João 12
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tupát ingái nsuoi te ingái top Isa-ra-el cha ayư Ingái Ngốh, Yê-su khoiq tớq nga vel Bê-thani, la ntúq La-sarơ át. La-sarơ la ticuoi ndon Yê-su khoiq amôih te cuchet.
1 Seis dias antes de começar a Páscoa, Jesus chegou a Betânia, onde morava Lázaro, o homem que ele havia ressuscitado dos mortos.
2 Át ntúq ngki nha-án táq mui pêl cha bui dyôn Yê-su. Mathê angốh crơng tanna dyôn Yê-su cha. La-sarơ ticu cha munơi alứng án.
2 Prepararam um jantar em homenagem a Jesus; Marta servia, e Lázaro estava à mesa com ele.
3 Ndóng ngki Mari ial be dơq thum nốh ‘nar’. Dơq thum ngki bôn tarnáp dát lư. Mari tốq dơq thum tớq dyưng Yê-su, dyơ án chut dyưng Yê-su tớq sóc án. Chôp dúng ngki sáng hơi thum chal-chức.
3 Então Maria pegou um frasco de perfume caro feito de essência de óleo aromático, ungiu com ele os pés de Jesus e os enxugou com os cabelos. A casa se encheu com a fragrância do perfume.
4 Bôn munáq top rian te Yê-su, nốh Yuda I-cari-ôt, án ndon ính culieu Yê-su tông idô:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que em breve trairia Jesus, disse:
5 “Imo án lớiq táiq dơq thum ndô, dyơ ial práq ngki choi ticuoi kidit? Tarnáp dơq thum ndô li práq cống ngai thuthe tớq pe culám ingái.”
5 “Este perfume valia trezentas moedas de prata. Deveria ter sido vendido, e o dinheiro, dado aos pobres”.
6 Án tông iki, tới co án ính choi ticuoi kidit, ma án ính culứp práq, co án la ticuoi cadyiq práq chúng tớq top rian te Yê-su.
6 Não que ele se importasse com os pobres; na verdade, era ladrão e, como responsável pelo dinheiro dos discípulos, muitas vezes roubava uma parte para si.
7 Ma Yê-su tông idô: “Tam án. Lư piaiq án thuan dŏq dơq thum ndô dyôn ingái ngai tứp cư.
7 Jesus respondeu: “Deixe-a em paz. Ela fez isto como preparação para meu sepultamento.
8 Ticuoi kidit át níc alứng inha. Ma cư lớiq át níc alứng inha.”
8 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim”.
9 Máh ticuoi Isa-ra-el sáng ngai táq-ntêr Yê-su át tớq vel Bê-thani. Iki clứng lư nha-án pôq nga tuki. Nha-án pôq tới co ính tumúh nưm Yê-su, ma nha-án ính hôm díh La-sarơ, án ndon Yê-su khoiq amôih lieh te cuchet.
9 Quando o povo soube da chegada de Jesus, correu para vê-lo, e também a Lázaro, a quem Jesus havia ressuscitado dos mortos.
10 Iki máh ticuoi sút top teng rit sang sisuo ngê ính cachet díh La-sarơ hơ,
10 Então os principais sacerdotes decidiram matar também Lázaro,
11 la co te La-sarơ bôn clứng ticuoi Isa-ra-el táh nha-án, dyơ tin Yê-su loi.
11 pois, por causa dele, muitos do povo os haviam abandonado e criam em Jesus.
12 Ingái parnô loi, clứng ticuoi ndon tớq cha bui ayư Ingái Ngốh, nha-án sáng hanh Yê-su tumán ính mot vel pưt Yaru-salem.
12 No dia seguinte, correu pela cidade a notícia de que Jesus estava a caminho de Jerusalém. Uma grande multidão de visitantes que tinham vindo para a Páscoa
13 Iki nha-án ial ngcống pŏ alứng pôq côn Yê-su. Nha-án crau cariau yứng lư idô: “Ô-sana! Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn callong bún nga ticuoi ndon tớq nhơ te nốh Ưlla. Lư ayô puo ticuoi Isa-ra-el.”
