João 6

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Vít ngki, Yê-su dyang lieh clóng Ca-lilê. Clóng ndô ngai dŏq clóng Tubê-riet hơ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Clứng lư ticuoi veng tapun Yê-su, co nha-án hôm te arnáq sileh Yê-su khoiq táq bánh ticuoi a-ái.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Yê-su sớr tớq cóh, dyơ án ticu ntúq ngki alứng top rian te án.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ndóng ngki tumán ính tớq ingái top Isa-ra-el cha bui ayư Ingái Ngốh.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Tư Yê-su tingơ, án hôm clứng ticuoi tớq nga án; dyơ án tông Phi-lip idô: “Ntúq mmo he ính pôq plới crơng tanna dyôn khám máh ticuoi ndô cha?”
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Yê-su plốh iki ính chim Phi-lip sớng, co án khoiq chom dyơ arnáq án ính táq.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Phi-lip ôi idô: “Khán ngai thuthe bar culám ingái, dyơ ial práq cống ngki plới tanna dyôn máh ticuoi ndô cha munáq mui mêng sớng la lớiq cứp.”
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Bôn munáq loi, te top rian te Yê-su, nốh Anrê, a-em Si-môn Phi-er.
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 Án tông idô: “Bôn munáq ngai-acái conh át tớq ndô. Án bôn sông lám beng alứng bar lám buaiq. Ma imo têq khám dyôn máh ticuoi ndô cha?”
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Yê-su ôi idô: “Dyôn ticuoi clứng ndô ticu.”
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Yê-su ial beng alứng si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng. Cua ngki án mpô dyôn máh ticuoi ndon ticu ngki. Án táq muchứng ngki tưi ada buaiq. Dyơ dyôn nha-án tíng cha máh-mmo nha-án ính cha.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Tư nhéq máh ticuoi cha sái dyơ, Yê-su yua top rian te án idô: “Inha pachúng lieh máh ntie clưi te ngai cha. Êq táh mui nốh amớh.”
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Iki nha-án pachúng lieh máh ntie bôn mui chít la bar carie, clưi te ngai cha.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Tớq máh ticuoi ngki hôm Yê-su táq arnáq sileh ndô, nha-án tông idô: “Lư simớt, ticuoi ndô la munáq tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua dyôn tớq nga cúc cuteq ndô.”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Yê-su chom máh ticuoi ngki parngíh ính cŏp án, alứng ính patot án dyôn cơt puo. Iki án ngốh te ntúq ngki, alứng án sớr nga cóh munáq án.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Tớq ibư, top rian te Yê-su siar nga tor dơq clóng.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Dyơ nha-án sớr tớq tuoc ính dyang pa dyáng atóh dơq clóng, pôq nga vel Cabê-na-um. Pilŏ́ng khoiq ngiau, ma Yê-su iyốh tớq nga nha-án.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Cuyiel phớt hớp lư, alứng dơq calchớq.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Tư top rian te Yê-su khoiq cor tuoc clưi tupát ki-lô-met dyơ, nha-án hôm Yê-su ticaq tớq lar dơq, tumán ính tớq nga tuoc nha-án. Iki nha-án sáng adáh lư.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Ma Yê-su tông nha-án idô: “Ndô la cháq cư. Inha êq adáh.”
20 Mas Jesus disse:
21 Cua ngki, nha-án dyôn Yê-su sớr tớq tuoc; ma ndóng ngki táp tuoc nha-án tớq nga tor, nga ntúq nha-án ính pôq.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Ang iláih parnô, ticuoi clứng ngki yôl át tớq ntúq Yê-su chiam nha-án. Nha-án chom ibư inô, tớq ntúq ndô bôn nưm mui lám sớng tuoc. Alứng nha-án chom Yê-su lớiq bôn sớr tớq tuoc alứng top rian te án. Ma nưm top rian te án sớng át tớq tuoc ngki.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Ma ingái ngki bôn tuoc cannŏ́h tớq te vel Tubê-riet. Tuoc ndô pôq pha tumán ntúq Yê-su khoiq si-ơn Yang Arbang-pilŏ́ng bôn beng, alứng dyôn ticuoi clứng cha.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Tư ticuoi clứng chom Yê-su alứng top rian te án lớiq át tớq ntúq ngki, iki nha-án sớr tớq tuoc alứng pôq suo Yê-su nga vel Cabê-na-um.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Tư ticuoi clứng tumúh Yê-su pa dyáng atóh dơq clóng, dyơ nha-án plốh án idô: “Thới ơi! Ndóng mmo thới tớq nga tudô?”
