João 6

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vít ngki, Yê-su dyang lieh clóng Ca-lilê. Clóng ndô ngai dŏq clóng Tubê-riet hơ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Clứng lư ticuoi veng tapun Yê-su, co nha-án hôm te arnáq sileh Yê-su khoiq táq bánh ticuoi a-ái.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Yê-su sớr tớq cóh, dyơ án ticu ntúq ngki alứng top rian te án.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Ndóng ngki tumán ính tớq ingái top Isa-ra-el cha bui ayư Ingái Ngốh.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Tư Yê-su tingơ, án hôm clứng ticuoi tớq nga án; dyơ án tông Phi-lip idô: “Ntúq mmo he ính pôq plới crơng tanna dyôn khám máh ticuoi ndô cha?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Yê-su plốh iki ính chim Phi-lip sớng, co án khoiq chom dyơ arnáq án ính táq.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Phi-lip ôi idô: “Khán ngai thuthe bar culám ingái, dyơ ial práq cống ngki plới tanna dyôn máh ticuoi ndô cha munáq mui mêng sớng la lớiq cứp.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Bôn munáq loi, te top rian te Yê-su, nốh Anrê, a-em Si-môn Phi-er.
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 Án tông idô: “Bôn munáq ngai-acái conh át tớq ndô. Án bôn sông lám beng alứng bar lám buaiq. Ma imo têq khám dyôn máh ticuoi ndô cha?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Yê-su ôi idô: “Dyôn ticuoi clứng ndô ticu.”
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Yê-su ial beng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng. Cua ngki án mpô dyôn máh ticuoi ndon ticu ngki. Án táq muchứng ngki tưi ada buaiq. Dyơ dyôn nha-án tíng cha máh-mmo nha-án ính cha.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Tư nhéq máh ticuoi cha sái dyơ, Yê-su yua top rian te án idô: “Inha pachúng lieh máh ntie clưi te ngai cha. Êq táh mui nốh amớh.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Iki nha-án pachúng lieh máh ntie bôn mui chít la bar carie, clưi te ngai cha.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Tớq máh ticuoi ngki hôm Yê-su táq arnáq sileh ndô, nha-án tông idô: “Lư simớt, ticuoi ndô la munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua dyôn tớq nga cúc cuteq ndô.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Yê-su chom máh ticuoi ngki parngíh ính cŏp án, alứng ính patot án dyôn cơt puo. Iki án ngốh te ntúq ngki, alứng án sớr nga cóh munáq án.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Tớq ibư, top rian te Yê-su siar nga tor dơq clóng.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Dyơ nha-án sớr tớq tuoc ính dyang pa dyáng atóh dơq clóng, pôq nga vel Cabê-na-um. Pilŏ́ng khoiq ngiau, ma Yê-su iyốh tớq nga nha-án.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Cuyiel phớt hớp lư, alứng dơq calchớq.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Tư top rian te Yê-su khoiq cor tuoc clưi tupát ki-lô-met dyơ, nha-án hôm Yê-su ticaq tớq lar dơq, tumán ính tớq nga tuoc nha-án. Iki nha-án sáng adáh lư.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Ndô la cháq cư. Inha êq adáh.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Cua ngki, nha-án dyôn Yê-su sớr tớq tuoc; ma ndóng ngki táp tuoc nha-án tớq nga tor, nga ntúq nha-án ính pôq.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Ang iláih parnô, ticuoi clứng ngki yôl át tớq ntúq Yê-su chiam nha-án. Nha-án chom ibư inô, tớq ntúq ndô bôn nưm mui lám sớng tuoc. Alứng nha-án chom Yê-su lớiq bôn sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Ma nưm top rian te án sớng át tớq tuoc ngki.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Ma ingái ngki bôn tuoc cannŏ́h tớq te vel Tubê-riet. Tuoc ndô pôq pha tumán ntúq Yê-su khoiq si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn beng, alứng dyôn ticuoi clứng cha.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Tư ticuoi clứng chom Yê-su alứng top rian te án lớiq át tớq ntúq ngki, iki nha-án sớr tớq tuoc alứng pôq suo Yê-su nga vel Cabê-na-um.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Tư ticuoi clứng tumúh Yê-su pa dyáng atóh dơq clóng, dyơ nha-án plốh án idô: “Thới ơi! Ndóng mmo thới tớq nga tudô?