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, gritando: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Bendito é o Rei de Israel!”.
14 Yê-su tumúh mui lám acái aséh a-êp, dyơ án sớr diq tớq crŏ́ng aséh ngki, táq muchứng ngai khoiq taran tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh, idô:
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, cumprindo a profecia que dizia:
15 “Vel Yaru-salem ơi, êq adáh amớh.
15 “Não tenha medo, povo de Sião. Vejam, seu Rei se aproxima, montado num jumentinho”.
16 Ingái ngki top rian te Yê-su iyốh chom arlớih te máh parnai ndô. Ma tư Yê-su cuchet alứng yôr tumống lieh, ki-náq nha-án apúh te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tông ndô la te Yê-su. Alứng nha-án ayư lieh, nha-án táq tarvớiq simớt parnai Yang khoiq tông te Yê-su.
16 Seus discípulos não entenderam, naquele momento, que se tratava do cumprimento de uma profecia. Depois que Jesus foi glorificado, porém, eles se lembraram do que havia acontecido e perceberam que era a respeito dele que essas coisas tinham sido escritas.
17 Máh ticuoi ndon hôm Yê-su arô La-sarơ dyôn ngốh te ping alứng dyôn tumống lieh, nha-án táq-ntêr mưt-mư te arnáq ndô.
17 Muitos tinham visto quando Jesus mandou Lázaro sair do túmulo e o ressuscitou dos mortos, e contavam esse fato a outros.
18 Co iki clứng ticuoi pôq tumúh Yê-su, co nha-án khoiq sáng hanh te arnáq sileh ndô.
18 Destes, muitos saíram ao encontro de Jesus, porque tinham ouvido falar desse sinal.
19 Dyơ top Pha-rasi munáq táq-ntêr alứng munáq idô: “Ngki! Inha hôm lớiq? Nhéq máh ticuoi veng tapun án. Táq imo la he lớiq rap án mmớh.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: “Não podemos fazer nada. Vejam, todo mundo o segue!”.
20 Tớq ingái cha ayư, bôn ticuoi Créc pôq nga vel pưt Yaru-salem, ính sang tám tớq ngki tưi.
20 Alguns gregos que tinham vindo a Jerusalém para adorar durante a festa da Páscoa
21 Top ticuoi Créc ngki tớq nga Phi-lip, la ticuoi vel Bet-sada, vúng Ca-lilê. Nha-án seq te Phi-lip idô: “Avốq ơi! He ính hôm lư Yê-su.”
21 procuraram Filipe, que era de Betsaida, da Galileia, e lhe disseram: “Por favor, gostaríamos de ver Jesus”.
22 Phi-lip pôq táq-ntêr Anrê; dyơ Anrê alứng Phi-lip pôq táq-ntêr Yê-su.
22 Filipe falou a esse respeito com André, e os dois foram juntos falar com Jesus.
23 Yê-su tông nha-án idô: “Tumán tớq dyơ ngư Yang Arbang-pilŏ́ng apáh chức ang-ưr Acái Yang Cơt Ticuoi.
23 Jesus respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24 Cư tông inha arlớih lư, khán bôn mui callong sro ngai chóh tớq cuteq, tư mát pidŏ́h, callong ngki cơt pít. Khán ngai lớiq chóh, callong ngki yôl níc mui callong sớng. Ma khán ngai chóh, callong ngki cơt a-ưi culái.
24 Eu lhes digo a verdade: se o grão de trigo não for plantado na terra e não morrer, ficará só. Sua morte, porém, produzirá muitos novos grãos.