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Yê-su ôi nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, inha suo cư tới co inha khoiq hôm arnáq sileh cư táq, ma inha suo cư co ingái inô inha khoiq cha sái crơng tanna cư dyôn.
26 Jesus respondeu:
27 Inha êq táq arnáq dŏq sisuo crơng tanna tớq pang ndô sớng. Co tanna ndô cơt nsốq. Ma cóq inha sisuo tanna dyôn inha têq bôn tumống níc-níc. Tanna ndô, Acái Yang Cơt Ticuoi táp têq dyôn inha bôn, co Yang Arbang-pilŏ́ng, A-ám án, khoiq dyôn án bôn chức táq arnáq iki.”
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Dyơ top nha-án plốh Yê-su idô: “Amớh he cóq táq, dŏq táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng ính he táq?”
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Yê-su ôi nha-án idô: “Arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng ính inha táq la idô: Cóq inha tin án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua dyôn tớq nga tudô.”
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Top nha-án plốh sa: “Bôn tíc sileh amớh thới ính táq dyôn he hôm, dyôn he têq tin thới? Tíc amớh nếq thới ính táq?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Achúc achiac he te inớh cha beng ndon siar te pilŏ́ng tớq ntúq aih. Callong ndô ngai khoiq taran tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng idô: ‘Án dyôn nha-án bôn cha beng siar te pilŏ́ng.’”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Yê-su ôi lieh nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, tới Môi-se dyôn inha cha beng te pilŏ́ng. Ma nưm A-ám cư táp dyôn inha bôn cha beng lư, beng ngki án asiar te pilŏ́ng.
32 Jesus disse:
33 Beng na Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn la án ndon siar te pilŏ́ng, alứng dyôn nhéq tưh ticuoi bôn tumống.”
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Nha-án ôi lieh idô: “Thới ơi! Seq thới dyôn he bôn níc beng ngki.”
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Yê-su tông nha-án idô: “Cư táp la beng dyôn ticuoi bôn tumống. Ticuoi mmo tớq nga cư, ticuoi ngki lớiq nai sáng pinhaih. Alứng ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki lớiq nai sáng hál.
35 Jesus respondeu:
36 Ma cư tông inha arlớih lư, inha hôm cư, ma inha lớiq tin cư.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Nhéq máh ticuoi ndon A-ám cư dyôn tớq nga cư, nha-án lư tớq nga cư. Alứng máh ticuoi ndon tớq nga cư, cư lớiq nai chuih nha-án.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Cư siar te pilŏ́ng, tới co ính veng cannính cư bôm, ma cư ính veng cannính án ndon yua cư tớq.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Cannính án ndon yua cư tớq la idô: Te nhéq máh ticuoi ndon án khoiq dyôn cư, mui náq la án lớiq ính pít. Alứng tớq ingái talloiq, án ính cư dyôn máh ticuoi cuchet bôn tumống lieh.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Co A-ám cư ính nhéq tưh ticuoi ndon chom Acái án alứng tin Acái án, bôn tumống níc-níc. Alứng tớq ingái talloiq, cư dyôn nhéq tưh ticuoi ngki bôn tumống lieh.”
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Cua Yê-su tông iki, top Isa-ra-el ngki lái nhannha-nhannhóm te Yê-su, co án khoiq tông idô: “Cư la beng ndon siar te pilŏ́ng.”
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Top Isa-ra-el tông idô: “Lư ma lớiq, ticuoi ndô la Yê-su, acái Yô-sep? He chom a-i a-ám án. Imo têq án tông án siar te pilŏ́ng?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Yê-su ôi nha-án idô: “Inha êq lái nhannha-nhannhóm nnáng.
43 Jesus respondeu:
44 Khán A-ám cư tớq pilŏ́ng, án ndon yua cư tớq nga tudô, lớiq tec ticuoi dyôn tớq nga cư, ticuoi ngki lư lớiq têq tớq nga cư. Alứng tớq ingái talloiq, cư lư dyôn ticuoi ngki yôr tumống lieh.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Ngai khoiq taran tớq tám uráq ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng idô: ‘Yang Arbang-pilŏ́ng ính pasoi nhéq tưh ticuoi.’ Ticuoi mmo cammáng parnai A-ám, alứng rian te án, ticuoi ngki lư tớq nga cư.