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yê-su ôi nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, inha suo cư tới co inha khoiq hôm arnáq sileh cư táq, ma inha suo cư co ingái inô inha khoiq cha sái crơng tanna cư dyôn.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Inha êq táq arnáq dŏq sisuo crơng tanna tớq pang ndô sớng. Co tanna ndô cơt nsốq. Ma cóq inha sisuo tanna dyôn inha têq bôn tumống níc-níc. Tanna ndô, Acái Yang Cơt Ticuoi táp têq dyôn inha bôn, co Yang Arbang-pilŏ́ng, A-ám án, khoiq dyôn án bôn chức táq arnáq iki.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Dyơ top nha-án plốh Yê-su idô: “Amớh he cóq táq, dŏq táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng ính he táq?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yê-su ôi nha-án idô: “Arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng ính inha táq la idô: Cóq inha tin án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua dyôn tớq nga tudô.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Top nha-án plốh sa: “Bôn tíc sileh amớh thới ính táq dyôn he hôm, dyôn he têq tin thới? Tíc amớh nếq thới ính táq?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Achúc achiac he te inớh cha beng ndon siar te pilŏ́ng tớq ntúq aih. Callong ndô ngai khoiq taran tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng idô: ‘Án dyôn nha-án bôn cha beng siar te pilŏ́ng.’”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Yê-su ôi lieh nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, tới Môi-se dyôn inha cha beng te pilŏ́ng. Ma nưm A-ám cư táp dyôn inha bôn cha beng lư, beng ngki án asiar te pilŏ́ng.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Beng na Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn la án ndon siar te pilŏ́ng, alứng dyôn nhéq tưh ticuoi bôn tumống.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Nha-án ôi lieh idô: “Thới ơi! Seq thới dyôn he bôn níc beng ngki.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yê-su tông nha-án idô: “Cư táp la beng dyôn ticuoi bôn tumống. Ticuoi mmo tớq nga cư, ticuoi ngki lớiq nai sáng pinhaih. Alứng ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki lớiq nai sáng hál.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ma cư tông inha arlớih lư, inha hôm cư, ma inha lớiq tin cư.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Nhéq máh ticuoi ndon A-ám cư dyôn tớq nga cư, nha-án lư tớq nga cư. Alứng máh ticuoi ndon tớq nga cư, cư lớiq nai chuih nha-án.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Cư siar te pilŏ́ng, tới co ính veng cannính cư bôm, ma cư ính veng cannính án ndon yua cư tớq.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Cannính án ndon yua cư tớq la idô: Te nhéq máh ticuoi ndon án khoiq dyôn cư, mui náq la án lớiq ính pít. Alứng tớq ingái talloiq, án ính cư dyôn máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Co A-ám cư ính nhéq tưh ticuoi ndon chom Acái án alứng tin Acái án, bôn tumống níc-níc. Alứng tớq ingái talloiq, cư dyôn nhéq tưh ticuoi ngki bôn tumống lieh.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Cua Yê-su tông iki, top Isa-ra-el ngki lái nhannha-nhannhóm te Yê-su, co án khoiq tông idô: “Cư la beng ndon siar te pilŏ́ng.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Top Isa-ra-el tông idô: “Lư ma lớiq, ticuoi ndô la Yê-su, acái Yô-sep? He chom a-i a-ám án. Imo têq án tông án siar te pilŏ́ng?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha êq lái nhannha-nhannhóm nnáng.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Khán A-ám cư tớq pilŏ́ng, án ndon yua cư tớq nga tudô, lớiq tec ticuoi dyôn tớq nga cư, ticuoi ngki lư lớiq têq tớq nga cư. Alứng tớq ingái talloiq, cư lư dyôn ticuoi ngki yôr tumống lieh.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Ngai khoiq taran tớq tám uráq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng idô: ‘Yang Arbang-pilŏ́ng ính pasoi nhéq tưh ticuoi.’ Ticuoi mmo cammáng parnai A-ám, alứng rian te án, ticuoi ngki lư tớq nga cư.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Lớiq bôn nnáu hôm A-ám tớq pilŏ́ng, ma nưm munáq án ndon tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng táp khoiq hôm A-ám.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki lư bôn tumống níc-níc.