João 6
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Vít ngki, Yê-su dyang lieh clóng Ca-lilê. Clóng ndô ngai dŏq clóng Tubê-riet hơ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Clứng lư ticuoi veng tapun Yê-su, co nha-án hôm te arnáq sileh Yê-su khoiq táq bánh ticuoi a-ái.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Yê-su sớr tớq cóh, dyơ án ticu ntúq ngki alứng top rian te án.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ndóng ngki tumán ính tớq ingái top Isa-ra-el cha bui ayư Ingái Ngốh.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Tư Yê-su tingơ, án hôm clứng ticuoi tớq nga án; dyơ án tông Phi-lip idô: “Ntúq mmo he ính pôq plới crơng tanna dyôn khám máh ticuoi ndô cha?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Yê-su plốh iki ính chim Phi-lip sớng, co án khoiq chom dyơ arnáq án ính táq.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Phi-lip ôi idô: “Khán ngai thuthe bar culám ingái, dyơ ial práq cống ngki plới tanna dyôn máh ticuoi ndô cha munáq mui mêng sớng la lớiq cứp.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Bôn munáq loi, te top rian te Yê-su, nốh Anrê, a-em Si-môn Phi-er.
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 Án tông idô: “Bôn munáq ngai-acái conh át tớq ndô. Án bôn sông lám beng alứng bar lám buaiq. Ma imo têq khám dyôn máh ticuoi ndô cha?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Yê-su ôi idô: “Dyôn ticuoi clứng ndô ticu.”
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Yê-su ial beng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng. Cua ngki án mpô dyôn máh ticuoi ndon ticu ngki. Án táq muchứng ngki tưi ada buaiq. Dyơ dyôn nha-án tíng cha máh-mmo nha-án ính cha.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Tư nhéq máh ticuoi cha sái dyơ, Yê-su yua top rian te án idô: “Inha pachúng lieh máh ntie clưi te ngai cha. Êq táh mui nốh amớh.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Iki nha-án pachúng lieh máh ntie bôn mui chít la bar carie, clưi te ngai cha.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Tớq máh ticuoi ngki hôm Yê-su táq arnáq sileh ndô, nha-án tông idô: “Lư simớt, ticuoi ndô la munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua dyôn tớq nga cúc cuteq ndô.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yê-su chom máh ticuoi ngki parngíh ính cŏp án, alứng ính patot án dyôn cơt puo. Iki án ngốh te ntúq ngki, alứng án sớr nga cóh munáq án.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Tớq ibư, top rian te Yê-su siar nga tor dơq clóng.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Dyơ nha-án sớr tớq tuoc ính dyang pa dyáng atóh dơq clóng, pôq nga vel Cabê-na-um. Pilŏ́ng khoiq ngiau, ma Yê-su iyốh tớq nga nha-án.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Cuyiel phớt hớp lư, alứng dơq calchớq.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Tư top rian te Yê-su khoiq cor tuoc clưi tupát ki-lô-met dyơ, nha-án hôm Yê-su ticaq tớq lar dơq, tumán ính tớq nga tuoc nha-án. Iki nha-án sáng adáh lư.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Ndô la cháq cư. Inha êq adáh.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Cua ngki, nha-án dyôn Yê-su sớr tớq tuoc; ma ndóng ngki táp tuoc nha-án tớq nga tor, nga ntúq nha-án ính pôq.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Ang iláih parnô, ticuoi clứng ngki yôl át tớq ntúq Yê-su chiam nha-án. Nha-án chom ibư inô, tớq ntúq ndô bôn nưm mui lám sớng tuoc. Alứng nha-án chom Yê-su lớiq bôn sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Ma nưm top rian te án sớng át tớq tuoc ngki.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ma ingái ngki bôn tuoc cannŏ́h tớq te vel Tubê-riet. Tuoc ndô pôq pha tumán ntúq Yê-su khoiq si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn beng, alứng dyôn ticuoi clứng cha.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Tư ticuoi clứng chom Yê-su alứng top rian te án lớiq át tớq ntúq ngki, iki nha-án sớr tớq tuoc alứng pôq suo Yê-su nga vel Cabê-na-um.