45 Nos
46 Lớiq bôn nnáu hôm A-ám tớq pilŏ́ng, ma nưm munáq án ndon tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng táp khoiq hôm A-ám.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki lư bôn tumống níc-níc.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Cư la beng dyôn nhéq tưh ticuoi têq bôn tumống.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Achúc achiac inha khoiq cha mana te pilŏ́ng tớq ntúq aih, ma nha-án nnáng cuchet.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Ma beng ndon siar te pilŏ́ng; ticuoi mmo bôn cha, ticuoi ngki lớiq nai cuchet nnáng.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Cư la beng tumống ndon khoiq siar te pilŏ́ng. Khán ticuoi mmo cha beng ndô, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc. Beng ndô la sáiq cư ndon dyôn nhéq tưh ticuoi têq bôn tumống níc-níc.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Cua Yê-su tông iki, ticuoi te top Isa-ra-el tarmien tartuoq, alứng plốh idô: “Imo têq ticuoi conh ndô dyôn he cha sáiq án?”
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Yê-su tông lieh nha-án idô: “Cư tông inha arlớih lư, khán inha lớiq cha sáiq Acái Yang Cơt Ticuoi, alứng lớiq ngoiq aham án, inha lớiq têq bôn tumống níc-níc.
53 Então Jesus disse:
54 Ticuoi mmo cha sáiq alứng ngoiq aham cư, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc, alứng tớq ingái talloiq, cư lư dyôn ticuoi ngki tumống lieh.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Co sáiq cư la lư crơng tanna, alứng aham cư la lư crơng ngoiq.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Ticuoi mmo cha sáiq cư alứng ngoiq aham cư, ticuoi ngki át mui mít alứng cư, alứng cư át mui mít alứng án.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 A-ám ndon tumống níc-níc khoiq yua cư tớq. Cư tumống co nhơ A-ám tớq pilŏ́ng dyôn cư bôn tumống. Muchứng ngki tưi, ticuoi mmo cha cư, ticuoi ngki lư bôn tumống co nhơ cư.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Ndô la beng siar te pilŏ́ng. Beng ndô ndái te beng ndon siar te pilŏ́ng te inớh, ndon achúc achiac inha khoiq cha. Nha-án cha ma nha-án nnáng cuchet. Ma ticuoi mmo cha beng cư dyôn, ticuoi ngki bôn tumống níc-níc.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Máh parnai ndô Yê-su cato tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq vel Cabê-na-um.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 A-ưi náq te top veng tapun Yê-su cammáng Yê-su cato iki, alứng nha-án tông idô: “Callong án pasoi dieiq lư. Nnáu têq apúh máh parnai ngki?”
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Yê-su chom nha-án nhannha-nhannhóm iki; dyơ án tông nha-án idô: “Callong ndô táq dyôn inha lớiq ính veng cư nnáng lớiq?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Khán iki, imo inha parngíh, khán inha hôm Acái Yang Cơt Ticuoi sớr lieh nga ntúq án át te nsuoi?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Lư Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng táp táq dyôn arvai ticuoi bôn tumống, ma sac sáiq ticuoi ớq tarnáp amớh. Máh parnai cư khoiq cato inha la táq-ntêr te arvai alứng callong tumống.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Ma yôl bôn ticuoi te inha lớiq tin cư.”
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Alứng Yê-su tông loi idô: “Co iki cư tông inha te nsuoi, khán A-ám cư lớiq dyôn, lư lớiq bôn ngai tớq nga cư.”
65 Jesus continuou:
66 Tư Yê-su tông máh parnai ngki, bôn a-ưi náq te top ndon veng tapun án píh chô lieh, lớiq ính veng nnáng.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Yê-su plốh top mui chít la bar náq idô: “Inha ính táh cư tưi lớiq?”
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Si-môn Phi-er ôi idô: “Ưlla ơi! Lớiq bôn nnáu nnáng he ính veng tapun. Nưm munáq Ưlla táp bôn parnai têq dyôn ticuoi bôn tumống níc-níc.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 He tin alứng chom arlớih lư, Ưlla la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh, alứng Ưlla la án ndon práh ŏ lư.”
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Dyơ Yê-su ôi idô: “Cư khoiq rêh inha mui chít la bar náq. Ma bôn mui náq te top inha veng ngê yang saq.”
70 Jesus disse:
71 Yê-su tông iki la án tông te Yuda, acái conh Si-môn I-cari-ôt. Yuda la te top mui chít la bar náq, ma urớh Yuda ính culieu án.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.