Lucas 14

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bôn mui Ingái Angô, Yê-su pôq cha mui pêl tớq dúng munáq ticuoi sút top Pha-rasi. Máh ticuoi át tớq ngki me níc nga Yê-su.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Ticớr bôn munáq conh a-ái áih tớq nga Yê-su.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Yê-su plốh máh thới sái rit alứng máh ticuoi Pha-rasi idô: “Veng rit he, têq he táq bánh ticuoi a-ái tớq Ingái Angô lớiq?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Nha-án át parvưl sớng, lớiq bôn ôi amớh. Iki Yê-su tec ticuoi a-ái ngki alứng táq bánh. Dyơ Yê-su yua án chô.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Cua ngki Yê-su tông idô: “Khán bôn munáq te inha bôn acái conh lớiq la carrŏ́q ma arbúc tớq dơq yieng tớq Ingái Angô, inha lư lúq asớr ndóng ngki táp, piaiq lớiq?”
5 Aí disse:
6 Ma nha-án lớiq têq ôi Yê-su amớh te callong ngki.
6 E eles não puderam responder.
7 Yê-su hôm máh ticuoi tumoi rêh ntúq ticu pa tanieng. Iki án tông nha-án tớq parnai acám idô:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Tớq ngai mơi inha pôq arieu, inha êq suo ntúq ticu pa tanieng. Dáh lơ bôn munáq pưt hơn te inha tớq tưi.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Iki ticuoi ndon mơi inha tớq alứng tông inha idô: ‘Inha tôi te ndô, dyôn ticuoi ndô loi ticu.’ Callong ngki táq dyôn inha cơt achiet, alứng inha cóq pôq ticu pa tadưp loi.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Ma khán ngai mơi inha, ŏ lư la inha át pa tadưp. Dyơ án ndon mơi inha tớq alứng tông inha idô: ‘Ai ơi! Seq ai sớr ticu pa tanieng.’ Iki án ndon mơi inha apáh án dyám náp inha chứng mát máh ticuoi tumoi.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Co ticuoi mmo asớr cháq bôm, urớh án lư cơt két. Ma ticuoi mmo asiar cháq bôm, urớh án lư cơt pưt.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Cua ngki Yê-su tông ticuoi ndon mơi án idô: “Ndóng mái ính táq mui pêl cha bui tớq iláih lớiq la ibư, mái êq mơi yớu, lớiq la em ai, lớiq la ticuoi súc tớq vel mái. Dáh lơ nha-án ính mơi mái tưi, dŏq culieh dơq mái khoiq mơi nha-án.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Ma tớq mái táq mui pêl cha bui, cóq mái mơi máh ticuoi kidit, máh ticuoi tarliaih, máh ticuoi dyuat, alứng máh ticuoi sot mát.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Dyơ mái bôn callong bún a-ưi, co máh ticuoi ngki ớq amớh ính culieh dyôn mái. Ma lư Yang Arbang-pilŏ́ng táp culieh cống mái tang nha-án tớq ingái ticuoi tinớng ŏ tumống lieh te cuchet.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Bôn munáq ticu cha ntúq ngki sáng Yê-su tông iki, dyơ án tông Yê-su idô: “Bún lư nha-án ndon bôn cha tanna tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút!”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Ma Yê-su ôi án idô: “Bôn munáq conh táq mui pêl bui, alứng án mơi clứng ticuoi tớq cha.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Tớq ngư cha, án yua tampeng án pôq cớiq máh ticuoi khoiq án mơi idô: ‘Inha tớq cha! Khoiq cua dyơ he thuan tanna!’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Ma máh ticuoi ndon án khoiq mơi arớq nha-án bôn mui mít lớiq ính pôq. Bôn munáq te top nha-án tông idô: ‘Cư khoiq plới mui tám cuteq dŏq táq pidái. Cư seq luaih, cư cóq pôq me!’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Bôn munáq loi tông idô: ‘Cư khoiq plới sông cu carrŏ́q. Cư seq luaih, cư cóq pôq me carrŏ́q.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Alứng bôn munáq loi tông idô: ‘Cư mbơiq ial campái. Iki cư lớiq têq pôq.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Dyơ tampeng ngki chô tông lieh ưlla án máh callong nha-án tông. Ưlla ngki sáng uan lư, dyơ án yua tampeng án idô: ‘Mái pôq chái nga máh carna alứng cứp paryéh tớq vel; pôq mơi máh ticuoi kidit, máh ticuoi dyuat, alứng máh ticuoi sot mát, dyôn tớq nga tudô.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Tớq tampeng ngki chô, án tông idô: ‘Ưlla ơi! Cư khoiq táq arớq ưlla yua, ma tớq dúng ưlla yôl bôn ntúq át.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Dyơ ưlla ngki yua tampeng án idô: ‘Mái ngốh te vel, pôq nga carna pưt alứng cứp paryéh két hơ. Khán mái tumúh ticuoi mmo, dyôn mái cucúh cucuoi mơi ticuoi ngki tớq, dŏq táq dyôn tot dúng cư.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Ma máh ticuoi cư khoiq mơi te nsuoi tơ va munáq têq tớq cha bui tớq dúng cư.’”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Bôn clứng ticuoi pôq munơi alứng Yê-su. Dyơ án píh me nga nha-án alứng tông idô:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Khán ticuoi mmo ính veng ngê cư, ma ticuoi ngki amoih a-i a-ám án, lớiq la acái campái án, lớiq la em ai ơi án, lớiq la amoih tarngứh án bôm hơn te án amoih cư, ticuoi ngki lớiq têq veng ngê cư.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Ticuoi mmo lớiq ial dual along calláng án bôm, alứng lớiq veng tapun cư simớt lư, ticuoi ngki lớiq têq cơt ticuoi rian te cư.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Khán bôn munáq te inha ma ính táq mui lám dúng pưt, tôm lư án cóq tíng te máh along ale kire ntớng, alứng parngíh án bôn khám ma lớiq.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Khán án lớiq táq iki, dáh lơ tớq án pitứng dúng, ma lớiq khám máh crơng ính táq dyôn dyơ. Tớq cứp náq ticuoi hôm dúng ngki lớiq dyơ, nha-án ính cacháng ayê án,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 nha tông idô: ‘Ticuoi ndô khoiq táq dúng, ma lớiq cơt dyơ nnáng!’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Alứng khán bôn puo ndon bôn mui van líng, ma án ính pôq chíl puo ndon bôn bar van líng, tôm lư puo ngki cóq parngíh imo án ính táq dyôn bôn rap.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Khán án chom lớiq têq rap, ndóng puo cannŏ́h yôl át yông, án cóq yua máh tampeng án pôq seq te puo ngki êq chíl nnáng, ma dyôn át artoi.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Muchứng ngki tưi, khán bôn ticuoi te inha ma lớiq táh cứp nốh án bôn, án lớiq têq cơt ticuoi rian te cư.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “Boi la crơng ŏ. Ma khán boi cơt atieh, imo ính táq dyôn cơt báq lieh?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Lớiq têq ial boi ngki cacháq tớq cuteq, lớiq la cacháq tớq créq pannán dŏq táq phún. Nưm cóq adúh táh. Ticuoi mmo bôn cutor ính cammáng, ngki dyôn án cammáng!”
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.