25 Ticuoi mmo ayáu tarngứh án tớq pang ndô, tarngứh án cơt pít. Ma ticuoi mmo lớiq ayáu tarngứh án tớq pang ndô, án lư bôn tumống níc-níc.
25 Quem ama sua vida neste mundo a perderá. Quem odeia sua vida neste mundo a conservará por toda a eternidade.
26 Ticuoi mmo ính táq arnáq cư, cóq án veng tapun cư. Ntúq mmo cư át, án át ntúq ngki tưi. Alứng ticuoi mmo táq arnáq cư, A-ám cư lư ráp tapông án.
26 Se alguém quer ser meu discípulo, siga-me, pois meus servos devem estar onde eu estou. E o Pai honrará quem me servir.
27 “Hoi-ndô mít cannính cư sáng dieiq arức lư. Ma têq cư tông idô lớiq: ‘A-ám ơi! Choi cư dyôn viar vít te callong cuchet ndô?’ Cư lớiq têq tông iki, co cư tớq nga cúc cuteq ndô dŏq chiuq cuchet.
27 “Agora minha alma está angustiada. Acaso devo orar ‘Pai, salva-me desta hora’? Mas foi exatamente por esse motivo que eu vim!
28 A-ám ơi, seq mái táq dyôn nhéq tưh ticuoi ayô nốh ang-ưr mái!”
28 Pai, glorifica teu nome!”. Então uma voz falou do céu: “Eu já glorifiquei meu nome, e o farei novamente em breve”.
29 Máh ticuoi clứng át tớq ngki sáng sieng cơt arớq sieng crứm sớng. Bôn ticuoi ndon tông: “Tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng táq-ntêr alứng Yê-su.”
29 Quando a multidão ouviu a voz, alguns pensaram que era um trovão, enquanto outros afirmavam que um anjo havia falado com ele.
30 Ma Yê-su tông idô: “Sieng ndô tông a inha, tới a cư.
30 Então Jesus lhes disse: “A voz foi por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Hoi-ndô khoiq tớq ngư Yang Arbang-pilŏ́ng sưq nhéq tưh ticuoi tớq cúc cuteq ndô. Alứng án chuih angốh nhéq yang ndon sút tớq cúc cuteq ndô.
31 Chegou a hora de julgar o mundo; agora, o governante deste mundo será expulso.
32 Ma tư ngai tayŏ́ng cư tớq along calláng, cư lư tec dông nhéq tưh ticuoi tớq nga cư.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todos a mim”.
33 Yê-su tông iki, án ính ticuoi chom na amớh án cuchet.
33 Ele disse isso para indicar como morreria.
34 Máh ticuoi ngki tông idô: “Tớq phep rit he, ngai tông Crit tumống níc-níc. Iki, imo thới tông Acái Yang Cơt Ticuoi cóq ngai tayŏ́ng tớq along calláng? Nnáu la Acái Yang Cơt Ticuoi?”
34 A multidão disse: “Entendemos pelas Escrituras que o Cristo viveria para sempre. Como pode dizer que o Filho do Homem morrerá? Afinal, quem é esse Filho do Homem?”.
35 Yê-su ôi nha-án idô: “Yôl biq ingái sớng inha bôn callong ang. Hoi-ndô cóq inha pôq tớq callong ang ndô, co inha lớiq chom ndóng mmo tarkhứp callong ngiau tớq. Dyơ inha lớiq chom tumo ính pôq.
35 Jesus respondeu: “Minha luz brilhará para vocês só mais um pouco. Andem na luz enquanto podem, para que a escuridão não os pegue de surpresa. Quem anda na escuridão não consegue ver aonde vai.
36 Ndóng inha yôl bôn callong ang, cóq inha tin callong ang, dyôn inha bôn cơt arớq acái acon callong ang tưi.”
36 Creiam na luz enquanto ainda há tempo; desse modo vocês se tornarão filhos da luz”. Depois de dizer essas coisas, Jesus foi embora e se ocultou deles.
