôn munáq cán bôn mui chít callong práq, ma pít mui callong, amớh án táq? Án lư bet den tớu, prêh dúng, alứng suo me nhéq tớq máh tol dúng tingôi án bôn tumúh lieh práq ngki.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Tớq án tumúh, án lư arô máh yớu alứng tông idô: ‘Seq inha tớq, alứng sŏ́ng bui munơi alứng cư! Co cư khoiq tumúh lieh práq ndon pít.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Cư tông inha idô: Muchứng parnai acám ndô, máh tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư khán bôn munáq ticuoi luaih tớq ngin luaih pien cơt mít tamme loi.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yê-su tông loi idô: “Bôn munáq a-ám ndon bôn bar lám acái conh.
11 Jesus continuou:
12 Acái tuloiq seq te a-ám án idô: ‘A-ám ơi! Cư seq mái mpô máh mun mái dyôn he. Cư ính bôn phê cư hoi-ndô táp.’ Iki a-ám nha-án mpô mun án dyôn bar náq acái án.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Ma lớiq dưnh, acái tuloiq ngki ial crơng crớu, dyơ án pôq. Án ngốh te cruong án, pôq cuang nga cruong yông. Át ngki án talóh nhéq tien práq.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Tư án tớc cha séch nhéq práq án, ma tớq cruong ngki piaiq pinhaih lư. Dyơ án tabớq ớq tưi.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Án seq thuthe te munáq ticuoi tớq cruong ngki, dyơ ticuoi ngki yua án pôq nga rong sác alứng bán alic.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Án sáng pinhaih lư. Án ính cha tanna alic, ma ngai lớiq dyôn án cha.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Iki án srúh parngíh alứng ayư lieh idô: ‘Ơ nga dúng a-ám cư bôn clứng ticuoi thuthe. Nha-án cha dôi ngốh clưi cliai. Ma cư tumán cuchet tarriat.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Cư ính píh chô lieh nga a-ám cư, alứng tông án idô: “A-ám ơi! Cư táq luaih ada Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ada mái hơ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Cư la ticuoi lớiq ŏ. Seq a-ám êq dŏq nnáng cư la acái. Ma seq a-ám dyôn cư cơt arớq ticuoi thuthe tưi.”’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ndóng ngki táp án yôr tayứng alứng píh chô nga a-ám án.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Án tông a-ám án idô: ‘A-ám ơi! Cư khoiq táq luaih ada Yang Arbang-pilŏ́ng alứng ada mái hơ. Cư la ticuoi lớiq ŏ, alứng lớiq díh piaiq a-ám dŏq cư la acái.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Ma a-ám án yua ticuoi sol idô: ‘Áu, inha táq adứh! Dông au dêu ŏ clưi nhéq te cannŏ́h asứp án. Ial tammiat tamiat tớq ati án, alứng patruq cơp tớq dyưng án.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Alứng inha cŏp acái carrŏ́q plứm alứng kiac. He cha. He bui ơn,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 co acái cư ndô arớq án khoiq cuchet, ma hoi-ndô arớq án bôn tumống lieh. Te nsuoi án khoiq pít, ma hoi-ndô cư tumúh lieh!’ Iki nha-án cha bui ơn lư.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Ndóng ngki ai pông yôl táq pidái. Tư án chô tumán ính tớq dúng, án sáng sieng nha-án cứh, nha-án pon liauq.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Án arô munáq ticuoi thuthe, alứng plốh idô: ‘Amớh ngai táq?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Ticuoi ngki ôi: ‘A-em mái chô. A-ám mái khoiq kiac acái carrŏ́q plứm, co acái án chô bánh suanh.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Iki án sáng nháih lư. Án lớiq ính mot nnáng tớq dúng. Dyơ a-ám án ngốh khêr án.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Án tông ada a-ám án idô: ‘Lớiq chom sếq cumo ndô dyơ cư táq arnáq arớq ticuoi sol dyôn mái. Amớh mái yua cư táq, cư táq ngki. Ma mái lớiq nai dyôn cư mui lám acái mbeq dŏq cư cha bui alứng yớu.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ma hoi-ndô acái tuloiq mái chô, alứng án khoiq talóh nhéq máh tien práq mái nga máh cán táiq cháq. Ma yôl mái kiac acái carrŏ́q plứm dyôn án.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 A-ám án ôi idô: ‘Acái ơi! Mái ngki át níc alứng cư. Nhéq máh crơng cư la cơt na mái.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ma he cóq táq bui ŏ, co a-em mái arớq án khoiq cuchet, ma hoi-ndô arớq án tumống lieh. Arớq án khoiq pít, ma hoi-ndô he bôn tumúh lieh.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.