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Tư ticuoi clứng tumúh Yê-su pa dyáng atóh dơq clóng, dyơ nha-án plốh án idô: “Thới ơi! Ndóng mmo thới tớq nga tudô?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yê-su ôi nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, inha suo cư tới co inha khoiq hôm arnáq sileh cư táq, ma inha suo cư co ingái inô inha khoiq cha sái crơng tanna cư dyôn.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Inha êq táq arnáq dŏq sisuo crơng tanna tớq pang ndô sớng. Co tanna ndô cơt nsốq. Ma cóq inha sisuo tanna dyôn inha têq bôn tumống níc-níc. Tanna ndô, Acái Yang Cơt Ticuoi táp têq dyôn inha bôn, co Yang Arbang-pilŏ́ng, A-ám án, khoiq dyôn án bôn chức táq arnáq iki.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Dyơ top nha-án plốh Yê-su idô: “Amớh he cóq táq, dŏq táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng ính he táq?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yê-su ôi nha-án idô: “Arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng ính inha táq la idô: Cóq inha tin án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua dyôn tớq nga tudô.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Top nha-án plốh sa: “Bôn tíc sileh amớh thới ính táq dyôn he hôm, dyôn he têq tin thới? Tíc amớh nếq thới ính táq?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Achúc achiac he te inớh cha beng ndon siar te pilŏ́ng tớq ntúq aih. Callong ndô ngai khoiq taran tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng idô: ‘Án dyôn nha-án bôn cha beng siar te pilŏ́ng.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Yê-su ôi lieh nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, tới Môi-se dyôn inha cha beng te pilŏ́ng. Ma nưm A-ám cư táp dyôn inha bôn cha beng lư, beng ngki án asiar te pilŏ́ng.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Beng na Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn la án ndon siar te pilŏ́ng, alứng dyôn nhéq tưh ticuoi bôn tumống.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Nha-án ôi lieh idô: “Thới ơi! Seq thới dyôn he bôn níc beng ngki.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yê-su tông nha-án idô: “Cư táp la beng dyôn ticuoi bôn tumống. Ticuoi mmo tớq nga cư, ticuoi ngki lớiq nai sáng pinhaih. Alứng ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki lớiq nai sáng hál.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Ma cư tông inha arlớih lư, inha hôm cư, ma inha lớiq tin cư.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Nhéq máh ticuoi ndon A-ám cư dyôn tớq nga cư, nha-án lư tớq nga cư. Alứng máh ticuoi ndon tớq nga cư, cư lớiq nai chuih nha-án.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Cư siar te pilŏ́ng, tới co ính veng cannính cư bôm, ma cư ính veng cannính án ndon yua cư tớq.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Cannính án ndon yua cư tớq la idô: Te nhéq máh ticuoi ndon án khoiq dyôn cư, mui náq la án lớiq ính pít. Alứng tớq ingái talloiq, án ính cư dyôn máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Co A-ám cư ính nhéq tưh ticuoi ndon chom Acái án alứng tin Acái án, bôn tumống níc-níc. Alứng tớq ingái talloiq, cư dyôn nhéq tưh ticuoi ngki bôn tumống lieh.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Cua Yê-su tông iki, top Isa-ra-el ngki lái nhannha-nhannhóm te Yê-su, co án khoiq tông idô: “Cư la beng ndon siar te pilŏ́ng.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Top Isa-ra-el tông idô: “Lư ma lớiq, ticuoi ndô la Yê-su, acái Yô-sep? He chom a-i a-ám án. Imo têq án tông án siar te pilŏ́ng?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha êq lái nhannha-nhannhóm nnáng.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Khán A-ám cư tớq pilŏ́ng, án ndon yua cư tớq nga tudô, lớiq tec ticuoi dyôn tớq nga cư, ticuoi ngki lư lớiq têq tớq nga cư. Alứng tớq ingái talloiq, cư lư dyôn ticuoi ngki yôr tumống lieh.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ngai khoiq taran tớq tám uráq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng idô: ‘Yang Arbang-pilŏ́ng ính pasoi nhéq tưh ticuoi.’ Ticuoi mmo cammáng parnai A-ám, alứng rian te án, ticuoi ngki lư tớq nga cư.