37 Tam Yê-su khoiq táq a-ưi arnáq sileh chứng mát nha-án, ma nnáng nha-án lớiq tin án.
37 Apesar de todos os sinais que Jesus havia realizado, não creram nele.
38 Iki cơt tarvớiq simớt parnai Ê-sai la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te inớh idô:
38 Aconteceu conforme o profeta Isaías tinha dito: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem o Senhor revelou seu braço forte?”.
39 Co iki nha-án lớiq chom tin, co Ê-sai khoiq taran ntúq cannŏ́h idô:
39 Mas o povo não podia crer, pois como Isaías também disse:
40 “Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn mát nha-án cơt sot,
40 “O Senhor cegou seus olhos e endureceu seu coração para que seus olhos não vejam, e seu coração não entenda, e não se voltem para mim, nem permitam que eu os cure”.
41 Ê-sai khoiq tông acớiq parnai ndô te Yê-su, co án khoiq hôm chức ang-ưr na Yê-su.
41 As palavras de Isaías referiam-se a Jesus, pois viu sua glória e falou sobre ele.
42 Tam cơt iki, ma yôl bôn a-ưi náq tin Yê-su, bôn díh ticuoi sút hơ. Ma nha-án lớiq dáh tông ticuoi cannŏ́h chom nha-án tin, co nha-án adáh top Pha-rasi chuih angốh nha-án te dúng rum.
42 Ainda assim, muitos creram em Jesus, incluindo alguns dos líderes judeus. Eles, porém, não declararam sua fé abertamente, por medo de que os fariseus os expulsassem da sinagoga.
43 Iki nha-án ính lư ticuoi cannŏ́h ayô nha-án clưi te nha-án ính Yang Arbang-pilŏ́ng ayô nha-án.
43 Amaram a aprovação das pessoas mais que a aprovação de Deus.
44 Vít ngki, Yê-su tông yứng lư idô: “Ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki tới tin nưm munáq cư, ma ticuoi ngki tin díh án ndon yua cư tớq nga tudô hơ.
44 Jesus disse em alta voz às multidões: “Se vocês creem em mim, não creem apenas em mim, mas também naquele que me enviou.
45 Ticuoi mmo hôm cư, ticuoi ngki hôm díh án ndon yua cư tớq.
45 Pois, quando veem a mim, veem aquele que me enviou.
46 Cư la callong ang dyôn cúc cuteq ndô. Ticuoi mmo tin cư, ticuoi ngki lớiq át nnáng tớq callong ngiau.
46 Eu vim como luz para brilhar neste mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça na escuridão.
47 Ticuoi mmo sáng parnai cư, ma án lớiq peh, cư lớiq tíq án. Co cư tớq nga tudô tới ính tíq ticuoi, ma cư tớq ính choi tamống nhéq tưh ticuoi.
47 Não julgarei aqueles que me ouvem mas não me obedecem, pois vim para salvar o mundo, e não para julgá-lo.
48 Ticuoi mmo lớiq ráp cư, alứng lớiq náp ial parnai cư; lư bôn parnai tíq án. Tớq ingái talloiq, máh parnai cư khoiq cato ngki táp tíq án.
48 Mas todos que me rejeitam e desprezam minha mensagem serão julgados no dia do julgamento pela verdade que tenho falado.
49 Cư lớiq bôn cato te chức cư bôm. Ma A-ám ndon yua cư tớq nga tudô táp khoiq yua cư cato máh parnai ngki.
49 Não falo com minha própria autoridade. O Pai, que me enviou, me ordenou o que dizer.
50 Cư chom máh parnai án patáp têq dyôn ticuoi bôn tumống níc-níc. Iki, máh parnai cư cato, la cư cato veng máh parnai A-ám cư khoiq yua cư cato.”
50 E eu sei que o mandamento dele conduz à vida eterna; por isso digo tudo que o Pai me mandou dizer”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.