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Cư la beng dyôn nhéq tưh ticuoi têq bôn tumống.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Achúc achiac inha khoiq cha mana te pilŏ́ng tớq ntúq aih, ma nha-án nnáng cuchet.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Ma beng ndon siar te pilŏ́ng; ticuoi mmo bôn cha, ticuoi ngki lớiq nai cuchet nnáng.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Cư la beng tumống ndon khoiq siar te pilŏ́ng. Khán ticuoi mmo cha beng ndô, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc. Beng ndô la sáiq cư ndon dyôn nhéq tưh ticuoi têq bôn tumống níc-níc.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Cua Yê-su tông iki, ticuoi te top Isa-ra-el tarmien tartuoq, alứng plốh idô: “Imo têq ticuoi conh ndô dyôn he cha sáiq án?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Yê-su tông lieh nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq cha sáiq Acái Yang Cơt Ticuoi, alứng lớiq ngoiq aham án, inha lớiq têq bôn tumống níc-níc.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ticuoi mmo cha sáiq alứng ngoiq aham cư, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc, alứng tớq ingái talloiq, cư lư dyôn ticuoi ngki tumống lieh.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Co sáiq cư la lư crơng tanna, alứng aham cư la lư crơng ngoiq.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ticuoi mmo cha sáiq cư alứng ngoiq aham cư, ticuoi ngki át mui mít alứng cư, alứng cư át mui mít alứng án.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 A-ám ndon tumống níc-níc khoiq yua cư tớq. Cư tumống co nhơ A-ám tớq pilŏ́ng dyôn cư bôn tumống. Muchứng ngki tưi, ticuoi mmo cha cư, ticuoi ngki lư bôn tumống co nhơ cư.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ndô la beng siar te pilŏ́ng. Beng ndô ndái te beng ndon siar te pilŏ́ng te inớh, ndon achúc achiac inha khoiq cha. Nha-án cha ma nha-án nnáng cuchet. Ma ticuoi mmo cha beng cư dyôn, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Máh parnai ndô Yê-su cato tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq vel Cabê-na-um.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 A-ưi náq te top veng tapun Yê-su cammáng Yê-su cato iki, alứng nha-án tông idô: “Callong án pasoi dieiq lư. Nnáu têq apúh máh parnai ngki?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yê-su chom nha-án nhannha-nhannhóm iki; dyơ án tông nha-án idô: “Callong ndô táq dyôn inha lớiq ính veng cư nnáng lớiq?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Khán iki, imo inha parngíh, khán inha hôm Acái Yang Cơt Ticuoi sớr lieh nga ntúq án át te nsuoi?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Lư Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng táp táq dyôn arvai ticuoi bôn tumống, ma sac sáiq ticuoi ớq tarnáp amớh. Máh parnai cư khoiq cato inha la táq-ntêr te arvai alứng callong tumống.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Ma yôl bôn ticuoi te inha lớiq tin cư.”
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Alứng Yê-su tông loi idô: “Co iki cư tông inha te nsuoi, khán A-ám cư lớiq dyôn, lư lớiq bôn ngai tớq nga cư.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Tư Yê-su tông máh parnai ngki, bôn a-ưi náq te top ndon veng tapun án píh chô lieh, lớiq ính veng nnáng.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Yê-su plốh top mui chít la bar náq idô: “Inha ính táh cư tưi lớiq?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Si-môn Phi-er ôi idô: “Ưlla ơi! Lớiq bôn nnáu nnáng he ính veng tapun. Nưm munáq Ưlla táp bôn parnai têq dyôn ticuoi bôn tumống níc-níc.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 He tin alứng chom arlớih lư, Ưlla la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, alứng Ưlla la án ndon práh ŏ lư.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Dyơ Yê-su ôi idô: “Cư khoiq rêh inha mui chít la bar náq. Ma bôn mui náq te top inha veng ngê yang saq.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Yê-su tông iki la án tông te Yuda, acái conh Si-môn I-cari-ôt. Yuda la te top mui chít la bar náq, ma urớh Yuda ính culieu án.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.