45 Está escrito nos profetas:
46 Lớiq bôn nnáu hôm A-ám tớq pilŏ́ng, ma nưm munáq án ndon tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng táp khoiq hôm A-ám.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki lư bôn tumống níc-níc.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Cư la beng dyôn nhéq tưh ticuoi têq bôn tumống.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Achúc achiac inha khoiq cha mana te pilŏ́ng tớq ntúq aih, ma nha-án nnáng cuchet.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ma beng ndon siar te pilŏ́ng; ticuoi mmo bôn cha, ticuoi ngki lớiq nai cuchet nnáng.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Cư la beng tumống ndon khoiq siar te pilŏ́ng. Khán ticuoi mmo cha beng ndô, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc. Beng ndô la sáiq cư ndon dyôn nhéq tưh ticuoi têq bôn tumống níc-níc.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Cua Yê-su tông iki, ticuoi te top Isa-ra-el tarmien tartuoq, alứng plốh idô: “Imo têq ticuoi conh ndô dyôn he cha sáiq án?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Yê-su tông lieh nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq cha sáiq Acái Yang Cơt Ticuoi, alứng lớiq ngoiq aham án, inha lớiq têq bôn tumống níc-níc.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Ticuoi mmo cha sáiq alứng ngoiq aham cư, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc, alứng tớq ingái talloiq, cư lư dyôn ticuoi ngki tumống lieh.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Co sáiq cư la lư crơng tanna, alứng aham cư la lư crơng ngoiq.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ticuoi mmo cha sáiq cư alứng ngoiq aham cư, ticuoi ngki át mui mít alứng cư, alứng cư át mui mít alứng án.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 A-ám ndon tumống níc-níc khoiq yua cư tớq. Cư tumống co nhơ A-ám tớq pilŏ́ng dyôn cư bôn tumống. Muchứng ngki tưi, ticuoi mmo cha cư, ticuoi ngki lư bôn tumống co nhơ cư.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Ndô la beng siar te pilŏ́ng. Beng ndô ndái te beng ndon siar te pilŏ́ng te inớh, ndon achúc achiac inha khoiq cha. Nha-án cha ma nha-án nnáng cuchet. Ma ticuoi mmo cha beng cư dyôn, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Máh parnai ndô Yê-su cato tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq vel Cabê-na-um.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 A-ưi náq te top veng tapun Yê-su cammáng Yê-su cato iki, alứng nha-án tông idô: “Callong án pasoi dieiq lư. Nnáu têq apúh máh parnai ngki?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yê-su chom nha-án nhannha-nhannhóm iki; dyơ án tông nha-án idô: “Callong ndô táq dyôn inha lớiq ính veng cư nnáng lớiq?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Khán iki, imo inha parngíh, khán inha hôm Acái Yang Cơt Ticuoi sớr lieh nga ntúq án át te nsuoi?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Lư Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng táp táq dyôn arvai ticuoi bôn tumống, ma sac sáiq ticuoi ớq tarnáp amớh. Máh parnai cư khoiq cato inha la táq-ntêr te arvai alứng callong tumống.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ma yôl bôn ticuoi te inha lớiq tin cư.”
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Alứng Yê-su tông loi idô: “Co iki cư tông inha te nsuoi, khán A-ám cư lớiq dyôn, lư lớiq bôn ngai tớq nga cư.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Tư Yê-su tông máh parnai ngki, bôn a-ưi náq te top ndon veng tapun án píh chô lieh, lớiq ính veng nnáng.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Yê-su plốh top mui chít la bar náq idô: “Inha ính táh cư tưi lớiq?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Si-môn Phi-er ôi idô: “Ưlla ơi! Lớiq bôn nnáu nnáng he ính veng tapun. Nưm munáq Ưlla táp bôn parnai têq dyôn ticuoi bôn tumống níc-níc.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 He tin alứng chom arlớih lư, Ưlla la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, alứng Ưlla la án ndon práh ŏ lư.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Dyơ Yê-su ôi idô: “Cư khoiq rêh inha mui chít la bar náq. Ma bôn mui náq te top inha veng ngê yang saq.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Yê-su tông iki la án tông te Yuda, acái conh Si-môn I-cari-ôt. Yuda la te top mui chít la bar náq, ma urớh Yuda ính culieu án.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.